యాం యాం నిమిగజో యాతి దిశం తాం తాం సవాహనా సంత్యజ్య దుద్రువుర్దేవా భయార్తాస్త్యక్తహేతయః గన్ధేన సురమాతఙ్గా దుద్రువుస్తస్య హస్తినః
నిమి ఏనుగు ఏ దిక్కు పోయినా, ఆ దిశలోని దేవతలు తమ వాహనాలను వదిలేసి భయంతో పరుగెత్తారు. ఆ ఏనుగు వాసనతో దేవతల ఏనుగులు కూడా పారిపోయాయి.
పలాయితేషు సైన్యేషు సురాణాం పాకశాసనః తస్థౌ దిక్పాలకైః సార్ధమ్ అష్టభిః కేశవేన చ
దేవతల సైన్యాలు పారిపోతుండగా, ఇంద్రుడు ఎనిమిది దిక్పాలకులతో, కేశవునితో కలిసి నిలబడ్డాడు.
సమ్ప్రాప్తో నిమిమాతఙ్గో యావచ్ఛక్రగజం ప్రతి తావచ్ఛక్రగజో యాతో ముక్త్వా నాదం స భైరవమ్
నిమి మహారాజు యొక్క ఏనుగు, ఇంద్రుని ఏనుగును ఎదుర్కొనడానికి దగ్గరికి వచ్చేసరికి, ఆ సమయానికే ఇంద్రుని ఏనుగు భయంకరమైన అరుపుతో ముందుకు దూసుకెళ్లింది.
ధ్రియమాణో ఽపి యత్నేన స రణే నైవ తిష్ఠతి పలాయితే గజే తస్మిన్న్ ఆరూఢః పాకశాసనః
ఎంత ప్రయత్నించినా ఆ యుద్ధంలో ఆ ఏనుగు నిలబడలేకపోయింది; అది పారిపోతుండగా, పాకశాసనుడు దానిపై ఎక్కాడు.
విపరీతముఖో ఽయుధ్యద్ దానవేన్ద్రబలం ప్రతి శతక్రతుస్తు వజ్రేణ నిమిం వక్షస్యతాడయత్
ఆ ఏనుగు వెనక్కు తిరిగి ఉండగానే, దానవేంద్రుని సైన్యాన్ని ఎదుర్కొంటూ యుద్ధం చేశాడు; అప్పుడే శతక్రతువు తన వజ్రాయుధంతో నిమిని ఛాతిపై గట్టిగా కొట్టాడు.
గదయా దన్తినశ్చాస్య గణ్డదేశే ఽహనద్దృఢమ్ తత్ప్రహారమచిన్త్యైవ నిమిర్నిర్భయపౌరుషః
తన గదతో ఆ ఏనుగును చెంపపై బలంగా కొట్టాడు; కాని నిమి భయమేమీ లేకుండా ధైర్యంగా ఆ దెబ్బను పట్టించుకోలేదు.
ఐరావణం కటీదేశే ముద్గరేణాభ్యతాడయత్ స హతో ముద్గరేణాథ శక్రకుఞ్జర ఆహవే
మళ్ళీ ముద్గరంతో ఎరావతాన్ని నడుము భాగంలో గట్టిగా కొట్టాడు; ఆ ముద్గర దెబ్బతో ఇంద్రుని ఏనుగు యుద్ధంలో పడిపోయింది.
జగామ పశ్చాచ్చరణైర్ ధరణీం భూధరాకృతిః లాఘవాత్క్షిప్రముత్థాయ తతో ఽమరమహాగజః
ఆ పర్వతంలాంటి ఏనుగు, తన కాళ్లతో వెనుకభాగంలో భూమిని తాకింది; తన చురుకుదనంతో వెంటనే మళ్ళీ లేచి, ఆ దేవతల గొప్ప ఏనుగు నిలబడ్డాడు.
రణాదపససర్పాశు భీషితో నిమిహస్తినా తతో వాయుర్వవౌ రూక్షో బహుశర్కరపాంసులః
నిమి ఏనుగును చూసి భయపడిన ఆ ఏనుగు యుద్ధస్థలాన్ని త్వరగా విడిచిపెట్టింది; వెంటనే గాలి బలంగా వీచింది, దుమ్ము, రాళ్ళు కలిసినదిగా మారింది.
సంముఖో నిమిమాతఙ్గో జవనాచలకమ్పనః స్రుతరక్తో బభౌ శైలో ఘనధాతుహ్రదో యథా
నిమి యొక్క ఏనుగు ప్రత్యర్థిని ఎదుర్కొంటూ, వేగంగా కదిలే పర్వతాలను కంపించగలిగింది; రక్తం కారుతూ, అది కరిగిన లోహపు సరస్సుతో ఉన్న పర్వతంలా ప్రకాశించింది.
ధనేశో ఽపి గదాం గుర్వీం తస్య దానవహస్తినః చిక్షేప వేగాద్దైత్యేన్ద్రో నిపపాతాస్య మూర్ధని
ధనేశుడు తన బరువైన గదను దానవేంద్రుని ఏనుగుపై బలంగా విసిరాడు; దానవేంద్రుడు తలపై పడిపోయాడు.
గజో గదానిపాతేన స తేన పరిమూర్ఛితః దన్తైర్భిత్త్వా ధరాం వేగాత్ పపాతాచలసంనిభః
ఆ గద దెబ్బతో ఏనుగు పూర్తిగా మూర్చిపోయింది; అది పడిపోతూ తన దంతాలతో భూమిని చీల్చింది, పర్వతంలా కూలిపోయింది.
పతితే తు గజే తస్మిన్ సింహనాదో మహానభూత్ సర్వతః సురసైన్యానాం గజబృంహితబృంహితైః
ఆ ఏనుగు పడిపోగానే, దేవతల సైన్యంలో ఎక్కడికక్కడా గొప్ప సింహగర్జన వినిపించింది, ఏనుగుల అరుపులతో ప్రతిధ్వనించింది.
హ్రేషారవేణ చాశ్వానాం గుణాస్ఫోటైశ్చ ధన్వినామ్ గజం తం నిహతం దృష్ట్వా నిమిం చాపి పరాఙ్ముఖమ్
గుర్రాల హీనగర్జన, విల్లుల తాడులు మోగడం మధ్య, ఆ ఏనుగు పడిపోయినదాన్ని, నిమి వెనక్కు తిరిగిపోతున్నాడని చూసారు.
శ్రుత్వా చ సింహనాదం చ సురాణామతికోపనః జమ్భో జజ్వాల కోపేన పీతాజ్య ఇవ పావకః
దేవతల సింహగర్జన విని, జంభుడు తీవ్రమైన కోపంతో, నెయ్యి పోసిన అగ్నిలా మండిపోయాడు.
స సురాన్కోపరక్తాక్షో ధనుష్యారోప్య సాయకమ్ తిష్ఠతేత్యబ్రవీత్తావత్ సారథిం చాప్యచోదయత్
దేవతలపై కోపంతో కళ్లకు ఎర్రదనం వచ్చిన జంభుడు, విల్లులో బాణాన్ని పెట్టి, 'నిలబడు!' అని అరవడంతో పాటు తన రథసారథిని ముందుకు నడిపించమని ఆదేశించాడు.
వేగేన చలతస్తస్య తద్రథస్యాభవద్ద్యుతిః యథాదిత్యసహస్రస్యాభుదితస్యోదయాచలే
ఆయన రథం వేగంగా కదులుతుండగా, దాని ప్రకాశం వేయి సూర్యులు తూర్పు పర్వతంపై ఉదయించడంలా కనిపించింది.
పతాకినా రథేనాజౌ కిఙ్కిణీజాలమాలినా శశిశుభ్రాతపత్రేణ స తేన స్యన్దనేన తు
పతాకాలతో, గంటల అలంకరణతో, చంద్రుడిలా తెల్లని ఛత్రంతో ఉన్న ఆ రథంలో యుద్ధానికి వచ్చాడు.
ఘట్టయన్సురసైన్యానాం హృదయం సమదృశ్యత తమ్ ఆయాన్తమ్ అభిప్రేక్ష్య ధనుష్యాహితసాయకః
దేవతల సైన్యానికి హృదయాల్లో భయాన్ని కలిగిస్తూ, విల్లులో బాణాన్ని పెట్టుకొని అతను ముందుకు వస్తున్నట్టు అందరూ చూశారు.
శతక్రతురదీనాత్మా దృఢమాధత్త కార్ముకమ్ బాణం చ తైలధౌతాగ్రమ్ అర్ధచన్ద్రమజిహ్మగమ్
శతక్రతువు ధైర్యంగా నిలబడి, తన విల్లును గట్టిగా పట్టుకొని, నూనెతో మెరిపించిన అర్ధచంద్రాకారమైన నేరుగా ఉన్న బాణాన్ని తీసుకున్నాడు.
తేనాస్య సశరం చాపం రణే చిఛేద వృత్రహా క్షిప్రం సంత్యజ్య తచ్చాపం జమ్భో దానవనన్దనః
వృత్రుని సంహారకుడు యుద్ధంలో అతని బాణంతో కూడిన విల్లు వేగంగా కోసేశాడు. ఆ విల్లు వదిలేసి, దానవుల ఆనందదాయకుడు జంభుడు,
అన్యత్కార్ముకమాదాయ వేగవద్భారసాధనమ్ శరాంశ్చాశీవిషాకారాంస్ తైలధౌతానజిహ్మగాన్
మరొక బలమైన, వేగవంతమైన విల్లు తీసుకుని, నేరుగా ఉండే, నూనెతో పూతపూసిన, విషసర్పాల్లా కనిపించే బాణాలను ఎంచుకున్నాడు.
శక్రం వివ్యాధ దశభిర్ జత్రుదేశే తు పత్త్రిభిః హృదయే చ త్రిభిశ్చాపి ద్వాభ్యాం చ స్కన్ధయోర్ ద్వయోః
ఆ బాణాలతో జంభుడు శక్రుని భుజసంధి వద్ద పది బాణాలతో, హృదయంలో మూడు బాణాలతో, రెండు భుజాల్లో రెండేసి బాణాలతో గాయపరిచాడు.
శక్రో ఽపి దానవేన్ద్రాయ బాణజాలమపీదృశమ్ అప్రాప్తాన్దానవేన్ద్రస్తు శరాఞ్ఛక్రభుజేరితాన్
శక్రుడు కూడా దానవేంద్రునిపై అలాంటి బాణవర్షాన్ని వదిలాడు. కానీ దానవేంద్రుడు శక్రుని చేతుల నుండి వచ్చిన ఆ బాణాలను తన వద్దకు రాకముందే కోసేశాడు.
చిఛేద దశధాకాశే శరైరగ్నిశిఖోపమైః తతస్తు శరజాలేన దేవేన్ద్రో దానవేశ్వరమ్
ఆ బాణాలను ఆకాశంలో పదిసార్లు అగ్నిజ్వాలల్లా మెరిసే బాణాలతో కోసేశాడు. వెంటనే దేవేంద్రుడు బాణవర్షంతో దానవాధిపతిని పూర్తిగా కప్పేశాడు.
ఆచ్ఛాదయత యత్నేన వర్షాస్వివ ఘనైర్నభః దైత్యో ఽపి బాణజాలం తద్ వ్యధమత్సాయకైః శితైః
ఎలా మేఘాలు వర్షంతో ఆకాశాన్ని కప్పేస్తాయో, అలాగే శ్రమతో అతన్ని కప్పేశాడు. ఆ దానవుడు కూడా ఆ బాణవర్షాన్ని పదునైన బాణాలతో చెదరగొట్టాడు.
యథా వాయుర్ఘనాటోపం పరివార్య దిశో ముఖే శక్రో ఽథ క్రోధసంరమ్భాన్ న విశేషయతే యదా
ఎలా గాలి మేఘాలను చుట్టూ చుట్టి దిశలన్నింటినీ వ్యాపిస్తుందో, అలా శక్రుడు కోపంతో, ఆవేశంతో ఏదీ గుర్తించలేని స్థితిలోకి వెళ్లిపోయాడు.
దానవేన్ద్రం తదా చక్రే గన్ధర్వాస్త్రం మహాద్భుతమ్ తదుత్థతేజసా వ్యాప్తమ్ అభూద్గమనగోచరమ్
ఆ సమయంలో శక్రుడు దానవేంద్రునిపై అద్భుతమైన గంధర్వాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. దాని ఉజ్వలమైన తేజస్సుతో అంతటా వ్యాపించి, అందరికీ అందని స్థితి ఏర్పడింది.
గన్ధర్వనగరైశ్ చాపి నానాప్రాకారతోరణైః ముఞ్చద్భిరద్భుతాకారైర్ అస్త్రవృష్టిం సమన్తతః
ఆ గంధర్వనగరాలు, వివిధ రకాల ప్రాకారాలు, గోపురాలు, అద్భుతమైన రూపాలతో అన్ని దిశలకూ ఆయుధవర్షాన్ని కురిపించాయి.
అథాస్త్రవృష్ట్యా దైత్యానాం హన్యమానా మహాచమూః జమ్భం శరణమాగచ్ఛద్ అప్రమేయపరాక్రమమ్
ఆ ఆయుధవర్షంలో దానవ సేన నాశనం అవుతూ, అపరిమిత పరాక్రమం గల జంభుని ఆశ్రయించేందుకు పరుగెత్తింది.