స గర్జిత్వా యథాన్యాయం విక్రమ్య చ యథాసుఖమ్ తత్సైన్యమ్ ఉత్సారితవాంస్ తృణాగ్రాణీవ మారుతః
అతడు యథావిధిగా గర్జించి, తనకు నచ్చినట్టు ముందుకు వచ్చి, ఆ సైన్యాన్ని గాలి గడ్డి తురుపులతో చెల్లాచెదురయ్యేలా చెదరగొట్టాడు.
తతో ఽశ్మవర్షం దైత్యేన్ద్రా వ్యమృజన్త నభోగతాః నగమాత్రైః శిలాఖణ్డైర్ గిరిశృఙ్గైర్మహాప్రభైః
తర్వాత, దైత్యాధిపతులు ఆకాశంలో తిరుగుతూ, కొండ ముక్కలు, పెద్ద పర్వత శిఖరాలతో రాళ్ల వాన కురిపించారు.
తదశ్మవర్షం సింహస్య మహన్మూర్ధని పాతితమ్ దిశో దశ వికీర్ణా వై ఖద్యోతప్రకరా ఇవ
ఆ రాళ్ల వాన సింహం పెద్ద తలపై పడింది, దిశలన్నింటికీ చిమ్మిపోయింది, అది పర్వతంపై జ్యోతిర్లు చెల్లినట్టు కనిపించింది.
తదాశ్మౌఘైర్ దైత్యగణాః పునః సింహమరిందమమ్ ఛాదయాంచక్రిరే మేఘా ధారాభిరివ పర్వతమ్
అప్పుడు, దైత్య గణాలు రాళ్ల ప్రవాహాలతో, శత్రువులకు శత్రువైన సింహాన్ని, మేఘాలు పర్వతాన్ని నీటితో కప్పినట్టు కప్పేశారు.
న చ తం చాలయామాసుర్ దైత్యౌఘా దేవసత్తమమ్ భీమవేగో ఽచలశ్రేష్ఠం సముద్ర ఇవ మన్దరమ్
అయినా, ఆ భయంకరమైన శక్తిగల దేవత శ్రేష్ఠుడైన సింహాన్ని, దైత్య గణాలు కదిలించలేకపోయారు, సముద్రం పెద్ద పర్వతాన్ని కదిలించలేకపోయినట్టు.
తతో ఽశ్మవర్షే విహతే జలవర్షమనన్తరమ్ ధారాభిరక్షమాత్రాభిః ప్రాదురాసీత్సమన్తతః
అప్పుడు, రాళ్ల వాన ఆపబడిన వెంటనే, మేఘాల నుంచి నీటి వాన అన్ని వైపులా కురిసింది.
నభసః ప్రచ్యుతా ధారాస్ తిగ్మవేగాః సమన్తతః ఆవృత్య సర్వతో వ్యోమ దిశశ్చోపదిశస్తథా
ఆ మేఘాల నుంచి జలధారలు వేగంగా పడుతూ, ఆకాశాన్ని, దిక్కులను, ఉపదిక్కులను పూర్తిగా కప్పేశాయి.
ధారా దివి చ సర్వత్ర వసుధాయాం చ సర్వశః న స్పృశన్తి చ తా దేవం నిపతన్త్యో ఽనిశం భువి
ఆ జలధారలు ఆకాశమంతా, భూమంతా ఎక్కడ పడినా, అవి ఎప్పుడూ భూమిపై పడుతూ ఉన్నా, ఆ దేవుడిని మాత్రం తాకలేకపోయాయి.
బాహ్యతో వవృషుర్వర్షం నోపరిష్టాచ్చ వవృషుః మృగేన్ద్రప్రతిరూపస్య స్థితస్య యుధి మాయయా
బయట వర్షం కురిసింది, కానీ యుద్ధంలో సింహంలా నిలిచిన వాడి మీద పై నుంచి మాత్రం వర్షం పడలేదు. ఇది మాయ వల్ల జరిగింది.
హతే ఽశ్మవర్షే తుములే జలవర్షే చ శోషితే సో ఽసృజద్దానవో మాయామ్ అగ్నివాయుసమీరితామ్
ఆ ఘోరమైన రాళ్ల వర్షం తుడిచిపెట్టిన తరువాత, నీటి వర్షం కూడా ఆగిపోయింది. అప్పుడు ఆ దానవుడు అగ్ని, గాలి తో కూడిన మాయను విడుదల చేశాడు.
మహేన్ద్రస్తోయదైః సార్ధం సహస్రాక్షో మహాద్యుతిః మహతా తోయవర్షేణ శమయామాస పావకమ్
వజ్రాయుధుడు, మహాశక్తిమంతుడు అయిన ఇంద్రుడు మేఘాలతో కలిసి, భారీగా నీటిని కురిపించి ఆ అగ్నిని ఆపేశాడు.
తస్యాం ప్రతిహతాయాం తు మాయాయాం యుధి దానవః అసృజద్ఘోరసంకాశం తమస్తీవ్రం సమన్తతః
ఆ మాయ యుద్ధంలో అడ్డుపడినప్పుడు, ఆ దానవుడు భయంకరమైన, తీవ్రమైన చీకటిని అన్ని దిశలలో వ్యాపింపజేశాడు.
తమసా సంవృతే లోకే దైత్యేష్వాత్తాయుధేషు చ స్వతేజసా పరివృతో దివాకర ఇవాబభౌ
ప్రపంచం చీకటిలో మునిగిపోయింది, దానవులు ఆయుధాలతో సిద్ధంగా ఉన్నారు. అయినా అతడు తన తేజస్సుతో చుట్టుముట్టబడి, సూర్యుడిలా ప్రకాశించాడు.
త్రిశిఖాం భ్రుకుటీం చాస్య దదృశుర్దానవా రణే లలాటస్థాం త్రిశూలాఙ్కాం గఙ్గాం త్రిపథగామివ
యుద్ధంలో దానవులు అతని నుదుటిపై మూడు అగ్ని జ్వాలలు, ముడుచుకున్న కనుబొమ్మలు, త్రిశూలపు గుర్తు, గంగా నది మూడు ప్రవాహాల్లా కనిపించాయి.
తతః సర్వాసు మాయాసు హతాసు దితినన్దనాః హిరణ్యకశిపుం దైత్యం వివర్ణాః శరణం యయుః
అంతా మాయలు నశించిన తరువాత, దితి కుమారులు ముఖం వాడిపోయి, హిరణ్యకశిపు అనే దానవుని దగ్గర ఆశ్రయం కోరారు.
తతః ప్రజ్వలితః క్రోధాత్ ప్రదహన్నివ తేజసా తస్మిన్క్రుద్ధే తు దైత్యేన్ద్రే తమోభూతమభూజ్జగత్
ఆ తరువాత, దానవాధిపతి కోపంతో మండిపడి, తన తేజస్సుతో కాల్చినట్టు కనిపించాడు. అతడు కోపంతో ఉన్నప్పుడు, లోకం చీకటిలో మునిగిపోయింది.
ఆవహః ప్రవహశ్చైవ వివహో ఽథ హ్యుదావహః పరావహః సంవహశ్చ మహాబలపరాక్రమాః
ఆవహ, ప్రవహ, వివహ, ఉదావహ, పరావహ, సంవహ — వీరంతా గొప్ప బలవంతులు, పరాక్రమశాలులు.
తథా పరివహః శ్రీమాన్ ఉత్పాతభయశంసినః ఇత్యేవం క్షుభితాః సప్త మరుతో గగనేచరాః
అలాగే, పరివహ అనే మహిమాన్వితుడు, అపాయ సూచించే వాడు కూడా. ఇలా ఆ ఏడుగురు మరుతులు ఆకాశంలో కలకలం రేపుతూ సంచరించారు.
యే గ్రహాః సర్వలోకస్య క్షయే ప్రాదుర్భవన్తి వై తే సర్వే గగనే దృష్టా వ్యచరన్త యథాసుఖమ్
ప్రపంచం నాశన సమయంలో కనబడే అన్ని గ్రహాలు ఆకాశంలో స్వేచ్ఛగా సంచరిస్తూ కనిపించాయి.
అయోగతశ్చాప్యచరన్ మార్గం నిశి నిశాచరః సగ్రహః సహ నక్షత్రైర్ ఆకాపతిరరిందమః
ఆకాశాధిపతి అయిన నిశాచరుడు, గ్రహాలు, నక్షత్రాలతో కలిసి, రాత్రిపూట తన మార్గంలో, ఎప్పటిలా కాకుండా, సంచరించాడు.
వివర్ణతాం చ భగవాన్ గతో దివి దివాకరః కృష్ణం కబన్ధం చ తథా లక్ష్యతే సుమహద్దివి
ఆకాశంలో భగవంతుడు అయిన సూర్యుడు రంగు కోల్పోయాడు. అలాగే, అక్కడ ఒక పెద్ద నల్లని శిరచ్ఛిన్న శరీరం కనిపించింది.
అముఞ్చచ్చార్చిషాం వృన్దం భూమివృత్తిర్ విభావసుః గగనస్థశ్చ భగవాన్ అభీక్ష్ణం పరిదృశ్యతే
భూమిని చుట్టుముట్టి, అగ్నిదేవుడు జ్వాలల సమూహాన్ని విడుదల చేశాడు. భగవంతుడు ఆకాశంలో పదే పదే కనిపించాడు.
సప్త ధూమ్రనిభా ఘోరాః సూర్యా దివి సముత్థితాః సోమస్య గగనస్థస్య గ్రహాస్తిష్ఠన్తి శృఙ్గగాః
ఏడు పొగలాంటి భయంకరమైన సూర్యులు ఆకాశంలో ఉదయించారు. ఆకాశంలో ఉన్న చంద్రుని దగ్గర గ్రహాలు కొమ్ములతో నిలిచాయి.
వామే తు దక్షిణే చైవ స్థితౌ శుక్రబృహస్పతీ శనైశ్చరో లోహితాఙ్గో జ్వలనాఙ్గసమద్యుతిః
ఎడమవైపున శుక్రుడు, కుడివైపున బృహస్పతి నిలిచారు. శనైశ్చరుడు, అంగారకుడు అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ అక్కడ ఉన్నారు.
సమం సమధిరోహన్తః సర్వే తే గగనేచరాః శృఙ్గాణి శనకైర్ఘోరా యుగాన్తావర్తినో గ్రహాః
ఆకాశంలో సంచరించే ఆ భయంకరమైన, యుగాంత సూచించే గ్రహాలు అన్నీ, కొమ్ములపై నెమ్మదిగా ఒకేసారి ఎక్కాయి.
చన్ద్రమాశ్చ సనక్షత్రైర్ గ్రహైః సహ తమోనుదః చరాచరవినాశాయ రోహిణీం నాభ్యనన్దత
చంద్రుడు, నక్షత్రాలు, గ్రహాలతో కలిసి, చీకటిని తొలగించే వాడు అయినా, జంతువులూ, చెట్లూ నాశనం కావడానికి, రోహిణిని ఆశీర్వదించలేదు.
గృహీతో రాహుణా చన్ద్ర ఉల్కాభిరభిహన్యతే ఉల్కాః ప్రజ్వలితాశ్చన్ద్రే విచరన్తి యథాసుఖమ్
చంద్రుడు రాహువుతో పట్టుబడి, అగ్ని మెరుపులాంటి ఉల్కలు దెబ్బతీశాయి. ఆ మండుతున్న ఉల్కలు చంద్రుని మీద స్వేచ్ఛగా తిరిగాయి.
దేవానామపి యో దేవః సో ఽప్యవర్షత శోణితమ్ అపతన్గగనాదుల్కా విద్యుద్రూపా మహాస్వనాః
దేవతలకు దేవుడైన వాడు కూడా రక్తాన్ని వర్షించెను. ఆకాశం నుంచి మెరుపులా గట్టిగా శబ్దం చేస్తూ ఉల్కలు పడ్డాయి.
అకాలే చ ద్రుమాః సర్వే పుష్పన్తి చ ఫలన్తి చ లతాశ్చ సఫలాః సర్వా యే చాహుర్దైత్యనాశనమ్
కాలానికి తగినప్పుడల్లా కాకుండా, అన్ని చెట్లు పూలు పండ్లు పూసి కాయించాయి. అన్ని వెంటలూ పండ్లతో నిండిపోయాయి. ఇవన్నీ దైత్యుల నాశనానికి సూచనలుగా చెప్పబడతాయి.
ఫలైః ఫలాన్యజాయన్త పుష్పైః పుష్పం తథైవ చ ఉన్మీలన్తి నిమీలన్తి హసన్తి చ రుదన్తి చ
పండ్లలోంచి మరికొన్ని పండ్లు, పువ్వులలోంచి ఇంకొన్ని పువ్వులు పుట్టాయి. అవి వికసించాయి, మూసుకున్నాయి, నవ్వాయి, ఏడ్చాయి కూడా.