ચંદ્રના તિથિ, દિવસ, નક્ષત્ર અને અર્ધ-તિથિ જેવી વિવિધ સંયોજનની વાત શરૂ થાય છે. ચંદ્રના વધતા અને ઘટતા કળા, તથા સર્વ નક્ષત્રોના ઋતુઓને પણ સમાન રીતે ધ્યાનમાં લેવામાં આવે છે. જીવનમાં પ્રથમ વાળ કાપવાની રીત, કાન છિદવાની વિધિ, મુંડન, છરી બાંધવી અને આવા અન્ય વિધિઓનું મહત્વ દર્શાવવામાં આવે છે. કોઈ યાત્રાની શરૂઆત, નવી જગ્યામાં પ્રવેશ, અચાનક વરસાદ અને વિશેષ પ્રકારની ક્રિયાઓ પણ અહીં ઉલ્લેખિત છે. સંખ્યા — એક, દસ, સો, હજાર, દસ હજાર, અને એક લાખ — એવી વિવિધ ગણતરીઓનું વર્ણન છે. 'નિરાવરા', 'મહાપદ્મ', 'શંકુ' અને સમુદ્ર જેવા વિશિષ્ટ પદોની પણ વાત છે. આ બધા સંયોજન, ક્રમમાં હોય કે ક્રમ બહાર, ઇચ્છિત પરિણામ માટે યોગ્ય રીતે કરવાનાં છે. જો વિભાજક શુદ્ધ હોય, તો અંતિમ અવશેષ સાથે ગુણાકાર કરીને પરિણામ પ્રાપ્ત થાય છે. જો અંતિમ અવશેષ વિમાત્ર (ઓડ) હોય, તો તેને અલગ રાખીને મૂળ (રૂટ) જુદું જમાવવામાં આવે છે. એ ગુણાકાર, બ્રાહ્મણ, છોડીને ફરીથી મૂળથી ભાગવામાં આવે છે. 'સમત્ર' નામની ક્રિયા જાહેર કરવામાં આવી છે; ઘન માટે નિયમ પણ તેની જગ્યાએ છે. સંપત્તિ, અંતિમ વિમાત્રથી શુદ્ધ કરવી જોઈએ; એ જ મૂળ કહેવાય છે. એ ગુણાકારથી, જે નष्ट થયેલું છે અને 'નિઘ્ની' પણ શુદ્ધ કરવું જોઈએ. પરસ્પર લેવાની અને નષ્ટ કરવાની પ્રક્રિયામાં, ભાગો ચોક્કસ રીતે કાપવા જોઈએ. ભાગોમાં પ્રportion (અનુપાત) સમજવું જરૂરી છે, હે મુનિ, જે વિજ્ઞાનના અર્થ પર ચિંતન કરે છે. કુલમાંથી ભાગો દૂર કરીને, દરેકને તેમની વધેલી ભાગદારી આપવી જોઈએ. જ્યારે બધા ભાગો સમાન હોય, તો અંતે સંયોજન કરવું જોઈએ. પરિણામ, ભાગો અલગ-અલગ હોવા પર, ઘટાડવા, કાપવા, નષ્ટ કરવા અને ગુણાકાર કરવાની ક્રિયા દ્વારા આવે છે. ભાગોની વિભાજન વખતે અવશેષ લેવું, અને ગુણાકારનો નિયમ લાગુ કરવો. દરેક પગલાં માટે, અને સર્વત્ર, અવાજ કરવો — એ પગલાં પૂર્ણ કરવા માટે જરૂરી છે. પોતાના દેવું અને સ્વ-દેવું સ્પષ્ટ કરવું, રાશિમાં ચિહ્ન પ્રાપ્ત કરવા માટે જરૂરી છે. અહીં ભાગ અપરિવર્તિત રહે છે; વિપરીત સ્થિતિમાં, અવશેષ અગાઉના પ્રમાણે જ રહે છે. ઇચ્છિત અને દૃશ્યમાનનું ગુણાકાર કરીને, રાશિનું ફળ પ્રાપ્ત થાય છે, બાકીનું નહીં. રાશિ ચિહ્નોની વચ્ચેનો તફાવત, સમૂહનું વધારું છે; જન્મેલા માટે એ બંને છે. આમાંથી એક સમૂહ વિભાજિત થાય છે; તેથી, એક રાશિ ચિહ્ન શ્રેષ્ઠ ગણાય છે. બીજા સમૂહના સંયોજનમાં, એક-એક રાશિ ચિહ્ન અને એ બંનેના સમૂહ છે. બંને શોધક સ્પષ્ટ છે, અને ગણતરીમાં માત્ર સ્પષ્ટ જ માનવામાં આવે છે. દૃશ્યમાનના ગુણાકારનું અર્ધ ભાગ ઉમેરવામાં આવતું નથી; સમૂહમાં બનાવેલો ગુણાકાર જ ગુણક છે. એ જ રીતે, મૂળ ગુણક બંનેમાંથી ભાગીને પ્રાપ્ત થાય છે, જેમ સ્પષ્ટમાં છે. ઇચ્છિતને પ્રથમ અવશેષ સાથે ગુણાકાર કરીને, વિપરીતથી અલગ કરીને, પરિણામ મળે છે. કેટલીક રાશિ ચિહ્નોથી ભાગ કરીને, અને ઓછા સંખ્યાથી ભાગ કરીને, પરિણામ મળે છે. સમયને માપ સાથે ગુણાકાર કરીને, અને પસાર થયેલા સમયના ગુણાકારથી પરિણામ લેવાય છે. અનેક રાશિ ચિહ્નોના પરિણામમાંથી, થોડા રાશિ માસનું ફળ વિશાળ મળે છે. કાંસા (થ્રો) મિક્સ અને નષ્ટ થાય છે, સંયોજનથી ભાગવામાં આવે છે, અને પરિણામ મળે છે. પૂર્ણ એક આગળ વધે છે, શ્રેષ્ઠ માટે પણ એ જ, અને સમૂહના વધારાને પણ એ જ રીતે, હે મુનિ. એક, એકનું ગુણાકાર, અને શ્રેષ્ઠ ગુણકમાં મુખ્ય માપ — એ બધું મહત્વ ધરાવે છે. અન્ય ક્રિયા, સાંભળવાની, શિખર, કાનની ખામી અને સમૂહની ખામી — એ પગલાં પણ દર્શાવવામાં આવે છે. બે રાશિ ચિહ્નોની વચ્ચેના તફાવતને બે ગુણાકાર કરીને, એના ઉમેરાને એના સરવાળા સાથે ઉમેરવામાં આવે છે. એ સરવાળાનો વર્ગમૂળ — એ જ વ્યાસ, હે મુનિ, પરિણામ છે. વ્યાસ જ તીર છે; તીરની લંબાઈ, વ્યાસમાંથી, તીરના નિયમથી પ્રાપ્ત થાય છે. આ રીતે, શાસ્ત્રના આ સૂક્ષ્મ અને વિધિવત ગણિત, સમય, રાશિ, ભાગદારી, અને ક્રિયાઓના નિયમોનું પાવન વર્ણન થાય છે.