వాయవో వారిదాశ్చాసన్ సంమార్జనవిధౌ గిరేః హర్మ్యేషు శ్రీః స్వయం దేవీ కృతనానాప్రసాధనా
గిరిరాజు ప్రాసాదాలలో గాలులు, మేఘాలు చక్కగా ఊడ్చాయి. లక్ష్మీదేవి స్వయంగా ఉమాదేవిని రకరకాల అలంకారాలతో అలంకరించింది.
కాన్తిః సర్వేషు భావేషు ఋద్ధిశ్చాభవదాకులా చిన్తామణిప్రభృతయో రత్నాః శైలం సమన్తతః
అన్ని వస్తువుల్లో ప్రకాశం నిండిపోయింది. సంపద సమృద్ధిగా పెరిగింది. చుట్టూ చుట్టూ చింతామణి వంటి రత్నాలు, మణులు మెరిసాయి.
ఉపతస్థుర్నగాశ్చాపి కల్పకామమహాద్రుమాః ఓషధ్యో మూర్తిమత్యశ్చ దివ్యౌషధిసమన్వితాః
నాగులు, కల్పవృక్షాలు, మహావృక్షాలు, దివ్య గుణాలు కలిగిన ఔషధాలు కూడా అక్కడికి వచ్చి సేవ చేశారు.
రసాశ్చ ధాతవశ్చైవ సర్వే శైలస్య కింకరాః కింకరాస్తస్య శైలస్య వ్యగ్రాశ్చాజ్ఞానువర్తినః
అన్ని రసాలు, లోహాలు ఆ పర్వతానికి సేవకులై, అతని ఆజ్ఞకు విధేయంగా, చురుగ్గా పనిచేశాయి.
నద్యః సముద్రా నిఖిలాః స్థావరం జఙ్గమం చ యత్ తత్సర్వం హిమశైలస్య మహిమానమవర్ధయత్
అన్ని నదులు, సముద్రాలు, స్థావరజంగమములన్నీ హిమపర్వత మహిమను మరింత పెంచాయి.
అభవన్మునయో నాగా యక్షగన్ధర్వకింనరాః శంకరస్యాపి విబుధా గన్ధమాదనపర్వతే
మహర్షులు, నాగులు, యక్షులు, గంధర్వులు, కిన్నరులు, శంకరుని దేవతలు అందరూ గంధమాదన పర్వతంపై చేరారు.
సర్వే మణ్డనసంభారాస్ తస్థుర్నిర్మలమూర్తయః శర్వస్యాపి జటాజూటే చన్ద్రఖణ్డం పితామహః
అన్ని అలంకారాలు, శుభ్రమైన రూపంతో సిద్ధంగా నిలిచాయి; శర్వుని జటాజూటంలో కూడా, పితామహా, చంద్రఖండం అలంకరించబడింది.
బబన్ధ ప్రణయోదారవిస్ఫారితవిలోచనః కపాలమాలాం విపులాం చాముణ్డా మూర్ధ్న్యబన్ధయత్
ప్రేమతో విస్తరించిన కన్నులతో, చాముండా పెద్ద కపాలమాలను కట్టి ఆయన తలపై వేసింది.
ఉవాచ చాపి వచనం పుత్రం జనయ శంకర యో దైత్యేన్ద్రకులం హత్వా మాం రక్తైస్తర్పయిష్యతి
ఆమె ఇలా పలికింది: 'శంకరా! దైత్యేంద్రుల వంశాన్ని సంహరించి, వారి రక్తంతో నన్ను తృప్తిపరిచే కుమారుణ్ణి నీవు కనుగొనుము.'
సౌరిర్ జ్వలచ్ఛిరోరత్నముకుటం చానలోల్బణమ్ భుజగాభరణం గృహ్య సజ్జం శంభోః పురో ఽభవత్
తేజస్సుతో మెరిసే మకుటాన్ని తలపై ధరించి, పాములతో అలంకరించబడిన సౌరి, శంభువుకు ముందుగా సిద్ధంగా నిలిచాడు.
శక్రో గజాజినం తస్య వసాభ్యక్తాగ్రపల్లవమ్ దధ్రే సరభసం స్విద్యద్ విస్తీర్ణముఖపఙ్కజమ్
విస్తృతమైన కమలముఖం చెమటతో తడిసిపోయి, శక్రుడు ఉత్సాహంగా, కొవ్వుతో పూసిన అంచులతో కూడిన గజచర్మాన్ని ధరించాడు.
వాయుశ్చ విపులం తీక్ష్ణశృఙ్గం హిమగిరిప్రభమ్ వృషం విభూషయామాస హరయానం మహౌజసమ్
వాయువు, హిమగిరిలా మెరిసే, బలమైన, పదునైన కొమ్ములు గల వృషభాన్ని, హరుని శక్తివంతమైన వాహనాన్ని అలంకరించాడు.
వితేనుర్నయనాన్తఃస్థాః శమ్భోః సూర్యానలేన్దవః స్వాం ద్యుతిం లోకనాథస్య జగతః కర్మసాక్షిణః
శంభువుని కళ్లలో నివసించే సూర్యుడు, అగ్ని, చంద్రుడు తమ తేజస్సును ప్రసరింపజేశారు; వారు జగత్తుకు అధిపతి, సకల క్రియలకు సాక్షి.
చితాభస్మ సమాధాయ కపాలే రజతప్రభమ్ మనుజాస్థిమయీం మాలామ్ ఆబబన్ధ చ పాణినా
వెండి వర్ణంలో మెరిసే చితాభస్మాన్ని తన కపాలంపై పూసి, మానవ అస్థులతో చేసిన మాలను చేతితో కట్టుకున్నాడు.
ప్రేతాధిపః పురో ద్వారే సగదః సమవర్తత నానాకారమహారత్నభూషణం ధనదాహృతమ్
ప్రేతాధిపతి, గదను ధరించి, ధనదుడు తెచ్చిన విభిన్న రూపాల మణులతో అలంకరించబడి, ద్వారమునందు నిలిచాడు.
విహాయోదగ్రసర్పేన్ద్రకటకేన స్వపాణినా కర్ణోత్తంసం చకారేశో వాసుకిం తక్షకం స్వయమ్
తన చేతిలో ఉన్న విలాసవంతమైన సర్పబ్రాస్లెట్ను విడిచిపెట్టి, వాసుకి, తక్షకులను తానే చెవిపూసలుగా తయారు చేసుకున్నాడు.
జలాధీశాహృతాం స్థాస్నుప్రసూనావేష్టితాం పృథక్ తతస్తు తే గణాధీశా వినయాత్తత్ర వీరకమ్
తర్వాత, సముద్రాధిపతులు తెచ్చిన తాజా పుష్పాలతో అలంకరించబడిన వీరకుణ్ణి, గణాధిపతులు వినయంతో వేరువేరుగా తీసుకొచ్చారు.
ప్రోచుర్వ్యగ్రాకృతే త్వం గాం సమావేదయ శూలినే నిష్పన్నాభరణం దేవం ప్రసాధ్యేశం ప్రసాధనైః
వారు తహతహలతో పనిలో నిమగ్నమై, 'శూలిని! భూమికి తెలియజేయుము, దేవుడు అలంకారాలతో సిద్ధంగా ఉన్నాడు' అని చెప్పారు.
సప్త వారిధయస్తస్థుః కర్తుం దర్పణవిభ్రమమ్ తతో విలోకితాత్మానం మహామ్బుధిజలోదరే
ఏడు సముద్రాలు అద్దాలవలె నిలిచి, ఆ మహాసముద్రపు నీటిలో తన ప్రతిబింబాన్ని ప్రభువు దర్శించాడు.
ధరామాలిఙ్గ్య జానుభ్యాం స్థాణుం ప్రోవాచ కేశవః శోభసే దేవ రూపేణ జగదానన్దదాయినా
భూమిని మోకాళ్లతో ఆలింగనం చేసి, కేశవుడు స్థాణువును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: 'ప్రభూ! నీవు జగత్తుకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే రూపంతో ప్రకాశిస్తున్నావు.'
మాతరః ప్రేరయన్ కామవధూం వైధవ్యచిహ్నితామ్ కాలో ఽయమితి చాలక్ష్య ప్రకారేఙ్గితసంజ్ఞయా
తల్లులు, విధవా లక్షణాలతో ఉన్న కామదేవి భార్యను, సంకేతాలతో కాలం వచ్చిందని తెలియజేస్తూ పంపించారు.
తతస్తాశ్చోదితా దేవమ్ ఊచుః ప్రహసితాననాః రతిః పురస్తవ ప్రాప్తా నాభాతి మదనోజ్ఝితా
ఆమెను ప్రేరేపించిన తరువాత, దేవతలు చిరునవ్వుతో, 'రతి నీ ముందుకు వచ్చింది, మదనుడు లేని ఆమె ప్రకాశించడంలేదు' అని దేవునికి చెప్పారు.
తతస్తాం సంనిర్వాయాహ వామహస్తాగ్రసంజ్ఞయా ప్రయాణం గిరిజావక్త్రదర్శనోత్సుకమానసః
ఆపై, ఎడమ చేతి సంకేతంతో ఆమెను పంపించి, గిరిజా ముఖదర్శనానికి ఉత్సుకతతో మనసుతో ఉన్నాడు.
తతో హరో హిమగిరికన్దరాకృతిం సితం కశామృదుహతిభిః ప్రచోదయత్ మహావృషం గణతుములాహితేక్షణం స భూధరానశనిరివ ప్రకమ్పయన్
తర్వాత హరుడు, హిమగిరి గుహలవలె తెల్లగా ఉన్న మహావృషభాన్ని మృదువైన కొరడాతో ప్రేరేపించాడు; దాని ఉగ్రదృష్టి గణాలను చెదరగొట్టి, పర్వతాలను మేఘగర్జన వలె కంపింపజేసింది.
తతో హరిర్ద్రుతపదపద్ధతిః పురః పురఃసరాన్ద్రుమనికరేషు సంశ్రితాన్ ధరారజఃశబలితభూషణో ఽబ్రవీత్ ప్రయాత మా కురుత పథో ఽస్య సంకటమ్
అప్పుడా హరి భూమి ధూళితో అలంకరించబడి, వేగంగా అడుగులు వేస్తూ, ముందున్న గొప్ప చెట్ల మధ్య ఆశ్రయం పొందినవారిని చూచి ఇలా అన్నాడు: 'వెళ్లండి, ఈ మార్గాన్ని అడ్డుకోకండి.'
ప్రభోః పునః ప్రథమనియోగమూర్జయన్ సుతో ఽబ్రవీద్ భ్రుకుటిముఖో ఽపి వీరకః వియచ్చరా వియతి కిమస్తి కాన్తకం ప్రయాత నో ధరణిధరావిదూరతః
ఆ ప్రభువు మొదటి ఆజ్ఞతో ధైర్యం పొందిన కుమారుడు, ముఖంలో కోపంతో, ఇలా అన్నాడు: 'ఆకాశంలో ప్రయాణించే వారికి ఎలాంటి ముల్లు ఉంది? మీరు వెళ్లండి, ఆ పర్వతానికి దూరంగా ఉండకండి.'
మహార్ణవాః కురుత శిలోపమం పయః సురద్విషాగమనమహాతికర్దమమ్ గణేశ్వరాశ్ చపలతయా న గమ్యతాం సురేశ్వరైః స్థిరమతిభిర్ నిరీక్ష్యతే
మహాసముద్రమూ, దేవతలకు శత్రువులు రానున్న కారణంగా, తన నీటిని రాయి లా గట్టిగా చేసుకోనివ్వాలి. గణాధిపతులారా, చంచలంగా ముందుకు పోవద్దు; స్థిరమైన మనస్సు గల దేవేంద్రులు చూస్తున్నారు.
న భృఙ్గిణా స్వతనుమవేక్ష్య నీయతే పినాకినః పృథుముఖమణ్డమ్ అగ్రతః వృథా యమః ప్రకటితదన్తకోటరం త్వమాయుధం వహసి విహాయ సంభ్రమమ్
తేనెటీగ తన రూపాన్ని ముందుకు నడిపించదు, విస్తారమైన ముఖమున్న పినాకి కూడా ముందుకు పోడు. యముడు తన ఆయుధాన్ని బహిర్గత దంతాలతో వృథాగా మోస్తున్నాడు, తొందరను వదిలిపెట్టి.
పదం న యద్రథతురగైః పురద్విషః ప్రముచ్యతే బహుతరమాతృసంకులమ్ అమీ సురాః పృథగనుయాయిభిర్వృతాః పదాతయో ద్విగుణపథాన్ హరప్రియాః
పురద్విష్టుడి రథపు గుర్రాల అడుగు తల్లుల గుంపు నుంచి విడిపోవడం లేదు. ఈ దేవతలు తమ తమ అనుచరులతో చుట్టుముట్టబడి, కాలినడకలవారు; హరప్రియ అనుచరులు రెండు మార్గాల్లో వెళ్తున్నారు.
స్వవాహనైః పవనవిధూతచామరైశ్ చలధ్వజైర్వ్రజత విహారశాలిభిః సురాః స్వకం కిమితి సరాగమూర్జితం విచార్యతే నియతలయత్రయానుగమ్
దేవతలు తమ తమ వాహనాలతో, గాలిలో ఊగే చామరాలతో, అలజడి పతాకాలతో, ఆనందంగా సంచరిస్తున్నారు. ఎందుకు తమ కోరికలతో నిండిన, మూడు స్థాయిలను అనుసరిస్తూ, తమదైనదిగా భావిస్తున్నారు?