దిష్ట్యా త్వాం దైత్య పశ్యామి యమలోకాద్ ఇహాగతమ్ దుర్గతావనయగ్రస్తం భోక్ష్యామో ఽద్య మహానిధిమ్
ఓ దైత్యా, అదృష్టవశాత్తు నిన్ను యమలోకంనుంచి తిరిగి ఇక్కడ చూచాను. కష్టాలనుండి బయటపడి, ఈ రోజు మనం గొప్ప ధనాన్ని ఆస్వాదిద్దాం.
దృష్ట్వా దృష్ట్వా చ తాం వాపీం మాయయా మయనిర్మితామ్ హృష్టాననాక్షా దైత్యేన్ద్రా ఇదం వచనమబ్రువన్
మాయతో మయుడు నిర్మించిన ఆ చెరువును పునఃపునః చూస్తూ, ఆనందంతో ముఖాలు, కళ్ళు ప్రకాశిస్తూ దైత్యేంద్రులు ఇలా అన్నారు.
దానవా యుధ్యతేదానీం ప్రమథైః సహ నిర్భయాః మయేన నిర్మితా వాపీ హతాన్సంజీవయిష్యతి
ఇప్పుడు దానవులు ప్రమథులతో నిర్భయంగా యుద్ధం చేయొచ్చు. మయుడు నిర్మించిన చెరువు చంపబడినవారిని మళ్లీ బ్రతికిస్తుంది.
తతః క్షుబ్ధామ్బుధినిభా భేరీ సా తు భయంకరీ వాద్యమానా ననాదోచ్చై రౌరవీ సా పునః పునః
ఆ భయంకరమైన బేరి, అలలు ఎగిసిపడే సముద్రంలా, గట్టిగా మోగించబడింది. రౌరవ రాగంలో మళ్లీ మళ్లీ గర్జించింది.
శ్రుత్వా భేరీరవం ఘోరం మేఘారమ్భితసంనిభమ్ న్యపతన్నసురాస్తూర్ణం త్రిపురాద్యుద్ధలాలసాః
ఆ భయానకమైన బేరి ధ్వని, మేఘాల గర్జనలా వినిపించగానే, త్రిపుర యుద్ధానికి ఉత్సాహంగా ఉన్న అసురులు వేగంగా యుద్ధరంగంలోకి దూకారు.
లోహరాజతసౌవర్ణైః కటకైర్మణిరాజితైః ఆముక్తైః కుణ్డలైర్హారైర్ ముకుటైరపి చోత్కటైః
ఇనుపు, వెండి, బంగారు కంకణాలతో, రత్నాలతో అలంకరించబడినవారు, మెరిసే కుండలాలు, హారాలు, ఎత్తైన కిరీటాలతో అలంకరించబడ్డారు.
ధూమాయితా హ్యవిరమా జ్వలన్త ఇవ పావకాః ఆయుధాని సమాదాయ కాశినో దృఢవిక్రమాః
ఎల్లప్పుడూ పొగలు పొగలుతూ, అగ్నిలా జ్వలిస్తూ, ఆయుధాలు పట్టుకుని, ప్రకాశిస్తూ, ధైర్యంగా నిలబడ్డారు.
నృత్యమానా ఇవ నటా గర్జన్త ఇవ తోయదాః కరోచ్ఛ్రయా ఇవ గజాః సింహా ఇవ చ నిర్భయాః
నాట్యకారుల్లా నర్తిస్తూ, మేఘాల్లా గర్జిస్తూ, తల పైకి ఎత్తిన ఏనుగుల్లా ఎత్తుగా, సింహాల్లా భయములేకుండా ఉన్నారు.
హ్రదా ఇవ చ గమ్భీరాః సూర్యా ఇవ ప్రతాపితాః ద్రుమా ఇవ చ దైత్యేన్ద్రాస్ త్రాసయన్తో బలం మహత్
వెన్నెల హ్రదాల్లా లోతుగా, సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తూ, వృక్షాల్లా నిలబడి, దైత్యేంద్రులు ఆ మహాసేనను భయపెట్టారు.
ప్రమథా అపి సోత్సాహా గరుడోత్పాతపాతినః యుయుత్సవో ఽభిధావన్తి దానవాన్దానవారయః
ప్రమథులు యుద్ధానికి ఉత్సాహంగా, గరుడల్లా దూకుతూ, దానవులను, దానవ నియంత్రకులను ఎదుర్కొన్నారు.
నన్దీశ్వరేణ ప్రమథాస్ తారకాఖ్యేన దానవాః చక్రుః సంహత్య సంగ్రామం చోద్యమానా బలేన చ
నందీశ్వరుని నాయకత్వంలో ప్రమథులు, తారకుని నాయకత్వంలో దానవులు, తమ తమ సేనల ప్రేరణతో యుద్ధానికి సమైక్యంగా దిగారు.
తే ఽసిభిశ్చన్ద్రసంకాశైః శూలైశ్చానలపిఙ్గలైః బాణైశ్చ దృఢనిర్ముక్తైర్ అభిజఘ్నుః పరస్పరమ్
చంద్రుడిలా మెరిసే ఖడ్గాలతో, అగ్నిలా ఎర్రగా ఉన్న శూలాలతో, బలంగా వదిలిన బాణాలతో, వారు ఒకరినొకరు గాయపరిచారు.
శరాణాం సృజ్యమానానామ్ అసీనాం చ నిపాత్యతామ్ రూపాణ్యాసన్మహోల్కానాం పతన్తీనామివామ్బరాత్
బాణాలు వదిలిపడుతూ, ఖడ్గాలు పడిపోతూ, వారి రూపాలు ఆకాశం నుంచి పడే పెద్ద జ్వాలలవంటి ఆకారాన్ని కలిగి కనిపించాయి.
శక్తిభిర్భిన్నహృదయా నిర్దయా ఇవ పాతితాః నిరయేష్వివ నిర్మగ్నాః కూజన్తే ప్రమథాసురాః
శక్తులతో హృదయాలు చీలిపోయి, కరుణ లేకుండా పడగొట్టబడి, నరకంలో మునిగినవారిలా, ప్రమథాసురులు విలపించారు.
హేమకుణ్డలయుక్తాని కిరీటోత్కటవన్తి చ శిరాంస్యుర్వ్యాం పతన్తి స్మ గిరికూటా ఇవాత్యయే
బంగారు కుండలాలు, గొప్ప కిరీటాలతో అలంకరించబడిన తలలు, పెద్ద విపత్తులో కొండ శిఖరాలు పడిపోవటంలా భూమిపై పడిపోయాయి.
పరశ్వధైః పట్టిశైశ్చ ఖడ్గైశ్చ పరిఘైస్తథా ఛిన్నాః కరివరాకారా నిపేతుస్తే ధరాతలే
పరశువాలు, కత్తులు, గదలు, భుజబలంతో దాడిచేసినవారు, ఏనుగుల్లా బలంగా కనిపించిన వారు నేలపై కూలిపోయారు.
గర్జన్తి సహసా హృష్టాః ప్రమథా భీమగర్జనాః సాధయన్త్యపరే సిద్ధా యుద్ధగాన్ధర్వమద్భుతమ్
ప్రమథులు ఆనందంతో అకస్మాత్తుగా భయంకరంగా గర్జించారు; మరికొందరు సిద్ధులు, అద్భుతమైన గంధర్వ యుద్ధాన్ని ప్రదర్శించారు.
బలవాన్భాసి ప్రమథ దర్పితో భాసి దానవ ఇతి చోచ్చారయన్వాచం వారణా రణధూర్గతాః
ప్రమథులు గర్వంతో, బలంగా, యుద్ధరంగంలో ఏనుగుల్లా ముందుకు సాగుతూ, "నీవు బలవంతుడివి! నీవు దానవుడివి" అని అరవసాగారు.
పరిఘైరాహతాః కేచిద్ దానవైః శంకరానుగాః వమన్తే రుధిరం వక్త్రైః స్వర్ణధాతుమివాచలాః
శంకరుని అనుచరులు, దానవులు గదలతో కొట్టగా, కొండలు బంగారు ప్రవాహాలు వదిలినట్టు, వారు నోటినుండి రక్తాన్ని ఉమ్మారు.
ప్రమథైరపి నారాచైర్ అసురాః సురశత్రవః ద్రుమైశ్చ గిరిశృఙ్గైశ్చ గాఢమేవాహవే హతాః
ప్రమథులు బాణాలు, చెట్లు, కొండ శిఖరాలతో యుద్ధంలో దేవతలకు శత్రువులైన అసురులను బలిగా చంపారు.
సూదితానథ తాన్దైత్యాన్ అన్యే దానవపుంగవాః ఉత్క్షిప్య చిక్షిపుర్ వాప్యాం మయదానవచోదితాః
తర్వాత, మయ దానవుడు సూచనతో, ఇతర ప్రముఖ దానవులు చనిపోయిన దైత్యులను ఎత్తి, చెరువులో వేసారు.
తే చాపి భాస్వరైర్దేహైః స్వర్గలోక ఇవామరాః ఉత్తస్థుర్వాపీమాసాద్య సద్రూపాభరణామ్బరాః
వారు తమ స్వంత అలంకారాలు, వస్త్రాలతో ప్రకాశవంతమైన శరీరాలతో, ఆ చెరువులోనుండి అమరుల్లా పైకి లేచారు.
అథైకే దానవాః ప్రాప్య వాపీప్రక్షేపణాద్ అసూన్ ఆస్ఫోట్య సింహనాదం చ కృత్వాధావంస్తథాసురాః
తర్వాత కొంతమంది దానవులు, చెరువులో పడగొట్టినవారు మళ్లీ ప్రాణాలు పొందగా, సింహాల్లా గర్జిస్తూ ముందుకు దూసుకెళ్లారు. అలాగే అసురులు కూడా చేశారు.
దానవాః ప్రమథానేతాన్ ప్రసర్పత కిమ్ ఆసథ హతానపి హి వో వాపీ పునరుజ్జీవయిష్యతి
దానవులు ప్రమథులను ఎగతాళి చేస్తూ, "ప్రమథులారా, మీరు ఎందుకు ముందుకు వస్తున్నారు? మీరు చంపినవారిని కూడా చెరువు మళ్లీ బ్రతికిస్తుంది" అన్నారు.
ఏవం శ్రుత్వా శఙ్కుకర్ణో వచో ఽగ్రగ్రహసంనిభః ద్రుతమేవైత్య దేవేశమ్ ఇదం వచనమబ్రవీత్
ఈ మాటలు, పాము పట్టుకున్నట్టు పదునుగా విని, శంకుకర్ణుడు వెంటనే దేవతాధిపతిని దగ్గరికి వచ్చి ఇలా అన్నాడు.
సూదితాః సూదితా దేవ ప్రమథైరసురా హ్యమీ ఉత్తిష్ఠన్తి పునర్భీమాః సస్యా ఇవ జలోక్షితాః
"దేవా! ప్రమథులు అసురులను చంపుతున్నారు, చంపుతున్నారు. అయినా వారు మళ్లీ మళ్లీ లేచి, వర్షంలో పునరుత్థానమైన పంటల్లా భయంకరంగా మారుతున్నారు."
అస్మిన్కిల పురే వాపీ పూర్ణామృతరసామ్భసా నిహతా నిహతా యత్ర క్షిప్తా జీవన్తి దానవాః
"ఈ పట్టణంలో అమృతరసంతో నిండిన ఒక చెరువు ఉందని అంటారు. అందులో పడేసిన దానవులు చనిపోయినా మళ్లీ బ్రతికిపోతున్నారు."
ఇతి విజ్ఞాపయద్దేవం శఙ్కుకర్ణో మహేశ్వరమ్ అభవన్దానవబల ఉత్పాతా వై సుదారుణాః
ఇలా శంకుకర్ణుడు మహేశ్వరునికి తెలియజేశాడు. దానవుల బలం మరింత భయంకరంగా మారింది, భయానక సంకేతాలు కనబడుతున్నాయి.
తారకాఖ్యః సుభీమాక్షో దారితాస్యో హరిర్యథా అభ్యధావత్సుసంక్రుద్ధో మహాదేవరథం ప్రతి
తారకుడు, భయంకరమైన కళ్లతో, నోరు చీలిపోయినట్టు, విష్ణువు లాగా, మహాదేవుని రథం వైపు కోపంతో దూసుకెళ్లాడు.
త్రిపురే తు మహాన్ఘోరో భేరీశఙ్ఖరవో బభౌ దానవా నిఃసృతా దృష్ట్వా దేవదేవరథే సురమ్
త్రిపురలో, బేరీలు, శంఖాలు ఘోరంగా మోగాయి. దేవతలు, దేవతాధిపతిని, ఆయన రథాన్ని చూసి దానవులు బయటకు వచ్చారు.