యజ్జగద్దలనాదాప్తం కిల్బిషం దానవ త్వయా తస్యాహం శాసకస్తే ఽద్య రాజాస్మి భువనత్రయే
ఓ దానవా, నువ్వు లోకాన్ని బాధించి సంపాదించిన పాపానికి నేడు నేను శిక్షకుడిని. మూడు లోకాలకు రాజుగా నీపై అధికారం కలిగి ఉన్నాను.
శ్రుత్వైతద్దూతవచనం కోపసంరక్తలోచనః ఉవాచ దూతం దుష్టాత్మా నష్టప్రాయవిభూతికః
దూత మాటలు విని, కోపంతో కన్నులు ఎర్రగా మారిన, దుష్టహృదయుడు, తన మహిమ దాదాపు పోయిన వాడు, ఆ దూతను ఇలా అన్నాడు.
దృష్టం తే పౌరుషం శక్ర రణేషు శతశో మయా నిస్త్రపత్వాన్న తే లజ్జా విద్యతే శక్ర దుర్మతే
ఓ ఇంద్రా, యుద్ధంలో నీ పరాక్రమాన్ని వందలసార్లు చూశాను. నీకు సిగ్గు లేదని, దుష్టమనస్సుతో ఉన్నావని, నువ్వు ఎలాంటి భయపడే వాడవు కాదని నాకు తెలుసు.
ఏవముక్తే గతే దూతే చిన్తయామాస దానవః నాలబ్ధసంశ్రయః శక్రో వక్తుమేవం హి చార్హతి
అలా చెప్పి దూత వెళ్లిపోయిన తరువాత, ఆ దానవుడు ఇలా ఆలోచించాడు — 'ఇంద్రుడు ఎక్కడా ఆశ్రయం లేకపోవడం వల్లే ఇలా మాట్లాడుతున్నాడు.'
జితః స శక్రో నాకస్మాజ్ జాయతే సంశ్రయాశ్రయః నిమిత్తాని చ దుష్టాని సో ఽపశ్యద్దుష్టచేష్టితః
ఆ ఇంద్రుడు ఓడిపోయినవాడు, ఎక్కడో నుండి లేచినవాడు కాదు; అతడు ఎప్పుడూ ఎవరి ఆశ్రయాన్ని వెతుకుతూనే ఉంటాడు. దుష్టమైన సూచనలు, తన దుష్టచర్యలను ఆ దానవుడు గమనించాడు.
పాంశువర్షమసృక్పాతం గగనాదవనీతలే భుజనేత్రప్రకమ్పం చ వక్త్రశోషమనోభ్రమమ్
ఆకాశం నుంచి భూమిపైకి మట్టిపొడి వర్షం, రక్తపు జల్లు, చేతులు, కళ్ళు కంపించటం, నోరు ఎండిపోవటం, మనస్సు అయోమయంగా మారటం అతడు చూశాడు.
స్వకాన్తావక్త్రపద్మానాం మ్లానతాం చ వ్యలోకయత్ దుష్టాంశ్చ ప్రాణినో రౌద్రాన్ సో ఽపశ్యద్దుష్టవేదినః
తన ప్రియమైనవారి ముఖ పద్మాలు వాడిపోవటం, దుష్టమైన, భయంకరమైన ప్రాణులను, చెడు మనస్సు ఉన్న వారిని కూడా అతడు చూశాడు.
తదచిన్త్వైవ దితిజో న్యస్తచిన్తో ఽభవత్క్షణాత్ యావద్గజఘటాఘణ్టారణత్కారరవోత్కటామ్
అలా ఆలోచిస్తూ, దితి కుమారుడు ఒక్కసారిగా తన మనసులోని భయాన్ని వదిలేశాడు. అంతలోనే ఏనుగుల గుంపుల ఢంకారాలు, గంటల మోగింపు భయంకరమైన శబ్దంగా వినిపించాయి.
తద్వత్తురగసంఘాతక్షుణ్ణభూరేణుపిఞ్జరామ్ చఞ్చలస్యన్దనోదగ్రధ్వజరాజివిరాజితామ్
గుర్రాల గుంపులు తొక్కిన మట్టిపొడితో భూమి పసుపు రంగులోకి మారింది. వేగంగా పోయే రథాలపై ఉన్న జెండాలతో ఆ భూమి అలంకరించబడింది.
విమానైశ్చాద్భుతాకారైశ్ చలితామరచామరైః తాం భూషణనిబద్ధాం చ కింనరోద్గతినాదితామ్
అద్భుతమైన ఆకారాల వాయుమానాలు, ఆకాశంలో ఊగే అమరుల చామరాలతో, ఆ సైన్యం ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, కిన్నరుల గానం ప్రతిధ్వనిస్తూ మెరిసిపోతూ కనిపించింది.
నానానాకతరూత్ఫుల్లకుసుమాపీడధారిణీమ్ వికోశాస్త్రపరిష్కారాం వర్మనిర్మలదర్శనామ్
వివిధ రకాల చెట్ల పుష్పగుచ్ఛాలతో, విప్పిన ఆయుధాలతో, మెరిసే కవచాలతో ఆ సైన్యం సుసज्जితంగా కనిపించింది.
బన్ద్యుద్ఘుష్టస్తుతిరవాం నానావాద్యనినాదితామ్ సేనాం నాకసదాం దైత్యః ప్రాసాదస్థో వ్యలోకయత్
బందులు, కీర్తనలతో, వివిధ వాద్యాల ధ్వనులతో ఆ స్వర్గవాసుల సైన్యం మారుమోగిపోతుండగా, ఆ దైత్యుడు తన ప్రాసాదం మీద నిలబడి చూశాడు.
చిన్తయామాస స తదా కించిదుద్భ్రాన్తమానసః అపూర్వః కో భవేద్యోద్ధా యో మయా న వినిర్జితః
అప్పుడు కొంత కలవరంతో, 'నేను ఓడించని ఈ అపూర్వ యోధుడు ఎవరు?' అని ఆ దానవుడు తనలో తానే ఆలోచించసాగాడు.
తతశ్చిన్తాకులో దైత్యః శుశ్రావ కటుకాక్షరమ్ సిద్ధబన్దిభిరుద్ఘుష్టమ్ ఇదం హృదయదారణమ్
అలా ఆందోళనతో ఉన్న దైత్యుడు, సిద్ధులు, బందులు గట్టిగా, హృదయాన్ని చీల్చే పదాలతో ఈ మాటలు పలకడం విన్నాడు.
జయాతులశక్తిదీధితిపిఞ్జర భుజదణ్డచణ్డరణరభస । సురవదన కుముదకానన-వికాసనేన్దో కుమార జయ దితిజకులమహోదధివడవానల
అపరిమిత శక్తితో ప్రకాశించే వాడా, యుద్ధంలో భయంకరమైన బాహువులతో ఉన్న వాడా, దేవతల ముఖాల కమలాలను వికసింపజేసే చంద్రుడా కుమారా, దానవ వంశ మహాసముద్రాన్ని ఎండబెట్టే అగ్నివా, నీకు జయము!
షణ్ముఖ మధురరవమయూరరథ సురముకుటకోటిఘట్టితచరణనఖాఙ్కురమహాసన । జయ లలితచూడాకలాపనవవిమలదలకమలకాన్త దైత్యవంశదుఃసహదావానల
ఓ షణ్ముఖా, మధురమైన స్వరంతో మయూర రథాన్ని నడిపేవాడా, దేవతల కిరీటాలను తాకే నీ పాదనఖాలతో మహాసనాన్ని అలంకరించేవాడా, కొత్తగా వికసించిన కమలదళాలతో అలంకరించిన చీలికతో ఉన్నవాడా, దైత్య వంశాన్ని కాల్చే అగ్నివా, నీకు జయము!
జయ విశాఖ విభో జయ సకలలోకతారక జయ దేవసేనానాయక । స్కన్ద జయ గౌరీనన్దన ఘణ్టాప్రియ ప్రియ విశాఖ విభో ధృతపతాకప్రకీర్ణపటల । కనకభూషణ భాసురదినకరచ్ఛాయ
ఓ విశాఖా ప్రభూ, నీకు జయము! సమస్త లోకాల రక్షకుడా, దేవసేనాధిపతిగా ఉన్నవాడా, స్కందా, గౌరీ కుమారుడా, గంటలను ఇష్టపడేవాడా, విశాఖా ప్రభూ, జెండా పట్టుకుని వెలిగిపోతున్న వాడా, బంగారు ఆభరణాలతో, సూర్యుని వంటి తేజస్సుతో ఉన్నవాడా, నీకు జయము!
జయ జనితసంభ్రమ లీలాలూనాఖిలారాతే జయ సకలలోకతారక దితిజాసురవరతారకాన్తక । స్కన్ద జయ బాల సప్తవాసర జయ భువనావలిశోకవినాశన
లీలగా శత్రువులందరికీ భయాన్ని కలిగించిన వాడా, సమస్త లోకాల రక్షకుడా, దితి వంశంలోని తారకాసురుని సంహరించిన వాడా, ఏడురోజుల వయస్సులోనే మహాపరాక్రమాన్ని చూపిన బాల స్కందా, ప్రపంచాల బాధలను తొలగించే వాడా, నీకు జయము!
శ్రుత్వైతత్తారకః సర్వమ్ ఉద్ఘుష్టం దేవబన్దిభిః సస్మార బ్రహ్మణో వాక్యం వధం బాలాదుపస్థితమ్
దేవతా గాయకులు ఈ సంగతులన్నీ బహిరంగంగా ప్రకటించగా, తారకుడు బ్రహ్మదేవుడు చెప్పిన మాటలు గుర్తు చేసుకుని, తన మరణం సమీపించిందని గ్రహించాడు.
స్మృత్వా ఘర్మార్ద్రసర్వాఙ్గః పదాతిరపదానుగః మన్దిరాన్నిర్జగామాశు శోకగ్రస్తేన చేతసా
అది గుర్తు చేసుకున్న వెంటనే, చెమటతో తడిసిపోయిన, దారి తెలియని ఒక పాదాటివాడు, దుఃఖంతో మనసు నిండిపోయి, వెంటనే మందిరం నుంచి బయటకు వెళ్లిపోయాడు.
కాలనేమిముఖా దైత్యాః సంరమ్భాద్భ్రాన్తచేతసః స్వే స్వే స్వనీకేషు తదా త్వరావిస్మితచేతసః యోధా ధావత గృహీత యోజయధ్వం వరూథినీమ్
కాలనేమి ముందుండగా, దైత్యులు కోపంతో మనసు కలవరపడి, తమ తమ సేనల్లో ఆశ్చర్యంతో త్వరగా పరుగెత్తారు. 'యోధులారా, పరుగెత్తండి! పట్టుకోండి! యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉండండి!' అని అరవసాగారు.
కుమారం తారకో దృష్ట్వా బభాషే భీషణాకృతిః కిం బాల యోద్ధుకామో ఽసి క్రీడ కన్దుకలీలయా
బాలుడిని చూసిన తారకుడు భయంకరమైన రూపంతో ఇలా అన్నాడు: 'బాలా! నువ్వు యుద్ధం చేయాలనుకుంటున్నావా, లేక బంతితో ఆడుకోవడానికి వచ్చావా?'
త్వయా న దానవా దృష్టా యత్సఙ్గరవిభీషకాః బాలత్వాదథ తే బుద్ధిర్ ఏవం స్వల్పార్థదర్శినీ
'నువ్వు మా దైత్యుల భయంకరమైన యుద్ధాలను చూడలేదు. నువ్వు చిన్నవాడివి కాబట్టి, నీకు పెద్ద విషయాలు అర్థం కావు; చిన్న విషయాలే కనిపిస్తున్నాయి.'
కుమారో ఽపి తమగ్రస్థం బభాషే హర్షయన్సురాన్ శృణు తారక శాస్త్రార్థస్ తవ చైవ నిరూప్యతే
కానీ ఆ బాలుడు, దేవతలకు ఆనందాన్ని కలిగిస్తూ, ఎదురుగా నిలబడి ఇలా అన్నాడు: 'తారకా! విను, ఇప్పుడు నీకు శాస్త్రార్థం చూపించబడుతుంది.'
శాస్త్రైరర్థా న దృశ్యన్తే సమరే నిర్భయైర్భటైః శిశుత్వం మావమంస్థా మే శిశుః కాలభుజంగమః
'యుద్ధంలో భయపడని యోధుల చేతే అర్థాలు తెలుస్తాయి, పుస్తకాల్లో కాదు. నా చిన్నదనాన్ని తక్కువగా అంచనా వేయవద్దు — కొన్నిసార్లు చిన్నవాడే కాలసర్పుడవుతాడు.'
దుష్ప్రేక్ష్యో భాస్కరో బాలస్ తథాహం దుర్జయః శిశుః అల్పాక్షరో న మన్త్రః కిం సుస్ఫురో దైత్య దృశ్యతే
'సూర్యుడు చిన్నవాడైనా చూడలేనంత ప్రకాశవంతంగా ఉంటాడు. అలాగే నేనూ చిన్నవాడినైనా, నన్నెవరూ జయించలేరు. మంత్రం చిన్నదైనా ఎంత స్పష్టంగా మెరుస్తుందో చూడు, దైత్యా!'
కుమారే ప్రోక్తవత్యేవం దైత్యశ్చిక్షేప ముద్గరమ్ కుమారస్తం నిరస్యాథ వజ్రేణామోఘవర్చసా
బాలుడు ఇలా అన్న వెంటనే, దైత్యుడు గొడ్డలిని విసిరాడు. కానీ ఆ బాలుడు, తన అద్భుతమైన వజ్రాయుధంతో దాన్ని తిప్పికొట్టాడు.
తతశ్చిక్షేప దైత్యేన్ద్రో భిన్దిపాలమయోమయమ్ కరేణ తచ్చ జగ్రాహ కార్తికేయో ఽమరారిహా
అప్పుడూ దైత్యాధిపతి ఇనుప దండాన్ని విసిరాడు. కానీ దేవతలకు శత్రువు అయిన వారిని సంహరించే కార్తికేయుడు దాన్ని చేతితో పట్టేశాడు.
గదాం ముమోచ దైత్యాయ షణ్ముఖః పరమస్వనామ్ తయా హతస్తతో దైత్యశ్ చకమ్పే ఽచలరాడివ
ఆరు ముఖాల కార్తికేయుడు, గొప్ప శబ్దంతో తన గదను దైత్యుడిపై విసిరాడు. దానితో తాకబడిన దైత్యుడు, పర్వతాధిపతి వణికినట్లు వణికిపోయాడు.
మేనే చ దుర్జయం దైత్యస్ తదా షడ్వదనం రణే చిన్తయామాస బుద్ధ్యా వై ప్రాప్తః కాలో న సంశయః
ఆ సమయంలో, ఆరు ముఖాలవాడు యుద్ధంలో అజేయుడని గ్రహించిన దైత్యుడు, 'నా సమయం వచ్చేసింది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు' అని మనసులో ఆలోచించాడు.