સ્વર્ગમાં વસતા મારા પુત્રોને નિર્મળ સમૃદ્ધિ આપો, એવી પ્રાર્થના સાથે માતા દેવીઓ ભગવાન શ્રીના સમક્ષ ઉપસ્થિત થઈ. તેઓ ભગવાનને પૂછે છે: "શ્રીના સ્વામી, આપને શું અજાણ છે? કેમ મને પરીક્ષિત કરો છો, હે મહામસ્તક?" માતા કહે છે, "હે દેવોના સ્વામી, હું સંતાનહીન છું અને દૈત્યોએ મારું દમન કર્યું છે. હવે, હે દેવોના સ્વામી, આપ દૈત્યોને સંહાર કરીને મારા પુત્રોને સમૃદ્ધિ આપો." ત્યારે જ્ઞાની ભગવાન, માતાને માન આપતા, ખુશીથી બોલ્યા: "હે દેવી, પુત્રો માટે પ્રેમ એ સ્પર્ધકોમાં દુર્લભ છે. તેમનાં પુત્રો અને સમૃદ્ધિ ક્યારેય ઓછા નથી થતા. તેઓ પોતાના સંતાન માટે દુ:ખ અનુભવતા નથી; એ જ શાશ્વત નિયમ છે. એ સર્વના કારણ છે, સર્વના સ્વામી છે, અને અનગણ્ય બ્રહ્માંડ તેમના રોમકૂપમાં છે." માતા પુછે છે: "હે ભગવાન, હું આપને કેવી રીતે પોષી શકું, હે સ્વામી? હે પરમપુરુષ, હું આપને કેવી રીતે પોષી શકું? એ દૈવી, જે મનુષ્યોમાં જન્મ લાયક છે, તે કેવી રીતે મુક્ત થાય? હે જગતના સ્વામી, આપના કાર્યોને કોણ જાણે છે? હું માત્ર આપનું ચિંતન કરું છું; આપ જે ઈચ્છો કરો." માતા દેવીઓએ નિર્ભયતા આપી, આ શબ્દો બોલ્યા: "હે શુભે, હવે સાંભળો—હું તમને એક વધુ ગુપ્ત રહસ્ય કહું છું. જે લોકો હંમેશા ઈર્ષા અને કપટથી મુક્ત રહે છે, તેઓ મને પોષે છે. જે લોકો મારા કથાઓ સાંભળવામાં લગ્ન છે, તેઓ મને પોષે છે. સ્ત્રીઓ પણ, હે દેવી, જે અહંકાર છોડે છે, તેઓ મને પોષે છે. જે લોકો હંમેશા બીજા માટે કલ્યાણ કરે છે, તેઓ મને પોષે છે. જે લોકો હંમેશા જગતના કલ્યાણ માટે સમર્પિત છે, તેઓ મને પોષે છે. જે લોકો અન્ય સ્ત્રીઓ માટે કામુક નથી, તેઓ મને પોષે છે. જે લોકો ગાયોની રક્ષા માટે સમર્પિત છે, તેઓ મને પોષે છે. જે લોકો અન્ન અને પાણી આપે છે, તેઓ મને પોષે છે." "હવે, તમારા પુત્ર તરીકે સ્થાન પામી, હું તમારું ઈચ્છિત પૂરું કરીશ." એમ કહીને માતાએ પોતાની ગળાની વાળ ભગવાનને આપી અને નિર્ભયતા આપી, પછી અદૃશ્ય થઈ. માતા દેવીઓએ શ્રીના પ્રિયપાત્રને વંદન કરી, પોતાના નિવાસે પાછી ગઈ. સમય આવતા, તેમણે એવા પુત્રને જન્મ આપ્યો, જેને બધા લોકોએ સન્માન આપ્યો. એ પુત્રે અમૃત અને અન્નથી ભરેલો કળશ ધારણ કર્યો અને 'વામન' નામે ઓળખાયો. તે સર્વાંગે આભૂષણોથી સજ્જ, પીળા વસ્ત્રોમાં, અને સ્વયં હરિ હતા. માતા reverence સાથે હાથ જોડીને વામન ભગવાનને વંદન કરી સ્તુતિ કરવા લાગી: "નમો, નમો, અમરદેવોના સ્વામી; નમો, નમો, દૈત્ય સંહારી. નમો, નમો, દુષ્ટોનો સંહાર કરનાર; નમો, જગતના સ્વામી. નમો, ધનુષ, ચક્ર, તલવાર અને ગદા ધારણ કરનાર; નમો, પરમપુરુષ. નમો, અખૂટ તેજવાળા, સૂર્ય અને અન્ય જેમ; નમો, પવિત્ર કથાઓથી પ્રાપ્ત થનાર. નમો, યજ્ઞના અંગોથી પ્રકાશિત; નમો, સજ્જનના પ્રિય. નમો, દૈવી સુખ આપનાર; નમો, ભક્તોના મનમાં વાસ કરનાર. નમો, યજ્ઞ અને વરાહ તરીકે જાણીતા; નમો, હિરણ્યાક્ષને ફાડનાર. નમો, રાવણને સંહારી; નમો, નંદના પુત્રના મોટા ભાઈ. નમો, દુ:ખમાં આપને સ્મરણ કરનારના દુ:ખ નાશક, વારંવાર નમો." આ રીતે માતાએ ભગવાન વામનનું સ્તુતિપૂર્વક વંદન કર્યું.