మఘవా తు నిహన్తుం తానసురానమరేశ్వరః లోకపాలా యయుః సర్వే గణపాలాశ్చ సర్వశః
అప్పుడు మఘవాన్, అమరేశ్వరుడు, ఆ అసురులను సంహరించేందుకు బయలుదేరాడు. లోకపాళకులు, గణపతులు అందరూ కూడా అతనితో కలిసి వెళ్లారు.
ఈశ్వరా మోదితాః సర్వ ఉత్పేతుశ్చామ్బరే తదా ఖగతాస్తు విరేజుస్తే పక్షవన్త ఇవాచలాః
అందరు అధిపతులు ఆనందంతో ఆకాశంలోకి ఎగిరారు. వారు ఆకాశంలో సంచరిస్తూ, రెక్కలున్న పర్వతాల్లా ప్రకాశించారు.
ప్రయయుస్తత్పురం హన్తుం శరీరమివ వ్యాధయః శఙ్ఖాడమ్బరనిర్ఘోషైః పణవాన్పటహానపి నాదయన్తః పురో దేవా దృష్టాస్త్రిపురవాసిభిః
వారు ఆ నగరాన్ని నాశనం చేయడానికి, వ్యాధులు శరీరాన్ని దాడిచేసినట్లుగా, శంఖాలు, డప్పులు, ఇతర వాయిద్యాల శబ్దాలతో ముందుకు వెళ్లారు. ఆ దేవతలను త్రిపురనివాసులు చూశారు.
హరః ప్రాప్త ఇతీవోక్త్వా బలినస్తే మహాసురాః ఆజగ్ముః పరమం క్షోభమ్ అత్యయేష్వివ సాగరాః
'హరుడు వచ్చేశాడు' అని చెప్పుకుంటూ, ఆ మహాబలశాలి అసురులు, ప్రళయకాలంలో సముద్రాలు కలకలించేలా, తీవ్రమైన కలవరానికి గురయ్యారు.
సురతూర్యరవం శ్రుత్వా దానవా భీమదర్శనాః నినేదుర్వాదయన్తశ్చ నానావాద్యాన్యనేకశః
దివ్య వాయిద్యాల ధ్వని విని, భయంకరమైన రూపాలున్న దానవులు గర్జనలు చేస్తూ, అనేక రకాల వాయిద్యాలు మోగించారు.
భూయోదీరితవీర్యాస్తే పరస్పరకృతాగసః పూర్వదేవాశ్చ దేవాశ్చ సూదయన్తః పరస్పరమ్
మునుపు తమ శక్తిని చూపిన పూర్వదేవతలు, ప్రస్తుత దేవతలు, పరస్పరం అపరాధాలు చేసుకుని, ఒకరిని ఒకరు సంహరించటం ప్రారంభించారు.
ఆక్రోశే ఽపి సమప్రఖ్యే తేషాం దేహనికృన్తనమ్ ప్రవృత్తం యుద్ధమతులం ప్రహారకృతనిఃస్వనమ్
వారు ఒకరిని ఒకరు కోపంతో అరుస్తూ, భయంకరమైన యుద్ధాన్ని ప్రారంభించారు. ఆయుధాల మోగుడు ధ్వనితో, శరీరాలు తెగిపడుతున్నాయి.
నిష్పతన్త ఇవాదిత్యాః ప్రజ్వలన్త ఇవాగ్నయః శంసన్త ఇవ నాగేన్ద్రా భ్రమన్త ఏవ పక్షిణః గిరీన్ద్రా ఇవ కమ్పన్తో గర్జన్త ఇవ తోయదాః
వారు మండుతున్న సూర్యుల్లా, అగ్నిలా జ్వలిస్తూ, నాగుల్లా గర్జిస్తూ, పక్షుల్లా తిరుగుతూ, కొండల్లా కంపించుతూ, మేఘాల్లా మోగుతూ ముందుకు వచ్చారు.
జృమ్భన్త ఇవ శార్దూలాః గర్జన్త ఇవ తోయదాః ప్రవృద్ధోర్మితరంగౌఘాః క్షుభ్యన్త ఇవ సాగరాః
వారు సింహాల్లా ఆవలించుతూ, మేఘాల్లా గర్జిస్తూ, పెరిగిన అలలతో సముద్రంలా ఉప్పొంగుతూ, సముద్రంలా కలతచెందారు.
ప్రమథాశ్చ మహాశూరా దానవాశ్చ మహాబలాః యుయుధుర్నిశ్చలా భూత్వా వజ్రా ఇవ మహాచలైః
ప్రమథులు మహాశూరులుగా, దానవులు మహాబలంతో, కొండలపై వజ్రాలు పడినట్టు అచంచలంగా యుద్ధం చేశారు.
కార్ముకాణాం వికృష్టానాం బభూవుర్దారుణా రవాః కాలానుగానాం మేఘానాం యథా వియతి వాయునా
విప్పిన విల్లల నుంచి భయంకరమైన శబ్దాలు వచ్చాయి. అవి ఆకాశంలో గాలి తోడుగా వచ్చిన మేఘాల మోగుడులా వినిపించాయి.
ఆహుశ్చ యుద్ధే మా భైషీః క్వ యాస్యసి మృతో హ్యసి ప్రహరాశు స్థితో ఽస్మ్యత్ర ఏహి దర్శయ పౌరుషమ్
యుద్ధంలో వారు, "భయపడవద్దు! ఎక్కడికి పోతావు? నీవు మరణించిపోయినవాడివే! వేగంగా కొట్టు, నేను ఇక్కడ నిలబడి ఉన్నాను—రా, నీ ధైర్యాన్ని చూపు!" అని అరచారు.
గృహాణ ఛిన్ద్ధి భిన్ద్ధీతి ఖాద మారయ దారయ ఇత్యన్యోన్యమ్ అనూచ్చార్య ప్రయయుర్యమసాదనమ్
"పట్టుకో! కోయి! విరుచు! తిను! చంపు! చీల్చు!" అని ఒకరిని ఒకరు అరుస్తూ, వారు యమలోకానికి పరుగెత్తారు.
ఖడ్గాపవర్జితాః కేచిత్ కేచిచ్ఛిన్నాః పరశ్వధైః కేచిన్ముద్గరచూర్ణాశ్చ కేచిద్బాహుభిరాహతాః
కొంతమందిని ఖడ్గాలతో కొట్టి పడేశారు, మరికొంతమందిని గొడ్డళ్లతో కోసారు, ఇంకొంతమందిని గదలతో నుజ్జు చేశారు, మరికొందరిని చేతులతో కొట్టారు.
పట్టిశైః సూదితాః కేచిత్ కేచిచ్ఛూలవిదారితాః దానవాః శరపుష్పాభాః సవనా ఇవ పర్వతాః నిపతన్త్యర్ణవజలే భీమనక్రతిమిఙ్గిలే
కొంతమందిని పటిషాలతో చీల్చారు, మరికొంతమందిని శూలాలతో పొడిచారు, మరికొందరు బాణపుష్పాల్లా మెరిసిపోతూ, భయంకరమైన మొసళ్ళు, తిమింగలాలు ఉన్న సముద్రంలో కొండల్లా పడిపోయారు.
వ్యసుభిః సునిబద్ధాఙ్గైః పతమానైః సురేతరైః సంబభూవార్ణవే శబ్దః సజలామ్బుదనిస్వనః
ప్రాణాలు లేని, కానీ శరీరాలు బాగున్న దేవతలు, ఇతరులు సముద్రంలో పడిపోతూ, వర్షంతో నిండిన మేఘాల మోగుడులా శబ్దం చేశారు.
తేన శబ్దేన మకరా నక్రాస్తిమితిమిఙ్గిలాః మత్తా లోహితగన్ధేన క్షోభయన్తో మహార్ణవమ్
ఆ శబ్దంతో, మొసళ్ళు, తిమింగలాలు, మకరాలు—all రక్తపు వాసనతో మత్తులో, మహాసముద్రాన్ని కలవరపరిచాయి.
పరస్పరేణ కలహం కుర్వాణా భీమమూర్తయః భ్రమన్తే భక్షయన్తశ్చ దానవానాం చ లోహితమ్
భయంకరమైన రూపాలతో, అవి ఒకదానికొకటి యుద్ధం చేస్తూ, తిరుగుతూ, దానవుల రక్తాన్ని తాగుతూ సంచరించాయి.
సరథాన్ సాయుధాన్ సాశ్వాన్ సవస్త్రాభరణావృతాన్ జగ్రసుస్తిమయో దైత్యాన్ ద్రావయన్తో జలేచరాన్
తిమింగలాలు, జలచరాలను తరిమికొడుతూ, రథాలు, ఆయుధాలు, కుదుర్లు, వస్త్రాభరణాలతో సహా దైత్యులను తినేశాయి.
మృధం యథాసురాణాం చ ప్రమథానాం ప్రవర్తతే అమ్బరే ఽమ్భసి చ తథా యుద్ధం చక్రుర్జలేచరాః
యుద్ధం ఎలా అసురులు, ప్రమథులు ఆకాశంలో, నీటిలో చేస్తారో, అలాగే జలచరాలు కూడా యుద్ధం చేశాయి.
యథా భ్రమన్తి ప్రమథాః సదైత్యాస్ తథా భ్రమన్తే తిమయః సనక్రాః యథైవ ఛిన్దన్తి పరస్పరం తు తథైవ క్రన్దన్తి విభిన్నదేహాః
ప్రమథులు, దైత్యులు ఎలా తిరుగుతూ యుద్ధం చేస్తారో, అలాగే తిమింగలాలు, మొసళ్ళు తిరుగుతూ, ఒకరినొకరు గాయపరిచి, విభిన్నమైన శరీరాలతో అరుస్తూ ఉన్నారు.
వ్రణాననైర్ అఙ్గరసం స్రవద్భిః సురాసురైర్నక్రతిమిఙ్గిలైశ్చ కృతో ముహూర్తేన సముద్రదేశః సరక్తతోయః సముదీర్ణతోయః
ఒక్క క్షణంలోనే సముద్రప్రాంతం రక్తంతో నిండిన నీటితో ఉప్పొంగిపోయింది. గాయాల నుంచి రసం కారుతున్న దేవతలు, అసురులు, మొసళ్ళు, తిమింగలాలు కలిసిపోయారు.
పూర్వం మహామ్భోధరపర్వతాభం ద్వారం మహాన్తం త్రిపురస్య శక్రః నిపీడ్య తస్థౌ మహతా బలేన యుక్తో ఽమరాణాం మహతా బలేన
ముందుగా, అమరుల గొప్ప బలంతో కూడిన ఇంద్రుడు, మహా మేఘం లేదా కొండలా ఉన్న త్రిపుర ద్వారాన్ని బలంగా నొక్కాడు.
తథోత్తరం సో ఽన్తరజో హరస్య బాలార్కజామ్బూనదతుల్యవర్ణః స్కన్దః పురద్వారమథారురోహ వృద్ధో ఽస్తశృఙ్గం ప్రపతన్నివార్కః
తర్వాత, పసిడి లేదా ఉదయసూర్యుని వర్ణంతో ఉన్న స్కందుడు, హరుని పట్టణంలోని ఉత్తర అంతర్గత ద్వారాన్ని, ఎనిమిది కొమ్మలతో ఉన్న కొండపై పడిపోతున్న వృద్ధ సూర్యునిలా ఎక్కాడు.
యమశ్చ విత్తాధిపతిశ్చ దేవో దణ్డాన్వితః పాశవరాయుధశ్చ దేవారిణస్తస్య పురస్య ద్వారం తాభ్యాం తు తత్పశ్చిమతో నిరుద్ధమ్
అందులో పశ్చిమ ద్వారాన్ని యముడు, ధనాధిపతి ఇద్దరూ తమ చేతుల్లో దండం, పాశం పట్టుకుని, దేవతలకు శత్రువులనుండి కాపాడుతూ నిలబడ్డారు.
దక్షారిరుద్రస్తపనాయుతాభః స భాస్వతా దేవరథేన దేవః తద్దక్షిణద్వారమరేః పురస్య రుద్ధ్వావతస్థౌ భగవాంస్త్రినేత్రః
దక్షుడికి శత్రువైన రుద్రుడు, పది వేల సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తూ, తేజోమయమైన రథంపై, దక్షిణ ద్వారాన్ని అడ్డగించి, త్రినేత్రుడు అక్కడ నిలిచిపోయాడు.
తుఙ్గాని వేశ్మాని సగోపురాణి స్వర్ణాని కైలాసశశిప్రభాణి ప్రహ్లాదరూపాః ప్రమథావరుద్ధా జ్యోతీంషి మేఘా ఇవ చాశ్మవర్షాః
కైలాస పర్వతంపై చంద్రునిలా మెరిసే బంగారు గోపురాలతో ఉన్న ఎత్తయిన ఇళ్ళు, ఆనందంగా కనిపిస్తూ, ప్రమథగణాలు వాటిని చుట్టుముట్టారు. అవి రాళ్ల వర్షం కురిపించే మేఘాల్లా ప్రకాశించాయి.
ఉత్పాత్య చోత్పాట్య గృహాణి తేషాం సశైలమాలాసమవేదికాని ప్రక్షిప్య ప్రక్షిప్య సముద్రమధ్యే కాలామ్బుదాభాః ప్రమథా వినేదుః
వారు ఆ ఇళ్ళను పర్వతాలతో, వేదికలతో సహా పెకిలించి, సముద్రం మధ్యలో విసిరేశారు. ఆ ప్రమథగణాలు నల్లటి మేఘాల్లా గర్జించాయి.
రక్తాని చాశేషవనైర్యుతాని సాశోకఖణ్డాని సకోకిలాని గృహాణి హే నాథ పితః సుతేతి భ్రాతేతి కాన్తేతి ప్రియేతి చాపి ఉత్పాట్యమానేషు గృహేషు నార్యస్ త్వ్ అనార్యశబ్దాన్వివిధాన్ప్రచక్రుః
ఎర్రగా, ఎన్నో వనాలతో, దుఃఖభాగాలతో, కోకిలలతో కూడిన ఇళ్ళు పెకిలించబడుతున్నప్పుడు, 'ఓ నాథా! నాన్నా! కుమారా! అన్నా! ప్రియమైనవాడా!' అని ఆడవారు రకరకాలుగా అరవడం మొదలుపెట్టారు.
కలత్రపుత్రక్షయప్రాణనాశే తస్మిన్పురే యుద్ధమతిప్రవృత్తే మహాసురాః సాగరతుల్యవేగా గణేశ్వరాః కోపవృతాః ప్రతీయుః
ఆ నగరంలో భార్యలు, పిల్లలు, ప్రాణాలు నశిస్తున్నప్పుడు, యుద్ధం భయంకరంగా సాగుతోంది. సముద్రపు వేగంతో ఉన్న మహాసురులు, కోపంతో ఉన్న గణాధిపతులను వెనక్కు తిప్పారు.