તથૈવ યાતનાઃ પ્રોક્તા અસંખ્યા ઘોરદર્શતાઃ
એ જ રીતે, જે યાતનાઓ વર્ણવાઈ છે તે અનગણિત અને ભયાનક છે.
તસ્માતંસમાસતો વક્ષ્યે ધર્માધર્મમિદર્શનમ્
એથી, હું તને સંક્ષિપ્તમાં ધર્મ અને અધર્મનું સ્વરૂપ સમજાવીશ.
તથૈવાધ્યાત્મવિદુષો દત્તં ભવતિ ચાક્ષયમ્
જેમ આત્મજ્ઞાનીઓ જે આપે છે તે કદી નાશ પામતું નથી.
યો દત્ત્વા સ્યાપયેદૃતિં તસ્ય પુણ્યફલં શૃણુ
જે આપીને યોગ્ય રીતે ઉપયોગ થાય એનું પુણ્યફળ શું મળે છે, તે સાંભળ.
નિર્વિશ્ય વિષ્ણુભવનં કલ્પં તત્રૈવ માદતે
વિષ્ણુના ધામમાં પ્રવેશીને, એ કળ્પ સુધી ત્યાં આનંદથી રહે છે.
ન ગણ્યન્તે વિધાત્રાપિ બ્રહહ્મવૃત્તિફલાનિ વૈ
બ્રહ્મા જે રીતે કર્મ કરે છે, એના ફળ તો સૃષ્ટિકર્તા પણ ગણાવી શકે નહીં.
જીવનં દદતસ્તસ્ય કઃ પુણ્યં ગદિતું ક્ષમઃ
જે જીવદાન આપે છે, એના પુણ્યનું વર્ણન કોણ કરી શકે?
સ સ્ત્રાતઃ સર્વતીર્થેષુ તત્પં તેનાખિલં તપઃ
એ દરેક તીર્થસ્થળે સુરક્ષિત રહે છે; એથી બધાં તપ પૂર્ણ થાય છે.
સો ઽપિ તત્ફલમાપ્નોતિ કિમન્યૈર્બહુભાષિતૈઃ
એ પણ એ ફળ પામે છે; વધારે બોલવાની જરૂર નથી.
વક્તું તત્પુણ્યસંખ્યાનં નાલં વર્ષશતાયુષા
એ પુણ્યની સંખ્યા તો સો વર્ષ જીવનાર પણ કહી શકતો નથી.
કત્કર્તુઃ સર્વપાપાનિ નશ્યન્ત્યેવ ન સંશયઃ
એ કાર્ય કરનારના બધા પાપ નિશ્ચિતપણે નાશ પામે છે; એમાં કોઈ શંકા નથી.
સ મુક્તઃ સર્વપાપેભ્યઃ શતવર્ષં વસેદ્દિવિ
એ બધા પાપોથી મુક્ત થઈને, સો વર્ષ સ્વર્ગમાં વસે છે.
સો ઽપિ તત્ફલનાપ્નોતિ તુષ્ટઃ પ્રેરક એવ ચ
પ્રેરણા આપનાર પણ એ ફળ પામે છે અને પ્રસન્ન થાય છે.
તિષ્ટત્યબ્દશતં સ્વર્ગે વિમુક્તઃ પાપકોટિભિઃ
એ લાખો પાપોથી છુટીને, સો વર્ષ સ્વર્ગમાં રહે છે.
તડાગપુણ્યભાક્સ સ્યાદિત્યેષા શાશ્વતી શ્રુતિઃ
એ તળાવ જેટલું પુણ્ય મેળવે છે; આ શાશ્વત શાસ્ત્રવાણી છે.
યં શૃત્વા સર્વપાયેભ્યો મુચ્યતે નાત્ર સંશયઃ
આ સાંભળવાથી બધા પાપોથી મુક્તિ મળે છે; એમાં કોઈ શંકા નથી.
મહાપ્રતીપી વિદ્યાવાન્સદા વિપ્રપ્રપૂજકઃ
મહાપ્રતીપી વિદ્વાન છે અને હંમેશાં બ્રાહ્મણોની પૂજા કરે છે.
તસ્ય રાજ્ઞી મહાભાગા નાન્મા ચમ્પકમઞ્જરી
એના રાણી મહાભાગ્યશાળી છે, અને તેનું નામ ચંપકમંજરી છે.
ધર્માણાં ધર્મશાસ્ત્રેસ્તુ સદા કુર્વન્તિ નિશ્ચયમ્
એ બંને હંમેશાં ધર્મશાસ્ત્રના સિદ્ધાંતોને માને છે.
વિનાશાસ્ત્રેણ યો બ્રૂયાત્તમાહુર્બ્રહ્મઘાતકમ્
શાસ્ત્ર વિના જે બોલે છે, તેને બ્રહ્મહત્યારી કહેવાય છે.
આચાર્યેભ્યઃ સદા ભૂપઃ શૃણોતિ વિધિપૂર્વકમ્
રાજા હંમેશાં આચાર્ય પાસેથી નિયમ મુજબ સાંભળે છે.
ધર્મેણ પાલ્યમાનસ્ય તસ્ય દેશસ્ય ભૂપતેઃ
જ્યારે રાજા ધર્મથી દેશનું રક્ષણ કરે છે...
સ ચૈકદા તુ નૃપતિર્મૃગયાયાં મહાવને
એક વખત એ રાજા મોટાં જંગલમાં શિકાર કરવા ગયો.
દૈવાદાખેટશૂન્યસ્ય હ્યતિશ્રાન્તસ્ય તત્ર વૈ
ત્યાં તેને ભાગ્યે કોઈ શિકાર મળ્યો નહીં અને તે ખૂબ થાકી ગયો.
તતઃ શુષ્કાં તુ સરસીં દૃષ્ટ્વા તત્ર વ્યચિન્તયત્
પછી તેણે ત્યાં એક સુકાઈ ગયેલું તળાવ જોયું અને વિચારમાં પડ્યો.
કથં જલં ભવેદત્ર યેન જીવેદયં નૃપઃ
કેવી રીતે અહીં પાણી મળે જેથી હું, રાજા, જીવતો રહી શકું?
હસ્તમાત્રં તતો ગર્ત્તં ખાત્વા તોયમવાત્પવાન્
પછી તેણે હાથ જેટલું ખાડું ખોદ્યું અને તેમાં પાણી મળ્યું.
મન્ત્રિણશ્ચાપિ ભૂમિશ બુદ્ધિસાગરસંજ્ઞિનઃ
રાજાના મંત્રી ભૂમિશ નામે, જેને બુદ્ધિસાગર પણ કહેતા, ત્યાં હાજર હતો.
રાજન્નિયં પુષ્કરિણી વર્ષાજલવતી પુરા
હે રાજા, આ તળાવ પહેલાં વરસાદના પાણીથી ભરેલું હતું.
તદ્ભવાન્મોદતાં દેવ દત્તાદાજ્ઞાં ચ મે ઽનઘ
માટે, હે નિર્દોષ સ્વામી, આપ ખુશ થાઓ અને મને આજ્ઞા આપો.