కర్ణాన్తకృష్టైర్విమలైః సువర్ణరజతోజ్జ్వలైః శాస్త్రార్థైః సంశయప్రాప్తాన్ యథార్థాన్వై వికల్పితైః
చెవివరకు లాగిన, బంగారం వెండి మెరుస్తూ, నిర్మలమైన బాణాలతో, అనుమానం తీరిన శాస్త్రార్థాల్లా, అతడు నిపుణంగా కొట్టాడు.
తతః శతేన బాణానాం శక్రం వివ్యాధ దానవః నారాయణం చ సప్తత్యా నవత్యా చ హుతాశనమ్
తర్వాత ఆ దానవుడు శక్రుడిని వంద బాణాలతో, నారాయణుని డెబ్బై బాణాలతో, అగ్నిని తొంభై బాణాలతో ఛేదించాడు.
దశభిర్మారుతం మూర్ధ్ని యమం దశభిరేవ చ ధనదం చైవ సప్తత్యా వరుణం చ తథాష్టభిః
మరియు మారుతిని తలపై పది బాణాలతో, యముని కూడా పది బాణాలతో, ధనదుడిని డెబ్బై బాణాలతో, వరుణుని ఎనిమిది బాణాలతో కొట్టాడు.
వింశత్యా నిరృతిం దైత్యః పునశ్చాష్టాభిరేవ చ వివ్యాధ పునరేకైకం దశభిర్దశభిః శరైః
దానవుడు నిరృతిని ఇరవై బాణాలతో, మళ్లీ ఎనిమిది బాణాలతో కొట్టాడు. ఆ తరువాత ఒక్కొక్కరిని పది బాణాల చొప్పున మళ్లీ ఛేదించాడు.
తథా చ మాతలిం దైత్యో వివ్యాధ త్రిభిరాశుగైః గరుడం దశభిశ్చైవ స వివ్యాధ పతత్రిభిః
అలాగే మాతలిని మూడు వేగవంతమైన బాణాలతో, గరుడుని పది రెక్కలతో చేసిన బాణాలతో దానవుడు కొట్టాడు.
పునశ్చ దైత్యో దేవానాం తిలశో నతపర్వభిః చకార వర్మజాతాని చిఛేద చ ధనూంషి తు తతో వికవచా దేవా విధనుష్కాః శరైః కృతాః
తిరిగి ఆ దానవుడు మడతలున్న బాణాలతో దేవతల కవచాలను ముక్కలు చేసి, వారి ధనుస్సులను కోసేశాడు. అలా కవచం, ధనుస్సు లేకుండా దేవతలు అతని బాణాల వలన గాయపడ్డారు.
అథాన్యాని చాపాని తస్మిన్సరోషా రణే లోకపాలా గృహీత్వా సమన్తాత్ శరైరక్షయైర్దానవేన్ద్రం తతక్షుస్ తదా దానవో ఽమర్షసంరక్తనేత్రః
అప్పుడు కోపంతో యుద్ధంలో ఇతర ధనుస్సులను పట్టుకుని, లోకపాళకులు చుట్టుముట్టి, ఆ దానవేంద్రుని అక్షయబాణాలతో గాయపరిచారు. ఆ సమయంలో ఆ దానవుని కళ్ళు కోపంతో ఎర్రగా మెరిసాయి.
శరానగ్నికల్పాన్వవర్షామరాణాం తతో బాణమాదాయ కల్పానలాభమ్ జఘానోరసి క్షిప్రమిన్ద్రం సుబాహుం మహేన్ద్రో వ్యకమ్పద్రథోపస్థ ఏవ
అతడు అమరులపై అగ్ని వంటి బాణవర్షాన్ని కురిపించాడు. ఆ తరువాత, ప్రళయాగ్ని లాంటి బాణాన్ని తీసుకుని, శక్తిమంతుడైన ఇంద్రుని ఛాతీలో వేగంగా కొట్టి, మహేంద్రుడు తన రథంలోనే వణికిపోయాడు.
విలోక్యాన్తరిక్షే సహస్రార్కబిమ్బం పునర్దానవో విష్ణుముద్భూతవీర్యమ్ శరాభ్యాం జఘానాంసమూలే సలీలం తతః కేశవస్యాపతచ్ఛార్ఙ్గమగ్రే
ఆకాశంలో వెయ్యి సూర్యుల్లా ప్రకాశించే వలయాన్ని చూసి, ఆ దానవుడు, ఉద్భవించిన శక్తితో ఉన్న విష్ణువును రెండు బాణాలతో భుజాల వద్ద గాయపరిచాడు. వెంటనే, కేశవుని బాణం శారంగ ధనుస్సు ముందు పడిపోయింది.
తతస్తారకః ప్రేతనాథం పృషత్కైర్ వసుం తస్య సవ్యే స్మరన్క్షుద్రభావమ్ శరైరగ్నికల్పైర్జలేశస్య కాయం రణే ఽశోషయద్దుర్జయో దైత్యరాజః
ఆ తర్వాత తారకుడు, ప్రేతాధిపతిగా, వసువు తక్కువ స్థాయిలో ఉన్నాడని గుర్తుచేసుకుని, అతని ఎడమవైపు బాణాలతో గాయపరిచాడు. అగ్ని వంటి బాణాలతో, అపరాజితుడైన దానవరాజు, యుద్ధంలో జలేశుని శరీరాన్ని ఎండబెట్టేశాడు.
శరైరగ్నికల్పైశ్చకారాశు దైత్యస్ తథా రాక్షసాన్భీతభీతాన్దిశాసు పృషత్కైశ్చ రూక్షైర్వికారప్రయుక్తం చకారానిలం లీలయైవాసురేశః
అగ్ని వంటి బాణాలతో ఆ దానవుడు వేగంగా దాడి చేశాడు. భయంతో రాక్షసులు అన్ని దిశలకూ పారిపోయారు. కఠినంగా, వంకరగా ఉన్న బాణాలతో, అసురేశుడు ఆటగా గాలిని లేపాడు.
అథానమ్య చాపం హరిస్తీక్ష్ణబాణైర్ హనత్సారథిం దైత్యరాజస్య హృద్యమ్ ధ్వజం ధూమకేతుః కిరీటం మహేన్ద్రో ధనేశో ధనుః కాఞ్చనానద్ధపృష్ఠమ్ యమో బాహుదణ్డం రథాఙ్గాని వాయుర్ నిశాచారిణామ్ ఈశ్వరస్యాపి వర్మ
అప్పుడు హరి తన ధనుస్సును వంచి, తీక్ష్ణమైన బాణాలతో దానవరాజు రథసారథిని హృదయంలో గాయపరిచాడు. ధూమకేతువు పతాకాన్ని, మహేంద్రుడు కిరీటాన్ని, ధనేశుడు బంగారు అలంకారంతో ఉన్న ధనుస్సును, యముడు భుజాన్ని, వాయువు రథ భాగాలను, రాత్రివేళ సంచరించే ప్రభువు కవచాన్ని కూడా గాయపరిచారు.
దృష్ట్వా తద్యుద్ధమమరైర్ అకృత్రిమపరాక్రమమ్ దైత్యనాథః కృతం సంఖ్యే స్వబాహుయుగబాన్ధవః
దేవతలు చూపిన సహజ పరాక్రమంతో కూడిన ఆ యుద్ధాన్ని చూసి, దానవనాథుడు తన చేతులతో, బంధువులతో కలసి సమరంలో పోరాడాడు.
ముమోచ ముద్గరం భీమం సహస్రాక్షాయ సంగరే దృష్ట్వా ముద్గరమ్ ఆయాన్తమ్ అనివార్యమథామ్బరే
ఆయన భయంకరమైన ముద్గరాన్ని సహస్రాక్షుడి మీద యుద్ధంలో విసిరాడు. ఆ ముద్గరం ఆకాశంలో ఆగదగలదు అని చూసి,
రథాదాప్లుత్య ధరణీమ్ అగమత్పాకశాసనః ముద్గరో ఽపి రథోపస్థే పపాత పరుషస్వనః
పాకశాసనుడు తన రథం నుంచి దూకి భూమిపైకి వచ్చాడు. ఆ ముద్గరం రథపు ఆసనంపై గట్టిగా పడింది.
స రథం చూర్ణయామాస న మమార చ మాతలిః గృహీత్వా పట్టిశం దైత్యో జఘానోరసి కేశవమ్
అది రథాన్ని నుజ్జునుజ్జు చేసింది, కానీ మాతలి చనిపోలేదు. దానవుడు పటిషాన్ని పట్టుకుని కేశవుని ఛాతీలో గాయపరిచాడు.
స్కన్ధే గరుత్మతః సో ఽపి నిషసాద విచేతనః ఖడ్గేన రాక్షసేన్ద్రస్య నిచకర్త చ వాహనమ్
అతడు గరుడుడి భుజంపై స్పృహ తప్పి కుప్పకూలిపోయాడు. తర్వాత ఖడ్గంతో రాక్షసేంద్రుని వాహనాన్ని కోసేశాడు.
యమం చ పాతయామాస భూమౌ దైత్యో భుశుణ్డినా వహ్నిం చ భిన్దిపాలేన తాడయామాస మూర్ధని
దానవుడు భుశుండితో యముణ్ని భూమిపై పడగొట్టాడు. భిందిపాలంతో అగ్నిని తలపై గాయపరిచాడు.
వాయుం చ దోర్భ్యాముత్క్షిప్య పాతయామాస భూతలే ధనేశం చ ధనుష్కోట్యా కుట్టయామాస కోపనః
వాయువును చేతులతో ఎత్తి భూమిపై పడేసాడు. కోపంతో ధనేశుని ధనుస్సు చివరతో గాయపరిచాడు.
తతో దేవనికాయానామ్ ఏకైకం సమరే తతః జఘానాస్త్రైరసంఖ్యేయైర్ దైత్యేన్ద్రో ఽమితవిక్రమః
తర్వాత, యుద్ధంలో, అపారమైన శౌర్యం గల దానవరాజు, దేవతల సైన్యాన్ని లెక్కలేనన్ని ఆయుధాలతో ఒక్కొక్కరిని సంహరించాడు.
లబ్ధసంజ్ఞః క్షణాద్విష్ణుశ్ చక్రం జగ్రాహ దుర్ధరమ్ దానవేన్ద్రవసాసిక్తం పిశితాశనకోన్ముఖమ్
క్షణంలో స్పృహ పొందిన విష్ణువు, దానవరాజు రక్తంతో ముడిపడి, మాంసభక్షకులకు ఎదురుగా ఉన్న దుర్గ్రహ్యమైన చక్రాన్ని పట్టుకున్నాడు.
ముమోచ దానవేన్ద్రస్య దృఢం వక్షసి కేశవః పపాత చక్రం దైత్యస్య హృదయే భాస్కరద్యుతి
కేశవుడు దానవరాజు ఛాతిపై దృఢంగా దాన్ని విసిరాడు. సూర్యుడిలా ప్రకాశించే ఆ చక్రం దానవుని హృదయంపై పడింది.
వ్యశీర్యత తతః కాయే నీలోత్పలమివాశ్మని తతో వజ్రం మహేన్ద్రస్తు ప్రముమోచార్చితం చిరమ్
అది అతని శరీరంపై నీలోత్పలంలా రాయిపై పడినట్టు చీలిపోయింది. వెంటనే మహేంద్రుడు తన చిరకాలంగా సంరక్షించిన వజ్రాయుధాన్ని విసిరాడు.
యస్మిఞ్జయాశా శక్రస్య దానవేన్ద్రరణే త్వభూత్ తారకస్య సుసంప్రాప్య శరీరం శౌర్యశాలినః
ఆ యుద్ధంలో, ఇంద్రునికి విజయ ఆశ దానవరాజైన తారకునిపై ఉండగా, శౌర్యవంతుడైన తారకుడు గాయపడి, అతని శరీరం దక్కింది.
వ్యశీర్యత వికీర్ణార్చిః శతధా ఖణ్డతాం గతమ్ వినాశమగమన్ముక్తం వాయునాసురవక్షసి
అది అగ్ని జ్వాలలు చెలరేగి, వంద ముక్కలుగా విరిగిపోయింది. వాయువు దానవుని ఛాతిపై వదిలిన వెంటనే అది నాశనం అయింది.
జ్వలితం జ్వలనాభాసమ్ అఙ్కుశం కులిశం యథా వినాశమాగతం దృష్ట్వా వాయుశ్చాఙ్కుశమాహవే
అగ్నిలా మండుతున్న అంకుశం, వజ్రాయుధంలా, నాశనం అయింది. యుద్ధంలో అంకుశం నాశనం అయినదాన్ని చూసి వాయువు కూడా (ఆయుధాన్ని వదిలాడు).
రుష్టః శైలేన్ద్రముత్పాట్య పుష్పితద్రుమకన్దరమ్ చిక్షేప దానవేన్ద్రాయ పఞ్చయోజనవిస్తృతమ్
కోపంతో, పుష్పాలతో అలంకరించబడిన చెట్లు, గుహలు కలిగిన ఒక పెద్ద కొండను పీకి, దానవేంద్రుడి మీదకు విసిరాడు. ఆ కొండ వెడల్పు ఐదు యోజనాలు ఉండేది.
మహీధరం తమ్ ఆయాన్తం దైత్యః స్మితముఖస్తదా జగ్రాహ వామహస్తేన బాలకన్దుకలీలయా
ఆ కొండ వేగంగా వస్తుండగా, దానవుడు చిరునవ్వుతో తన ఎడమచేత్తో దాన్ని పిల్లలు బంతిని ఆడినట్టు సులభంగా పట్టుకున్నాడు.
తతో దణ్డం సముద్యమ్య కృతాన్తః క్రోధమూర్ఛితః దైత్యేన్ద్రం మూర్ధ్ని చిక్షేప భ్రామ్య వేగేన దుర్జయః
తర్వాత, యముడు కోపంతో తన దండాన్ని పైకి ఎత్తి, బలంగా తిప్పి, దానవేంద్రుడి తలపైకి విసిరాడు.
సో ఽసురస్యాపతన్మూర్ధ్ని దైత్యస్తం చ న బుద్ధవాన్ కల్పాన్తదహనాలోకామ్ అజయ్యాం జ్వలనస్తతః
ఆ దండం దానవుని తలపై పడినా, అతడు ఏమాత్రం తెలుసుకోలేదు. అది యుగాంతంలో వచ్చే అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, అజేయంగా దహించేది.