તસ્માદ્યદનુકૂલં તે તત્કરોમિ પ્રશાધિ મામ્
એથી, તને જે ગમતું હોય તે હું કરીશ; મને આજ્ઞા આપ.
મલયે મેરુશિખરે વને વા નન્દને વદ
મલય પર્વત પર, મેરુની ચોટી પર કે નંદનવનમાં—જે કહેવું હોય તે કહો.
ઉવાચાનુશયં રાજન્વચનં પ્રીતિવર્દ્ધનમ્
રાજન, તેણીએ એવા વચન કહ્યા કે જે તેની લાગણી બતાવે અને રાજાની ખુશી વધારતા હતા.
ભવિષ્યન્તિ મહીપાલ કથં ગચ્છામિ તે પુરમ્
ભૂપતિ, જ્યાં બીજી રાણીઓ હશે, ત્યાં હું કેવી રીતે તારી નગરીમાં જઈ શકું?
યસ્યાઃ સપત્નીપ્રભવં દુઃખમામરણં ભવેત્
જેને સાથીપત્નીથી થતું દુઃખ મૃત્યુ સુધી પણ છૂટતું નથી.
જ્ઞાત્વા સપત્નીપ્રભવં દુઃખં ભર્તા કૃતો મયા
સાથીપત્નીથી થતું દુઃખ જાણી, મેં તને પતિ રૂપે પસંદ કર્યો છે.
ન ત્વં વસસિ રાજેન્દ્ર સંધ્યાવલ્યા વિના ક્વચિત્
રાજાધિરાજ, તું ક્યારેય સંધ્યાવલી વિના ક્યાંય વસતો નથી.
દુઃખેન ભવતો રાજન્ભૂરિ દુઃખં ભવેન્મમ
રાજન, તારો દુઃખ મારા માટે પણ મોટું દુઃખ બની જશે.
યત્ર ત્વં રંસ્યસે રાજંસ્તત્ર મે મન્દરો ગિરિઃ
રાજા, તું જ્યાં આનંદ માણે, ત્યાં જ મારું મન્દર પર્વત પણ હશે.
સ મેરુઃ કાઞ્ચનમયઃ સન્નિધાને પ્રચક્ષતે
એ મેરુ, જે સોનાનો છે, ત્યાં હાજર છે એવું કહેવાય છે.
ભર્તૃસ્થાનં પરિત્યજ્ય સ્વપિતુર્વાપિ વર્જિતમ્
પતિનું સ્થાન કે પિતાનું ઘર છોડીને,
સર્વધર્મવિહીનાપિ નારી ભવતિ સૂકરી
સ્ત્રી જો બધાં ધર્મો છોડે તો પણ, કદી અપવિત્ર થતી નથી.
મમિષ્યામિત્વયા સાર્દ્ધમીશસ્ત્વં સુખદુઃખયોઃ
"હું તારી સાથે જઇશ; સુખ-દુઃખમાં તું જ મારો સ્વામી છે."
પરિષ્વજ્ય વરારોહામિદં વચનમબ્રવીત્
તેણે એ શ્રેષ્ઠા સ્ત્રીને વળગી, આ રીતે કહ્યું:
મા શઙ્કાં કુરુ વામોરુ યતો દુઃખં ભવિષ્યતિ
"હે સુકુમારાંગિ, ચિંતામાં ન પડ, કેમ કે એથી દુઃખ જ આવશે."
એહિ ગચ્છાવ તન્વઙ્ગિ સુખાય નગરં પ્રતિ
"આ, ચાલીએ શહેર તરફ સુખ માટે, હે સુકુમારાંગિ."
ભુઙ્ક્ષ્વ ભોગાન્મયા સાર્દ્ધં તત્રસ્થા સ્વેચ્છયા પ્રિયે
"ત્યાં મારી સાથે મનગમતાં ભોગ ભોગવીશ, હે પ્રિયે."
સંપ્રસ્થિતા નૂપુરગોષયુક્તા વિકર્ષયન્તી ગિરિજાતશોભામ્
તેણી પગમાં પાયલની ઝંકાર સાથે ચાલી, અને પર્વતકન્યાની સુંદરતા ખેંચી રહી હતી.
પશ્યમાનૌ બહૂન્ભાવાન્ગિરિજાતાન્મનોહરમનોહરાન્
તેઓએ પર્વતમાંથી ઉત્પન્ન થયેલા અનેક મનોહર રૂપો જોયા, જે મનને ભાવે એવા હતા.
કેચિન્નીલસમપ્રખ્યાઃ કેચિત્કાઞ્ચનસત્વિષઃ
કેટલાક ગાઢ વાદળી જેવા લાગતા, તો કેટલાક સોનાની જેમ તેજસ્વી હતા.
અન્યોન્યશ્લેષતાં પ્રાપ્તૌ સકલૈઃ સ્થાવરૈરિવ
તેઓ પરસ્પર એટલા એકમેક થયા, જાણે સ્થાવર વસ્તુઓ સાથે એક થઈ ગયા હોય.
ખન્યમાનં ખુરેણોર્વી કુલિશાભેન વેગિના
પૃથ્વી વીજળી જેવી ઝડપથી દોડતા ખુરથી ખોદાઈ રહી હતી.
ગૃહગોધાભવત્તસ્મિન્ ભૂભાગાન્તર્ગતા કિલ
એ જમીનના અંદર એક ઘરગિધડી હતી.
વિદીર્યમાણાં નૃપતિરપશ્યત્સ દયાપરઃ
દયાળુ રાજાએ જોઈu કે એ ફાટી રહી છે.
તતઃ સ વૃક્ષપત્રેણ કોમલેન મહીપતિઃ
પછી રાજાએ નરમ પાનથી,
તતસ્તુ મોહિનીં પ્રાહ પ્રેક્ષ્ય મૂર્ચ્છાગતાં હિ તામ્
પછી, જ્યારે તેણે જોઈu કે એ બેહોશ પડી છે, ત્યારે તેણે મોહિનીને કહ્યું:
યેન મૂર્ચ્છાગતાં સિંચે ગૃહગોધાં વિમર્દ્દિતામ્
"આથી એ પીસાઈ ગયેલી અને બેહોશ ઘરગિધડી પર છાંટો."
તેનાભ્યષિં ચન્નૃપતિર્ગૃહગોધાં વિમૂર્ચ્છિતામ્
પછી રાજાએ એ બેહોશ ઘરગિધડી પર એ છાંટ્યું.
અભિઘાતેષુ સર્વેષુ શસ્તં વારિપ્રસેચનમ્
બધા પ્રકારની ઇજા થાય ત્યારે પાણી છાંટવું શુભ માનવામાં આવે છે.
સંપ્રાપ્તચેતના ભૂપ ગોધા વચનમબ્રવીત્
રાજાને જ્યારે ફરી સંજાન આવી, ત્યારે ગોધાએ એમને કહ્યું.