అన్యే పయోధరారావాః పయోధరసమా బభుః ససింహనాదం వాదిత్రం వాదయామాసురుద్ధతాః
ఇంకొంత మంది మేఘాలా గర్జనలతో, మేఘాల్లా బలంగా మారి, ధైర్యంగా సింహగర్జనలతో వాద్యాలు మోగించారు.
దేవానాం సింహనాదశ్చ సర్వతూర్యరవో మహాన్ గ్రస్తో ఽభూద్దైత్యనాదైశ్చ చన్ద్రస్తోయధరైరివ
దేవతల సింహగర్జన, అన్ని వాద్యాల శబ్దం, దానవుల గర్జనలతో మేఘాలు చంద్రుడిని మింగినట్టు మింగిపోబడింది.
చన్ద్రోదయాత్సముద్భూతః పౌర్ణమాస ఇవార్ణవః త్రిపురం ప్రభవత్తద్వద్ భీమరూపమహాసురైః
చంద్రోదయం వల్ల సముద్రం పూర్ణిమనాడు ఉప్పొంగినట్టు, భయంకరమైన మహాసురులతో త్రిపురం కూడా ఉప్పొంగింది.
ప్రాకారేషు పురే తత్ర గోపురేష్వపి చాపరే అట్టాలకాన్సమారుహ్య కేచిచ్ చలితవాదినః
అక్కడ కొందరు పట్టుదలతో నగర ప్రాకారాలపై, మరికొందరు గోపురాలపై, ఇంకొందరు అట్టాలకాలకు ఎక్కి, కలవరంగా మాట్లాడుకుంటున్నారు.
స్వర్ణమాలాధరాః శూరాః ప్రభాసితకరామ్బరాః కేచిన్ నదన్తి దనుజాస్ తోయమత్తా ఇవామ్బుదాః
కొంతమంది దానవులు బంగారు హారాలు ధరించి, మెరిసే వస్త్రాలతో, నీరు నిండిన మేఘాల్లా గర్జించారు.
ఇతశ్చేతశ్చ ధావన్తః కేచిదుద్భూతవాససః కిమేతదితి పప్రచ్ఛుర్ అన్యోన్యం గృహమాశ్రితాః
ఇంకొందరు విచిత్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, ఇక్కడ అక్కడ పరుగెత్తుతూ, ఇళ్లలోకి వెళ్లి, 'ఇది ఏమిటి?' అని పరస్పరం అడిగారు.
కిమేతన్నైవ జానామి జ్ఞానమన్తర్హితం హి మే జ్ఞాస్యసే ఽనన్తరేణేతి కాలో విస్తారతో మహాన్
'ఇది ఏమిటో నాకు తెలియదు; నా జ్ఞానం లోపల దాగుంది. త్వరలో నీకూ తెలుస్తుంది—కాలం చాలా విశాలంగా ఉంది.'
సో ఽప్యసౌ పృథ్వీసారం చ సింహశ్చ రథమాస్థితః తిష్ఠతే త్రిపురం పీడ్య దేహం వ్యాధిరివోచ్ఛ్రితః
అక్కడ భూమిపై అధిపతి, సింహంలా రథంపై కూర్చొని, త్రిపురాన్ని నొక్కిపెడుతూ, శరీరంపై వ్యాధిలా పైకి లేచినట్టు కనిపిస్తున్నాడు.
య ఏషో ఽస్తి స ఏషో ఽస్తు కా చిన్తా సమ్భ్రమే సతి ఏహి ఆయుధమ్ ఆదాయ క్వ మే పృచ్ఛా భవిష్యతి
'అతడు ఎవరో అతడే. కలవరంలో మనకు ఏమి ఆందోళన? రా, ఆయుధం తీసుకో. నా ప్రశ్న ఇక ఎక్కడ మిగిలిపోతుంది?'
ఇతి తే ఽన్యోన్యమావిద్ధా ఉత్తరోత్తరభాషిణః ఆసాద్య పృచ్ఛన్తి తదా దానవాస్త్రిపురాలయాః
ఇలా పరస్పరం పదులు మార్చుకుంటూ, త్రిపురంలో ఉన్న దానవులు దగ్గరకి వచ్చి ఒకరినొకరు ప్రశ్నించారు.
తారకాఖ్యపురే దైత్యాస్ తారకాఖ్యపురఃసరాః నిర్గతాః కుపితాస్తూర్ణం బిలాదివ మహోరగాః
తారక అనే నగరంలో తారకుడి నాయకత్వంలో ఉన్న దానవులు, కోపంతో, పెద్ద పాములు బిలాల నుంచి బయటపడినట్టు బయటకు వచ్చారు.
నిర్ధావన్తస్తు తే దైత్యాః ప్రమథాధిపయూథపైః నిరుద్ధా గజరాజానో యథా కేసరియూథపైః
ఆ దానవులు దూసుకొచ్చినా, ప్రమథగణాధిపతులు వారిని అడ్డుకున్నారు. అది సింహగణాల నాయకులు ఏనుగు రాజులను అడ్డుకున్నట్టు.
దర్పితానాం తతశ్చైషాం దర్పితానామ్ ఇవాగ్నీనామ్ రూపాణి జజ్వలుస్తేషామ్ అగ్నీనామివ ధమ్యతామ్
ఆ గర్వితుల మధ్య, వారు మండుతున్న అగ్నిలా ప్రకాశించారు. అది ఊదిన అగ్ని జ్వాలలు ఎలా మెరుస్తాయో అలా.
తతో బృహన్తి చాపాని భీమనాదాని సర్వశః నికృష్య జఘ్నురన్యోన్యమ్ ఇషుభిః ప్రాణభోజనైః
తర్వాత, వారు పెద్ద విల్లు లాగి, చుట్టూ భయంకరమైన శబ్దాలు చేస్తూ, ప్రాణాలను తినే బాణాలతో ఒకరినొకరు గాయపరిచారు.
మార్జారమృగభీమాస్యాన్ పార్షదాన్వికృతాననాన్ దృష్ట్వా దృష్ట్వాహసన్నుచ్చైర్ దానవా రూపసమ్పదా
పిల్లి, జింక, భయంకరమైన జంతువుల ముఖాలతో, వక్రమైన ముఖాలతో ఉన్న సేవకులను చూసి, తమ అందంపై గర్వంతో దానవులు మళ్లీ మళ్లీ పెద్దగా నవ్వారు.
బాహుభిః పరిఘాకారైః కృష్యతాం ధనుషాం శరాః భటవర్మేషు వివిశుస్ తడాగానీవ పక్షిణః
ఇనుప దండాల్లాంటి చేతులతో వారు విల్లు ఎక్కించి, బాణాలు యోధుల కవచాల్లోకి చెరుగు పక్షులు సరస్సులోకి వెళ్ళినట్టు చొచ్చుకుపోయాయి.
మృతాః స్థ క్వ ను యాస్యధ్వం హనిష్యామో నివర్తతామ్ ఇత్యేవం పరుషాణ్యుక్త్వా దానవాః పార్షదర్షభాన్
మీరు చనిపోయినవారు, ఇంకెక్కడికి పోతున్నారు? మేము మిమ్మల్ని చంపేస్తాము, తిరిగి రండి! అని దానవులు ఆ సేవకుల నాయకులకు కఠినంగా చెప్పారు.
బిభిదుః సాయకైస్తీక్ష్ణైః సూర్యపాదా ఇవామ్బుదాన్ ప్రమథా అపి సింహాక్షాః సింహవిక్రాన్తవిక్రమాః ఖణ్డశైలశిలావృక్షైర్ బిభిదుర్ దైత్యదానవాన్
సూర్యకిరణాలు మేఘాలను చీల్చినట్టు, పదునైన బాణాలతో వారు దైత్య దానవులను చీల్చారు. సింహపు కళ్లతో, సింహపు నడకతో ఉన్నవారు కూడా, కొండ ముక్కలు, రాళ్లు, చెట్లు తీసుకుని ఆ దానవులను నాశనం చేశారు.
అమ్బుదైరాకులమివ హంసాకులమివామ్బరమ్ దానవాకులమత్యర్థం తత్పురం సకలం బభౌ
ఆ పట్టణం మొత్తం దానవులతో నిండిపోయి, మేఘాలతో నిండిన సముద్రంలా, హంసలతో నిండిన ఆకాశంలా కనిపించింది.
వికృష్టచాపా దైత్యేన్ద్రాః సృజన్తి శరదుర్దినమ్ ఇన్ద్రచాపాఙ్కితోరస్కా జలదా ఇవ దుర్దినమ్
దైత్యాధిపతులు విల్లు ఎక్కించి, తమ ఛాతీలపై ఇంద్రధనస్సు రంగుల్లా గీతలతో, మేఘాలు వర్షాకాలంలో ఆకాశాన్ని కప్పినట్టు, యుద్ధరంగాన్ని మబ్బుగా మార్చారు.
ఇషుభిస్తాడ్యమానాస్తే భూయో భూయో గణేశ్వరాః చక్రుస్తే దేహనిర్యాసం స్వర్ణధాతుమివాచలాః
బాణాలతో మళ్లీ మళ్లీ గాయపడిన ఆ గణాధిపతులు, కొండలు బంగారు ధాతువును విడిచినట్టు, తమ శరీర సారం విడిచారు.
తథా వృక్షశిలావజ్రశూలపట్టిపరశ్వధైః చూర్ణ్యన్తే ఽభిహతా దైత్యాః కాచాష్టఙ్కహతా ఇవ
చెట్లు, రాళ్లు, వజ్రాలు, కటారాలు, గొడ్డళ్లతో కొట్టబడి, దైత్యులు నూరిపోబడ్డారు. అవి తాకినప్పుడు కంచు ముక్కలు పగిలినట్టు వారు నాశనం అయ్యారు.
చన్ద్రోదయాత్సముద్భూతః పౌర్ణమాస ఇవార్ణవః త్రిపురం ప్రభవత్ తద్వద్ భీమరూపమహాసురైః
పౌర్ణమి చంద్రుడు ఉదయించినప్పుడు సముద్రం ఉప్పొంగినట్టు, భయంకరమైన మహాసురులతో త్రిపురం ప్రకాశించింది.
తారకాఖ్యో జయత్యేష ఇతి దైత్యా అఘోషయన్ జయతీన్ద్రశ్చ రుద్రశ్చ ఇత్యేవ చ గణేశ్వరాః
దైత్యులు 'తారకుడు విజయం సాధించాడు!' అని ఘోషించగా, గణాధిపతులు 'ఇంద్రుడు, రుద్రుడు విజయం సాధించారు!' అని ప్రకటించారు.
వారితా దారితా బాణైర్ యోధాస్తస్మిన్బలార్ణవే నిఃస్వనన్తో ఽమ్బుసమయే జలగర్భా ఇవామ్బుదాః
ఆ యుద్ధ సముద్రంలో యోధులు బాణాలతో అడ్డుకోబడి, చీలిపోతూ, వర్షకాలంలో నీటితో నిండిన మేఘాలు గర్జించినట్టు శబ్దించారు.
కరైశ్ఛిన్నైః శిరోభిశ్చ ధ్వజైశ్ఛత్త్రైశ్చ పాణ్డురైః యుద్ధభూమిర్భయవతీ మాంసశోణితపూరితా
కత్తిరించిన చేతులు, తలలు, తెల్లని జెండాలు, గొడుగులతో యుద్ధభూమి భయంకరంగా మారింది. మాంసం, రక్తంతో నిండిపోయింది.
వ్యోమ్ని చోత్ప్లుత్య సహసా తాలమాత్రం వరాయుధైః దృఢాహతాః పతన్ పూర్వం దానవాః ప్రమథాస్తథా
ఆకాశంలో ఒక్కసారిగా ఎగిరి, శక్తివంతమైన ఆయుధాల దెబ్బలకు దానవులు, సేవకులు ముందుగా నేలపై పడిపోయారు.
సిద్ధాశ్చాప్సరసశ్చైవ చారణాశ్చ నభోగతాః దృఢప్రహారహృషితాః సాధు సాధ్వితి చుక్రుశుః
ఆకాశంలో సంచరించే సిద్ధులు, అప్సరసలు, చారణులు, బలమైన దెబ్బలు చూసి ఆనందంతో 'బాగుంది! బాగుంది!' అని అరవసాగారు.
అనాహతాశ్చ వియతి దేవదున్దుభయస్తథా నదన్తో మేఘశబ్దేన శరభా ఇవ రోషితాః
ఎవరూ కొట్టకపోయినా, ఆకాశంలో దేవతల డప్పులు మేఘాలా గర్జించాయి. అవి కోపంతో ఉన్న అడవి జంతువుల్లా శబ్దించాయి.
తే తస్మింస్త్రిపురే దైత్యా నద్యః సిన్ధుపతావివ విశన్తి క్రుద్ధవదనా వల్మీకమివ పన్నగాః
ఆ త్రిపురంలో, దైత్యులు కోపంతో ముఖాలు మండిపోతూ, పాములు పుట్టలోకి పోయినట్టు నదుల్లోకి ప్రవేశించారు. నదులు సముద్రంలో కలిసినట్టు వారు వెళ్లిపోయారు.