મુનિશ્રેષ્ઠ, શિષ્યને સંભળાવતાં આ રીતે વિદ્વાન કહે છે: સંદિગ્ધ અને આશીર્વાદાત્મક ક્રિયાપદ રૂપો બે પ્રકારના હોય છે. ભવિષ્યકાળ દર્શાવવા માટે ‘ḷṭ’ લકારનો ઉપયોગ થાય છે, જો ક્રિયાપદ મૂળભૂત રીતે ભવિષ્ય સૂચવે નહીં હોય તો. પૂર્ણકાળના ઉદાહરણો સંહિતા વગેરે ગ્રંથોમાંથી સમજવા મળે છે. ‘હોતૃ’, ‘કાર’, તેમજ ‘સેયં’, ‘લાંગળી’ અને ‘ષા’ જેવા રૂપો પરંપરાથી માન્ય છે. મહર્ષિ, ‘શીતાર્ત’, ‘સેન્દ્ર’ અને ‘સૌકાર’ પણ એવા જ સ્વરૂપો છે. આ આરંભિક રૂપો અહીં વિષ્ણુ માટે છે; તેથી આહુતિ ગુરુની નીચે અર્પણ થાય છે. ‘શૌરી’ અને ‘એતૌ’ શબ્દો વિષ્ણુ માટે આવે છે; ‘ઇમૌ’ દુર્ગા માટે, ‘અમૂ’ આપણા માટે, અને ‘અર્જુનઃ’ પણ એ જ રીતે ઉપયોગ થાય છે. ‘ષડ્’નો અર્થ છે છ, ‘ષણમાતરઃ’ એટલે છ માતાઓ; ‘વાક્ચુર’ અને ‘વાગ્દસ્રિથાં’ પણ એવા શબ્દો છે. ‘પ્રશ્ન’ હરિનું છઠ્ઠું રૂપ છે; ‘કૃષ્ણષ્ટીક’ પણ એવો જ શબ્દ છે. તું ચક્રધારી છે, તું ચોર છે, તું મહાબલશાળી છે. એ સ્ત્રી શક્તિઓને ગંગા માનતી છે; જો હરિ કાપે તો મૃત્યુ, શિવ કાપે તો વિનાશ થાય છે. કેશ દેખાય છે; અહીં દુર્બળો ઊંઘે છે; આ બધું ઈચ્છિત છે, એ કારણથી. આ ચાપધારી શારંગધન્વી છે; આ રામ છે; આમ સમગ્ર સંકલન કહાયું છે. મારો મન રામમાં આનંદ પામે છે, શુદ્ધ અને નિર્મળ; હે રામ, હું તને વંદન કરું છું. ગોપાળાદિ બધા મિત્રો છે; અને હરી પતિ છે. નિર્દોષ, ગાયના અંગવાળા, બે, ત્રણ, ચાર પણ છે. આ રાજા આઠ છે, ચંચળ સ્વરૂપ અને મનવાળો. ઉશનસ અને આવિ મનુષ્યમાં છે; તેઓ લાલ છે, અવસ્થાનનું ચિહ્ન ધરાવે છે. ગાય, નૌકા, સ્વરૂપો, દૂધ, ભૂખ, આકાશ અને ક્યારેક જ્ઞાન પણ. નેતા, પાણી, વાણી, એજન્ટ, વધુતા અને વાયુ પણ છે. આ બ્રહ્મા છે, દંડધારી છે, લોહી છે, થોડું છે અને આરંભ છે. આડેધડ ચાલવું, મુશ્કેલ, અને આપવું; થવું, ખાવું અને પ્રહારો કરવું. હું જણાવું છું કેટલાં ગુણ, દ્રવ્ય, ક્રિયા, સંયોગ અને લિંગ છે. નિપુણ, સ્વયંભૂ, કર્તા અને માતા છે, પિતા નથી. ધન, ચંદ્ર અને ગાયનો હાથ; રથ, સોનું અને અનેક અન્ય. કિનારેથી જન્મેલા, વિષ, વજ્ર, સાપ; આમ સર્વ, વિશ્વ, બંને અને પરસ્પર અન્ય. પૂર્વ, ઉત્તર અને દક્ષિણ, ઉપર અને નીચે. પ્રથમ, અંતિમ, નાના અને અર્ધ, આપ અને અમને લગતા. એ જ રીતે, પોતાના અને પરના વિરોધ, ઉલટાવ અને અવિનાશી. ગાર્ગ્ય, નાડાયન, આત્રીય અને ગાંગેય—all માતૃપક્ષીય ભાઈબંધ છે. બે જણ ક્રિયામાં જોડાય ત્યારે, કર્તા, સ્થિરતા અને કુંકુમ પણ છે. પોતાના હિતમાં ચોર, સમાન હિતમાં ચંદ્ર જેવી મુખાવલોકન. ગાય એટલે ધન; ધનવાન પુરુષ, મુશ્કેલીમાં કેટલું માપે છે? માળા ધારણ કરેલો, તપસ્વી, બુદ્ધિમાન, છેતરપિંડી—આ બધું વિષયાનુસાર છે. થોડું અધૂરું હોય ત્યારે તેને ‘લગભગ’ કહેવાય છે. પટુ જાતિના નિંદામાં, વૈદ્યની ફાંસમાં પ્રશંસામાં. પ્રચુરતા વગેરેમાં, અન્નથી બનેલું; માટીથી બનેલું, અને સોનાથી પણ. વધુ કાળો, સૌથી વધુ સફેદ—શુ નામે ઓળખાય? અવિનાશી. માપમાં, ‘ઘૂંટણ સુધી’ અને ‘બંને ઘૂંટણ જેટલું’ પણ. ‘કયો’ અને ‘બેમાંથી કયો’ સંખ્યા નિર્ધારણ માટે વપરાય છે. આ રીતે, મુનિશ્રેષ્ઠ, સંસ્કૃત વ્યાકરણના વિવિધ રૂપ, અર્થ અને પ્રયોગોનું પવિત્ર વર્ણન અહીં પૂર્ણ થાય છે.