ક્ષમાસ્વરૂપામિવ વૈ રસાયા ગિરેઃ સુતાયા ઇવ રૂપરાશિમ્
જે ધરતીના સ્વરૂપ જેવી, પર્વતના રસ જેવી કે સૌંદર્યના ઢગલા જેવી લાગતી હતી,
વિકર્ષમાણાં સહસા ત્રિનેત્રં લિઙ્ગાશ્રયં દેવવિનોદનાર્થમ્
જે અચાનક ત્રિનેત્રવાળા, લિંગ સ્વરૂપ ભગવાન તરફ આકર્ષાઈ રહી હતી, દેવતાઓને આનંદ આપવા માટે,
વિમોહિતો ઽસૌ નિપપાત રાજા વિમોહિનીકામશરેણ વિદ્ધઃ
મોહમાં પડેલો રાજા, મોહની ઈચ્છાના બાણથી ઘાયલ થઈને પડી ગયો,
વિસર્પિણં ભૂમિપતિં સુનેત્રા વિલોકયામાસ કટાક્ષદૃષ્ટ્યા
સુનેત્રાએ, ચપલ નજરે, ફરતો રાજાને જોયો,
વિધૂનયન્તી મૃગપક્ષિસઘાન્સુવાસસા ગણ્ડભુજૌ નિવાર્ય
તેણી સુન્દર વસ્ત્રથી, ગાલ અને હાથ ઢાંકી, પ્રાણીઓ અને પક્ષીઓના ટોળાં દૂર કરતી હતી,
ત્યક્ત્વા હરં પૂજ્યતમં સુલિઙ્ગં ગગત્વા તુ પાર્શ્વે તમુદારચેષ્ટા
પછી તેણે સૌથી પૂજનીય, શુભ હરા લિંગને છોડી, ઉદાર હાવભાવથી તેની બાજુએ ગઈ.
રુક્માઙ્ગદં કામશરાભિતપ્તમુત્તિષ્ઠ રાજન્વશગા તવાહમ્
રુક્માંગદ, કામના તીક્ષ્ણ તીરોની જ્વાળા સહન કરતો રાજા, ઉઠો; હવે હું તમારી ઈચ્છા મુજબ ચાલું છું.
તૃણીકૃતં ભૂપ સમુદ્વહેથા યન્મામકં રૂપમવેક્ષ્ય હારિ
રાજાધિરાજ, મારા આકર્ષક રૂપને જોઈને પણ તમે મને અવગણો છો.
ધીરો ઽસિ વિડંબયેથાઃ કિમર્થમાત્માનમુદારચેષ્ટમ્
તમે સ્થિરમનવાળા છો; તો પછી, જે સદાચાર રાખે છે, એ પોતાને શા માટે ઉપહાસ કરે?
પ્રદાય દાનં ચ સુધર્મમુક્તં ભુઙ્ક્ષ્વ સ્વદાસીમિવ માં રતિજ્ઞામ્
નિયત દાન આપી, હવે પ્રેમકલા જાણનારી તમારી દાસી તરીકે મને આનંદપૂર્વક સ્વીકારો.
ઉન્મીલ્ય નેત્રે રાજેન્દ્ર શતપત્રનિભે તથા
રાજાધિરાજ, કમળની પાંખડીઓ જેવી આંખો ખોલી, તેણે આ રીતે કહ્યું.
મયા બાલે સુબહુશઃ પૂર્ણચન્દ્રનિભાનનાઃ
કન્યા, મેં અનેકવાર પૂર્ણચંદ્ર જેવું સુંદર મુખ જોઈ લીધું છે.
યાદૃશં ત્વં ધારયસે રૂપં લોકવિમોહનમ્
પણ, જે રૂપ તારે ધારણ કર્યું છે, એ આખા જગતને મોહિત કરી નાખે છે.
અજલ્પિતવચો દેવિ મોહિતસ્તવ તેજસા
દેવી, તું કંઈ બોલી નથી, છતાં તારી તેજસ્વિતા મને મંત્રમુગ્ધ કરી રહી છે.
નાદેયમસ્તીહ જગત્ત્રયે ઽપિ તવાનુરાગેણ નિબદ્ધચેતસઃ
ત્રણે લોકમાં પણ, જેનું મન તારી પ્રીતિથી બંધાયેલું છે, તેના માટે હું કંઈ પણ આપવાનો તૈયાર છું.
ઘનસ્તનીં વ્યોમસુબદ્ધદેહાં નિષ્કાનનાં સુંદરિ વામશીલામ્
સુંદરે, તારા ઉન્નત સ્તન, આકાશ જેવી કાંતિયુક્ત કાય, નિર્દોષ શરીર અને સૌમ્ય સ્વભાવ છે.
સકોશબદ્ધાં ગજવાજિપૂર્ણાં સમન્ત્રિહૃદ્યાં નગરૈઃ સમેતામ્
કમર પર પટ્ટો, હાથી-ઘોડાથી ભરપૂર, મંત્રીઓ માટે પ્રિય અને શહેરોથી ઘેરાયેલું રાજ્ય છે.
કિં પુનર્દ્ધનરત્નાદિ પ્રસીદ મમ મોહિનિ
મોહિની, ધન કે રત્નની શું જરૂર છે? મારા પર કૃપા કર.
સમુવાચ સ્મિતં કૃત્વા તમુત્થાપ્ય નૃપં તદા
તેણીએ સ્મિત સાથે કહ્યું અને રાજાને ઊભો કર્યો.
યદ્વિદિષ્યામ્યહં કાલ તત્કાર્યમવિશઙ્કયા
જે સમયે હું જે કહું, એ નિર્ભયતાથી કરવું જ પડશે.
યેન સંતુષ્યસે દેવિ સમયં તં કરોમ્યહમ્
દેવી, તને જે ગમે એ વચન હું પૂરૂં કરીશ.
દશાવસ્થાં ગતો દેહો મમ ત્વત્સંગમં વિના
તારા સંગ વિના, મારું શરીર દુઃખની હાલતમાં પહોંચી ગયું છે.
યેન મે પ્રત્યયો રાજન્ વચને તાવકે ભવેત્
રાજા, કઈ રીતે હું તારા વચન પર વિશ્વાસ રાખી શકું?
ન વક્તાસ્યનૃતં કાલે માર્ગાયં લૌકિકઃ કૃતઃ
યોગ્ય સમયે તું અસત્ય બોલીશ નહિ; આ લોકમાર્ગ અપનાવ્યો છે.
અબ્રવીન્નૃપતિસ્તાં તુ સુપ્રસન્નમના નૃપ
રાજાએ ખૂબ આનંદિત મનથી તેણીને કહ્યું.
સ્વૈરેષ્વપિ વિહારેષુ કદાપિ વરવાણિંનિ
હે વરદાન આપનારિ, તારી પોતાની રમણીઓમાં પણ ક્યારેક—
દતો હ્યેષ મયા હસ્તો દક્ષિણઃ પુણ્યલાઞ્છનઃ
મારા આ જમણા હાથને, પુણ્યથી શોભાયમાન, મેં ખરેખર તને અર્પણ કર્યો છે.
તત્સર્વં તવ વામોરુ યદિ કુર્યાન્ન તે વચઃ
હે સુકુમારિ, આ બધું તું જ છે, જો તું મારી વાત માનીને વર્તે તો.
તવ રૂપેણ મે ક્ષોભઃ સહસા પ્રત્યુપસ્થિતઃ
તારા રૂપના કારણે મારા મનમાં અચાનક ઉથલપાથલ થઈ છે.
ઇક્ષ્વાકુવશસંભૂતઃ સુતો ધર્માઙ્ગદો મમ
ઇક્ષ્વાકુ વંશમાંથી મારા ધર્માંગદ નામના પુત્રનો જન્મ થયો છે.