దానవేన్ద్రస్తమప్రాప్తం వియత్యేవ శతైః శరైః చిఛేద తిలశః క్రుద్ధో దర్శయన్పాణిలాఘవమ్
కోపంతో ఉన్న దానవేంద్రుడు, తన చేతి నైపుణ్యాన్ని చూపిస్తూ, ఆ వస్తువును వందల బాణాలతో ఆకాశంలోనే తుక్కుతుక్కు చేశాడు.
తతో విష్ణుః ప్రకుపితః ప్రాసం జగ్రాహ భైరవమ్ తేన దైత్యస్య హృదయం తాడయామాస గాఢతః
అప్పుడే విష్ణువు కోపంతో భయంకరమైన ప్రాసాన్ని పట్టుకొని, దానితో దైత్యుని హృదయాన్ని బలంగా కొట్టాడు.
క్షణేన లబ్ధసంజ్ఞస్తు కాలనేమిర్మహాసురః శక్తిం జగ్రాహ తీక్ష్ణాగ్రాం హేమఘణ్టాట్టహాసినీమ్
ఒక క్షణంలోనే మళ్లీ స్పృహ పొందిన కాలనేమి అనే మహాసురుడు, బంగారు గంటలతో అలంకరించిన పదునైన శక్తిని పట్టుకున్నాడు.
తయా వామభుజం విష్ణోర్ బిభేద దితినన్దనః భిన్నః శక్త్యా భుజస్తస్య స్రుతశోణిత ఆబభౌ
ఆ ఆయుధంతో దితి కుమారుడు విష్ణువు ఎడమ చేయిని గాయపరిచాడు; ఆ శక్తి గాయంతో ఆయన చేయి నుండి రక్తం కారుతూ కనిపించింది.
పద్మరాగమయేనేవ కేయూరేణ విభూషితః తతో విష్ణుః ప్రకుపితో జగ్రాహ విపులం ధనుః
పద్మరాగ రత్నాలతో చేసిన కంకణంతో అలంకరించినట్లుగా, విష్ణువు కోపంతో తన గొప్ప విల్లును పట్టుకున్నాడు.
సప్తదశ చ నారాచాంస్ తీక్ష్ణాన్మర్మవిభేదినః దైత్యస్య హృదయం షడ్భిర్ వివ్యాధ చ త్రిభిః శరైః
పదిహేడు పదునైన బాణాల్లో ఆరు బాణాలతో దైత్యుని హృదయాన్ని, ఇంకో మూడు బాణాలతో మరింతగా గాయపరిచాడు.
చతుర్భిః సారథిం చాస్య ధ్వజం చైకేన పత్త్రిణా ద్వాభ్యాం జ్యాధనుషీ చాపి భుజం సవ్యం చ పత్త్రిణా
నాలుగు బాణాలతో అతని సారథిని, ఒక బాణంతో జెండాను, రెండు బాణాలతో విల్లును, ఇంకో బాణంతో దైత్యుని ఎడమ చేయిని గాయపరిచాడు.
స విద్ధో హృదయే గాఢం దైత్యో హరిశిలీముఖైః స్రుతరక్తారుణప్రాంశుః పీడాకులితమానసః
హరిచంద్ర బాణాలతో హృదయంలో బలంగా గాయపడి, దైత్యుడు రక్తం కారుతూ, బాధతో మనసు కలవరపడి ఉన్నాడు.
చకమ్పే మారుతేనేవ నోదితః కింశుకద్రుమః తమాకమ్పితమాలక్ష్య గదాం జగ్రాహ కేశవః
వాయువుతో ఊగిపడే కింశుక వృక్షంలా అతడు వణికాడు; అతడిని అలా తడబాటుగా చూసి, కేశవుడు మళ్లీ తన గదను పట్టుకున్నాడు.
తాం చ వేగేన చిక్షేప కాలనేమిరథం ప్రతి సా పపాత శిరస్యుగ్రా విపులా కాలనేమినః
ఆ గదను కాలనేమి వేగంగా విష్ణువు రథంపైకి విసిరాడు. ఆ భారీ ఆయుధం కాలనేమి తలపై బలంగా పడింది.
సంచూర్ణితోత్తమాఙ్గస్తు నిష్పిష్టముకుటో ఽసురః స్రుతరక్తౌఘరన్ధ్రస్తు స్రుతధాతురివాచలః
తల నుజ్జునుజ్జయై, మకుటం పగిలిపోయి, రక్త ప్రవాహాలు కారుతూ, ఆ అసురుడు పర్వతంలా కనిపించాడు.
ప్రాపతత్స్వే రథే భగ్నే విసంజ్ఞః శిష్టజీవితః పతితస్య రథోపస్థే దానవస్యాచ్యుతో ఽరిహా
అవచేతనంగా, ప్రాణం మిగిలి ఉండగా, తన పగిలిన రథంలో పడిపోయాడు; శత్రువులను సంహరించే అచ్యుతుడు అక్కడ అతని దగ్గర నిలబడ్డాడు.
స్మితపూర్వమువాచేదం వాక్యం చక్రాయుధః ప్రభుః గచ్ఛాసుర విముక్తో ఽసి సామ్ప్రతం జీవ నిర్భయః
చక్రాయుధుడు స్వల్పంగా నవ్వి, ఇలా అన్నాడు: 'అసురా! ఇప్పుడు నీవు విముక్తుడవు. భయపడకుండా జీవించు.'
తతః స్వల్పేన కాలేన అహమేవ తవాన్తకః ఏతచ్ఛ్రుత్వా వచస్తస్య సారథిః కాలనేమినః అపవాహ్య రథం దూరమ్ అనయత్కాలనేమినః
'త్వరలోనే నేను నీ అంతం చేస్తాను' అని చెప్పాడు. ఆ మాటలు విని, కాలనేమి సారథి రథాన్ని దూరంగా తీసుకెళ్లాడు.
కృష్ణచామరజాలాఢ్యే సుధావిరచితాఙ్కురే చిత్రపఞ్చపతాకే తు ప్రభిన్నకరటాముఖే
నల్ల చామరాలతో అలంకరించబడి, అమృతంతో చేసిన గొడుగు, ఐదు రంగుల జెండాతో, పగిలిన ఏనుగు కరటంతో అలంకరించబడి ఉంది.
పర్వతాభే గజే భీమే మదస్రావిణి దుర్ధరే ఆరుహ్యాజౌ నిమిర్దైత్యో హరిం ప్రత్యుద్యయౌ బలీ
పర్వతంలా ఉన్న, భయంకరమైన, మదంతో ఉన్న గజాన్ని ఎక్కి, బలవంతుడు అయిన నిమి అనే దైత్యుడు యుద్ధానికి హరిని ఎదుర్కొనడానికి వచ్చాడు.
తస్యాసన్దానవా రౌద్రా గజస్య పదరక్షిణః సప్తవింశతిసాహస్రాః కిరీటకవచోజ్జ్వలాః
ఆ దానవుని ఉగ్రమైన ఇరవై ఏడు వేల మంది కుమారులు, ఏనుగు పాదాల చుట్టూ తిరుగుతూ, కిరీటాలు మరియు కవచాలతో మెరిసిపోతూ నిలిచారు.
అశ్వారూఢశ్చ మథనో జమ్భకశ్చోష్ట్రవాహనః శుమ్భో ఽపి విపులం మేషం సమారుహ్యావ్రజద్రణమ్
మథనుడు గుర్రంపై, జంభకుడు ఒంటెపై, శుంభుడు గొప్ప మేషం మీద ఎక్కి యుద్ధరంగంలోకి ప్రవేశించాడు.
అపరే దానవేన్ద్రాస్తు యత్తా నానాస్త్రపాణయః ఆజఘ్నుః సమరే క్రుద్ధా విష్ణుమక్లిష్టకారిణమ్
ఇతర దానవాధిపతులు వివిధ ఆయుధాలు పట్టుకుని, యుద్ధంలో కోపంతో, నిష్కళంకమైన కార్యాలు చేసే విష్ణువును దాడి చేశారు.
పరిఘేణ నిమిర్దైత్యో మథనో ముద్గరేణ తు శుమ్భః శూలేన తీక్ష్ణేన ప్రాసేన గ్రసనస్తథా
నిమి అనే దైత్యుడు గొడ్డలితో, మథనుడు ముసలితో, శుంభుడు పదునైన శూలంతో, గ్రసనుడు ప్రాసతో దాడి చేశాడు.
చక్రేణ మహిషః క్రుద్ధో జమ్భః శక్త్యా మహారణే జఘ్నుర్నారాయణం సర్వే శేషాస్తీక్ష్ణైశ్చ మార్గణైః
కోపంతో ఉన్న మహిషుడు చక్రంతో, జంభుడు శక్తితో, మిగతావారు అందరూ విష్ణువును పదునైన బాణాలతో యుద్ధంలో గాయపరిచారు.
తాన్యస్త్రాణి ప్రయుక్తాని శరీరం వివిశుర్హరేః గురూక్తాన్యుపదిష్టాని సచ్ఛిష్యస్య శ్రుతావివ
వదిలిన ఆ ఆయుధాలు, గురువు ఉపదేశాలు మంచి శిష్యుడి మనసులో ఎలా ప్రవేశిస్తాయో అలా హరిలోకి చొచ్చుకుపోయాయి.
అసమ్భ్రాన్తో రణే విష్ణుర్ అథ జగ్రాహ కార్ముకమ్ శరాంశ్చాశీవిషాకారాంస్ తైలధౌతానజిహ్మగాన్
యుద్ధంలో అసలు భయపడని విష్ణువు, తన విల్లు, నేరుగా నూనెతో మెరిపించిన, పాముల్లా వంకరగా ఉన్న బాణాలను తీసుకున్నాడు.
తతో ఽభిసంధ్య దైత్యాంస్తాన్ ఆకర్ణాకృష్టకార్ముకః అభ్యద్రవద్రణే క్రుద్ధో దైత్యానీకే తు పౌరుషాత్
తర్వాత, విష్ణువు విల్లు చెవివరకు లాగి, కోపంతో, వీరుడిలా దైత్యుల మీదకు దూకాడు.
నిమిం వివ్యాధ వింశత్యా బాణానామగ్నివర్చసామ్ మథనం దశభిర్బాణైః శుమ్భం పఞ్చభిరేవ చ
నిమిని ఇరవై అగ్నిలా ప్రకాశించే బాణాలతో, మథనుడిని పది బాణాలతో, శుంభుడిని అయిదు బాణాలతో గాయపరిచాడు.
ఏకేన మహిషం క్రుద్ధో వివ్యాధోరసి పత్త్రిణా జమ్భం ద్వాదశభిస్తీక్ష్ణైః సర్వాంశ్చైకైకశో ఽష్టభిః
కోపంతో మహిషుని ఛాతీలో ఒక పక్షిరాజు బాణంతో, జంభుడిని పన్నెండు పదునైన బాణాలతో, మిగతా వారిని ఒక్కొక్కరిని ఎనిమిది బాణాలతో గాయపరిచాడు.
తస్య తల్లాఘవం దృష్ట్వా దానవాః క్రోధమూర్ఛితాః నర్దమానాః ప్రయత్నేన చక్రురత్యద్భుతం రణమ్
విష్ణువు వేగాన్ని చూసి, దానవులు కోపంతో ఊగిపోతూ, గర్జిస్తూ, ఎంతో శ్రమతో అద్భుతమైన యుద్ధాన్ని చేశారు.
చిఛేదాథ ధనుర్విష్ణోర్ నిమిర్భల్లేన దానవః సంధ్యమానం శరం హస్తే చిఛేద మహిషాసురః
అప్పుడు నిమి అనే దానవుడు, విష్ణువు విల్లును విశాలమైన బాణంతో కోసేశాడు. మహిషాసురుడు విష్ణువు వదిలే బాణాన్ని చేతిలోనే కోసేశాడు.
పీడయామాస గరుడం జమ్భస్తీక్ష్ణైస్తు సాయకైః భుజం తస్యాహనద్గాఢం శుమ్భో భూధరసంనిభః
జంభుడు పదునైన బాణాలతో గరుత్మంతుని గాయపరిచాడు. శుంభుడు పర్వతంలా భారీగా ఉండి, గరుత్మంతుని భుజాన్ని బలంగా కొట్టాడు.
ఛిన్నే ధనుషి గోవిన్దో గదాం జగ్రాహ భీషణామ్ తాం ప్రాహిణోత్స వేగేన మథనాయ మహాహవే
విల్లు తెగిపోవడంతో, గోవిందుడు భయంకరమైన గదను తీసుకుని, దాన్ని మహా వేగంతో మథనుడిపై విసిరాడు.