సావలేపం ససంరమ్భం సగర్వం సపరాక్రమమ్ సావిష్కారమనాకారం తారకో భావమావిశత్
అహంకారం, కోపం, గర్వం, పరాక్రమంతో కూడి, తారకుడు తన భావాలను బహిరంగంగా ప్రదర్శిస్తూ, ఉగ్రంగా మారాడు.
స జైత్రం రథమాస్థాయ సహస్రేణ గరుత్మతామ్ సంరమ్భాద్దానవేన్ద్రస్తు సురై రణముఖే గతః
విజయరథంపై ఎక్కి, వెయ్యి గరుత్మంతులతో కూడిన సైన్యాన్ని వెంటబెట్టుకుని, కోపంతో దానవేంద్రుడు దేవతలతో యుద్ధానికి బయలుదేరాడు.
సర్వాయుధపరిష్కారః సర్వాస్త్రపరిరక్షితః త్రైలోక్యఋద్ధిసమ్పన్నః సువిస్తృతమహాననః
అన్ని ఆయుధాలతో, అన్ని అస్త్రాలతో రక్షించబడి, మూడువెళ్లల సంపదతో, విస్తారమైన పెద్ద నోరుతో ఉన్నాడు.
రణాయాభ్యపతత్తూర్ణం సైన్యేన మహతా వృతః జమ్భాస్త్రక్షతసర్వాఙ్గం త్యక్త్వైరావతదన్తినమ్
యుద్ధానికి వేగంగా దూసుకెళ్లి, గొప్ప సైన్యంతో చుట్టుముట్టబడి, జంభుని ఆయుధాల వల్ల శరీరం గాయపడి, ఐరావతాన్ని వదిలేశాడు.
సజ్జం మాతలినా గుప్తం రథమిన్ద్రస్య తేజసా తప్తహేమపరిష్కారం మహారత్నసమన్వితమ్
మాతళి రక్షణలో, ఇంద్రుని రథం సిద్ధంగా ఉంది; అది తాపిన బంగారు అలంకారాలతో, గొప్ప రత్నాలతో మెరిసిపోతూ ఉంది.
చతుర్యోజనవిస్తీర్ణం సిద్ధసంఘపరిష్కృతమ్ గన్ధర్వకింనరోద్గీతమ్ అప్సరోనృత్యసంకులమ్
నాలుగు యోజనాల వెడల్పుతో, సిద్ధగణాలు అలంకరించి, గంధర్వులు, కిన్నరులు పాడుతూ, అప్సరసలు, మానవులు నృత్యంతో నిండిపోయి ఉంది.
సర్వాయుధమ్ అసంబాధం విచిత్రరచనోజ్జ్వలమ్ తం రథం దేవరాజస్య పరివార్య సమన్తతః
అన్ని ఆయుధాలతో, విశాలంగా, విచిత్రంగా నిర్మించబడిన ఆ దేవరాజుని రథాన్ని అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టారు.
దంశితా లోకపాలాస్తు తస్థుః సగరుడధ్వజాః తతశ్చచాల వసుధా తతో రూక్షో మరుద్వవౌ
లోకపాళకులు గరుత్మంతపు ధ్వజాలతో సిద్ధంగా నిలబడి, భూమి కంపించగా, గాలి గట్టిగా వీయసాగింది.
తతో ఽమ్బుధయ ఉద్భూతాస్ తతో నష్టా రవిప్రభా తతస్తమః సముద్భూతం నాతో ఽదృశ్యన్త తారకాః
అప్పుడే సముద్రాలు ఉప్పొంగాయి, సూర్య కాంతి మాయమైంది, చీకటి వ్యాపించింది, నక్షత్రాలు కనిపించలేదు.
తతో జజ్వలురస్త్రాణి తతో ఽకమ్పత వాహినీ ఏకతస్తారకో దైత్యః సురసంఘస్తు చైకతః
ఆయుధాలు అగ్నిలా మండిపోతూ, సైన్యాలు కంపించాయి; ఒకవైపు తారకుడు దైత్యుడు, మరోవైపు దేవతల గుంపు నిలిచారు.
లోకావసాదమేకత్ర జగత్పాలనమేకతః చరాచరాణి భూతాని సురాసురవిభేదతః
ఒకవైపు లోకాలు క్షీణించిపోతుండగా, మరోవైపు జగత్తు కాపాడబడుతోంది. చరాచరమైన అన్ని జీవులు దేవతలు, దానవులు అని విడిపోయాయి.
తద్ద్విధాప్యేకతాం యాతం దదృశుః ప్రేక్షకా ఇవ యద్వస్తు కించిల్ లోకేషు త్రిషు సత్తాస్వరూపకమ్ తత్ తత్రాదృశ్యద్ అఖిలం ఖిలీభూతవిభూతికమ్
ఆ రెండు వేరు వేరు విషయాలు కూడా ఒకటిగా కనిపించాయి, చూస్తున్నవారు చూస్తున్నట్టు. మూడు లోకాలలో ఉన్న ఏదైనా జీవరూపం, అక్కడ మొత్తం మహాశక్తిగా ప్రత్యక్షమైంది.
అస్త్రాణి తేజాంసి ధనాని ధైర్యం సేనాబలం వీర్యపరాక్రమౌ చ సత్త్వౌజసాం తన్నికరం బభూవ సురాసురాణాం తపసో బలేన
అస్త్రాలు, తేజస్సు, ధనాలు, ధైర్యం, సేనాబలం, వీరత్వం, పరాక్రమం, జీవబలాల సమాహారం — ఇవన్నీ దేవతలు, దానవులకు తపస్సు వల్ల లభించాయి.
అథాభిముఖమ్ ఆయాన్తం నవభిర్నతపర్వభిః బాణైరనలకల్పాగ్రైర్ బిభిదుస్తారకం హృది
తర్వాత తారకుడు ఎదురుగా వచ్చేటప్పుడు, తొమ్మిది మడతలున్న, అగ్ని వంటి అంచులతో ఉన్న బాణాలతో అతని హృదయాన్ని దేవతలు ఛేదించారు.
స తానచిన్త్య దైత్యేన్ద్రః సురబాణాన్గతాన్హృది నవభిర్నవభిర్బాణైః సురాన్వివ్యాధ దానవః
ఆ దానవేంద్రుడు ఏమాత్రం చింతించకుండా, తన హృదయానికి వచ్చిన ఆ బాణాలతోనే, ఒక్కొక్క దేవునికి తొమ్మిది బాణాలు వేసి ఛేదించాడు.
జగద్ధరణసమ్భూతైః శల్యైరివ పురఃసరైః తతో ఽచ్ఛిన్నం శరవ్రాతం సంగ్రామే ముముచుః సురాః
ప్రపంచాన్ని మోయడానికోసం పుట్టిన శక్తులతో ముందుగా, దేవతలు యుద్ధంలో ఆగని బాణవర్షాన్ని వదిలారు.
అనన్తరం చ కాన్తానామ్ అశ్రుపాతమివానిశమ్ తదప్రాప్తం వియత్యేవ నాశయామాస దానవః
దాని వెంటనే, ప్రియమైనవారి కన్నీళ్లు ఎప్పుడూ పడినట్టు, ఆ బాణాలు తనవద్దకు రాకముందే ఆ దానవుడు వాటిని ఆకాశంలోనే నాశనం చేశాడు.
శరైర్యథా కుచరితైః ప్రఖ్యాతం పరమాగతమ్ సునిర్మలం క్రమాయాతం కుపుత్రః స్వం మహాకులమ్
దుష్ట కుమారుడు తన చెడు పనులతో, పేరుగాంచిన, నిర్మలమైన, స్థిరమైన గొప్ప వంశాన్ని నాశనం చేసినట్టు, ఆ బాణాలూ అంతే అయిపోయాయి.
తతో నివార్య తద్బాణజాలం సురభుజేరితమ్ బాణైర్వ్యోమ దిశః పృథ్వీం పూరయామాస దానవః
తర్వాత దేవతలు పంపిన ఆ బాణజాలాన్ని అడ్డుకుని, ఆ దానవుడు తన బాణాలతో ఆకాశాన్ని, దిక్కులను, భూమిని నిండా కప్పేశాడు.
చిఛేద పుఙ్ఖదేశేషు స్వకే స్థానే చ లాఘవాత్ బాణజాలైః సుతీక్ష్ణాగ్రైః కఙ్కబర్హిణవాజితైః
గద్ద, నెమలి రెక్కలతో చేసిన, పదునైన అంచులు ఉన్న బాణజాలాలతో, అతడు వాటిని వేగంగా పుంఖాల దగ్గరే, వాటి స్థానాల్లోనే కోసేశాడు.
కర్ణాన్తకృష్టైర్విమలైః సువర్ణరజతోజ్జ్వలైః శాస్త్రార్థైః సంశయప్రాప్తాన్ యథార్థాన్వై వికల్పితైః
చెవివరకు లాగిన, బంగారం వెండి మెరుస్తూ, నిర్మలమైన బాణాలతో, అనుమానం తీరిన శాస్త్రార్థాల్లా, అతడు నిపుణంగా కొట్టాడు.
తతః శతేన బాణానాం శక్రం వివ్యాధ దానవః నారాయణం చ సప్తత్యా నవత్యా చ హుతాశనమ్
తర్వాత ఆ దానవుడు శక్రుడిని వంద బాణాలతో, నారాయణుని డెబ్బై బాణాలతో, అగ్నిని తొంభై బాణాలతో ఛేదించాడు.
దశభిర్మారుతం మూర్ధ్ని యమం దశభిరేవ చ ధనదం చైవ సప్తత్యా వరుణం చ తథాష్టభిః
మరియు మారుతిని తలపై పది బాణాలతో, యముని కూడా పది బాణాలతో, ధనదుడిని డెబ్బై బాణాలతో, వరుణుని ఎనిమిది బాణాలతో కొట్టాడు.
వింశత్యా నిరృతిం దైత్యః పునశ్చాష్టాభిరేవ చ వివ్యాధ పునరేకైకం దశభిర్దశభిః శరైః
దానవుడు నిరృతిని ఇరవై బాణాలతో, మళ్లీ ఎనిమిది బాణాలతో కొట్టాడు. ఆ తరువాత ఒక్కొక్కరిని పది బాణాల చొప్పున మళ్లీ ఛేదించాడు.
తథా చ మాతలిం దైత్యో వివ్యాధ త్రిభిరాశుగైః గరుడం దశభిశ్చైవ స వివ్యాధ పతత్రిభిః
అలాగే మాతలిని మూడు వేగవంతమైన బాణాలతో, గరుడుని పది రెక్కలతో చేసిన బాణాలతో దానవుడు కొట్టాడు.
పునశ్చ దైత్యో దేవానాం తిలశో నతపర్వభిః చకార వర్మజాతాని చిఛేద చ ధనూంషి తు తతో వికవచా దేవా విధనుష్కాః శరైః కృతాః
తిరిగి ఆ దానవుడు మడతలున్న బాణాలతో దేవతల కవచాలను ముక్కలు చేసి, వారి ధనుస్సులను కోసేశాడు. అలా కవచం, ధనుస్సు లేకుండా దేవతలు అతని బాణాల వలన గాయపడ్డారు.
అథాన్యాని చాపాని తస్మిన్సరోషా రణే లోకపాలా గృహీత్వా సమన్తాత్ శరైరక్షయైర్దానవేన్ద్రం తతక్షుస్ తదా దానవో ఽమర్షసంరక్తనేత్రః
అప్పుడు కోపంతో యుద్ధంలో ఇతర ధనుస్సులను పట్టుకుని, లోకపాళకులు చుట్టుముట్టి, ఆ దానవేంద్రుని అక్షయబాణాలతో గాయపరిచారు. ఆ సమయంలో ఆ దానవుని కళ్ళు కోపంతో ఎర్రగా మెరిసాయి.
శరానగ్నికల్పాన్వవర్షామరాణాం తతో బాణమాదాయ కల్పానలాభమ్ జఘానోరసి క్షిప్రమిన్ద్రం సుబాహుం మహేన్ద్రో వ్యకమ్పద్రథోపస్థ ఏవ
అతడు అమరులపై అగ్ని వంటి బాణవర్షాన్ని కురిపించాడు. ఆ తరువాత, ప్రళయాగ్ని లాంటి బాణాన్ని తీసుకుని, శక్తిమంతుడైన ఇంద్రుని ఛాతీలో వేగంగా కొట్టి, మహేంద్రుడు తన రథంలోనే వణికిపోయాడు.
విలోక్యాన్తరిక్షే సహస్రార్కబిమ్బం పునర్దానవో విష్ణుముద్భూతవీర్యమ్ శరాభ్యాం జఘానాంసమూలే సలీలం తతః కేశవస్యాపతచ్ఛార్ఙ్గమగ్రే
ఆకాశంలో వెయ్యి సూర్యుల్లా ప్రకాశించే వలయాన్ని చూసి, ఆ దానవుడు, ఉద్భవించిన శక్తితో ఉన్న విష్ణువును రెండు బాణాలతో భుజాల వద్ద గాయపరిచాడు. వెంటనే, కేశవుని బాణం శారంగ ధనుస్సు ముందు పడిపోయింది.
తతస్తారకః ప్రేతనాథం పృషత్కైర్ వసుం తస్య సవ్యే స్మరన్క్షుద్రభావమ్ శరైరగ్నికల్పైర్జలేశస్య కాయం రణే ఽశోషయద్దుర్జయో దైత్యరాజః
ఆ తర్వాత తారకుడు, ప్రేతాధిపతిగా, వసువు తక్కువ స్థాయిలో ఉన్నాడని గుర్తుచేసుకుని, అతని ఎడమవైపు బాణాలతో గాయపరిచాడు. అగ్ని వంటి బాణాలతో, అపరాజితుడైన దానవరాజు, యుద్ధంలో జలేశుని శరీరాన్ని ఎండబెట్టేశాడు.