అహం వీరక తే మాతా మా తే ఽస్తు మనసో భ్రమః శంకరస్యాస్మి దయితా సుతా తుహినభూభృతః
వీరకా! నేను నీ తల్లి. నీ మనసులో ఎలాంటి సందేహం ఉండకూడదు. నేను శంకరుని ప్రియమైనవాడిని, మంచు పర్వతానికి కుమార్తెను.
మమ గాత్రచ్ఛవిభ్రాన్త్యా మా శఙ్కాం పుత్ర భావయ తుష్టేన గౌరతా దత్తా మమేయం పద్మజన్మనా
నా శరీర రంగు మారినందుకు నీవు అనుమానం పెట్టుకోకూడదు, నా కుమారుడా! ఈ తెలుపు వర్ణాన్ని పద్మజుడు సంతోషంతో నాకు ఇచ్చాడు.
మయా శప్తో ఽస్యవిదితే వృత్తాన్తే దైత్యనిర్మితే జ్ఞాత్వా నారీప్రవేశం తు శంకరే రహసి స్థితే
దైత్యుడు సృష్టించిన పరిస్థితిని తెలియక, శంకరుడు రహస్యంగా స్త్రీ రూపంలో ఉన్నాడని తెలుసుకుని, నేను అతనిని శాపించాను.
న నివర్తయితుం శక్యః శాపః కిం తు బ్రవీమి తే శీఘ్రమేష్యసి మానుష్యాత్ స త్వం కామసమన్వితః
ఈ శాపాన్ని వెనక్కి తీసుకోవడం సాధ్యం కాదు. కానీ, త్వరలో నువ్వు మానవ జన్మను విడిచి, కోరికతో కూడినవాడవై తిరిగి వస్తావు.
శిరసా తు తతో వన్ద్య మాతరం పూర్ణమానసః ఉవాచోదితపూర్ణేన్దుద్యుతిం చ హిమశైలజామ్
తర్వాత వీరకుడు, హృదయం నిండుగా తలవంచి తల్లిని వందించి, పూర్ణచంద్రుడి తేజస్సుతో మెరిసే మంచు పర్వత కుమార్తెతో మాట్లాడాడు.
నతసురాసురమౌలిమిలన్మణిప్రచయకాన్తికరాలనఖాఙ్కితే నగసుతే శరణాగతవత్సలే తవ నతో ఽస్మి నతార్తివినాశిని
దేవతలు, దానవులు తలవంచి నమస్కరించినప్పుడు వారి మణులు నీ చేతులకు అందంగా మెరిసినవి, శరణాగతులను కాపాడే, నమస్కరించిన వారి బాధను తొలగించే పర్వత కుమార్తె! నేను నీకు నమస్కరిస్తున్నాను.
తపనమణ్డలమణ్డితకంధరే పృథుసువర్ణసువర్ణనగద్యుతే విషభుజంగనిషఙ్గవిభూషితే గిరిసుతే భవతీమహమాశ్రయే
సూర్య మండలపు తేజస్సు మెడను అలంకరించిన, స్వర్ణం లాంటి కాంతి కలిగిన, పాములతో అలంకరించబడిన భుజాలు ఉన్న పర్వత కుమార్తె! నేను నిన్ను శరణు కోరుతున్నాను.
జగతి కః ప్రణతాభిమతం దదౌ ఝటితి సిద్ధనుతే భవతీ యథా జగతి కాం చ న వాఞ్ఛతి శంకరో భువనధృత్తనయే భవతీం యథా
ప్రపంచంలో నీలా భక్తుల కోరికలను వెంటనే తీర్చగలవారు ఎవరు? శంకరుడు కూడా, భువనాలను మోయు పర్వతుని కుమార్తె అయిన నిన్ను ఎంతగానో కోరుతాడు.
విమలయోగవినిర్మితదుర్జయస్వతనుతుల్యమహేశ్వరమణ్డలే విదలితాన్ధకబాన్ధవసంహతిః సురవరైః ప్రథమం త్వమభిష్టుతా
నిర్మలమైన యోగబలంతో ఏర్పడిన అపరాజిత రూపంలో, మహేశ్వరుని వలయములో, అంధకాసురుని బంధువులను సంహరించిన తర్వాత, దేవతలందరూ మొదట నిన్నే స్తుతించారు.
సితసటాపటలోద్ధతకంధరాభరమహామృగరాజరథస్థితా విమలశక్తిముఖానలపిఙ్గలాయతభుజౌఘవిపిష్టమహాసురా
తెల్లని జటా సమూహంతో మెడను అలంకరించుకుని, మహా సింహంపై రథంలో కూర్చుని, నిర్మలమైన అగ్నిలాంటి, పసుపు రంగు, పొడవైన భుజాలతో మహాసురులను నాశనం చేశావు.
నిగదితా భువనైరితి చణ్డికా జనని శుమ్భనిశుమ్భనిషూదనీ ప్రణతచిన్తితదానవదానవప్రమథనైకరతిస్తరసా భువి
ప్రపంచాలందరూ నిన్ను చండికా అని పిలుస్తారు, తల్లి! శుంభుడు, నిశుంభుడిని సంహరించేవాడివి. నమస్కరించినవారి కోరికలైన దానవులను భూమిపై త్వరగా ఒంటరిగా సంహరిస్తావు.
వియతి వాయుపథే జ్వలనోజ్జ్వలే ఽవనితలే తవ దేవి చ యద్వపుః తదజితే ఽప్రతిమే ప్రణమామ్యహం భువనభావిని తే భవవల్లభే
ఆకాశంలో గాలి మార్గంలో, భూమిపై, ఓ దేవి! నీ రూపం ఎవరికీ లేని, అపరాజితమైనది. భువనాలను సృష్టించేవాడివి, భవుని ప్రియమైనవాడివి, నేను నీకు నమస్కరిస్తున్నాను.
జలధయో లలితోద్ధతవీచయో హుతవహద్యుతయశ్చ చరాచరమ్ ఫణసహస్రభృతశ్చ భుజంగమాస్ త్వదభిధాస్యతి మయ్యభయంకరాః
సముద్రాలు తమ అలలతో, అగ్నులు తమ కాంతితో, చరాచర జంతువులు, వెయ్యి ఫణులు కలిగిన పాములు — ఇవన్నీ నన్ను భయపెట్టే నీ నామాన్ని పలుకుతాయి.
భగవతి స్థిరభక్తజనాశ్రయే ప్రతిగతో భవతీచరణాశ్రయమ్ కరణజాతమిహాస్తు మమాచలం నుతిలవాప్తిఫలాశయహేతుతః
భగవతీ! స్థిరమైన భక్తులకు ఆశ్రయమైనవాడివి. నేను నీ పాదాలకు శరణు వచ్చాను. నా చేత చేసిన పనులు, కనీసం నీ స్తుతి వల్ల కలిగే ఫలితాన్ని పొందేందుకు, ఎప్పటికీ నిలకడగా ఉండాలి.
ప్రసన్నా తు తతో దేవీ వీరకస్యేతి సంస్తుతా ప్రవివేశ శుభం భర్తుర్ భవనం భూధరాత్మజా
తర్వాత, వీరకుడు చేసిన స్తోత్రంతో సంతోషించిన దేవి, మంచు పర్వత కుమార్తె, తన భర్త యొక్క శుభమైన గృహంలోకి ప్రవేశించింది.
అథ రుద్రో మహాగౌరీం గౌరీం దృష్ట్వా తు సున్దరీమ్ చిత్తవ్యామోహనాకారాం కరీన్ద్రోన్మత్తగామినీమ్
అంతట రుద్రుడు, మహాగౌరీ అయిన అందమైన గౌరీని చూసి, ఆమె రూపం మనసును మోహింపజేసేలా ఉండగా, గజరాజు మాదిరిగా నడుస్తూ ఉన్న ఆమెను తిలకించాడు.
పూర్ణచన్ద్రాననాం తన్వీం నితమ్బోరుఘనస్తనీమ్ మధ్యే క్షామాం తథాక్షీణలావణ్యామృతవర్షిణీమ్
పూర్ణచంద్రుడి ముఖంలా మెరిసే ముఖం, సన్నగా, విస్తారమైన నితంబాలు, ఘనమైన వక్షోజాలు, నడుము దగ్గర పలుచగా ఉన్నా, అందంలో ఏమాత్రం తగ్గకుండా, ఆమె అందాన్ని అమృతంలా వెదజల్లింది.
సర్వాభరణపూర్వాఙ్గీం మదో మన్దేన కారిణీమ్ సకామః శఙ్కితో దీనో రౌద్రో వీరో భయానకః
అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన ఆమె, మృదువైన మత్తుతో ప్రవర్తిస్తూ, అతడు కోరికతో, అనుమానంతో, దిగులుతో, ఉగ్రంగా, వీరంగా, భయంకరంగా ఉన్నాడు.
కరుణాహాస్యబీభత్సకించిత్కించిద్ధరో ఽభవత్ జిఘాంసుర్దేవవాక్యేన భైరవం కృతవాన్వపుః
అతడు కొంత కరుణతో, చిరునవ్వుతో, భయంకరంగా, విచిత్రంగా మారాడు; దేవతల ఆజ్ఞతో సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో భయానకమైన రూపాన్ని ధరించాడు.
సా చాపి భైరవీ జాతా దేవస్య ప్రతిరూపిణీ తస్యా రూపసహస్రాణి దదర్శ గిరిగోచరః
ఆమె కూడా భైరవిగా, దేవునికి సమానంగా అవతరించింది; ఆ పర్వతవాసి ఆమె వేల రూపాలను చూశాడు.
గ్రస్తే సహస్రరూపాణాం తారారూపే ప్రదర్శితే పార్వత్యా చాథ నిఃశఙ్కః శంకరో వాభవత్తతః
ఆ వేల రూపాలు అంతా లయమై, పార్వతీ తారాప్రతిమను చూపించినప్పుడు, అప్పుడు శంకరుడు సందేహం లేకుండా పోయాడు.
దృష్ట్వా జగన్మయీం తాం తు రరామ సురతప్రియః విరహోత్కణ్ఠితాం భార్యాం ప్రాప్య భూయో హిమాత్మజామ్
ప్రపంచమంతటినీ ఆవరించిన ఆమెను చూసి, సుఖాన్ని ఇష్టపడే శివుడు, వేరుపడి ఉండి తపించిన భార్య అయిన హిమవంతుని కుమార్తెను మళ్లీ పొందిన ఆనందంలో మునిగిపోయాడు.
యావద్వర్షసహస్రాన్తమ్ ఉభయో రహసిస్థయోః నానాకరణబద్ధోత్థా క్రీడాసీత్ సంతతా తయోః
వెయ్యేళ్లపాటు ఇద్దరూ ఏకాంతంగా ఉండగా, అనేక కారణాల వల్ల వారి ఆటలు నిరాటంకంగా కొనసాగాయి.
ద్వారస్థో వీరకో దేవాన్ హరదర్శనకాఙ్క్షిణః వ్యసర్జయత్ స్వకాన్యేవ గృహాణ్యాదరపూర్వకమ్
ద్వారంలో నిలబడి ఉన్న వీరకుడు, హరుడిని దర్శించాలనుకున్న దేవతలను గౌరవంగా తమ ఇళ్లకు పంపించాడు.
నాస్త్యత్రావసరో దేవా దేవ్యా సహ వృషాకపిః నిభృతః క్రీడతీత్యుక్తా యయుస్తే చ యథాగతమ్
ఇక్కడ ఇప్పుడు అవకాశం లేదు, దేవతలారా; వృషధ్వజుడు దేవితో కలిసి అంతరంగంగా క్రీడిస్తున్నాడు అని చెప్పి, వారు వచ్చిన దారిలో తిరిగి వెళ్లిపోయారు.
గతే వర్షసహస్రే తు దేవాస్త్వరితమానసాః జ్వలనం చోదయామాసుర్ జ్ఞాతుం శంకరచేష్టితమ్
వెయ్యేళ్లు గడిచిన తరువాత, మనసులో ఉత్సాహంతో ఉన్న దేవతలు, శంకరుడు ఏమి చేస్తున్నాడో తెలుసుకోవాలని అగ్నిని ప్రేరేపించారు.
ప్రవిశ్య జాలరన్ధ్రేణ శుకరూపీ హుతాశనః దదృశే శయనే శర్వం రతం గిరిజయా సహ
జాలరిలోంచి పంది రూపంలో ప్రవేశించిన అగ్ని, శర్వుడు గిరిజతో కలిసి శయనంలో ఉన్నాడని చూశాడు.
దదృశే తం చ దేవేశో హుతాశం శుకరూపిణమ్ తమువాచ మహాదేవః కించిత్కోపసమన్వితః
దేవతాధిపతి, పంది రూపంలో ఉన్న అగ్నిని చూసి, మహాదేవుడు కొంత కోపంతో అతనితో మాట్లాడాడు.
నిషిక్తమర్ధం దేవ్యాం మే శుక్రస్య శుకవిగ్రహ లజ్జయా విరతిస్థాయాం త్వమర్ధం పిబ పావక
నా వీర్యంలో అర్ధం దేవిలో ప్రవేశించింది, అగ్నీ! ఆమెకు సిగ్గుతో ఆగిపోయినందున, మిగిలిన అర్ధాన్ని నువ్వు పానం చేయు.
యస్మాత్తు త్వత్కృతో విఘ్నస్ తస్మాత్త్వయ్యుపపద్యతే ఇత్యుక్తః ప్రాఞ్జలిర్వహ్నిర్ అపిబద్వీర్యమాహితమ్
నువ్వే ఈ అడ్డంకి కలిగించావు కనుక, అది నీకే వర్తిస్తుంది అని చెప్పగా, అగ్ని చేతులు జోడించి ఆ మహా వీర్యాన్ని పానంచేశాడు.