భగవన్సర్వభూతానామ్ ఆదికర్తా స్వయం ప్రభుః స్రష్టా త్వం హవ్యకవ్యానామ్ అవ్యక్తప్రకృతిర్ బుధః
భగవంతుడా! మీరు అన్ని భూతాలకు ఆదికర్త, స్వయంగా ప్రభువు, హవ్యకవ్యాల సృష్టికర్త, అవ్యక్త ప్రకృతిని తెలిసిన జ్ఞాని.
సర్వలోకహితం వాక్యం శ్రుత్వా దేవః ప్రజాపతిః ఆశ్వాసయామాస సురాన్ సుశీతైర్వచనామ్బుభిః
ప్రపంచాల మేలుకోసం పలికిన ఆ మాటలు విని, దేవుడు ప్రజాపతి, చల్లని నీటిలా మృదువైన మాటలతో దేవతలను ఓదార్చాడు.
అవశ్యం త్రిదశాస్తేన ప్రాప్తవ్యం తపసః ఫలమ్ తపసో ఽన్తే ఽస్య భగవాన్ వధం విష్ణుః కరిష్యతి
తప్పక దేవతలు అతని తపస్సుకు ఫలితాన్ని పొందాలి. తపస్సు ముగిసిన తర్వాత, భగవంతుడు విష్ణువు అతన్ని సంహరిస్తాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా విబుధా వాక్యం సర్వే పఙ్కజజన్మనః స్వాని స్థానాని దివ్యాని విప్రజగ్ముర్ముదాన్వితాః
ఆ పద్మజనుడి మాటలు విని, అందరు దేవతలు ఆనందంతో తమ తమ దివ్య లోకాలకు తిరిగి వెళ్లారు.
లబ్ధమాత్రే వరే చాథ సర్వాః సో ఽబాధత ప్రజాః హిరణ్యకశిపుర్దైత్యో వరదానేన దర్పితః
వరం లభించిన వెంటనే, ఆ వరప్రభావంతో గర్వించి హిరణ్యకశిపుడు అన్ని ప్రజలను బాధించసాగాడు.
ఆశ్రమేషు మహాభాగాన్ స మునీఞ్ఛంసితవ్రతాన్ సత్యధర్మపరాన్దాన్తాన్ ధర్షయామాస దానవః
ఆ దానవుడు ఆశ్రమాల్లో ఉన్న మహర్షులను, నిజాయితీగా వ్రతాలు పాటించే వారిని, సత్యధర్మంలో నిబద్ధులైన శాంత స్వభావులను హింసించసాగాడు.
దేవాంస్త్రిభువనస్థాంశ్చ పరాజిత్య మహాసురః త్రైలోక్యం వశమానీయ స్వర్గే వసతి దానవః
మహాసురుడు మూడు లోకాల్లోని దేవతలను ఓడించి, మూడు లోకాలను తన ఆధీనంలోకి తీసుకొని స్వర్గంలో నివసించసాగాడు.
యదా వరమదోత్సిక్తశ్ చోదితః కాలధర్మతః యజ్ఞియానకరోద్దైత్యాన్ అయజ్ఞియాశ్చ దేవతాః
వరం వల్ల గర్వంతో మదించిన ఆ దానవుడు, కాలధర్మానికి అనుగుణంగా, దానవులను యజ్ఞయోగ్యులుగా, దేవతలను యజ్ఞానికి అర్హులుగా కాకుండా చేశాడు.
తదాదిత్యాశ్చ సాధ్యాశ్చ విశ్వే చ వసవస్తథా సేన్ద్రా దేవగణా యక్షాః సిద్ధద్విజమహర్షయః
ఆ సమయంలో ఆదిత్యులు, సాధ్యులు, విశ్వదేవతలు, వసువులు, ఇంద్రునితో కూడిన దేవతలు, యక్షులు, సిద్ధులు, ద్విజులు, మహర్షులు అందరూ—
శరణ్యం శరణం విష్ణుమ్ ఉపతస్థుర్మహాబలమ్ దేవదేవం యజ్ఞమయం వాసుదేవం సనాతనమ్
అందరూ శరణ్యుడైన మహాబలుడు, దేవతల దేవుడు, యజ్ఞస్వరూపుడు, శాశ్వతుడు అయిన వాసుదేవుడైన విష్ణువును ఆశ్రయించడానికి వెళ్లారు.
నారాయణ మహాభాగ దేవాస్త్వాం శరణం గతాః త్రాయస్వ జహి దైత్యేన్ద్రం హిరణ్యకశిపుం ప్రభో
నారాయణా! మహాభాగా! దేవతలు నిన్ను ఆశ్రయించారు. ప్రభూ! మమ్మల్ని రక్షించు, దానవేంద్రుడైన హిరణ్యకశిపుని సంహరించు.
త్వం హి నః పరమో ధాతా త్వం హి నః పరమో గురుః త్వం హి నః పరమో దేవో బ్రహ్మాదీనాం సురోత్తమ
నీవే మాకు పరమ సృష్టికర్త, నీవే మాకు పరమ గురువు, నీవే మాకు పరమ దేవుడు, బ్రహ్మాది దేవతల్లో అత్యుత్తముడవు.
భయం త్యజధ్వమమరా అభయం వో దదామ్యహమ్ తథైవ త్రిదివం దేవాః ప్రతిపద్యత మా చిరమ్
అమరులారా! భయాన్ని వదిలేయండి. నేను మీకు భయమేమీ ఉండదని వరమిస్తాను. అలాగే దేవతలారా! ఆలస్యం చేయకుండా మళ్లీ మీ స్వర్గాన్ని పొందండి.
ఏషో ఽహం సగణం దైత్యం వరదానేన దర్పితమ్ అవధ్యమమరేన్ద్రాణాం దానవేన్ద్రం నిహన్మ్యహమ్
ఈ వరంతో గర్వించి తన అనుచరులతో ఉన్న దానవేంద్రుడు అమరేంద్రులకు అవధ్యం అయినా, నేను అతన్ని సంహరిస్తాను.
ఏవముక్త్వా తు భగవాన్ విసృజ్య త్రిదశేశ్వరాన్ వధం సంకల్పయామాస హిరణ్యకశిపోః ప్రభుః
ఇలా చెప్పి, భగవంతుడు దేవతాధిపతులను పంపించి, హిరణ్యకశిపుని సంహారం కోసం సంకల్పించాడు.
సాహాయ్యం చ మహాబాహుర్ ఓంకారం గృహ్య సత్వరమ్ అథౌంకారసహాయస్తు భగవాన్విష్ణురవ్యయః
తర్వాత, మహాబాహువు అయిన భగవంతుడు, వెంటనే ఓంకారాన్ని సహాయంగా తీసుకొని, అవినాశి అయిన విష్ణువు ఓంకారంతో సహాయానికి సిద్ధమయ్యాడు.
హిరణ్యకశిపుస్థానం జగామ హరిరీశ్వరః తేజసా భాస్కరాకారః శశీ కాన్త్యేవ చాపరః
హరి, భగవంతుడు, సూర్యుని వంటి తేజస్సుతో, చంద్రుని వంటి కాంతితో, హిరణ్యకశిపుని నివాసానికి వెళ్లాడు.
నరస్య కృత్వార్ధతనుం సింహస్యార్ధతనుం తథా నారసింహేన వపుషా పాణిం సంస్పృశ్య పాణినా
మనిషి శరీరం ఒక భాగంగా, సింహం శరీరం ఇంకొక భాగంగా, నరసింహ రూపంలో భగవంతుడు తన చేతితో అతని చేతిని తాకాడు.
తతో ఽపశ్యత విస్తీర్ణాం దివ్యాం రమ్యాం మనోరమామ్ సర్వకామయుతాం శుభ్రాం హిరణ్యకశిపోః సభామ్
అప్పుడతడు విస్తృతంగా, దివ్యంగా, అందంగా, ఆకర్షణీయంగా, అన్ని కోరికలు నిండిన హిరణ్యకశిపుని సభను చూశాడు.
విస్తీర్ణాం యోజనశతం శతమధ్యర్ధమాయతామ్ వైహాయసీం కామగమాం పఞ్చయోజనవిస్తృతామ్
ఆ సభ విస్తారంగా, నూరు యోజనలకిపైగా పొడవుగా, ఆకాశంలో స్వేచ్ఛగా సంచరించదగినదిగా, ఐదు యోజనల వెడల్పుగా ఉండేది.
జరాశోకక్లమాపేతాం నిష్ప్రకమ్పాం శివాం సుఖామ్ వేశ్మహర్మ్యవతీం రమ్యాం జ్వలన్తీమివ తేజసా
అక్కడ వృద్ధాప్యం, శోకం, అలసట లేవు; ఎటూ కదలని స్థిరత, మంగళకరమైన ఆనందం ఉంది. ఆ ప్రదేశం రాజమహల్లా అద్భుతంగా, ప్రకాశవంతంగా మెరిసిపోతుంది.
అన్తఃసలిలసంయుక్తాం విహితాం విశ్వకర్మణా దివ్యరత్నమయైర్వృక్షైః ఫలపుష్పప్రదైర్యుతామ్
అది లోపల నీళ్ళతో కలిసినది, విశ్వకర్మ చేత నిర్మించబడింది. అక్కడ దివ్య రత్నాలతో తయారైన చెట్లు ఉన్నాయి, అవి పండ్లూ పువ్వులూ ఇచ్చేవి.
నీలపీతసితశ్యామైః కృష్ణైర్లోహితకైరపి అవతానైస్తథా గుల్మైర్ మఞ్జరీశతధారిభిః
ఆ చెట్లు నీలం, పసుపు, తెలుపు, నలుపు, ఎరుపు రంగులలో మెరిసిపోతున్నాయి. అలాగే, చిన్న మొక్కలు కూడా వందలాది పుష్పగుచ్ఛాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
సితాభ్రఘనసంకాశా ప్లవన్తీవ వ్యదృశ్యత రశ్మివతీ భాస్వరా చ దివ్యగన్ధమనోరమా
అది తెల్ల మబ్బుల గుంపుల్లా కనిపిస్తుంది, తేలుతూ ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది. అక్కడ వెలుగు పరిపూర్ణంగా ఉంది, దివ్య సుగంధంతో మనసు హరిస్తుంది.
సుసుఖా న చ దుఃఖా సా న శీతా న చ ఘర్మదా న క్షుత్పిపాసే గ్లానిం వా ప్రాప్య తాం ప్రాప్నువన్తి తే
అది ఎంతో సుఖదాయకమైనది, ఎలాంటి బాధ లేదు; అక్కడ చలిగానీ, వేడిగానీ ఉండదు. అక్కడికి చేరినవారికి ఆకలి, దాహం, అలసట ఏమాత్రం ఉండవు.
నానారూపైరుపకృతాం విచిత్రైరతిభాస్వరైః స్తమ్భైర్న విభృతా సా వై శాశ్వతీ చాక్షపా సదా
అక్కడ అనేక ఆకారాలతో, అద్భుతంగా మెరిసే స్తంభాలతో అలంకరించబడింది. అయితే అవి దానిని మోయడం కాదు; అది శాశ్వతంగా, ఎప్పటికీ తగ్గకుండా ఉంటుంది.
అతి చన్ద్రం చ సూర్యం చ శిఖినం చ స్వయంప్రభా దీప్యతే నాకపృష్ఠస్థా భాసయన్తీవ భాస్కరమ్
అది చంద్రుని, సూర్యుని, అగ్నిని మించిపోయే ప్రకాశంతో తానే మెరిసిపోతుంది. ఆకాశపు ఎత్తులో ఉండి, సూర్యుడికూడా వెలుగునిచ్చేలా ఉంటుంది.
సర్వే చ కామాః ప్రచురా యే దివ్యా యే చ మానుషాః రసయుక్తం ప్రభూతం చ భక్ష్యభోజ్యమనన్తకమ్
అక్కడ దివ్యమైనవి, మానవుల కోరికలు అన్నీ సమృద్ధిగా లభిస్తాయి. రుచికరమైన భోజనం, పానీయాలు ఎప్పటికీ అంతం లేకుండా ఉంటాయి.
పుణ్యగన్ధస్రజశ్చాత్ర నిత్యపుష్పఫలద్రుమాః ఉష్ణే శీతాని తోయాని శీతే చోష్ణాని సన్తి చ
అక్కడ సువాసన గల హారాలు, ఎప్పుడూ పువ్వులు, పండ్లు పండే చెట్లు ఉన్నాయి. వేడిలో చల్లటి నీళ్ళు, చలిలో వెచ్చని నీళ్ళు లభిస్తాయి.
పుష్పితాగ్రా మహాశాఖాః ప్రవాలాఙ్కురధారిణః లతావితానసంఛన్నా నదీషు చ సరఃసు చ
పుష్పాలతో అలంకరించబడిన గొప్ప కొమ్మలు, కొత్త మొగ్గలు, లతలతో పూర్తిగా కప్పబడి నదులు, సరస్సులు అక్కడ ఉన్నాయి.