જીવન અને મૃત્યુ—બંને એકસમાન છે, અને એ પછી બ્રહ્મને પ્રાપ્ત થાય છે. એક ભિક્ષુકે, પોતાના મન દ્વારા ઇન્દ્રિયોને નિયંત્રિત કરવી જોઈએ. એ જ રીતે, બુદ્ધિના દીપકથી આત્માનું નિરીક્ષણ કરી શકાય છે. જે કંઈ પણ જાણવું જરૂરી છે, એ તમે સાચું જાણો છો, હે મહાનુભાવ. ગુરુની કૃપા અને તમારી પોતાની તપસ્યાથી, તમારે એ બધું પ્રાપ્ત કર્યું છે. દિવ્ય જ્ઞાન, સંપૂર્ણ રીતે જલેલું, એથી તમે મારા માટે જાણીતા છો. તમારી મહાનતા એથી પણ વધુ છે, હે મહાન, જો કે તમે પોતે એ જાણતા નથી. જ્ઞાન ઉદય થાય છે, તો પણ બધા એ અવસ્થાને પ્રાપ્ત કરતા નથી. હૃદયના ગ્રંથિઓને શિતિલ કરીને, તેઓ દુઃખથી મુક્તિ મેળવે છે. હે બ્રાહ્મણ, નિશ્ચય વગર એ અવસ્થા પ્રાપ્ત થતી નથી. નૃત્ય કે ગીતમાં કોઈ ઉલ્લાસ ઉદભવતો નથી, અને ન તો કોઈ આસક્તિ રહેતી છે. હે બહુ સભાગ્યશાળી, હું જોઈ રહ્યો છું કે તમે પોતાની પ્રશંસા અને નિંદા બંનેને સમાન રીતે સ્વીકારો છો. તમે એ સર્વોચ્ચ માર્ગને સ્વીકાર્યો છે, જે અવિનાશી અને દુઃખથી મુક્ત છે. ખરેખર, તમે એમાં જ વસો છો; હે ઋષિ, હવે બીજું શું પૂછો છો? તમારે પોતાના પર આધાર રાખ્યો છે, અને પોતે પોતાને જ ઓળખો છો. ઠંડા પહાડ પર પહોંચીને, તેણે પરાશર્યને પણ જોયા. આરર્ણેય, જે મનથી શુદ્ધ અને સૂર્યની જેમ તેજસ્વી છે. પછી, એ મહાનુભાવે પોતાની પિતાને બધું વર્ણન કર્યું. એ સાંભળીને, વેદોના રચયિતા વ્યાસે આંતરિક આનંદ અનુભવ્યો. વ્યાસે પોતાના પુત્રને आलिंगન કર્યું અને પોતાના બાજુમાં બેસાડ્યો. જેઓ યજ્ઞ અને શિક્ષણમાં તત્પર હતા, તેઓ પહાડની ચોટી પરથી પૃથ્વી પર ઉતર્યા. મૌન અને ધ્યાનમાં તલિન, એ વિદ્વાન એકલા બેઠા હતા. હે મહાન ઋષિ વસિષ્ઠ, બ્રહ્મનો નાદ અહીં ગુંજતો નથી. બ્રહ્મના નાદથી વિહોણો, આ પહાડ તેજસ્વી લાગતો નથી. મનથી હંમેશા શાંત અને વેદ તથા તેમનું અર્થ જાણતા, તેમણે પોતાના પુત્ર શુક સાથે વેદ অধ্যયન કર્યો. સમુદ્રની પવનથી પવન ખૂબ જ ઉંચી ઉડી. શુક, રોકાયા હોવા છતાં, જિજ્ઞાસાથી ભરેલા હતા. પવનની ચળવળ વિશે બધું વર્ણન કરવું જોઈએ. અભ્યાસમાં અવરોધ આવતાં, આ વાત કહી. એ, અંધકાર અને રાગ-દ્વેષ ત્યજીને, સત્યમાં સ્થિર રહ્યો. દેવોનો માર્ગ વિષ્ણુનો છે; પિતૃઓનો માર્ગ અંધકારનો છે. પૃથ્વી અને આકાશમાં, જ્યાં-જ્યાં પવન જાય છે, ત્યાં શક્તિશાળી સાધ્ય દેવો જન્મે છે. ઉદાન પવનનો પુત્ર થયો, અને ધ્યાન પણ તેમનો પુત્ર થયો. પ્રાણ, જે અપરાજેય અને દુશ્મનનો નાશક છે, તેનો કોઈ પુત્ર ન હતો. પવન, દરેક જીવમાં, અલગ-અલગ પ્રવૃત્તિઓ જાળવે છે. એ વાદળોના સમૂહો ઉત્પન્ન કરે છે, ધૂમ અને તાપમાંથી પણ. આકાશમાં, માત્ર ભેજના અંશ અને વીજળીમાંથી, એ સર્વોચ્ચ તેજ ઉત્પન્ન કરે છે. એ સતત ચંદ્ર અને અન્ય ગ્રહોની ઊગ-બેઠને લાવે છે.