ధనేశో ఽపి గదాం గుర్వీం తస్య దానవహస్తినః చిక్షేప వేగాద్దైత్యేన్ద్రో నిపపాతాస్య మూర్ధని
ధనేశుడు తన బరువైన గదను దానవేంద్రుని ఏనుగుపై బలంగా విసిరాడు; దానవేంద్రుడు తలపై పడిపోయాడు.
గజో గదానిపాతేన స తేన పరిమూర్ఛితః దన్తైర్భిత్త్వా ధరాం వేగాత్ పపాతాచలసంనిభః
ఆ గద దెబ్బతో ఏనుగు పూర్తిగా మూర్చిపోయింది; అది పడిపోతూ తన దంతాలతో భూమిని చీల్చింది, పర్వతంలా కూలిపోయింది.
పతితే తు గజే తస్మిన్ సింహనాదో మహానభూత్ సర్వతః సురసైన్యానాం గజబృంహితబృంహితైః
ఆ ఏనుగు పడిపోగానే, దేవతల సైన్యంలో ఎక్కడికక్కడా గొప్ప సింహగర్జన వినిపించింది, ఏనుగుల అరుపులతో ప్రతిధ్వనించింది.
హ్రేషారవేణ చాశ్వానాం గుణాస్ఫోటైశ్చ ధన్వినామ్ గజం తం నిహతం దృష్ట్వా నిమిం చాపి పరాఙ్ముఖమ్
గుర్రాల హీనగర్జన, విల్లుల తాడులు మోగడం మధ్య, ఆ ఏనుగు పడిపోయినదాన్ని, నిమి వెనక్కు తిరిగిపోతున్నాడని చూసారు.
శ్రుత్వా చ సింహనాదం చ సురాణామతికోపనః జమ్భో జజ్వాల కోపేన పీతాజ్య ఇవ పావకః
దేవతల సింహగర్జన విని, జంభుడు తీవ్రమైన కోపంతో, నెయ్యి పోసిన అగ్నిలా మండిపోయాడు.
స సురాన్కోపరక్తాక్షో ధనుష్యారోప్య సాయకమ్ తిష్ఠతేత్యబ్రవీత్తావత్ సారథిం చాప్యచోదయత్
దేవతలపై కోపంతో కళ్లకు ఎర్రదనం వచ్చిన జంభుడు, విల్లులో బాణాన్ని పెట్టి, 'నిలబడు!' అని అరవడంతో పాటు తన రథసారథిని ముందుకు నడిపించమని ఆదేశించాడు.
వేగేన చలతస్తస్య తద్రథస్యాభవద్ద్యుతిః యథాదిత్యసహస్రస్యాభుదితస్యోదయాచలే
ఆయన రథం వేగంగా కదులుతుండగా, దాని ప్రకాశం వేయి సూర్యులు తూర్పు పర్వతంపై ఉదయించడంలా కనిపించింది.
పతాకినా రథేనాజౌ కిఙ్కిణీజాలమాలినా శశిశుభ్రాతపత్రేణ స తేన స్యన్దనేన తు
పతాకాలతో, గంటల అలంకరణతో, చంద్రుడిలా తెల్లని ఛత్రంతో ఉన్న ఆ రథంలో యుద్ధానికి వచ్చాడు.
ఘట్టయన్సురసైన్యానాం హృదయం సమదృశ్యత తమ్ ఆయాన్తమ్ అభిప్రేక్ష్య ధనుష్యాహితసాయకః
దేవతల సైన్యానికి హృదయాల్లో భయాన్ని కలిగిస్తూ, విల్లులో బాణాన్ని పెట్టుకొని అతను ముందుకు వస్తున్నట్టు అందరూ చూశారు.
శతక్రతురదీనాత్మా దృఢమాధత్త కార్ముకమ్ బాణం చ తైలధౌతాగ్రమ్ అర్ధచన్ద్రమజిహ్మగమ్
శతక్రతువు ధైర్యంగా నిలబడి, తన విల్లును గట్టిగా పట్టుకొని, నూనెతో మెరిపించిన అర్ధచంద్రాకారమైన నేరుగా ఉన్న బాణాన్ని తీసుకున్నాడు.
తేనాస్య సశరం చాపం రణే చిఛేద వృత్రహా క్షిప్రం సంత్యజ్య తచ్చాపం జమ్భో దానవనన్దనః
వృత్రుని సంహారకుడు యుద్ధంలో అతని బాణంతో కూడిన విల్లు వేగంగా కోసేశాడు. ఆ విల్లు వదిలేసి, దానవుల ఆనందదాయకుడు జంభుడు,
అన్యత్కార్ముకమాదాయ వేగవద్భారసాధనమ్ శరాంశ్చాశీవిషాకారాంస్ తైలధౌతానజిహ్మగాన్
మరొక బలమైన, వేగవంతమైన విల్లు తీసుకుని, నేరుగా ఉండే, నూనెతో పూతపూసిన, విషసర్పాల్లా కనిపించే బాణాలను ఎంచుకున్నాడు.
శక్రం వివ్యాధ దశభిర్ జత్రుదేశే తు పత్త్రిభిః హృదయే చ త్రిభిశ్చాపి ద్వాభ్యాం చ స్కన్ధయోర్ ద్వయోః
ఆ బాణాలతో జంభుడు శక్రుని భుజసంధి వద్ద పది బాణాలతో, హృదయంలో మూడు బాణాలతో, రెండు భుజాల్లో రెండేసి బాణాలతో గాయపరిచాడు.
శక్రో ఽపి దానవేన్ద్రాయ బాణజాలమపీదృశమ్ అప్రాప్తాన్దానవేన్ద్రస్తు శరాఞ్ఛక్రభుజేరితాన్
శక్రుడు కూడా దానవేంద్రునిపై అలాంటి బాణవర్షాన్ని వదిలాడు. కానీ దానవేంద్రుడు శక్రుని చేతుల నుండి వచ్చిన ఆ బాణాలను తన వద్దకు రాకముందే కోసేశాడు.
చిఛేద దశధాకాశే శరైరగ్నిశిఖోపమైః తతస్తు శరజాలేన దేవేన్ద్రో దానవేశ్వరమ్
ఆ బాణాలను ఆకాశంలో పదిసార్లు అగ్నిజ్వాలల్లా మెరిసే బాణాలతో కోసేశాడు. వెంటనే దేవేంద్రుడు బాణవర్షంతో దానవాధిపతిని పూర్తిగా కప్పేశాడు.
ఆచ్ఛాదయత యత్నేన వర్షాస్వివ ఘనైర్నభః దైత్యో ఽపి బాణజాలం తద్ వ్యధమత్సాయకైః శితైః
ఎలా మేఘాలు వర్షంతో ఆకాశాన్ని కప్పేస్తాయో, అలాగే శ్రమతో అతన్ని కప్పేశాడు. ఆ దానవుడు కూడా ఆ బాణవర్షాన్ని పదునైన బాణాలతో చెదరగొట్టాడు.
యథా వాయుర్ఘనాటోపం పరివార్య దిశో ముఖే శక్రో ఽథ క్రోధసంరమ్భాన్ న విశేషయతే యదా
ఎలా గాలి మేఘాలను చుట్టూ చుట్టి దిశలన్నింటినీ వ్యాపిస్తుందో, అలా శక్రుడు కోపంతో, ఆవేశంతో ఏదీ గుర్తించలేని స్థితిలోకి వెళ్లిపోయాడు.
దానవేన్ద్రం తదా చక్రే గన్ధర్వాస్త్రం మహాద్భుతమ్ తదుత్థతేజసా వ్యాప్తమ్ అభూద్గమనగోచరమ్
ఆ సమయంలో శక్రుడు దానవేంద్రునిపై అద్భుతమైన గంధర్వాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. దాని ఉజ్వలమైన తేజస్సుతో అంతటా వ్యాపించి, అందరికీ అందని స్థితి ఏర్పడింది.
గన్ధర్వనగరైశ్ చాపి నానాప్రాకారతోరణైః ముఞ్చద్భిరద్భుతాకారైర్ అస్త్రవృష్టిం సమన్తతః
ఆ గంధర్వనగరాలు, వివిధ రకాల ప్రాకారాలు, గోపురాలు, అద్భుతమైన రూపాలతో అన్ని దిశలకూ ఆయుధవర్షాన్ని కురిపించాయి.
అథాస్త్రవృష్ట్యా దైత్యానాం హన్యమానా మహాచమూః జమ్భం శరణమాగచ్ఛద్ అప్రమేయపరాక్రమమ్
ఆ ఆయుధవర్షంలో దానవ సేన నాశనం అవుతూ, అపరిమిత పరాక్రమం గల జంభుని ఆశ్రయించేందుకు పరుగెత్తింది.
వ్యాకులో ఽపి స్వయం దైత్యః సహస్రాక్షాస్త్రపీడితః స్మరన్సాధుసమాచారం భీతత్రాణపరో ఽభవత్
ఆ సమయంలో జంభుడు తానే బాధపడుతూ, సహస్రాక్షుని ఆయుధాలతో పీడితుడై, ధర్మాన్ని గుర్తు చేసుకుని, భయపడినవారిని రక్షించేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.
అథాస్త్రం మౌసలం నామ ముమోచ దితినన్దనః తతో ఽయోముసలైః సర్వమ్ అభవత్పూరితం జగత్
అప్పుడు దితి కుమారుడు ముసల అనే అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. వెంటనే యావత్ లోకం ఇనుప ముసలాలతో నిండిపోయింది.
ఏకప్రహారకరణైర్ అప్రధృష్యైః సమన్తతః గన్ధర్వనగరం తేషు గన్ధర్వాస్త్రవినిర్మితమ్
అప్రతిహతమైన దెబ్బలతో చుట్టూ ఉన్న గంధర్వాస్త్రంతో ఏర్పడిన గంధర్వనగరాన్ని ఆ ముసలాలు కొట్టాయి.
గాన్ధర్వమస్త్రం సంధాయ సురసైన్యేషు చాపరమ్ ఏకైకేన ప్రహారేణ గజానశ్వాన్మహారథాన్
అతడు మరొక గంధర్వాస్త్రాన్ని దేవతల సైన్యంలో ప్రయోగించి, ఒక్కో దెబ్బతో ఏనుగులు, గుర్రాలు, మహారథులను వెంటనే సంహరించాడు.
రథాశ్వాన్సో ఽహనత్క్షిప్రం శతశో ఽథ సహస్రశః తతః సురాధిపస్త్వాష్ట్రమ్ అస్త్రం చ సముదీరయత్
అతడు వందలాది, వేలాది రథాలు, గుర్రాలను వేగంగా సంహరించాడు. ఆ తర్వాత దేవతాధిపతి త్వష్ట్రు అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
సంధ్యమానే తతస్త్వాష్ట్రే నిశ్చేరుః పావకార్చిషః తతో యన్త్రమయాన్ దివ్యాన్ ఆయుధాన్దుష్ప్రధర్షిణః
త్వష్ట్రు అస్త్రాన్ని ప్రయోగించగానే అగ్నిజ్వాలలు వెలువడాయి. వెంటనే యంత్రాలతో తయారైన, ఎదుర్కోలేని దివ్యాయుధాలు ప్రత్యక్షమయ్యాయి.
తైర్యన్త్రైరభవద్బద్ధమ్ అన్తరిక్షే వితానకమ్ వితానకేన తేనాథ ప్రశమం మౌసలే గతే
ఆ యంత్రాలతో ఆకాశంలో ఒక గొప్ప తలుపు ఏర్పడింది. ఆ తలుపుతో ముసలాస్త్ర ప్రభావం తగ్గిపోయింది.
శైలాస్త్రం ముముచే జమ్భో యన్త్రసంఘాతతాడనమ్ వ్యామప్రమాణైరుపలైస్ తతో వర్షమవర్తత
జంభుడు పర్వతాస్త్రాన్ని ప్రయోగించి, ఆ యంత్ర సమూహాన్ని కొట్టాడు. వెంటనే వ్యామం పరిమాణంలో ఉన్న రాళ్ల వర్షం కురిసింది.
త్వాష్ట్రస్య నిర్మితాన్యాశు యన్త్రాణి తదనన్తరమ్ తేనోపలనిపాతేన గతాని తిలశస్తతః
త్వష్ట్రువు వెంటనే తయారుచేసిన యంత్రాలు, ఆ ఉలకవర్షం తాకిన వెంటనే, నూనెగింజలంత చిన్నచిన్న ముక్కలుగా విడిపోయాయి.
యన్త్రాణి తిలశః కృత్వా శైలాస్త్రం పరమూర్ధసు నిపపాతాతివేగేనా-దారయత్పృథివీం తతః
యంత్రాలు చిన్నచిన్న ముక్కలైపోయాక, ఆ పర్వతాస్త్రం ఉద్ధరంగా ఎగిరి, ఎత్తయిన పర్వతశిఖరాలపై పడింది; భూమిని చీల్చేసింది.