મદનવેગા સમ્ભવા ચ ભુવનપાલેન્દુરેખિકા
મદનનો વેગ, સંભવ અને ભુવનપાલના ચંદ્રરેખા.
વિન્યસ્તવ્યાસ્તતો મૂલે ઽધિષ્ઠાને મણિપૂરકે
પછી, આ બધાને મૂળ, અધિષ્ઠાન અને મણિપુર ખાતે ગોઠવવા જોઈએ.
આદ્યે લક્ષ્મીસરસ્વત્યૌ રતિઃ પ્રીતિશ્ચ કૃત્તિકા
પ્રારંભે, લક્ષ્મી અને સરસ્વતી, રતિ, પ્રીતી અને કૃત્તિકા.
મૂલમન્ત્રં પૃથઙ્ન્યસ્યેન્નિજમૂર્દ્ધનિ મન્ત્રવિત્
મંત્રજ્ઞએ મૂળમંત્રને અલગથી પોતાના માથે સ્થાપિત કરવો જોઈએ.
કણ્ઠદેશે ભ્રવોર્મધ્યે બિન્દૌ ભૂયઃ કલા પદોઃ
ગળાની આસપાસ, ભ્રૂમધ્યમાં, બિંદુમાં, પછી અંગોમાં અને પગે.
ઉન્નતાંસેષુ વક્ત્રે ચ ધ્રુવમણ્ડલકે શિવે
ઊંચા ખભા અને મુખમાં, તથા ધ્રુવમંડળમાં, હે શિવ.
રૌદ્રીં પ્રશાન્તાં શ્રદ્ધાખ્યાં પુનર્માહેશ્વરીમથ
રૌદ્રી, શાંત સ્વરૂપ, શ્રદ્ધા નામે ઓળખાતી અને પછી માહેશ્વરી.
પ્રમથાશ્વાસિનીં વિદ્યુલ્લતાં ચિચ્છક્તિમપ્યથ
પ્રમથાશ્વાસિની, વિદ્યુલ્લતા અને ચૈતન્યશક્તિ પણ.
શિરોભાલહૃદાધારેષ્વેતા બીજત્રયાધિકાઃ
માથા, હાથ અને હૃદયસ્થાનમાં, આ ત્રણે બીજાક્ષરથી યુક્ત છે.
માતઙ્ગીં મહદાદ્યાં તાં મહાલક્ષ્મીપદાદિકામ્
માતંગી, મહાન સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ અને મહાલક્ષ્મી, પગથી આરંભે.
ન્યસેત્તેનૈવ કુર્વીત વ્યાપકં દેશિકોત્તમઃ
આ રીતે શ્રેષ્ઠ ગુરુએ વ્યાપક ન્યાસ કરવો.
શ્યામાં શુકોક્તિં શૃણ્વન્તીં ન્યસ્તૈકાઙ્ઘ્રિશિરોરુહામ્
શ્યામા, પોપટની વાણી સાંભળતી, એક પગ અને વાળ નીચે મુકેલા.
રક્તાંશુકાં ચ કહ્લારમાલાશોભિતચૂલિકામ્
લાલ વસ્ત્ર પહેરેલી, નીલા કમળની માળાથી શોભતા ચૂડાવાળી.
અયુતં પ્રજપેન્મન્ત્રં તદ્દશાંશં મધૂકજૈઃ
મંત્ર દસ હજાર વખત જપવો અને દસમાં ભાગ મધુકક સાથે અર્પણ કરવો.
ત્રિકોણકર્ણિકં પદ્મમષ્ટપત્રં પ્રકલ્પયેત્
ત્રિકોણાકાર કર્નિકા અને આઠ પાંદડાવાળું કમળ ગોઠવવું.
ચતુરસ્રીકૃતં બાહ્યે કાન્ત્યા દૃષ્ટિમનોહરમ્
બાહ્ય ભાગ ચોરસ બનાવવું, તેની કાંતિથી નજરને આકર્ષે એવું.
વિભૂતિપૂર્વાઃ પૂર્વોક્તા માતઙ્ગીપદપશ્ચિમાઃ
પૂર્વે પહેલેથી કહેલી વિભૂતિઓ અને પશ્ચિમે માતંગી પદ.
વાક્સત્યલક્ષ્મી બીજાદ્ય ઉક્તઃ પીઠાર્ચને મનુઃ
વાણી, સત્ય અને લક્ષ્મી બીજથી આરંભતો પીઠપૂજનનો મંત્ર કહેવાયો છે.
અર્ચયેદ્વિધિનાનેન વક્ષ્યમાણેન મન્ત્રવિત્
મંત્રજ્ઞાને હવે જે વિધિ કહેવામાં આવે છે, તે પ્રમાણે પૂજન કરવું.
હૃહૃલ્લેખાઃ પઞ્ચપૂજ્યા મધ્યે દિક્ષુ ચ મન્ત્રિણા
પાંચ 'હૃહૃલ' અક્ષરોને મધ્યમાં અને દિશાઓમાં મંત્રજ્ઞા દ્વારા પૂજવા.
અઙ્ગાનિ પૂજયેત્પશ્ચાદ્યથાપૂર્વં વિધાનવિત્
પછી વિધિ જાણનારએ અગાઉ જણાવ્યા પ્રમાણે અંગોની પૂજા કરવી.
દલમધ્યે ઽથ સંપૂજ્યા અનઙ્ગકુસુમાદિકાઃ
પાંદડાની વચ્ચે અનંગકુસુમા અને અન્ય દેવીઓની પૂજા કરવી.
પત્રાગ્રેષુ પુનઃ પૂજ્યા લક્ષ્મ્યાદ્યા વલ્લકીકરાઃ
પાનના ટોચે ફરીથી લક્ષ્મીજી અને અન્ય વલ્લકી ધારણ કરનારી દેવીઓનું પૂજન કરવું જોઈએ.
અપરાઙ્ગા નિષઙ્ગાદ્યાઃ પુષ્પાસ્ત્રેષુધનુર્દ્ધરાઃ
પશ્ચિમ બાજુએ તલવાર અને તૂણીર ધારણ કરનારી, પુષ્પથી બનેલા ધનુષ્યવાળી દેવીઓનું પૂજન કરવું જોઈએ.
તદગ્રેષ્વર્ચયેદ્વિદ્વાનસિતાઙ્ગાદિભૈરવાન્
તેમના આગળ આસિતાંગ અને અન્ય ભૈરવોનું વિદ્વાન વ્યક્તિએ પૂજન કરવું જોઈએ.
વામાદ્યાઃ કલવીણાભિર્ગાયન્ત્યઃ શ્યામવિગ્રહાઃ
ડાબી બાજુએ વામાદિ કાળી કાયાવાળી દેવીઓ વીણા વગાડતી અને ગીત ગાતી દેખાય છે.
માતઙ્ગ્યાદ્યામદોન્મત્તા વીણોલ્લસિતપાણયઃ
માતંગી વગેરે અમદમાં મસ્ત થયેલી દેવીઓ હાથમાં વીણા લઈને તેજસ્વી દેખાય છે.
વાયવ્યે બટુકાન્ પશ્ચાદીશાને ક્ષેત્રપં યજેત્
ઉત્તરપશ્ચિમ બાજુએ બટુકોનું, પશ્ચિમ બાજુએ ક્ષેત્રપાલનું અને ઉત્તરપૂર્વ બાજુએ ઈશાનનું પૂજન કરવું જોઈએ.
મન્ત્રે ઽસ્મિન્સંધિતે મન્ત્રી સાધયેદિષ્ટમાત્મનઃ
જ્યારે મંત્ર આ રીતે સ્થાપિત થાય, ત્યારે સાધકએ પોતાની ઇચ્છિત સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરવી જોઈએ.
ફલૌર્બિલ્યસમુદ્ભૂતૈસ્તત્પત્રૈર્વા હુતાદ્ભવેત્
બિલ્વના ફળ કે પાનથી અથવા હવન માટે સમર્પિત પત્રોથી હવન કરવાથી સિદ્ધિ મળે છે.