దేవగన్ధర్వనాగేన్ద్రశైలశీలావనీగుణైః హిమశైలసుతా దేవీ స్వయంపూర్వికయా తతః
అప్పుడు హిమపర్వత కుమార్తె అయిన దేవి, తన పూర్వసుకృతంతో, దేవతలు, గంధర్వులు, నాగులు, పర్వతాలు, శిలలు, వనాల లక్షణాలను పొందింది.
క్రమేణ వృద్ధిమానీతా లక్ష్మీవానలసైర్బుధైః క్రమేణ రూపసౌభాగ్యప్రబోధైర్భువనత్రయమ్
క్రమంగా, ఐశ్వర్యం, అగ్ని వంటి మహానుభావుల చేత పెంచబడింది; ఆమె అందం, అదృష్టం, జ్ఞానం పెరిగి, మూడు లోకాలను ప్రకాశింపజేసింది.
అజయద్భూషయచ్చాపి నిఃసాధారైర్నగాత్మజా ఏతస్మిన్నన్తరే శక్రో నారదం దేవసంమతమ్
అదే సమయంలో, పర్వత కుమార్తె అపూర్వమైన అలంకారాలతో అలంకరించబడి, విజయం సాధించింది. అప్పటికి, ఇంద్రుడు దేవతలందరిచే గౌరవించబడే నారదుని దగ్గరకు వచ్చాడు.
దేవర్షిమథ సస్మార కార్యసాధనసత్వరమ్ స్మృతిం శక్రస్య విజ్ఞాయ జాతాం తు భగవాంస్తదా
ఆ తర్వాత, నారదుడు తన కార్యాన్ని త్వరగా పూర్తిచేయాలని ఉత్సాహంతో ఉన్నాడు. ఇంద్రుడు తనను గుర్తు పెట్టుకున్నాడని, అతని మనసులోని కోరికను తెలుసుకుని, ఆ మహాత్ముడు వెంటనే లేచాడు.
ఆజగామ ముదా యుక్తో మహేన్ద్రస్య నివేశనమ్ తం స దృష్ట్వా సహస్రాక్షః సముత్థాయ మహాసనాత్
ఆనందంతో నిండిన నారదుడు మహేంద్రుని నివాసానికి వచ్చాడు. అతన్ని చూసిన వెంటనే, సహస్రనేత్రుడు తన గొప్ప ఆసనంనుంచి లేచి నిలబడ్డాడు.
యథార్హేణ తు పాద్యేన పూజయామాస వాసవః శక్రప్రణీతాం తాం పూజాం ప్రతిగృహ్య యథావిధి
వాసవుడు యథావిధిగా పాద్యంతో అతిథి సత్కారం చేశాడు. ఇంద్రుడు చేసిన ఆ పూజను నారదుడు విధిగా స్వీకరించాడు.
నారదః కుశలం దేవమ్ అపృచ్ఛత్పాకశాసనమ్ పృష్టే చ కుశలే శక్రః ప్రోవాచ వచనం ప్రభుః
నారదుడు దేవతాధిపతిని క్షేమంగా ఉన్నాడా అని అడిగాడు. నారదుని కూడా శుభంగా ఉన్నాడా అని ప్రశ్నించిన తరువాత, శక్రుడు ఇలా అన్నాడు.
కుశలస్యాఙ్కురే తావత్ సమ్భూతే భువనత్రయే తత్ఫలోద్భవసంపత్తౌ త్వం భవాతన్ద్రితో మునే
మూడు లోకాల్లో శుభఫలితాల మొగ్గ పుట్టగానే, ఆ ఫలితాలు సంపూర్ణంగా కలగాలని నీవు ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉంటావు, మునీంద్రా.
వేత్సి చైతత్సమస్తం త్వం తథాపి పరిచోదకః నిర్వృతిం పరమాం యాతి నివేద్యార్థం సుహృజ్జనే
నీవు ఇవన్నీ తెలుసు, అయినా ఇతరులను ప్రేరేపిస్తావు. స్నేహితులకు విషయం తెలియజేసి, పరమానందాన్ని పొందుతావు.
తద్యథా శైలజా దేవీ యోగం యాయాత్పినాకినా శీఘ్రం తదుద్యమః సర్వైర్ అస్మత్పక్షైర్విధీయతామ్
కాబట్టి, పర్వత కుమార్తె దేవి పినాకిని తో త్వరగా కలవాలని మన మిత్రులందరూ యత్నించాలి.
అవగమ్యార్థమఖిలం తత ఆమన్త్ర్య నారదః శక్రం జగామ భగవాన్ హిమశైలనివేశనమ్
అందరి విషయాన్ని అర్థం చేసుకుని, నారదుడు శక్రునికి వీడ్కోలు చెప్పి, హిమపర్వతుని నివాసానికి వెళ్లాడు.
తత్ర ద్వారే స విప్రేన్ద్రశ్ చిత్రవేత్రలతాకులే వన్దితో హిమశైలేన నిర్గతేన పురో మునిః
అక్కడ, రంగురంగుల వెదురు, లతలతో అలంకరించబడిన ద్వారంలో, బయటకు వచ్చిన హిమశైలుడు మునిని ఆహ్వానించాడు.
సహ ప్రవిశ్య భవనం భువో భూషణతాం గతమ్ నివేదితే స్వయం హైమే హిమశైలే న విస్తృతే
ఇద్దరూ కలసి భూమిని అలంకరించిన ఆ గృహంలోకి ప్రవేశించారు. హిమశైలుని స్వర్ణమయమైన ఇంటిలో నారదుడు ఆహ్వానించబడ్డాడు, అది పెద్దది కాకపోయినా.
మహాసనే మునివరో నిషసాదాతులద్యుతిః యథార్హం చార్ఘ్యపాద్యం చ శైలస్తస్మై న్యవేదయత్
అతుల్య కాంతితో మెరిసే మునివరుడు మహాసనంపై కూర్చున్నాడు. యథావిధిగా, శైలుడు అతనికి పాద్యార్ఘ్యాలు సమర్పించాడు.
మునిస్తు ప్రతిజగ్రాహ తమర్ఘం విధివత్తదా గృహీతార్ఘం మునివరమ్ అపృచ్ఛచ్ఛ్లక్ష్ణయా గిరా
మహర్షి ఆ అర్ఘ్యాన్ని విధిగా స్వీకరించాడు. అర్ఘ్యం అందుకున్న మునివరుడు మృదువైన మాటలతో శైలుణ్ణి అడిగాడు.
కుశలం తపసః శైలః శనైః ఫుల్లాననామ్బుజః మునిరప్యద్రిరాజానమ్ అపృచ్ఛత్కుశలం తదా
పుష్పించిన కమలవదనంతో శైలుడు మునికి తపస్సు క్షేమంగా ఉందా అని మృదువుగా అడిగాడు. అలాగే మునీంద్రుడు కూడా పర్వతరాజుని క్షేమంగా ఉన్నాడా అని అడిగాడు.
అహో ఽవతారితాః సర్వే సంనివేశే మహాగిరే పృథుత్వం మనసా తుల్యం కన్దరాణాం తథాచల
అయ్యో! అందరూ ఈ మహాపర్వతంపై ఉన్న నివాసానికి వచ్చారు. గుహల విస్తీర్ణం, పర్వతపు విశాలత రెండూ నా మనసులో సమానంగా అనిపిస్తున్నాయి.
గురుత్వం తే గుణౌఘానాం స్థావరాదతిరిచ్యతే ప్రసన్నతా చ తోయస్య మనసో ఽప్యధికా చ తే
నీ గుణాల బరువు స్థావరాల కంటే ఎక్కువ. నీ మనస్సు నిర్మలత నీటిలా, అది మనసు ప్రశాంతతకన్నా ఎక్కువ.
న లక్షయామః శైలేన్ద్ర శిష్యతే కన్దరోదరాత్ న చ లక్ష్మీస్తథా స్వర్గే కుత్రాధికతయా స్థితా
ఓ పర్వతాధిపతి! గుహల లోతుల్లో ఏదీ మిగిలి ఉందని మేము చూడలేము. పరలోకంలో కూడా ఇంత గొప్ప ఐశ్వర్యం ఎక్కడా లేదు.
నానాతపోభిర్మునిభిర్ జ్వలనార్కసమప్రభైః పావనైః పావితో నిత్యం త్వత్కన్దరసమాశ్రితైః
అగ్ని, సూర్యుని వంటి తేజస్సుతో ఉన్న వివిధ తపస్వులు నీ గుహల్లో నివసిస్తూ, వాటిని ఎప్పుడూ పవిత్రంగా ఉంచుతున్నారు.
అవమత్య విమానాని స్వర్గవాసవిరాగిణః పితుర్గృహ ఇవాసన్నా దేవగన్ధర్వకింనరాః
తమ తమ భవనాలను తక్కువగా భావించి, స్వర్గంలో నివసించడంలో ఆసక్తి లేకుండా, దేవతలు, గంధర్వులు, కిన్నరులు తండ్రి ఇంట్లో ఉన్నట్టు అక్కడే ఉండిపోయారు.
అహో ధన్యో ఽసి శైలేన్ద్ర యస్య తే కన్దరం హరః అధ్యాస్తే లోకనాథో ఽపి సమాధానపరాయణః
ఓ పర్వతాధిపతీ! ఎంత అదృష్టవంతుడివి నువ్వు! ఎందుకంటే నీ గుహలో లోకనాధుడైన హరుడు, ధ్యానంలో లీనమై నివసిస్తున్నాడు.
ఇత్యుక్తవతి దేవర్షౌ నారదే సాదరం గిరా హిమశైలస్య మహిషీ మేనా మునిదిదృక్షయా
దేవర్షి నారదుడు ఇలా గౌరవంగా చెప్పిన తర్వాత, హిమపర్వతరాజు భార్య అయిన మేనా, ఆ మునిని చూడాలని ఆశతో,
అనుయాతా దుహిత్రా తు స్వల్పాలిపరిచారికా లజ్జాప్రణయనమ్రాఙ్గీ ప్రవివేశ నివేశనమ్
తన కుమార్తెతో పాటు కొంతమంది పరిచారికలను తీసుకుని, సిగ్గుతో, ప్రేమతో తల వంచి, ఇంట్లోకి ప్రవేశించింది.
తత్ర స్థితో మునివరః శైలేన సహితో వశీ దృష్ట్వా తు తేజసో రాశిం మునిం శైలప్రియా తదా
అక్కడ ఆ మహర్షి, పరిమితిని తెలిసినవాడు, పర్వతరాజుతో కూర్చున్నాడు. ఆ సమయంలో, మునివర్యుని తేజస్సును చూసి, పర్వతరాజు భార్య ముందుకు వచ్చింది.
వవన్దే గూఢవదనా పాణిపద్మకృతాఞ్జలిః తాం విలోక్య మహాభాగో మహర్షిర్ అమితద్యుతిః
తన ముఖాన్ని కొంత దాచుకుని, పద్మపుష్పాల్లాంటి చేతులతో అంజలి చేసి నమస్కరించింది. ఆమెను చూసి, అపార తేజస్సుతో కూడిన మహర్షి ఆనందించాడు.
ఆశీర్భిర్ అమృతోద్గారరూపాభిస్తాం వ్యవర్ధయత్ తతో విస్మితచిత్తా తు హిమవద్గిరిపుత్రికా
అతడు అమృతంలా మధురంగా ఆశీర్వచనాలు పలికాడు. అప్పుడు హిమవంతుని కుమార్తె మనసులో ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయింది.
ఉదైక్షన్నారదం దేవీ మునిమద్భుతరూపిణమ్ ఏహి వత్సేతి చాప్యుక్తా ఋషిణా స్నిగ్ధయా గిరా
ఆ దేవి, అద్భుత రూపంతో ఉన్న నారదమునిని ఆశ్చర్యంగా చూశారు. ఆ ముని మృదువైన మాటలతో, 'రా బిడ్డా' అని పిలిచాడు.
కణ్ఠే గృహీత్వా పితరమ్ ఉత్సఙ్గే సముపావిశత్ ఉవాచ మాతా తాం దేవీమ్ అభివన్దయ పుత్రికే
తండ్రిని మెడలో పట్టుకుని, అతని ఒడిలో కూర్చుంది. ఆ తర్వాత తల్లి, 'కుమార్తె, ఆ దేవిని నమస్కరించు' అని చెప్పింది.
భగవన్తం తతో ధన్యం పతిమాప్స్యసి సంమతమ్ ఇత్యుక్తా తు తతో మాత్రా వస్త్రాన్తపిహితాననా
ఆ తర్వాత తల్లి, 'బంగారు, నీవు అందరికి ఇష్టమైన ఆ ధన్యుడైన భర్తను పొందుతావు' అని చెప్పింది. అప్పుడు ఆమె తన ముఖాన్ని వస్త్రంతో కప్పుకుంది.