త్రీణి లక్షాణి జఘ్నే స కింనరాణాం తరస్వినామ్ జఘ్నే పిశాచముఖ్యానాం సప్త లక్షాణి నిర్భయః
వేగంగా ఉన్న మూడు లక్షల కిన్నరులను, భయమే లేకుండా ఏడు లక్షల పిశాచులను వధించాడు.
ఇతరేషామసంఖ్యాతాః సురజాతినికాయినామ్ జఘ్నే స కోటీః సంక్రుద్ధశ్ చిత్రాస్త్రైరస్త్రకోవిదః
ఇంకా లెక్కలేనన్ని ఇతర దేవతా గణాలను కోట్లు కోట్లు కోపంతో, అద్భుత ఆయుధాలతో, ఆయుధ నైపుణ్యంతో సంహరించాడు.
ఏవం పరిభవే భీమే తదా త్వమరసంక్షయే సంక్రుద్ధావశ్వినౌ దేవౌ చిత్రాస్త్రకవచోజ్జ్వలౌ
అప్పుడు భీముడు అవమానించబడుతున్నప్పుడు, యుద్ధం తాలూకు అలసటలో, అశ్వినీదేవతలు అద్భుతమైన ఆయుధాలు, కవచాలతో ప్రకాశిస్తూ కోపంతో ఉప్పొంగారు.
జఘ్నతుః సమరే దైత్యం కృతాన్తానలసంనిభమ్ తమాసాద్య రణే ఘోరమ్ ఏకైకః షష్టిభిః శరైః
ఆ యుద్ధంలో, మరణాగ్ని లాంటి దైత్యుడిని, ఇద్దరూ ఒక్కొక్కరు అరవై బాణాలతో గాయపరిచారు.
జఘ్నే మర్మసు తీక్ష్ణాగ్రైర్ అసురం భీమదర్శనమ్ తాభ్యాం బాణప్రహారైః స కించిదాయస్తచేతనః
అశ్వినీదేవతలు తమ పదునైన బాణాలతో భయంకరమైన ఆ అసురుడిని ప్రాణస్థానాల్లో తాకి గాయపరిచారు. వారి బాణప్రహారాలకు అతని మనస్సు కొంత కలవరపడింది.
జగ్రాహ చక్రమష్టారం తైలధౌతం రణాన్తకమ్ తేన చక్రేణ సో ఽశ్విభ్యాం చిఛేద రథకూబరమ్
ఆ దైత్యుడు ఎనిమిది అంచులున్న, నూనెతో మెరిపించిన, యుద్ధంలో భయంకరమైన చక్రాన్ని పట్టుకుని, దానితో అశ్వినీదేవతల రథపు యోకును కోసేశాడు.
జగ్రాహాథ ధనుర్దైత్యః శరాంశ్చాశీవిషోపమాన్ వవర్ష భిషజో మూర్ధ్ని సంఛాద్యాకాశగోచరమ్
తర్వాత ఆ దైత్యుడు విల్లు, పాముల విషంలా భయంకరమైన బాణాలను తీసుకుని, ఆ వైద్యదేవతల తలపై, ఆకాశంలో సంచరిస్తున్న వారిని కప్పేసేలా వర్షంలా వదిలాడు.
తావప్యస్త్రైశ్చిఛిదతుః శితైస్తైర్దైత్యసాయకాన్ తచ్చ కర్మ తయోర్దృష్ట్వా విస్మితః కోపమావిశత్
అశ్వినీదేవతలు కూడా తమ పదునైన ఆయుధాలతో ఆ దైత్యుడి బాణాలను నశింపజేశారు. వారి ఈ కార్యాన్ని చూసి ఆ దైత్యుడు ఆశ్చర్యపడి, మరింత కోపంతో నిండిపోయాడు.
మహతా స తు కోపేన సర్వాయోమయసాదనమ్ జగ్రాహ ముద్గరం భీమం కాలదణ్డవిభీషణమ్
ఆ కోపంతో, అతడు భారీగా, మొత్తం ఇనుపతో తయారైన, కాలదండంలా భయంకరమైన గొప్ప గదను పట్టుకున్నాడు.
స తతో భ్రామ్య వేగేన చిక్షేపాశ్విరథం ప్రతి తం తు ముద్గరమ్ ఆయాన్తమ్ ఆలోక్యామ్బరగోచరమ్
ఆ గదను వేగంగా తిప్పి, అశ్వినీదేవతల రథం వైపు విసిరాడు. ఆ గద ఆకాశంలో వస్తున్నదాన్ని చూసి,
త్యక్త్వా రథౌ తు తౌ వేగాద్ ఆప్లుతౌ తరసాశ్వినౌ తౌ రథౌ స తు నిష్పిష్య ముద్గరో ఽచలసంనిభః
ఆ ఇద్దరు అశ్వినీదేవతలు వేగంగా తమ రథాన్ని వదిలి దూకారు. ఆ పర్వతం లాంటి గద వారి రథాన్ని నుజ్జునుజ్జు చేసింది.
దారయామాస ధరణీం హేమజాలపరిష్కృతః తస్య కర్మాశ్వినౌ దృష్ట్వా భిషజౌ చిత్రయోధినౌ
ఆ బంగారు అలంకరణలతో ఉన్న భూమిని ఆ గద చీల్చేసింది. ఆ దైత్యుడి ఈ కార్యాన్ని చూసి అశ్వినీదేవతలు, అద్భుత యోధులైన వైద్యులు,
వజ్రాస్త్రం తు ప్రకుర్వాతే దానవేన్ద్రనివారణమ్ తతో వజ్రమయం వర్షం ప్రావర్తద్ అతిదారుణమ్
దానవేంద్రుడిని ఆపేందుకు వజ్రాస్త్రాన్ని సిద్ధం చేశారు. వెంటనే భయంకరమైన వజ్రాల వర్షం ప్రారంభమైంది.
ఘోరవజ్రప్రహారైస్తు దైత్యేన్ద్రః స పరిష్కృతః రథో ధ్వజో ధనుశ్చక్రం కవచం చాపి కాఞ్చనమ్
ఆ భయంకరమైన వజ్రప్రహారాలతో దైత్యరాజు రథం, జెండా, విల్లు, చక్రం, బంగారు కవచం అన్నీ
క్షణేన తిలశో జాతం సర్వసైన్యస్య పశ్యతః తద్దృష్ట్వా దుష్కరం కర్మ సో ఽశ్విభ్యాం భీమవిక్రమః
ఒక క్షణంలోనే మొత్తం సైన్యం చూస్తుండగానే చిన్నచిన్న ముక్కలయ్యాయి. అశ్వినీదేవతల ఈ దుర్లభమైన కార్యాన్ని చూసి, ఆ భయంకరమైన దైత్యుడు
నారాయణాస్త్రం బలవాన్ ముమోచ రణమూర్ధని వజ్రాస్త్రం శమయామాస దానవేన్ద్రో ఽస్త్రతేజసా
రణభూమిలో నారాయణాస్త్రాన్ని విడుదల చేశాడు. ఆ అస్త్రబలంతో దైత్యరాజు వజ్రాస్త్రాన్ని ఆపేశాడు.
తస్మిన్ప్రశాన్తే వజ్రాస్త్రే కాలనేమిరనన్తరమ్ జీవగ్రాహం గ్రాహయితుమ్ అశ్వినౌ తు ప్రచక్రమే
వజ్రాస్త్రం శాంతించిన వెంటనే, కాలనేమి అశ్వినీదేవతలను బతికించుకుని పట్టుకోవాలని యత్నించాడు.
తావశ్వినౌ రణాద్భీతౌ సహస్రాక్షరథం ప్రతి ప్రయాతౌ వేపమానౌ తు పదా శస్త్రవివర్జితౌ
ఆ యుద్ధభయంతో అశ్వినీదేవతలు, ఆయుధాలు లేకుండా, వణుకుతూ, ఇంద్రుని రథం వైపు నడుచుకుంటూ పారిపోయారు.
తయోరనుగతో దైత్యః కాలనేమిర్మహాబలః ప్రాప్యేన్ద్రస్య రథం క్రూరో దైత్యానీకపదానుగః
విపరీత బలమైన కాలనేమి అనే దైత్యుడు వారిని వెంబడించాడు. అతడు దైత్యసేనతో కలిసి క్రూరంగా ఇంద్రుని రథాన్ని చేరాడు.
తం దృష్ట్వా సర్వభూతాని విత్రేసుర్విహ్వలాని తు దృష్ట్వా దైత్యస్య తత్క్రౌర్యం సర్వభూతాని మేనిరే
అతన్ని చూసి అన్ని జీవులు భయంతో వణికిపోయాయి. ఆ దైత్యుడి క్రూరత్వాన్ని చూసి, సమస్త ప్రాణులు భయంతో నిండిపోయాయి.
పరాజయం మహేన్ద్రస్య సర్వలోకక్షయావహమ్ చేలుః శిఖరిణో ముఖ్యాః పేతురుల్కా నభస్తలాత్
అందరి లోకాల నాశనానికి, మహేంద్రుడి ఓటమికి సంకేతంగా, ప్రధాన పర్వత శిఖరాలు ఆకాశం నుంచి ఉల్కల్లా కూలిపడ్డాయి.
జగర్జుర్జలదా దిక్షు హ్య్ ఉద్భూతాశ్చ మహార్ణవాః తాం భూతవికృతిం దృష్ట్వా భగవాన్గరుడధ్వజః
అన్నిచోట్ల మేఘాలు గర్జించాయి, మహాసముద్రాలు ఉప్పొంగాయి. ఆ భయంకరమైన ప్రకృతి మార్పును చూసి, గరుడధ్వజుడైన భగవంతుడు—
వ్యబుధ్యతాహిపర్యఙ్కే యోగనిద్రాం విహాయ తు లక్ష్మీకరయుగాజస్రలాలితాఙ్ఘ్రిసరోరుహః
పాముపైన విశ్రాంతి తీసుకుంటూ యోగనిద్రలో ఉన్న వాడు, లక్ష్మీదేవి చేతులతో ఎప్పుడూ అలంకరించబడే తన పద్మపాదాలను విడిచిపెట్టి, మేల్కొన్నాడు.
శరదమ్బరనీలాబ్జకాన్తదేహఛవిర్విభుః కౌస్తుభోద్భాసితోరస్కః కాన్తకేయూరభాస్వరః
ఆ ప్రభువు శరదృతువు ఆకాశంలోని నీలకమలంలా మెరిసే వాడై, కౌస్తుభ మణి వెలుగుతో ఛాతిని ప్రకాశింపజేసి, అందమైన కంకణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
విమృశ్య సురసంక్షోభం వైనతేయం సమాహ్వయత్ ఆహూతే ఽవస్థితే తస్మిన్ నాగావస్థితవర్ష్మణి
దేవతల కలకలాన్ని ఆలోచించి, వైనతేయుడిని పిలిచాడు. పిలవగానే, నాగాకారంలో ఉన్న గరుడుడు సిద్ధంగా నిలిచాడు.
దివ్యనానాస్త్రతీక్ష్ణార్చిర్ ఆరుహ్యాగాత్ సురాన్స్వయమ్ తత్రాపశ్యత దేవేన్ద్రమ్ అభిద్రుతమభిప్లుతైః
దివ్య ఆయుధాలు మంటలు చిమ్ముతున్న గరుడుని ఎక్కి, స్వయంగా దేవతల వద్దకు వెళ్లాడు. అక్కడ, అతడిని చుట్టుముట్టి దూకుతున్నవారి చేత ఇంద్రుడు ఇబ్బందిపడుతున్నాడని చూశాడు.
దానవేన్ద్రైర్నవామ్భోదసచ్ఛాయైః పౌరుషోత్కటైః యథా హి పురుషం ఘోరైర్ అభాగ్యైర్వంశశాలిభిః
పొడవైన నల్ల మేఘాల్లాంటి కాయాలతో, భయంకరమైన బలంతో ఉన్న దానవాధిపతులు, దురదృష్టవంతులైన బంధువులు మనిషిని చుట్టుముట్టినట్టు, ఇంద్రుని చుట్టేశారు.
పరిత్రాణాయాశు కృతం సుక్షేత్రే కర్మ నిర్మలమ్ అథాపశ్యన్త దైతేయా వియతి జ్యోతిర్మణ్డలమ్
రక్షణ కోసం పవిత్ర క్షేత్రంలో పవిత్రమైన పనులు త్వరగా జరిగాయి. ఆ సమయంలో, దైత్యులు ఆకాశంలో ఒక ప్రకాశవలయాన్ని చూశారు.
స్ఫురన్తముదయాద్రిస్థం సూర్యముష్ణత్విషా ఇవ ప్రభావం జ్ఞాతుమిచ్ఛన్తో దానవాస్తస్య తేజసః
అది ఉదయగిరిపై మెరిసే సూర్యుడిలా, వేడి కిరణాలతో ప్రకాశిస్తూ ఉంది. ఆ తేజస్సు మూలం ఏమిటో తెలుసుకోవాలని దానవులు ఆశించారు.
గరుత్మన్తమపశ్యన్తః కల్పాన్తానలసంనిభమ్ తమాస్థితం చ మేఘౌఘద్యుతిమక్షయమచ్యుతమ్
వారు కాలాంతంలో వచ్చే అగ్నిలా ఉన్న గరుడుని, మేఘాల సమూహంలా మెరిసే, నశించని అచ్యుతుణ్ని చూశారు.