યાવન્નોપવસેજ્જન્તુઃ પદ્મનાભદિમં શુભમ્
રાજા, જ્યા સુધી મનુષ્ય પદ્મનાભના આ શુભ દિવસે ઉપવાસ કરતો નથી, ત્યા સુધી તેના પાપ રહે છે.
એકાદશ્યુપવાસસ્ય કલાં નાર્હન્તિ ષોડશીમ્
એકાદશીના ઉપવાસની એક કલાને પણ સોળ અન્ય વ્રતો બરાબર નથી.
એકાદશ્યુપવાસેન તત્સર્વં વિલયં વ્રજેત્
એકાદશીનું ઉપવાસ રાખવાથી બધા પાપો નાશ પામે છે.
વ્યાજેનાપિ કૃતા રાજન્ન દર્શયતિ ભાસ્કરિમ્
રાજા, જો ઉપવાસ ભાનપૂર્વક નહિ પણ દેખાડા માટે કરવામાં આવે તો પણ તેને સૂર્યફળ મળતું નથી.
સુકલત્રપ્રદા હ્યેષા શરીરારોગ્યદાયિની
આ ઉપવાસ સારા સંતાન આપે છે અને શરીરને આરોગ્ય આપે છે.
ન ચાપિ કૈરવં ક્ષેત્રં ન રેવા ન ચ દેવિકા
કોઈ કૈરવક્ષેત્ર, રેવા કે દેવિકા પણ તેની સરખામણી કરી શકે નહીં.
અનાયાસેન રાજેન્દ્ર પ્રાપ્યતે હરિમન્દિરમ્
રાજા, સરળતાથી હરિનું મંદિર પ્રાપ્ત થાય છે.
સર્વપાપવિનિર્મુક્તો વિષ્ણુલોકે વ્રજેન્નરઃ
બધા પાપોથી મુક્ત થઈને મનુષ્ય વિષ્ણુના લોકને પામે છે.
ભાર્યાયા દશ પક્ષે ચ પુરુષાનુદ્ધરેત્તથા
પત્નીના દસ પક્ષોમાં પણ પુરુષે અન્યને ઉદ્ધાર કરવો જોઈએ.
ચિન્તામણિસમા હ્યેષા અથવાપિ નિધેઃ સમા
આ ઉપવાસ ચિંતામણિ રત્ન કે મોટાં ખજાનાં જેટલું મૂલ્યવાન છે.
દ્વાદશીં યે પ્રપન્ના હિ નરા નરવરોત્તમ
જે પુરુષો દ્વાદશીનું પાલન કરે છે, હે શ્રેષ્ઠ પુરુષ,
સ્રગ્વિણઃ પીતવસ્ત્રાશ્ચ પ્રયાન્તિ હરિમન્દિરમ્
તેઓ ફૂલોની વણાવેલી માળા અને પીળાં વસ્ત્ર પહેરીને હરિ મંદિર તરફ જાય છે.
પાપેન્ધનસ્ય ઘોરસ્ય પાવકાખ્યો મહીપતે
મહાપાપી માટે, રાજા, પાવક નામે અગ્નિ છે.
ઇચ્છદ્ભિર્વિપુલાન્યોગાન્પુત્રપૌત્રાદિકાંસ્તથા
જે લોકો પુત્ર, પૌત્ર વગેરે માટે મહેનતથી ઇચ્છા કરે છે—
બહુવૃજિનસમેતો ઽકામતઃ કામતો વા વ્રજતિ પદમનન્તં લોકનાથસ્ય વિષ્ણોઃ
પાપોથી ઘેરાયેલા હોય કે ઇચ્છાવાળા હોય કે ઇચ્છાવિહિન હોય, જે કોઈ પણ હોય, તે અનંત અને સર્વના સ્વામી એવા વિષ્ણુનું સ્થાન પામે છે.
પપ્રચ્છુર્મુનયઃ સૂતં વ્યાસશિષ્યં મહામતિમ્
મુનિઓએ વ્યાસના વિદ્વાન શિષ્ય સૂતજીને પ્રશ્ન કર્યો.
માહાત્મ્યં કથયામાસ ઉપવાસવિધિં તથા
તેમણે મહિમા અને ઉપવાસ કરવાની રીત પણ કહેવી શરૂ કરી.
માહાત્મ્યં ચક્રિણશ્ચાપિ સર્વપાપૌઘ શાન્તિદમ્
તેમણે ચક્રધારીના મહિમા પણ જણાવ્યું, જે સર્વ પાપોનું શાંતિદાયક છે.
અષ્ટાદશ પુરાણાનિ ભવાન્ જાનાતિ માનદ
માન આપનાર, તમે અઢાર પુરાણો જાણો છો.
તન્નાસ્તિ યન્ન વેત્સિ ત્વં પુરાણેષુ સ્મૃતિષ્વપિ
પુરાણો કે સ્મૃતિઓમાં એવું કંઈ નથી, જે તમને ખબર ન હોય.
અસ્માકં સંશયઃ કશ્ચિદ્ધૃદયે સંપ્રવર્તતે
અમારા હૃદયમાં એક શંકા ઊભી થઈ છે.
તિથેઃ પ્રાન્તમુપોષ્યં સ્યાદાહોસ્વિન્મૂલમેવ ચ
ઉપવાસ તિથિના અંતે કરવો જોઈએ કે શરૂઆતમાં?
તિથેઃ પ્રાન્તં સુરાણાં હિ ઉપોષ્યં પ્રીતિવર્દ્ધનમ્
દેવતાઓ માટે તિથિના અંતે ઉપવાસ કરવાથી આનંદ વધે છે.
અતઃ પ્રાન્તમુપોષ્યં હિ તિથેર્દશફલેપ્સુભિઃ
એટલે જે દસગણું ફળ ઈચ્છે છે, તેને તિથિના અંતે ઉપવાસ કરવો જોઈએ.
પૂર્વવિદ્ધા ન કર્તવ્યા દ્વિતીયા ચાષ્ટમી તથા
પહેલાની તિથી લાગેલી, બીજ અને અષ્ટમી પર ઉપવાસ કરવો નહીં.
પૂર્વવિદ્ધા દ્વિજશ્રેષ્ઠાઃ કર્તવ્યા સપ્તમી સદા
દ્વિજોમાં શ્રેષ્ઠ, પહેલાની તિથી લાગેલી સાતમી તિથી પર હંમેશા ઉપવાસ કરવો.
પૂર્વવિદ્ધાનિમાંસ્ત્યક્ત્વા નરકં પ્રતિપદ્યતે
આ પહેલાની તિથી લાગેલી તિથિઓ છોડીને, મનુષ્ય નરક પામે છે.
એતચ્છ્રુતં મયા વિપ્રાઃ કૃષ્ણદ્વૈપાયનાત્પુરા
વિદ્વાનો, મેં આ પહેલાં કૃષ્ણ દ્વૈપાયન પાસેથી સાંભળ્યું છે.
પૂર્વવિદ્ધા તુ મન્તવ્યા પ્રભૂતા નોદયં વિના
પહેલાની તિથી લાગેલી તિથી એ જ ગણવી, જ્યારે તે વધારે હોય, ઉગતા સૂર્ય વિના નહિ.
પિત્ર્યે ઽસ્તમનવેલાયાં સ્પર્શે પૂર્ણા નિગદ્યતે
પિતૃ કાર્યના દિવસે, સૂર્યાસ્ત સમયે તિથી લાગેલી હોય તો તેને પૂર્ણ માનવામાં આવે છે.