యో యం ప్రార్థయతే కామం సమ్ప్రాప్తస్త్రిపురాశ్రయాత్ తస్య తస్య మయస్తత్ర మాయయా విదధాతి సః
ఎవరైనా త్రిపురాన్ని ఆశ్రయించి ఏదైనా కోరిక కోరితే, మాయ తన మాయతో వారికి ఆ కోరికను తీరుస్తూ ఉండేవాడు.
సచన్ద్రేషు ప్రదోషేషు సామ్బుజేషు సరఃసు చ ఆరామేషు సచూతేషు తపోధనవనేషు చ
చంద్రుడు వెలిగే సాయంత్రాల్లో, సరస్సుల్లోని కమలాలతో, మామిడితోటల్లో, తపస్సు చేసే వనాల్లో ఆనందంగా జీవించేవారు.
స్వఙ్గాశ్చన్దనదిగ్ధాఙ్గాం మాతంగాః సమదా ఇవ మృష్టాభరణవస్త్రాశ్చ మృష్టస్రగనులేపనాః
వారు తమ శరీరాన్ని గంధంతో పూసుకుని, మత్తులో ఉన్న ఏనుగులను పోలి, మెరిసే ఆభరణాలు, బట్టలు, అందమైన పుష్పమాలలు, అంగరాగాలతో అలంకరించుకుని ఉండేవారు.
ప్రియాభిః ప్రియక్రామాభిర్ హావభావప్రసూతిభిః నారీభిః సతతం రేముర్ ముదితాశ్చైవ దానవాః
ప్రియమైన స్త్రీలతో, మనోహరమైన నడకలతో, హావభావాలతో, దానవులు ఎప్పుడూ ఆనందంగా, ఉల్లాసంగా కాలం గడిపేవారు.
మయేన నిర్మితే స్థానే మోదమానా మహాసురాః అర్థే ధర్మే చ కామే చ నిదధుస్తే మతీః స్వయమ్
మాయ నిర్మించిన ఆ స్థలంలో, మహాసురులు సంతోషంగా ధనం, ధర్మం, కామం వంటి విషయాల్లో తమ మనస్సును పెట్టారు.
తేషాం త్రిపురయుక్తానాం త్రిపురే త్రిదశారిణామ్ వ్రజతి స్మ సుఖం కాలః స్వర్గస్థానాం యథా తథా
త్రిపురంలో నివసిస్తున్న దేవతా శత్రువులకు అక్కడ కాలం స్వర్గంలో ఉన్నవారిలా సుఖంగా గడిచింది.
శుశ్రూషన్తే పితౄన్పుత్రాః పత్న్యశ్చాపి పతీంస్తథా విముక్తకలహాశ్చాపి ప్రీతయః ప్రచురాభవన్
కొడుకులు తండ్రులను, భార్యలు భర్తలను మనస్ఫూర్తిగా సేవించేవారు. ఇంట్లో కలహాలు లేకుండా, ప్రేమాభిమానాలు ఎక్కువగా ఉండేవి.
నాధర్మస్త్రిపురస్థానాం బాధతే వీర్యవానపి అర్చయన్తో దితేః పుత్రాస్ త్రిపురాయతనే హరమ్
త్రిపురవాసులకు ధర్మానికి విరుద్ధమైనది ఏదీ బాధించలేదు, ఎంత బలమైనవారైనా. దితి కుమారులు త్రిపురలోని దేవాలయంలో హరుడిని భక్తిగా పూజించేవారు.
పుణ్యాహశబ్దానుచ్చేరుర్ ఆశీర్వాదాంశ్చ వేదగాన్ స్వనూపురరవోన్మిశ్రాన్ వేణువీణారవానపి
పుణ్యదినం అని పెద్దగా పలుకులు, ఆశీర్వాదాలు, వేదపారాయణాలు, పాదస్వరాలు, వేణువీణల ధ్వనులు కలిసిపోయి ప్రతిధ్వనించేవి.
హాసశ్చ వరనారీణాం చిత్తవ్యాకులకారకః త్రిపురే దానవేన్ద్రాణాం రమతాం శ్రూయతే సదా
అందమైన స్త్రీల నవ్వులు హృదయాలను హత్తుకునేవి. అవి త్రిపురలో ఎప్పుడూ వినిపిస్తూ, దానవేంద్రులను ఆనందింపజేసేవి.
తేషామర్చయతాం దేవాన్ బ్రాహ్మణాంశ్చ నమస్యతామ్ ధర్మార్థకామమన్త్రాణాం మహాన్కాలో ఽభ్యవర్తత
వారు దేవతలను పూజిస్తూ, బ్రాహ్మణులను గౌరవిస్తూ, ధర్మార్ధకామాల కోసం మంత్రాలు జపిస్తూ, చాలా కాలం సుఖంగా గడిపారు.
అథాలక్ష్మీరసూయా చ తృడ్బుభుక్షే తథైవ చ కలిశ్చ కలహశ్చైవ త్రిపురం వివిశుః సహ
అప్పుడే దురదృష్టం, అసూయ, దాహం, ఆకలి, కలహం, గొడవలు అన్నీ కలసి త్రిపురలోకి ప్రవేశించాయి.
సంధ్యాకాలం ప్రవిష్టాస్తే త్రిపురం చ భయావహాః సమధ్యాసుః సమం ఘోరాః శరీరాణి యథామయాః
ఆ భయంకరమైనవి సంధ్యాసమయంలో త్రిపురలోకి వచ్చి, ప్రజల్లో కలిసిపోయాయి. అవి ఎలా అంటే, వ్యాధులు శరీరాల్లోకి ప్రవేశించినట్టు.
సర్వ ఏతే విశన్తస్తు మయేన త్రిపురాన్తరమ్ స్వప్నే భయావహా దృష్టా ఆవిశన్తస్తు దానవాన్
అవి అన్నీ మాయ ద్వారా త్రిపుర నగరంలోకి వచ్చి, దానవులకు భయంకరమైన స్వప్నాల రూపంలో కనిపించి, వాళ్లలోకి ప్రవేశించాయి.
ఉదితే చ సహస్రాంశౌ శుభభాసాకరే రవౌ మయః సభామావివేశ భాస్కరాభ్యామివామ్బుదః
వెయ్యి కిరణాలున్న, మంగళకరమైన వెలుతురు పంచే సూర్యుడు ఉదయించగానే, మాయుడు సభలోకి ప్రవేశించాడు. అది రెండు సూర్యుల ముందు మేఘం వచ్చినట్టు అనిపించింది.
మేరుకూటనిభే రమ్య ఆసనే స్వర్ణమణ్డితే ఆసీనాః కాఞ్చనగిరేః శృఙ్గే తోయముచో యథా
సువర్ణంతో అలంకరించబడిన, మెరుపు పర్వత శిఖరంలా ఉన్న అందమైన ఆసనంపై వారు కూర్చున్నారు. అది గోల్డెన్ పర్వత శిఖరంపై నీళ్లు ప్రవహించునట్లు అనిపించింది.
పార్శ్వయోస్తారకాఖ్యశ్చ విద్యున్మాలీ చ దానవః ఉపవిష్టౌ మయస్యాన్తే హస్తినః కలభావివ
మాయుని రెండు వైపులా తారకుడు, విద్యున్మాలీ అనే దానవులు కూర్చున్నారు. అవి ఏనుగు పిల్లలు ఏనుగు పక్కన కూర్చున్నట్టు కనిపించారు.
తతః సురారయః సర్వే ఽశేషకోపా రణాజిరే ఉపవిష్టా దృఢం విద్ధా దానవా దేవశత్రవః
తర్వాత దేవతలకు శత్రువులైన దానవులు, యుద్ధంలో గాయపడి, కోపంతో నిండినవారు, సభలో దృఢంగా కూర్చున్నారు.
తేష్వాసీనేషు సర్వేషు సుఖాసనగతేషు చ మయో మాయావిజనక ఇత్యువాచ స దానవాన్
అందరూ సుఖాసీనంగా కూర్చున్నప్పుడు, మాయుడు—మాయలకు మూలమైనవాడు—దానవులను ఇలా ఉద్దేశించి మాటలాడాడు.
ఖేచరాః ఖేచరారావా భో భో దాక్షాయణీసుతాః నిశామయధ్వం స్వప్నో ఽయం మయా దృష్టో భయావహః
"ఆకాశంలో సంచరించే వారూ, దాక్షాయణి కుమారులారా! వినండి. నేను ఒక భయంకరమైన కలను చూశాను."
చతస్రః ప్రమదాస్తత్ర త్రయో మర్త్యా భయావహాః కోపానలాదీప్తముఖాః ప్రవిష్టాస్ త్రిపురార్దినః
"అక్కడ నలుగురు స్త్రీలు, ముగ్గురు భయంకరమైన మనుషులు, కోపాగ్నిలా మండే ముఖాలతో, రాత్రిపూట త్రిపురలోకి ప్రవేశించారు."
ప్రవిశ్య రుషితాస్తే చ పురాణ్యతులవిక్రమాః ప్రవిష్టాః స్మ శరీరాణి భూత్వా బహుశరీరిణః
"అవి కోపంతో ఊగిపోతూ, అపారమైన శక్తితో, అనేక రూపాల్లో మారి, నగరాల్లోకి వచ్చి, మన శరీరాల్లోకి ప్రవేశించాయి."
నగరం త్రిపురం చేదం తమసా సమవస్థితమ్ సగృహం సహ యుష్మాభిః సాగరామ్భసి మజ్జితమ్
"ఈ త్రిపుర నగరం, మీ ఇళ్లతో కలిపి, చీకటిలో మునిగిపోయింది. అది సముద్రంలో మునిగినట్టుగా ఉంది."
ఉలూకం రుచిరా నారీ నగ్నారూఢా ఖరం తథా సహ స్త్రీభిర్హసన్తీ చ చుమ్బనే ప్రమదా యథా పురుషః సిన్దుతిలకశ్ చతురఙ్ఘ్రిస్ త్రిలోచనః
"ఒక అందమైన స్త్రీ గుడ్లగూబపై, ఇంకొకరు నగ్నంగా గాడిదపై, మరికొందరు నవ్వుకుంటూ, ఇంకొకరు స్త్రీ పురుషుడిని ఆలింగనం చేసుకున్నట్టు; ఒకరు చంద్రబింబం, నాలుగు కాళ్లు, మూడు కళ్లతో కనిపించింది."
యేన సా ప్రమదా నున్నా అహం చైవ విబోధితః ఈదృశీ ప్రమదా దృష్టా మయా చాతిభయావహా
ఆ స్త్రీను ఎవరు ప్రేరేపించారో, నన్ను కూడా ఎవరు మేల్కొలిపారో, అలాంటి భయంకరమైన స్త్రీని నేను చూచాను.
ఏష ఈదృశకః స్వప్నో దృష్టో వై దితినన్దనాః దృష్టః కథం హి కష్టాయ అసురాణాం భవిష్యతి
ఇలాంటి స్వప్నం నాకు కనబడింది, దితి కుమారులారా. ఈ దృష్టి ఎలా కలిగింది? ఇది అసురులకు ఎంత కష్టం తెస్తుందో!
యది వో ఽహం క్షమో రాజా యదిదం వేత్థ చేద్ధితమ్ నిబోధధ్వం సుమనసో న చాసూయితుమ్ అర్హథ
నేను మీకు రాజుగా యోగ్యుడినైతే, మీకు ఏది మేలో తెలుసుంటే, దయచేసి శ్రద్ధగా వినండి, అసూయపడి ఉండకండి.
కామం చేర్ష్యాం చ కోపం చ అసూయాం సంవిహాయ చ సత్యే దమే చ ధర్మే చ మునివాదే చ తిష్ఠత
కామం, అసూయ, కోపం, ద్వేషం అన్నీ వదిలిపెట్టి, సత్యం, ఆత్మనిగ్రహం, ధర్మం, మునుల మాటల్లో నిలబడండి.
శాన్తయశ్చ ప్రయుజ్యన్తాం పూజ్యతాం చ మహేశ్వరః యది నామాస్య స్వప్నస్య హ్య్ ఏవం చోపరమో భవేత్
శాంతి నెలకొనాలని చూసి, మహేశ్వరుడిని పూజించండి. ఈ స్వప్నం ఇక్కడితో ముగిస్తే మంచిదే.
కుప్యతే నో ధ్రువం రుద్రో దేవదేవస్త్రిలోచనః భవిష్యాణి చ దృశ్యన్తే యతో నస్త్రిపురే ఽసురాః
దేవతల దేవుడు, త్రినేత్రుడు అయిన రుద్రుడు మనపై కోపించలేదు అనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే త్రిపురలో మన అసురుల మధ్య భవిష్యత్తు సంకేతాలు కనబడుతున్నాయి.