రత్నాచితాని శోభన్తే పురాణ్యమరవిద్విషామ్ ప్రాసాదశతజుష్టాని కూటాగారోత్కటాని చ
దేవతలకు శత్రువులైన వారి నగరాలు రత్నాలతో అలంకరించబడి, వందలాది భవనాలు, ఎత్తయిన గోపురాలతో ప్రకాశించేవి.
సర్వేషాం కామగాని స్యుః సర్వలోకాతిగాని చ సోద్యానవాపీకూపాని సపద్మసరవన్తి చ
అవి అన్నీ కోరికలు నెరవేర్చే స్థలాలు, అన్ని లోకాలకన్నా గొప్పవి. ఉద్యానవనాలు, చెరువులు, బావులు, పద్మాలతో నిండిన సరస్సులు ఉన్నాయి.
అశోకవనభూతాని కోకిలారుతవన్తి చ చిత్రశాలావిశాలాని చతుఃశాలోత్తమాని చ
అక్కడ అశోకవనంలాంటి తోటలు, కోకిలలు కూసే వనాలు, అద్భుతమైన శాలలు, నాలుగు స్తంభాలపై ఉన్న గొప్ప భవనాలు ఉన్నాయి.
సప్తాష్టదశభౌమాని సత్కృతాని మయేన చ బహుధ్వజపతాకాని స్రగ్దామాలంకృతాని చ
ఏడు, ఎనిమిది, పది అంతస్తుల భవనాలు మాయుడు బాగా నిర్మించాడు. వాటిని ఎన్నో పతాకలు, జెండాలు, హారాలతో అలంకరించారు.
కిఙ్కిణీజాలశబ్దాని గన్ధవన్తి మహాన్తి చ సుసంయుక్తోపలిప్తాని పుష్పనైవేద్యవన్తి చ
అక్కడ మణిపూసల మణిగొలుసుల శబ్దాలు, పరిమళాలు, అందంగా అలంకరించిన గదులు, పుష్పాలు, నైవేద్యాలు ఉన్నాయి.
యజ్ఞధూమాన్ధకారాణి సంపూర్ణకలశాని చ గగనావరణాభాని హంసపఙ్క్తినిభాని చ
యజ్ఞధూమంతో చీకటి కమ్మిన ప్రదేశాలు, నిండిన కలశాలు, ఆకాశాన్ని కప్పినట్లుగా, హంసల వరుసల మాదిరిగా కనిపించేవి.
పఙ్క్తీకృతాని రాజన్తే గృహాణి త్రిపురే పురే ముక్తాకలాపైర్లమ్బద్భిర్ హసన్తీవ శశిశ్రియమ్
త్రిపుర నగరంలోని ఇళ్ళు వరుసగా నిలబడి, ముత్యాల హారాలు వేలాడుతూ, చంద్రుని కాంతిలా నవ్వుతున్నట్టు మెరిసేవి.
మల్లికాజాతిపుష్పాద్యైర్ గన్ధధూపాధివాసితైః పఞ్చేన్ద్రియసుఖైర్నిత్యం సమైః సత్పురుషైరివ
అవి మల్లిక, జాతిపువ్వులు, ఇతర పుష్పాల సుగంధంతో, ధూపంతో పరిమళించేవి. ఐదు ఇంద్రియాలకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే సుఖాలు ఎప్పుడూ ఉండేవి, మంచి మనుషుల సమూహంలా.
హేమరాజతలోహాద్యమణిరత్నాఞ్జనాఙ్కితాః ప్రాకారాస్త్రిపురే తస్మిన్ గిరిప్రాకారసంనిభాః
ఆ త్రిపురంలో ఉన్న ప్రాకారాలు బంగారం, వెండి, రాగి, విలువైన రత్నాలతో అలంకరించబడి, కొండల ప్రాకారాలను పోలి మెరిసిపోయాయి.
ఏకైకస్మిన్పురే తస్మిన్ గోపురాణాం శతం శతమ్ సపతాకాధ్వజవతాం దృశ్యన్తే గిరిశృఙ్గవత్
ఆ ప్రతి నగరంలో శత శతాలుగా గోపురాలు కనిపించేవి. అవన్నీ జెండాలు, పతాకలతో అలంకరించబడి, కొండ శిఖరాలను పోలి ఉండేవి.
నూపురారావరమ్యాణి త్రిపురే తత్పురాణ్యపి స్వర్గాతిరిక్తశ్రీకాణి తత్ర కన్యాపురాణి చ
త్రిపురలోని ఆ నగరాలు నూపురాల మణిహారాలతో మధురంగా మారి, స్వర్గానికి మించిన వైభవంతో మెరిసిపోయాయి. అక్కడ కన్యల నగరాలు కూడా ఉండేవి.
ఆరామైశ్చ విహారైశ్చ తడాగవటచత్వరైః సరోభిశ్చ సరిద్భిశ్చ వనైశ్చోపవనైరపి
ఆ నగరాలలో తోటలు, వినోద ప్రదేశాలు, చెరువులు, వటవృక్షాల మైదానాలు, సరస్సులు, నదులు, అడవులు, చిన్న చిన్న వనాలు కూడా ఉండేవి.
దివ్యభోగోపభోగాని నానారత్నయుతాని చ పుష్పోత్కరైశ్చ సుభగాస్ త్రిపురస్యోపనిర్గమాః పరిఖాశతగమ్భీరాః కృతా మాయానివారణైః
దివ్యమైన భోగాలు, రకరకాల రత్నాలతో అలంకరించబడినవి, అందమైన పుష్పగుచ్ఛాలు అక్కడ కనిపించేవి. త్రిపురకు వెలుపలికి వెళ్లే మార్గాలు వందల కొద్దీ లోతైన పరిఖలతో, మాయా రక్షణలతో నిర్మించబడ్డాయి.
నిశమ్య తద్దుర్గవిధానముత్తమం కృతం మయేనాద్భుతవీర్యకర్మణా దితేః సుతా దైవతరాజవైరిణః సహస్రశః ప్రాపురనన్తవిక్రమాః
మాయ అనే అద్భుత శిల్పి నిర్మించిన ఆ అద్భుతమైన కోట గురించి విని, దితి కుమారులు — దేవతలకు, రాజులకు శత్రువులైన వారు — వేలాది మంది అపారమైన వీరత్వంతో అక్కడికి చేరుకున్నారు.
తదాసురైర్దర్పితవైరిమర్దనైర్ జనార్దనైః శైలకరీన్ద్రసంనిభైః బభూవ పూర్ణం త్రిపురం తథా పురా యథామ్బరం భూరిజలైర్ జలప్రదైః
ఆ సమయంలో, అసురులు గర్వంతో, శత్రువులను జయిస్తూ, కొండ ఏనుగులను పోలి త్రిపురాన్ని నిండిపోయారు. అది వర్షాన్ని మోసుకొచ్చే మేఘాలతో ఆకాశం నిండినట్లు అయింది.
నిర్మితే త్రిపురే దుర్గే మయేనాసురశిల్పినా తద్దుర్గం దుర్గతాం ప్రాప బద్ధవైరైః సురాసురైః
మాయ అనే అసుర శిల్పి త్రిపుర కోటను నిర్మించినప్పుడు, ఆ కోట దేవతలు, అసురులు పరస్పర శత్రుత్వంతో ఉన్నవారు ఆశ్రయించడానికి స్థలంగా మారింది.
సకలత్రాః సపుత్రాశ్చ శస్త్రవన్తో ఽన్తకోపమాః మయాదిష్టాని వివిశుర్ గృహాణి హృషితాశ్చ తే
తమ భార్యలతో, పిల్లలతో, ఆయుధాలు ధరించి, యమధర్మరాజును పోలి భయంకరంగా ఉన్న వారు, మాయ చెప్పినట్లు ఆనందంగా ఆ ఇళ్లలోకి ప్రవేశించారు.
సింహా వనమివానేకే మకరా ఇవ సాగరమ్ రోషైశ్చైవాతిపారుష్యైః శరీరమివ సంహతైః
అక్కడ అనేక సింహాలు అడవిలో ఉన్నట్లుగా, మకరాలు సముద్రంలో ఉన్నట్లుగా, కోపంతో, కఠినతతో, జనాలు సమూహంగా కూడి ఉన్నారు.
తద్వద్బలిభిరధ్యస్తం తత్పురం దేవతారిభిః త్రిపురం సంకులం జాతం దైత్యకోటిశతాకులమ్
అలాగే, ఆ నగరాన్ని బలవంతమైన దేవతా శత్రువులు ఆక్రమించారు. త్రిపురం దైత్య లక్షలతో నిండి, కోలాహలంగా మారింది.
సుతలాదపి నిష్పత్య పాతాలాద్దానవాలయాత్ ఉపతస్థుః పయోదాభా యే చ గిర్యుపజీవినః
సుతలలోనుంచి, పాతాళంలోని దానవుల నివాసం నుండి, కొండల దగ్గర నివసించే వారు కూడా, మేఘాలను పోలి అక్కడికి చేరుకున్నారు.
యో యం ప్రార్థయతే కామం సమ్ప్రాప్తస్త్రిపురాశ్రయాత్ తస్య తస్య మయస్తత్ర మాయయా విదధాతి సః
ఎవరైనా త్రిపురాన్ని ఆశ్రయించి ఏదైనా కోరిక కోరితే, మాయ తన మాయతో వారికి ఆ కోరికను తీరుస్తూ ఉండేవాడు.
సచన్ద్రేషు ప్రదోషేషు సామ్బుజేషు సరఃసు చ ఆరామేషు సచూతేషు తపోధనవనేషు చ
చంద్రుడు వెలిగే సాయంత్రాల్లో, సరస్సుల్లోని కమలాలతో, మామిడితోటల్లో, తపస్సు చేసే వనాల్లో ఆనందంగా జీవించేవారు.
స్వఙ్గాశ్చన్దనదిగ్ధాఙ్గాం మాతంగాః సమదా ఇవ మృష్టాభరణవస్త్రాశ్చ మృష్టస్రగనులేపనాః
వారు తమ శరీరాన్ని గంధంతో పూసుకుని, మత్తులో ఉన్న ఏనుగులను పోలి, మెరిసే ఆభరణాలు, బట్టలు, అందమైన పుష్పమాలలు, అంగరాగాలతో అలంకరించుకుని ఉండేవారు.
ప్రియాభిః ప్రియక్రామాభిర్ హావభావప్రసూతిభిః నారీభిః సతతం రేముర్ ముదితాశ్చైవ దానవాః
ప్రియమైన స్త్రీలతో, మనోహరమైన నడకలతో, హావభావాలతో, దానవులు ఎప్పుడూ ఆనందంగా, ఉల్లాసంగా కాలం గడిపేవారు.
మయేన నిర్మితే స్థానే మోదమానా మహాసురాః అర్థే ధర్మే చ కామే చ నిదధుస్తే మతీః స్వయమ్
మాయ నిర్మించిన ఆ స్థలంలో, మహాసురులు సంతోషంగా ధనం, ధర్మం, కామం వంటి విషయాల్లో తమ మనస్సును పెట్టారు.
తేషాం త్రిపురయుక్తానాం త్రిపురే త్రిదశారిణామ్ వ్రజతి స్మ సుఖం కాలః స్వర్గస్థానాం యథా తథా
త్రిపురంలో నివసిస్తున్న దేవతా శత్రువులకు అక్కడ కాలం స్వర్గంలో ఉన్నవారిలా సుఖంగా గడిచింది.
శుశ్రూషన్తే పితౄన్పుత్రాః పత్న్యశ్చాపి పతీంస్తథా విముక్తకలహాశ్చాపి ప్రీతయః ప్రచురాభవన్
కొడుకులు తండ్రులను, భార్యలు భర్తలను మనస్ఫూర్తిగా సేవించేవారు. ఇంట్లో కలహాలు లేకుండా, ప్రేమాభిమానాలు ఎక్కువగా ఉండేవి.
నాధర్మస్త్రిపురస్థానాం బాధతే వీర్యవానపి అర్చయన్తో దితేః పుత్రాస్ త్రిపురాయతనే హరమ్
త్రిపురవాసులకు ధర్మానికి విరుద్ధమైనది ఏదీ బాధించలేదు, ఎంత బలమైనవారైనా. దితి కుమారులు త్రిపురలోని దేవాలయంలో హరుడిని భక్తిగా పూజించేవారు.
పుణ్యాహశబ్దానుచ్చేరుర్ ఆశీర్వాదాంశ్చ వేదగాన్ స్వనూపురరవోన్మిశ్రాన్ వేణువీణారవానపి
పుణ్యదినం అని పెద్దగా పలుకులు, ఆశీర్వాదాలు, వేదపారాయణాలు, పాదస్వరాలు, వేణువీణల ధ్వనులు కలిసిపోయి ప్రతిధ్వనించేవి.
హాసశ్చ వరనారీణాం చిత్తవ్యాకులకారకః త్రిపురే దానవేన్ద్రాణాం రమతాం శ్రూయతే సదా
అందమైన స్త్రీల నవ్వులు హృదయాలను హత్తుకునేవి. అవి త్రిపురలో ఎప్పుడూ వినిపిస్తూ, దానవేంద్రులను ఆనందింపజేసేవి.