એક સમયે, એક મહાન સ્ત્રી પોતાની શક્તિઓને ગંગા નદી સમાન માનતી હતી—જેમ ગંગા પવિત્ર અને શક્તિશાળી છે, તેમ તેની શક્તિઓ પણ. જો હરિ તેનો અંત કરે, તો તે મૃત્યુ સમાન છે; અને જો શિવ કરે, તો તે સંપૂર્ણ વિનાશ છે. તેના વાળ સ્પષ્ટ દેખાતા હતા, અને ત્યાં કમજોરો ઊંઘી રહ્યા હતા—તેમાં પણ એક પ્રકારની ઇચ્છા છુપાયેલી હતી, કારણ કે આ બધું કેમ છે, એ પ્રશ્ન ઉદભવે છે. આમાં એક શારંગધન્વી છે—શારંગ ધનુષ ધરાવનાર—એ રામ છે. આ રીતે આ સમગ્ર સંકલન જાહેર કરવામાં આવે છે. મારું મન રામમાં આનંદ પામે છે, રામ સ્વચ્છ અને શુદ્ધ છે; હે રામ, હું તને નમન કરું છું. આ બધાં, ગોપાળોથી શરૂ કરીને, રામના મિત્ર છે; અને હરિ એ પતિ છે. તેમાં કોઈ દોષ નથી, એ ગાયનાં અંગ ધરાવે છે, અને બે, ત્રણ, ચાર રૂપે પણ દેખાય છે. હે મુનિ, આ રાજા આઠ રૂપ ધરાવે છે, જેનું સ્વરૂપ અને મન સતત ચંચળ છે. ઉશનસ અને આવિ માનવમાં છે; તે લાલ છે અને નિર્વાણનું ચિહ્ન ધરાવે છે. ગાય, નાવ, વિવિધ રૂપ, દૂધ, ભૂખ, આકાશ અને ક્યારેક જ્ઞાન—આ બધું તેમાં સમાવિષ્ટ છે. નેતા, પાણી, વાણી, કર્તા, અતિશય અને પવન પણ તેમાં સમાવિષ્ટ છે. આ બ્રહ્મા છે, દંડધારી છે, રક્ત છે, થોડી માત્રા છે અને શરૂઆત પણ છે. એ બાજુએ ખસે છે, મુશ્કેલ પણ છે, અને આપનાર પણ છે; બનવું, ભોજન કરવું અને પ્રહાર કરવું—આ બધું તેમાં છે. હવે હું જણાવું છું કેટલા ગુણ, દ્રવ્ય, ક્રિયા, સંયોગ અને લિંગ છે. કુશળ, સ્વયંભૂ, કર્તા અને માતા—પણ પિતા નહીં—આ બધું છે. સંપત્તિ, ચંદ્ર, ગાયનું હાથ, રથ, સોનું અને અનેક અન્ય વસ્તુઓ પણ છે. આ બધું કિનારીથી જન્મે છે—વિષ, વજ્ર, સાપ; તેમ જ સમગ્ર બ્રહ્માંડ, બંને અને પરસ્પર અન્ય. પહેલું, છેલ્લું, દક્ષિણ, ઉપર અને નીચે—all directions and times. પહેલું, છેલ્લું, નાનું અને અર્ધું—તું અને હું—આ રીતે તમામ સંબંધો. એ જ રીતે, પોતાનું અને બીજાનું વિરોધ, ફેરફાર અને અવિનાશી પણ છે. ગાર્ગ્ય, નાડાયન, આત્રેય અને ગાંગેય—all are maternal cousins. બે જણ, કર્મમાં જોડાયેલા, તેમાં કર્તા અને ધૈર્ય છે, અને કેશર પણ. પોતાના હિત માટે ચોર બની જાય છે; સમાન હિતમાં, ચંદ્ર સમાન ચહેરા તરફ નજર કરે છે. ગાય એ સંપત્તિ છે; ધનવાન મનુષ્ય સંકટમાં—કેટલું માપવામાં આવે છે? ફૂલહાર ધારણ કરનાર, તપસ્વી, બુદ્ધિશાળી અને છેતરપિંડી—આ બધું વિષય અનુસાર છે. કોઈ વસ્તુ થોડું અધૂરી હોય, ત્યારે તેને ‘લગભગ’ કહેવાય છે. પટુ જાતિ માટે નિંદા છે; વૈદ્યની ફાંસી માટે પ્રશંસા. પ્રચુરતા અને સમાનમાં, જે ખોરાકથી બનેલું છે; માટીથી બનેલું, અને તેમ જ સોનાથી બનેલું પણ. વધુ કાળો કે વધુ સફેદ—તેનું નામ શું છે? એ અવિનાશી છે. માપમાં, ‘ગોઢ સુધી’ અને ‘બંને ગોઢ જેટલું’ કહેવાય છે. ‘કયું’ અને ‘બેમાંથી કયું’—આ સંખ્યા દર્શાવવા માટે વપરાય છે. ‘એટલું’, ‘થોડું’, ‘કેટલાવાર’, ‘કેટલું’—હે નારદ, આ બધા સંખ્યાની ભાષા છે. ‘બે રીતે’, ‘દ્વિત્વમાં’, ‘બે ભાગમાં’—આ પણ સંખ્યાના પ્રકાર છે, હે શ્રેષ્ઠ મુનિ. ‘જોડી’, ‘ત્રિક’, અને સંખ્યામાં ‘બે’, ‘ત્રણ’—આ પણ સંખ્યાના સ્વરૂપ છે. પછી, ટ્રૈણ, પૌષણ, તુંડિભ, વૃંદારક અને કૃષીવલ; અવટીટ, વનાટ, નિબિઢ, ચેક્ષુષાકિન; વિદ્યાથુંચુ, બહુતિથ, પર્વત, શ્રૃંગિણ; ચિલ્લ, ચિપિટ, ચિક્વ, વાતૂલ, કુટપ; ઊર્ણાયુ, મરુત, એકાકી, ચર્મણ્વતી; આસંધી, વંચ, ચક્રીવત, તૂષ્ણીકા, જલ્પતકી; શાંત, શાંતિ, શંયશાંત, શંયોહંયુ અને શુભંયુ—આ બધા નામો પણ અહીં સમાવાયા છે. આ રીતે, આ મહાન સંકલન વિવિધ રૂપો, ગુણો, ક્રિયાઓ અને સંખ્યાઓથી ભરપૂર છે—જેમાં સર્વે તત્વો, સંબંધો અને અર્થો એક સાથે ગૂંથાયેલા છે.