శరైరగ్నికల్పైశ్చకారాశు దైత్యస్ తథా రాక్షసాన్భీతభీతాన్దిశాసు పృషత్కైశ్చ రూక్షైర్వికారప్రయుక్తం చకారానిలం లీలయైవాసురేశః
అగ్ని వంటి బాణాలతో ఆ దానవుడు వేగంగా దాడి చేశాడు. భయంతో రాక్షసులు అన్ని దిశలకూ పారిపోయారు. కఠినంగా, వంకరగా ఉన్న బాణాలతో, అసురేశుడు ఆటగా గాలిని లేపాడు.
అథానమ్య చాపం హరిస్తీక్ష్ణబాణైర్ హనత్సారథిం దైత్యరాజస్య హృద్యమ్ ధ్వజం ధూమకేతుః కిరీటం మహేన్ద్రో ధనేశో ధనుః కాఞ్చనానద్ధపృష్ఠమ్ యమో బాహుదణ్డం రథాఙ్గాని వాయుర్ నిశాచారిణామ్ ఈశ్వరస్యాపి వర్మ
అప్పుడు హరి తన ధనుస్సును వంచి, తీక్ష్ణమైన బాణాలతో దానవరాజు రథసారథిని హృదయంలో గాయపరిచాడు. ధూమకేతువు పతాకాన్ని, మహేంద్రుడు కిరీటాన్ని, ధనేశుడు బంగారు అలంకారంతో ఉన్న ధనుస్సును, యముడు భుజాన్ని, వాయువు రథ భాగాలను, రాత్రివేళ సంచరించే ప్రభువు కవచాన్ని కూడా గాయపరిచారు.
దృష్ట్వా తద్యుద్ధమమరైర్ అకృత్రిమపరాక్రమమ్ దైత్యనాథః కృతం సంఖ్యే స్వబాహుయుగబాన్ధవః
దేవతలు చూపిన సహజ పరాక్రమంతో కూడిన ఆ యుద్ధాన్ని చూసి, దానవనాథుడు తన చేతులతో, బంధువులతో కలసి సమరంలో పోరాడాడు.
ముమోచ ముద్గరం భీమం సహస్రాక్షాయ సంగరే దృష్ట్వా ముద్గరమ్ ఆయాన్తమ్ అనివార్యమథామ్బరే
ఆయన భయంకరమైన ముద్గరాన్ని సహస్రాక్షుడి మీద యుద్ధంలో విసిరాడు. ఆ ముద్గరం ఆకాశంలో ఆగదగలదు అని చూసి,
రథాదాప్లుత్య ధరణీమ్ అగమత్పాకశాసనః ముద్గరో ఽపి రథోపస్థే పపాత పరుషస్వనః
పాకశాసనుడు తన రథం నుంచి దూకి భూమిపైకి వచ్చాడు. ఆ ముద్గరం రథపు ఆసనంపై గట్టిగా పడింది.
స రథం చూర్ణయామాస న మమార చ మాతలిః గృహీత్వా పట్టిశం దైత్యో జఘానోరసి కేశవమ్
అది రథాన్ని నుజ్జునుజ్జు చేసింది, కానీ మాతలి చనిపోలేదు. దానవుడు పటిషాన్ని పట్టుకుని కేశవుని ఛాతీలో గాయపరిచాడు.
స్కన్ధే గరుత్మతః సో ఽపి నిషసాద విచేతనః ఖడ్గేన రాక్షసేన్ద్రస్య నిచకర్త చ వాహనమ్
అతడు గరుడుడి భుజంపై స్పృహ తప్పి కుప్పకూలిపోయాడు. తర్వాత ఖడ్గంతో రాక్షసేంద్రుని వాహనాన్ని కోసేశాడు.
యమం చ పాతయామాస భూమౌ దైత్యో భుశుణ్డినా వహ్నిం చ భిన్దిపాలేన తాడయామాస మూర్ధని
దానవుడు భుశుండితో యముణ్ని భూమిపై పడగొట్టాడు. భిందిపాలంతో అగ్నిని తలపై గాయపరిచాడు.
వాయుం చ దోర్భ్యాముత్క్షిప్య పాతయామాస భూతలే ధనేశం చ ధనుష్కోట్యా కుట్టయామాస కోపనః
వాయువును చేతులతో ఎత్తి భూమిపై పడేసాడు. కోపంతో ధనేశుని ధనుస్సు చివరతో గాయపరిచాడు.
తతో దేవనికాయానామ్ ఏకైకం సమరే తతః జఘానాస్త్రైరసంఖ్యేయైర్ దైత్యేన్ద్రో ఽమితవిక్రమః
తర్వాత, యుద్ధంలో, అపారమైన శౌర్యం గల దానవరాజు, దేవతల సైన్యాన్ని లెక్కలేనన్ని ఆయుధాలతో ఒక్కొక్కరిని సంహరించాడు.
లబ్ధసంజ్ఞః క్షణాద్విష్ణుశ్ చక్రం జగ్రాహ దుర్ధరమ్ దానవేన్ద్రవసాసిక్తం పిశితాశనకోన్ముఖమ్
క్షణంలో స్పృహ పొందిన విష్ణువు, దానవరాజు రక్తంతో ముడిపడి, మాంసభక్షకులకు ఎదురుగా ఉన్న దుర్గ్రహ్యమైన చక్రాన్ని పట్టుకున్నాడు.
ముమోచ దానవేన్ద్రస్య దృఢం వక్షసి కేశవః పపాత చక్రం దైత్యస్య హృదయే భాస్కరద్యుతి
కేశవుడు దానవరాజు ఛాతిపై దృఢంగా దాన్ని విసిరాడు. సూర్యుడిలా ప్రకాశించే ఆ చక్రం దానవుని హృదయంపై పడింది.
వ్యశీర్యత తతః కాయే నీలోత్పలమివాశ్మని తతో వజ్రం మహేన్ద్రస్తు ప్రముమోచార్చితం చిరమ్
అది అతని శరీరంపై నీలోత్పలంలా రాయిపై పడినట్టు చీలిపోయింది. వెంటనే మహేంద్రుడు తన చిరకాలంగా సంరక్షించిన వజ్రాయుధాన్ని విసిరాడు.
యస్మిఞ్జయాశా శక్రస్య దానవేన్ద్రరణే త్వభూత్ తారకస్య సుసంప్రాప్య శరీరం శౌర్యశాలినః
ఆ యుద్ధంలో, ఇంద్రునికి విజయ ఆశ దానవరాజైన తారకునిపై ఉండగా, శౌర్యవంతుడైన తారకుడు గాయపడి, అతని శరీరం దక్కింది.
వ్యశీర్యత వికీర్ణార్చిః శతధా ఖణ్డతాం గతమ్ వినాశమగమన్ముక్తం వాయునాసురవక్షసి
అది అగ్ని జ్వాలలు చెలరేగి, వంద ముక్కలుగా విరిగిపోయింది. వాయువు దానవుని ఛాతిపై వదిలిన వెంటనే అది నాశనం అయింది.
జ్వలితం జ్వలనాభాసమ్ అఙ్కుశం కులిశం యథా వినాశమాగతం దృష్ట్వా వాయుశ్చాఙ్కుశమాహవే
అగ్నిలా మండుతున్న అంకుశం, వజ్రాయుధంలా, నాశనం అయింది. యుద్ధంలో అంకుశం నాశనం అయినదాన్ని చూసి వాయువు కూడా (ఆయుధాన్ని వదిలాడు).
రుష్టః శైలేన్ద్రముత్పాట్య పుష్పితద్రుమకన్దరమ్ చిక్షేప దానవేన్ద్రాయ పఞ్చయోజనవిస్తృతమ్
కోపంతో, పుష్పాలతో అలంకరించబడిన చెట్లు, గుహలు కలిగిన ఒక పెద్ద కొండను పీకి, దానవేంద్రుడి మీదకు విసిరాడు. ఆ కొండ వెడల్పు ఐదు యోజనాలు ఉండేది.
మహీధరం తమ్ ఆయాన్తం దైత్యః స్మితముఖస్తదా జగ్రాహ వామహస్తేన బాలకన్దుకలీలయా
ఆ కొండ వేగంగా వస్తుండగా, దానవుడు చిరునవ్వుతో తన ఎడమచేత్తో దాన్ని పిల్లలు బంతిని ఆడినట్టు సులభంగా పట్టుకున్నాడు.
తతో దణ్డం సముద్యమ్య కృతాన్తః క్రోధమూర్ఛితః దైత్యేన్ద్రం మూర్ధ్ని చిక్షేప భ్రామ్య వేగేన దుర్జయః
తర్వాత, యముడు కోపంతో తన దండాన్ని పైకి ఎత్తి, బలంగా తిప్పి, దానవేంద్రుడి తలపైకి విసిరాడు.
సో ఽసురస్యాపతన్మూర్ధ్ని దైత్యస్తం చ న బుద్ధవాన్ కల్పాన్తదహనాలోకామ్ అజయ్యాం జ్వలనస్తతః
ఆ దండం దానవుని తలపై పడినా, అతడు ఏమాత్రం తెలుసుకోలేదు. అది యుగాంతంలో వచ్చే అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, అజేయంగా దహించేది.
శక్తిం చిక్షేప దుర్ధర్షాం దానవేన్ద్రాయ సంయుగే నవా శిరీషమాలేవ సాస్య వక్షస్యరాజత
బలమైన శక్తిని యుద్ధంలో దానవేంద్రుడిపై విసిరాడు. అది కొత్తగా వికసించిన శిరీషపువ్వులా అతని ఛాతిపై మెరిసింది.
తతః ఖడ్గం సమాకృష్య కోశాద్ ఆకాశనిర్మలమ్ భాసితాసితదిగ్భాగం లోకపాలో ఽపి నిరృతిః
తర్వాత నిరృతి, లోకపాలుడు, తన ఖడ్గాన్ని నిర్మలమైన పొట్టె నుండి తీసి, ఆ ఖడ్గ కాంతితో ఆకాశపు చీకటి దిక్కులను వెలిగించాడు.
చిక్షేప దానవేన్ద్రాయ తస్య మూర్ధ్ని పపాత చ పతితశ్చాగమత్ఖడ్గః స శీఘ్రం శతఖణ్డతామ్
ఆ ఖడ్గాన్ని దానవేంద్రుడి తలపైకి విసిరాడు. అది తలపై పడగానే, వెంటనే ఆ ఖడ్గం వంద ముక్కలుగా విరిగిపోయింది.
జలేశస్తూగ్రదుర్ధర్షం విషపావకభైరవమ్ ముమోచ పాశం దైత్యస్య భుజబన్ధాభిలాషుకః
నీటిదేవుడు, భయంకరమైన, ఆపలేని విషాగ్నిలా మండే పాశాన్ని దానవుని చేతులను కట్టడానికి యత్నిస్తూ విడిచాడు.
స దైత్యభుజమాసాద్య సర్పః సద్యో వ్యపద్యత స్ఫుటితక్రకచక్రూరదశనాలిర్ మహాహనుః
ఆ పాము దానవుని చేతికి తాకగానే, దాని పెద్ద నోర్లు, పళ్ళు, దంతాలు అన్నీ పగిలిపడి, అది వెంటనే నశించింది.
తతో ఽశ్వినౌ సమరుతః ససాధ్యాః సమహోరగాః యక్షరాక్షసగన్ధర్వా దివ్యనానాస్త్రపాణయః
తర్వాత అశ్వినులు, మరుతులు, సాధ్యులు, మహానాగులు, యక్షులు, రాక్షసులు, గంధర్వులు అందరూ దివ్యమైన ఆయుధాలతో కూడి వచ్చారు.
జఘ్నుర్దైత్యేశ్వరం సర్వే సమ్భూయ సుమహాబలాః న చాస్త్రాణ్యస్య సజన్తి గాత్రే వజ్రాచలోపమే
వారు అందరూ కలసి, అపారమైన బలంతో దానవేశ్వరుడిపై దాడి చేశారు. కానీ అతని శరీరం వజ్రపర్వతంలా గట్టి ఉండి, వారి ఆయుధాలు ఏమాత్రం ప్రభావం చూపలేకపోయాయి.
తతో రథాదవప్లుత్య తారకో దానవాధిపః జఘాన కోటిశో దేవాన్ కరపార్ష్ణిభిరేవ చ
తర్వాత తారకుడు, దానవాధిపతి, తన రథం నుండి దిగి, కేవలం తన చేతులు, మోకాలితో కోటికోట్ల దేవతలను సంహరించాడు.
హతశేషాణి సైన్యాని దేవానాం విప్రదుద్రువుః దిశో భీతాని సంత్యజ్య రణోపకరణాని తు
దేవతల సైన్యాల్లో మిగిలినవారు, భయంతో తమ ఆయుధాలు వదిలేసి, అన్ని దిశలకూ పారిపోయారు.
లోకపాలాంస్తతో దైత్యో బబన్ధేన్ద్రముఖాన్రణే సకేశవాన్దృఢైః పాశైః పశుమారః పశూనివ
తర్వాత ఆ దానవుడు, ఇంద్రునితో సహా లోకపాలులను యుద్ధంలో పట్టుకుని, బలమైన పాశాలతో వారి జుట్టును కట్టి, పశువులను కట్టే విధంగా బంధించాడు.