ప్రవిశన్తీం తు తాం ద్వారాద్ అపకృష్య సమాహితః రురోధ వీరకో దేవీం హేమవేత్రలతాధరః
ఆమె లోపలికి ప్రవేశించబోతుండగా, హేమవేత్రం పట్టుకున్న వీరకుడు, ఆమెను పక్కకు లాగి, తలుపు వద్ద అడ్డగించాడు.
తామువాచ స కోపేన రూపాత్తు వ్యభిచారిణీమ్ ప్రయోజనం న తే ఽస్తీహ గచ్ఛ యావన్న భేత్స్యసే
అతడు కోపంతో ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: 'నీ రూపం వల్ల నీవు విశ్వాసభంగురాలివి. నీకు ఇక్కడ పని లేదు; భయపడకముందే వెళ్ళిపో.'
దేవ్యా రూపధరో దైత్యో దేవం వఞ్చయితుం త్విహ ప్రవిష్టో న చ దృష్టో ఽసౌ స వై దేవేన ఘాతితః
'ఒక దైత్యుడు, దేవి రూపం ధరించి, దేవుని మోసం చేయడానికి ఇక్కడికి వచ్చాడు. కాని దేవుడు అతన్ని గుర్తించి, సంహరించాడు.'
ఘాతితే చాహమాజ్ఞప్తో నీలకణ్ఠేన కోపినా ద్వారేషు నావధానం తే యస్మాత్పశ్యామి వై తతః
'అతన్ని సంహరించిన తరువాత, నీలకంఠుడు కోపంతో నాకు ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు: "తలుపు వద్ద జాగ్రత్తగా ఉండు" అని. అందుకే నేను ఎప్పుడూ అప్రమత్తంగా ఉన్నాను.'
భవిష్యసి న మద్ద్వాఃస్థో వర్షపూగాన్యనేకశః అతస్తే ఽత్ర న దాస్యామి ప్రవేశం గమ్యతాం ద్రుతమ్
'నువ్వు ఎన్నో సంవత్సరాలు నా తలుపు వద్ద నిలబడలేవు; అందుకే నీకు లోపలికి అనుమతి ఇవ్వను. వెంటనే వెళ్ళిపో.'
ఏవముక్త్వా గిరిసుతా మాతా మే స్నేహవత్సలా ప్రవేశం లభతే నాన్యా నారీ కమలలోచనే
ఇలా చెప్పిన తరువాత, పర్వత కుమార్తె అయిన నా తల్లి, అపారమైన ప్రేమతో, లోపలికి ప్రవేశించగలదు. కమలాక్షి అయిన మరే ఇతర స్త్రీకి లోపలికి ప్రవేశం లేదు.
ఇత్యుక్తా తు తదా దేవీ చిన్తయామాస చేతసా న సా నారీతి దైత్యో ఽసౌ వాయుర్మే యామభాషత
ఇలా వినిన దేవి, తన మనసులో ఆలోచించింది: 'ఆమె స్త్రీ కాదు; వాయువు నాకు చెప్పినదాని ప్రకారం, అది దైత్యుడే.'
వృథైవ వీరకః శప్తో మయా క్రోధపరీతయా అకార్యం క్రియతే మూఢైః ప్రాయః క్రోధసమీరితైః
'కోపంతో వీరకుడిని వృథాగా శపించాను. కోపంతో మూర్ఖులు చేసే పనులు ఎక్కువగా తప్పుగానే ఉంటాయి.'
క్రోధేన నశ్యతే కీర్తిః క్రోధో హన్తి స్థిరాం శ్రియమ్ అపరిచ్ఛిన్నతత్త్వార్థా పుత్రం శాపితవత్యహమ్ విపరీతార్థబుద్ధీనాం సులభో విపదోదయః
కోపంతో మనిషి కీర్తి పోగొట్టుకుంటాడు; కోపం వలన నిలకడగా ఉండే ఐశ్వర్యం కూడా నశిస్తుంది. నిజమైన విషయాన్ని పూర్తిగా తెలుసుకోక, నేను నా కుమారుడిని శాపించాను. అర్థాన్ని సరిగా గ్రహించని వారికి, అపాయం సులభంగా వస్తుంది.
సంచిన్త్యైవమువాచేదం వీరకం ప్రతి శైలజా లజ్జాసజ్జవికారేణ వదనేనామ్బుజత్విషా
ఇలా ఆలోచించిన శైలజా, తన ముఖంలో సిగ్గు కలిసిన తేజంతో, వీరకుని దగ్గర ఇలా మాటలాడింది.
అహం వీరక తే మాతా మా తే ఽస్తు మనసో భ్రమః శంకరస్యాస్మి దయితా సుతా తుహినభూభృతః
వీరకా! నేను నీ తల్లి. నీ మనసులో ఎలాంటి సందేహం ఉండకూడదు. నేను శంకరుని ప్రియమైనవాడిని, మంచు పర్వతానికి కుమార్తెను.
మమ గాత్రచ్ఛవిభ్రాన్త్యా మా శఙ్కాం పుత్ర భావయ తుష్టేన గౌరతా దత్తా మమేయం పద్మజన్మనా
నా శరీర రంగు మారినందుకు నీవు అనుమానం పెట్టుకోకూడదు, నా కుమారుడా! ఈ తెలుపు వర్ణాన్ని పద్మజుడు సంతోషంతో నాకు ఇచ్చాడు.
మయా శప్తో ఽస్యవిదితే వృత్తాన్తే దైత్యనిర్మితే జ్ఞాత్వా నారీప్రవేశం తు శంకరే రహసి స్థితే
దైత్యుడు సృష్టించిన పరిస్థితిని తెలియక, శంకరుడు రహస్యంగా స్త్రీ రూపంలో ఉన్నాడని తెలుసుకుని, నేను అతనిని శాపించాను.
న నివర్తయితుం శక్యః శాపః కిం తు బ్రవీమి తే శీఘ్రమేష్యసి మానుష్యాత్ స త్వం కామసమన్వితః
ఈ శాపాన్ని వెనక్కి తీసుకోవడం సాధ్యం కాదు. కానీ, త్వరలో నువ్వు మానవ జన్మను విడిచి, కోరికతో కూడినవాడవై తిరిగి వస్తావు.
శిరసా తు తతో వన్ద్య మాతరం పూర్ణమానసః ఉవాచోదితపూర్ణేన్దుద్యుతిం చ హిమశైలజామ్
తర్వాత వీరకుడు, హృదయం నిండుగా తలవంచి తల్లిని వందించి, పూర్ణచంద్రుడి తేజస్సుతో మెరిసే మంచు పర్వత కుమార్తెతో మాట్లాడాడు.
నతసురాసురమౌలిమిలన్మణిప్రచయకాన్తికరాలనఖాఙ్కితే నగసుతే శరణాగతవత్సలే తవ నతో ఽస్మి నతార్తివినాశిని
దేవతలు, దానవులు తలవంచి నమస్కరించినప్పుడు వారి మణులు నీ చేతులకు అందంగా మెరిసినవి, శరణాగతులను కాపాడే, నమస్కరించిన వారి బాధను తొలగించే పర్వత కుమార్తె! నేను నీకు నమస్కరిస్తున్నాను.
తపనమణ్డలమణ్డితకంధరే పృథుసువర్ణసువర్ణనగద్యుతే విషభుజంగనిషఙ్గవిభూషితే గిరిసుతే భవతీమహమాశ్రయే
సూర్య మండలపు తేజస్సు మెడను అలంకరించిన, స్వర్ణం లాంటి కాంతి కలిగిన, పాములతో అలంకరించబడిన భుజాలు ఉన్న పర్వత కుమార్తె! నేను నిన్ను శరణు కోరుతున్నాను.
జగతి కః ప్రణతాభిమతం దదౌ ఝటితి సిద్ధనుతే భవతీ యథా జగతి కాం చ న వాఞ్ఛతి శంకరో భువనధృత్తనయే భవతీం యథా
ప్రపంచంలో నీలా భక్తుల కోరికలను వెంటనే తీర్చగలవారు ఎవరు? శంకరుడు కూడా, భువనాలను మోయు పర్వతుని కుమార్తె అయిన నిన్ను ఎంతగానో కోరుతాడు.
విమలయోగవినిర్మితదుర్జయస్వతనుతుల్యమహేశ్వరమణ్డలే విదలితాన్ధకబాన్ధవసంహతిః సురవరైః ప్రథమం త్వమభిష్టుతా
నిర్మలమైన యోగబలంతో ఏర్పడిన అపరాజిత రూపంలో, మహేశ్వరుని వలయములో, అంధకాసురుని బంధువులను సంహరించిన తర్వాత, దేవతలందరూ మొదట నిన్నే స్తుతించారు.
సితసటాపటలోద్ధతకంధరాభరమహామృగరాజరథస్థితా విమలశక్తిముఖానలపిఙ్గలాయతభుజౌఘవిపిష్టమహాసురా
తెల్లని జటా సమూహంతో మెడను అలంకరించుకుని, మహా సింహంపై రథంలో కూర్చుని, నిర్మలమైన అగ్నిలాంటి, పసుపు రంగు, పొడవైన భుజాలతో మహాసురులను నాశనం చేశావు.
నిగదితా భువనైరితి చణ్డికా జనని శుమ్భనిశుమ్భనిషూదనీ ప్రణతచిన్తితదానవదానవప్రమథనైకరతిస్తరసా భువి
ప్రపంచాలందరూ నిన్ను చండికా అని పిలుస్తారు, తల్లి! శుంభుడు, నిశుంభుడిని సంహరించేవాడివి. నమస్కరించినవారి కోరికలైన దానవులను భూమిపై త్వరగా ఒంటరిగా సంహరిస్తావు.
వియతి వాయుపథే జ్వలనోజ్జ్వలే ఽవనితలే తవ దేవి చ యద్వపుః తదజితే ఽప్రతిమే ప్రణమామ్యహం భువనభావిని తే భవవల్లభే
ఆకాశంలో గాలి మార్గంలో, భూమిపై, ఓ దేవి! నీ రూపం ఎవరికీ లేని, అపరాజితమైనది. భువనాలను సృష్టించేవాడివి, భవుని ప్రియమైనవాడివి, నేను నీకు నమస్కరిస్తున్నాను.
జలధయో లలితోద్ధతవీచయో హుతవహద్యుతయశ్చ చరాచరమ్ ఫణసహస్రభృతశ్చ భుజంగమాస్ త్వదభిధాస్యతి మయ్యభయంకరాః
సముద్రాలు తమ అలలతో, అగ్నులు తమ కాంతితో, చరాచర జంతువులు, వెయ్యి ఫణులు కలిగిన పాములు — ఇవన్నీ నన్ను భయపెట్టే నీ నామాన్ని పలుకుతాయి.
భగవతి స్థిరభక్తజనాశ్రయే ప్రతిగతో భవతీచరణాశ్రయమ్ కరణజాతమిహాస్తు మమాచలం నుతిలవాప్తిఫలాశయహేతుతః
భగవతీ! స్థిరమైన భక్తులకు ఆశ్రయమైనవాడివి. నేను నీ పాదాలకు శరణు వచ్చాను. నా చేత చేసిన పనులు, కనీసం నీ స్తుతి వల్ల కలిగే ఫలితాన్ని పొందేందుకు, ఎప్పటికీ నిలకడగా ఉండాలి.
ప్రసన్నా తు తతో దేవీ వీరకస్యేతి సంస్తుతా ప్రవివేశ శుభం భర్తుర్ భవనం భూధరాత్మజా
తర్వాత, వీరకుడు చేసిన స్తోత్రంతో సంతోషించిన దేవి, మంచు పర్వత కుమార్తె, తన భర్త యొక్క శుభమైన గృహంలోకి ప్రవేశించింది.
అథ రుద్రో మహాగౌరీం గౌరీం దృష్ట్వా తు సున్దరీమ్ చిత్తవ్యామోహనాకారాం కరీన్ద్రోన్మత్తగామినీమ్
అంతట రుద్రుడు, మహాగౌరీ అయిన అందమైన గౌరీని చూసి, ఆమె రూపం మనసును మోహింపజేసేలా ఉండగా, గజరాజు మాదిరిగా నడుస్తూ ఉన్న ఆమెను తిలకించాడు.
పూర్ణచన్ద్రాననాం తన్వీం నితమ్బోరుఘనస్తనీమ్ మధ్యే క్షామాం తథాక్షీణలావణ్యామృతవర్షిణీమ్
పూర్ణచంద్రుడి ముఖంలా మెరిసే ముఖం, సన్నగా, విస్తారమైన నితంబాలు, ఘనమైన వక్షోజాలు, నడుము దగ్గర పలుచగా ఉన్నా, అందంలో ఏమాత్రం తగ్గకుండా, ఆమె అందాన్ని అమృతంలా వెదజల్లింది.
సర్వాభరణపూర్వాఙ్గీం మదో మన్దేన కారిణీమ్ సకామః శఙ్కితో దీనో రౌద్రో వీరో భయానకః
అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన ఆమె, మృదువైన మత్తుతో ప్రవర్తిస్తూ, అతడు కోరికతో, అనుమానంతో, దిగులుతో, ఉగ్రంగా, వీరంగా, భయంకరంగా ఉన్నాడు.
కరుణాహాస్యబీభత్సకించిత్కించిద్ధరో ఽభవత్ జిఘాంసుర్దేవవాక్యేన భైరవం కృతవాన్వపుః
అతడు కొంత కరుణతో, చిరునవ్వుతో, భయంకరంగా, విచిత్రంగా మారాడు; దేవతల ఆజ్ఞతో సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో భయానకమైన రూపాన్ని ధరించాడు.
సా చాపి భైరవీ జాతా దేవస్య ప్రతిరూపిణీ తస్యా రూపసహస్రాణి దదర్శ గిరిగోచరః
ఆమె కూడా భైరవిగా, దేవునికి సమానంగా అవతరించింది; ఆ పర్వతవాసి ఆమె వేల రూపాలను చూశాడు.