ప్రాసైః పాశైశ్చ ఖడ్గైశ్చ గదాభిర్ముసలైస్తథా వజ్రైరశనిభిశ్చైవ సాగ్నిభిశ్చ మహాద్రుమైః
కుఱ్చులు, పాశాలు, ఖడ్గాలు, గదలు, ముసలులు, వజ్రాలు, చాబుకలు, అగ్నితో మండుతున్న దండాలు, పెద్ద చెట్లు—ఇవి అన్నీ ప్రయోగించారు.
ముద్గరైర్భిన్దిపాలైశ్చ శిలోలూఖలపర్వతైః శతఘ్నీభిశ్చ దీప్తాభిర్ దణ్డైరపి సుదారుణైః
ముద్గరాలు, బిందిపాళాలు, రాళ్లు, ఊకళ్ళు, పర్వత శిఖరాలు, మండుతున్న శతఘ్నులు, భయంకరమైన దండాలు కూడా వాడారు.
తే దానవాః పాశగృహీతహస్తా మహేన్ద్రతుల్యాశనివజ్రవేగాః సమన్తతో ఽభ్యుద్యతబాహుకాయాః స్థితాస్త్రిశీర్షా ఇవ నాగపాశాః
వారు అందరూ చేతుల్లో పాశాలు పట్టుకుని, ఇంద్రుని వజ్రంలా వేగంగా, చుట్టూ చేతులు పైకి ఎత్తి, మూడు తలల నాగపాశాల్లా నిలబడ్డారు.
సువర్ణమాలాకులభూషితాఙ్గాః పీతాంశుకాభోగవిభావితాఙ్గాః ముక్తావలీదామసనాథకక్షా హంసా ఇవాభాన్తి విశాలపక్షాః
వారికి బంగారు హారాలతో అలంకరించబడిన శరీరాలు, పసుపు వస్త్రాలతో మెరిసే రూపాలు, ముత్యాల హారాలతో నడుము అలంకారం—వీరు విశాలమైన రెక్కలతో హంసల్లా ప్రకాశించారు.
తేషాం తు వాయుప్రతిమౌజసాం వై కేయూరమౌలీవలయోత్కటానామ్ తాన్యుత్తమాఙ్గాన్యభితో విభాన్తి ప్రభాతసూర్యాంశుసమప్రభాణి
వారిలో, గాలి వేగంతో ఉన్నవారు, కంకణాలు, మకుటాలు, వలయాలతో మెరిసిపోతూ, వారి తలలు ఉదయ సూర్యుని కిరణాల్లా చుట్టూ ప్రకాశించాయి.
ఖరాః ఖరముఖాశ్చైవ మకరాశీవిషాననాః ఈహామృగముఖాశ్చాన్యే వరాహముఖసంస్థితాః
వారిలో కొందరికి గాడిద ముఖాలు, మరికొందరికి మత్స్యముఖాలు, విషసర్ప ముఖాలు, ఇంకొందరికి మృగ ముఖాలు,猪 ముఖాలు ఉండేవి.
బాలసూర్యముఖాశ్చాన్యే ధూమకేతుముఖాస్తథా అర్ధచన్ద్రార్ధవక్త్రాశ్చ అగ్నిదీప్తముఖాస్తథా
కొంతమందికి ఉదయ సూర్యుని ముఖంలా, మరికొందరికి ధూమకేతువు ముఖంలా, ఇంకొందరికి అర్ధచంద్రాకార ముఖాలు, మరికొందరికి అగ్నిలా మండే ముఖాలు ఉండేవి.
హంసకుక్కుటవక్త్రాశ్చ వ్యాదితాస్యా భయావహాః సింహాస్యా లేలిహానాశ్చ కాకగృధ్రముఖాస్తథా
కొంతమందికి హంస, కోడి ముఖాలు, విప్పిన నోర్లు, భయంకరంగా కనిపించేవి. ఇంకొందరికి సింహ ముఖాలు, నాలుకలు చప్పరిస్తూ, మరికొందరికి కాకి, గద్ద ముఖాలు ఉండేవి.
ద్విజిహ్వకా వక్రశీర్షాస్ తథోల్కాముఖసంస్థితాః మహాగ్రాహముఖాశ్చాన్యే దానవా బలదర్పితాః
కొంతమందికి రెండు నాలుకలు, వంకర తలలు, ఉల్క ముఖాలు, మరికొందరు బలవంతమైన దానవులు, పెద్ద చిలువ ముఖాలతో, తమ బలంపై గర్వంగా ఉండేవారు.
శైలసంవర్ష్మణస్ తస్య శరీరే శరవృష్టిభిః అవధ్యస్య మృగేన్ద్రస్య న వ్యథాం చక్రురాహవే
వారికి పర్వతాల్లాంటి శరీరాలు ఉన్నా, వారు ఎన్ని బాణ వర్షాలు కురిపించినా, ఆ జయించలేని సింహరాజు యుద్ధంలో ఏమాత్రం భయపడలేదు.
ఏవం భూయో ఽపరాన్ఘోరాన్ అసృజన్దానవేశ్వరాః మృగేన్ద్రస్యోపరి క్రుద్ధా నిఃశ్వసన్త ఇవోరగాః
అలా మరలా దానవాధిపతులు కోపంతో, పాములు ఊపిరి తీసినట్టు, సింహంపై భయంకరమైన ఆయుధాలు వదిలారు.
తే దానవశరా ఘోరా దానవేన్ద్రసమీరితాః విలయం జగ్మురాకాశే ఖద్యోతా ఇవ పర్వతే
ఆ భయంకరమైన దానవ బాణాలు, దానవేంద్రుడు వదిలినవే, పర్వతంపై జ్యోతిర్లు మాయమయ్యేలా, ఆకాశంలో అంతే త్వరగా కనుమరుగయ్యాయి.
తతశ్చక్రాణి దివ్యాని దైత్యాః క్రోధసమన్వితాః మృగేన్ద్రాయాసృజన్నాశు జ్వలితాని సమన్తతః
తర్వాత, దైత్యులు కోపంతో, చుట్టూ చుట్టూ, సింహంపై ప్రకాశించే దివ్య చక్రాలను వేగంగా విసిరారు.
తైరాసీద్గగనం చక్రైః సంపతద్భిరితస్తతః యుగాన్తే సంప్రకాశద్భిశ్ చన్ద్రాదిత్యగ్రహైరివ
ఆ చక్రాలు అన్ని వైపులా ఎగురుతూ, యుగాంతంలో చంద్రుడు, సూర్యుడు, గ్రహాలు ప్రకాశించేలా, ఆకాశాన్ని వెలిగించాయి.
తాని సర్వాణి చక్రాణి మృగేన్ద్రేణ మహాత్మనా గ్రస్తాన్యుదీర్ణాని తదా పావకార్చిఃసమాని వై
అప్పుడు, ఆ అగ్ని జ్వాలలవంటి అన్ని చక్రాలను, మహాత్ముడైన సింహం ఒక్కసారిగా మింగేసింది.
తాని చక్రాణి వదనే విశమానాని భాన్తి వై మేఘోదరదరీష్వేవ చన్ద్రసూర్యగ్రహా ఇవ
ఆ చక్రాలు సింహం నోట్లోకి వెళ్లినప్పుడు, అవి మేఘాల గుహల్లో చంద్రగ్రహణం, సూర్యగ్రహణంలా మెరిసిపోయాయి.
హిరణ్యకశిపుర్దైత్యో భూయః ప్రాసృజదూర్జితామ్ శక్తిం ప్రజ్వలితాం ఘోరాం ధౌతశస్త్రతడిత్ప్రభామ్
హిరణ్యకశిపుడు మళ్లీ, ఉరుములా మెరుస్తూ, భయంకరంగా, మెరుపులా ప్రకాశించే ఒక గొప్ప శక్తిని విసిరాడు.
తామాపతన్తీం సమ్ప్రేక్ష్య మృగేన్ద్రః శక్తిముజ్జ్వలామ్ హుంకారేణైవ రౌద్రేణ బభఞ్జ భగవాంస్తదా
ఆ మెరిసే శక్తి తనవైపు వస్తున్నదాన్ని చూసి, సింహం ఒక భయంకరమైన గర్జనతో దాన్ని వెంటనే విరగ్గొట్టింది.
రరాజ భగ్నా సా శక్తిర్ మృగేన్ద్రేణ మహీతలే సవిస్ఫులిఙ్గా జ్వలితా మహోల్కేవ దివశ్చ్యుతా
సింహం విరిచిన ఆ శక్తి, భూమిపై మెరుపులు చిమ్ముతూ, ఆకాశం నుంచి పడిన పెద్ద ఉల్కలా ప్రకాశించింది.
నారాచపఙ్క్తిః సింహస్య ప్రాప్తా రేజే ఽవిదూరతః నీలోత్పలపలాశానాం మాలేవోజ్జ్వలదర్శనా
ఒక బాణాల వరుస సింహం దగ్గరికి చేరి, నీలోత్పలాలు, పలాశపత్రాలతో చేసిన ప్రకాశవంతమైన హారంలా మెరిసింది.
స గర్జిత్వా యథాన్యాయం విక్రమ్య చ యథాసుఖమ్ తత్సైన్యమ్ ఉత్సారితవాంస్ తృణాగ్రాణీవ మారుతః
అతడు యథావిధిగా గర్జించి, తనకు నచ్చినట్టు ముందుకు వచ్చి, ఆ సైన్యాన్ని గాలి గడ్డి తురుపులతో చెల్లాచెదురయ్యేలా చెదరగొట్టాడు.
తతో ఽశ్మవర్షం దైత్యేన్ద్రా వ్యమృజన్త నభోగతాః నగమాత్రైః శిలాఖణ్డైర్ గిరిశృఙ్గైర్మహాప్రభైః
తర్వాత, దైత్యాధిపతులు ఆకాశంలో తిరుగుతూ, కొండ ముక్కలు, పెద్ద పర్వత శిఖరాలతో రాళ్ల వాన కురిపించారు.
తదశ్మవర్షం సింహస్య మహన్మూర్ధని పాతితమ్ దిశో దశ వికీర్ణా వై ఖద్యోతప్రకరా ఇవ
ఆ రాళ్ల వాన సింహం పెద్ద తలపై పడింది, దిశలన్నింటికీ చిమ్మిపోయింది, అది పర్వతంపై జ్యోతిర్లు చెల్లినట్టు కనిపించింది.
తదాశ్మౌఘైర్ దైత్యగణాః పునః సింహమరిందమమ్ ఛాదయాంచక్రిరే మేఘా ధారాభిరివ పర్వతమ్
అప్పుడు, దైత్య గణాలు రాళ్ల ప్రవాహాలతో, శత్రువులకు శత్రువైన సింహాన్ని, మేఘాలు పర్వతాన్ని నీటితో కప్పినట్టు కప్పేశారు.
న చ తం చాలయామాసుర్ దైత్యౌఘా దేవసత్తమమ్ భీమవేగో ఽచలశ్రేష్ఠం సముద్ర ఇవ మన్దరమ్
అయినా, ఆ భయంకరమైన శక్తిగల దేవత శ్రేష్ఠుడైన సింహాన్ని, దైత్య గణాలు కదిలించలేకపోయారు, సముద్రం పెద్ద పర్వతాన్ని కదిలించలేకపోయినట్టు.
తతో ఽశ్మవర్షే విహతే జలవర్షమనన్తరమ్ ధారాభిరక్షమాత్రాభిః ప్రాదురాసీత్సమన్తతః
అప్పుడు, రాళ్ల వాన ఆపబడిన వెంటనే, మేఘాల నుంచి నీటి వాన అన్ని వైపులా కురిసింది.
నభసః ప్రచ్యుతా ధారాస్ తిగ్మవేగాః సమన్తతః ఆవృత్య సర్వతో వ్యోమ దిశశ్చోపదిశస్తథా
ఆ మేఘాల నుంచి జలధారలు వేగంగా పడుతూ, ఆకాశాన్ని, దిక్కులను, ఉపదిక్కులను పూర్తిగా కప్పేశాయి.
ధారా దివి చ సర్వత్ర వసుధాయాం చ సర్వశః న స్పృశన్తి చ తా దేవం నిపతన్త్యో ఽనిశం భువి
ఆ జలధారలు ఆకాశమంతా, భూమంతా ఎక్కడ పడినా, అవి ఎప్పుడూ భూమిపై పడుతూ ఉన్నా, ఆ దేవుడిని మాత్రం తాకలేకపోయాయి.
బాహ్యతో వవృషుర్వర్షం నోపరిష్టాచ్చ వవృషుః మృగేన్ద్రప్రతిరూపస్య స్థితస్య యుధి మాయయా
బయట వర్షం కురిసింది, కానీ యుద్ధంలో సింహంలా నిలిచిన వాడి మీద పై నుంచి మాత్రం వర్షం పడలేదు. ఇది మాయ వల్ల జరిగింది.
హతే ఽశ్మవర్షే తుములే జలవర్షే చ శోషితే సో ఽసృజద్దానవో మాయామ్ అగ్నివాయుసమీరితామ్
ఆ ఘోరమైన రాళ్ల వర్షం తుడిచిపెట్టిన తరువాత, నీటి వర్షం కూడా ఆగిపోయింది. అప్పుడు ఆ దానవుడు అగ్ని, గాలి తో కూడిన మాయను విడుదల చేశాడు.