కించిత్కాలం చరేయం వై విషయాన్వయసా తవ పూర్ణే వర్షసహస్రే తు ప్రతిదాస్యామి యౌవనమ్ స్వం చైవ ప్రతిపత్స్యే ఽహం పాప్మానం జరయా సహ
నీ బలంతో కొంతకాలం సుఖాలు అనుభవించాలి. వెయ్యేళ్లు పూర్తయిన తర్వాత నీ యవ్వనాన్ని తిరిగి ఇస్తాను; వృద్ధాప్యాన్ని దాని బాధలతో నేను తిరిగి స్వీకరిస్తాను.
ఏవముక్తః ప్రత్యువాచ పూరుః పితరమఞ్జసా యథాత్థ త్వం మహారాజ తత్కరిష్యామి తే వచః
ఇలా చెప్పగానే, పురు తన తండ్రిని నేరుగా ఉద్దేశించి — 'మీరు చెప్పినట్లే, మహారాజా, నేను మీ మాట నెరవేర్చుతాను' అన్నాడు.
ప్రతిపత్స్యామి తే రాజన్ పాప్మానం జరయా సహ గృహాణ యౌవనం మత్తశ్ చర కామాన్ యథేప్సితాన్
'రాజా! నేను వృద్ధాప్యాన్ని దాని బాధలతో పాటు స్వీకరిస్తాను. నా యవ్వనాన్ని మీరు తీసుకుని, మీకు ఇష్టమైన సుఖాలు అనుభవించండి.'
జరయాహం ప్రతిచ్ఛన్నో వయోరూపధరస్తవ యౌవనం భవతే దత్త్వా చరిష్యామి యథేచ్ఛయా
'వృద్ధాప్యంతో కప్పబడి, మీ వయస్సు, రూపాన్ని నేను ధరిస్తాను. నా యవ్వనాన్ని మీకు ఇచ్చి, మీకు ఇష్టమైనట్టు జీవిస్తాను.'
పూరో ప్రీతో ఽస్మి తే వత్స వరం చేమం దదామి తే సర్వకామసమృద్ధార్థా భవిష్యతి తవ ప్రజా
'పురు! నీవు నాకు ఎంతో ఆనందం కలిగించావు. ఈ వరాన్ని నీకు ఇస్తాను — నీ సంతానం అన్ని కోరికల్లోను, ధనంలోను సంపన్నంగా ఉంటుంది.'
ఏవముక్తః స రాజర్షిః కావ్యం స్మృత్వా మహావ్రతమ్ సంక్రామయామాస జరాం తదా పుత్రే మహాత్మని
ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ రాజర్షి కావ్యుని గొప్ప వ్రతాన్ని గుర్తు చేసుకుని, వృద్ధాప్యాన్ని తన మహాత్ముడైన కుమారునికి అప్పగించాడు.
పౌరవేణాథ వయసా యయాతిర్నహుషాత్మజః ప్రీతియుక్తో నరశ్రేష్ఠశ్ చచార విషయాన్ప్రియాన్
పురువు యవ్వనంతో నహుషుని కుమారుడు యయాతి, ఆనందంతో, మానవులలో శ్రేష్ఠుడు, ప్రియమైన సుఖాలను అనుభవించాడు.
యథాకామం యథోత్సాహం యథాకాలం యథాసుఖమ్ ధర్మావిరుద్ధాన్రాజేన్ద్రో యథార్హతి స ఏవ హి
తనకు ఇష్టమైనట్టు, ఉత్సాహంగా, సమయానికి, సంతోషంగా, ధర్మానికి విరుద్ధం కాని సుఖాలను రాజు అనుభవించాడు; అది ఆయనకు యోగ్యం.
దేవాన్ అతర్పయద్ యజ్ఞైః శ్రాద్ధైరపి పితామహాన్ దీనాననుగ్రహైరిష్టైః కామైశ్చ ద్విజసత్తమాన్
యజ్ఞాలతో దేవతలను, శ్రాద్ధాలతో పితృదేవతలను, దయతో దుర్బలులను, కావలసిన దానాలతో బ్రాహ్మణులను సంతృప్తిపరిచాడు.
అతిథీనన్నపానైశ్చ విశశ్చ ప్రతిపాలనైః ఆనృశంస్యేన శూద్రాంశ్చ దస్యూన్నిగ్రహణేన చ
అతిథులకు అన్నపానీయాలతో, ప్రజలను రక్షించడం ద్వారా, దయతో శూద్రులను, దుష్టులను శాసించడం ద్వారా ఆయన గౌరవించాడు.
ధర్మేణ చ ప్రజాః సర్వా యథావద్ అనురఞ్జయన్ యయాతిః పాలయామాస సాక్షాదిన్ద్ర ఇవాపరః
ధర్మంతో ప్రజలను సంతోషపరిచాడు యయాతి; ఆయన ప్రత్యక్షంగా ఇంద్రుడిలా పాలించాడు.
స రాజా సింహవిక్రాన్తో యువా విషయగోచరః అవిరోధేన ధర్మస్య చచార సుఖముత్తమమ్
ఆ రాజు సింహపాదాలతో, యవ్వనంతో, సుఖాలలో నిమగ్నంగా, ధర్మానికి విరుద్ధం కాకుండా పరమానందంగా జీవించాడు.
స సమ్ప్రాప్య శుభాన్కామాంస్ తృప్తః ఖిన్నశ్చ పార్థివః కాలం వర్షసహస్రాన్తం సస్మార మనుజాధిపః
తనకు కావలసిన శుభమైన కోరికలు నెరవేరిన తరువాత, ఆ రాజు సంతృప్తిగా ఉన్నాడు కానీ అలసిపోయాడు కూడా. అప్పుడు ఆ మనుష్యాధిపతి, వెయ్యేళ్ళ కాలం పూర్తయ్యే సమయం గుర్తు చేసుకున్నాడు.
పరిచిన్త్య స కాలజ్ఞః కలాకాష్ఠాశ్చ వీర్యవాన్ పూర్ణమ్ మత్వా తతః కాలం పూరుం పుత్రమువాచ హ
ఆ బలవంతుడు, కాలాన్ని బాగా తెలిసినవాడు, సమయం పూర్తయిందని ఆలోచించి, తన కుమారుడు పూరువుని పిలిచి ఇలా అన్నాడు.
న జాతు కామః కామానామ్ ఉపభోగేన శామ్యతి హవిషా కృష్ణవర్త్మేవ భూయ ఏవాభివర్ధతే
కామాలు అనుభవించడంవల్ల ఎప్పుడూ తగ్గవు; నెయ్యి పోసిన అగ్ని ఎలా ఇంకా ఎక్కువగా మండుతుందో, అలాగే కోరికలు మరింత పెరుగుతాయి.
యత్పృథివ్యాం వ్రీహియవం హిరణ్యం పశవః స్త్రియః నాలమేకస్య తత్సర్వమ్ ఇతి మత్వా శమం వ్రజేత్
ఈ భూమిపై ఎంత వరి, యవలు, బంగారం, పశువులు, స్త్రీలు ఉన్నా, ఇవన్నీ ఒక్కరికి సరిపోవు. ఇది తెలుసుకొని, మనిషి సంతృప్తిని పొందాలి.
యథాసుఖం యథోత్సాహం యథాకామమరిందమ సేవితా విషయాః పుత్ర యౌవనేన మయా తవ
శత్రువులను జయించినవాడా! నేను నా యవ్వనంలో, నీతో కలిసి, ఆనందంగా, ఉత్సాహంగా, నా ఇష్టానుసారం అన్ని విషయాలను అనుభవించాను.
పూరో ప్రీతో ఽస్మి భద్రం తే గృహాణేదం స్వయౌవనమ్ రాజ్యం చైవ గృహాణేదం త్వం హి మే ప్రియకృత్సుతః
పూరూ! నేను సంతోషించాను. నీకు శుభం కలగాలి. ఈ యవ్వనాన్ని, ఈ రాజ్యాన్ని స్వీకరించు. నువ్వు నాకు ఎంతో ఇష్టమైన కుమారుడివి.
ప్రతిపేదే జరాం రాజా యయాతిర్నాహుషస్తదా యౌవనం ప్రతిపేదే స పూరుః స్వం పునరాత్మనః
అప్పుడు నాహుషుని కుమారుడు యయాతి తనకు వృద్ధాప్యాన్ని స్వీకరించాడు. పూరూ తన యవ్వనాన్ని తిరిగి పొందాడు.
అభిషేక్తుకామం చ నృపం పూరుం పుత్రం కనీయసమ్ బ్రాహ్మణప్రముఖా వర్ణా ఇదం వచనమబ్రువన్
రాజు తన చిన్న కుమారుడు పూరువును పట్టాభిషేకం చేయాలనుకున్నప్పుడు, బ్రాహ్మణులు ముందుండి అన్ని వర్ణాలవారు ఇలా అన్నారు.
కథం శుక్రస్య దౌహిత్రం దేవయాన్యాః సుతం ప్రభో జ్యేష్ఠం యదుమతిక్రమ్య రాజ్యం పూరోః ప్రదాస్యసి
ప్రభూ! శుక్రుని మనుమరాలైన దేవయానీ కుమారుడైన పూరువుకు, నీ పెద్ద కుమారుడు యదువును పక్కనపెట్టి రాజ్యాన్ని ఎలా ఇస్తావు?
జ్యేష్ఠో యదుస్తవ సుతస్ తుర్వసుస్తదనన్తరమ్ శర్మిష్ఠాయాః సుతో ద్రుహ్యుస్ తథానుః పూరురేవ చ
నీ పెద్ద కుమారుడు యదు, తర్వాత తుర్వసు; శర్మిష్ఠ కుమారుడు ద్రుహ్యు, ఆ తరువాత అనువు, పూరూ కూడా ఉన్నాడు.
కథం జ్యేష్ఠమతిక్రమ్య కనీయాన్ రాజ్యమర్హతి ఏతత్సంబోధయామస్త్వాం స్వధర్మమనుపాలయ
పెద్దవాడిని పక్కనపెట్టి చిన్నవాడు రాజ్యానికి ఎలా అర్హుడు? నీకు ఇది స్పష్టంగా చెబుతున్నాం; నీవు నీ ధర్మాన్ని పాటించు.
బ్రాహ్మణప్రముఖా వర్ణాః సర్వే శృణ్వన్తు మే వచః జ్యేష్ఠం ప్రతి యతో రాజ్యం న దేయం మే కథంచన
బ్రాహ్మణులు ముందుండి అన్ని వర్ణాలవారు నా మాట వినండి: నేను ఎప్పుడూ పెద్దవాడికి రాజ్యం ఇవ్వను.
మమ జ్యేష్ఠేన యదునా నియోగో నానుపాలితః ప్రతికూలః పితుర్యశ్చ న స పుత్రః సతాం మతః
నా పెద్ద కుమారుడు యదు నా ఆజ్ఞను పాటించలేదు; తండ్రికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించాడు. అలాంటి వాడిని సద్గుణులలో కుమారుడిగా పరిగణించరు.
మాతాపిత్రోర్వచనకృద్ ధితః పథ్యశ్చ యః సుతః స పుత్రః పుత్రవద్యశ్చ వర్తతే పితృమాతృషు
తల్లి తండ్రి మాట వినేవాడు, మంచిగా ప్రవర్తించేవాడు, ధర్మ మార్గంలో నడిచేవాడు — అలాంటి వాడే నిజమైన కుమారుడు. తల్లిదండ్రుల పట్ల కుమారుడిలా ప్రవర్తించేవాడు.
యదునాహమవజ్ఞాతస్ తథా తుర్వసునాపి వా ద్రుహ్యుణా చానునా చైవమ్ అప్యవజ్ఞా కృతా భృశమ్
యదు నన్ను అవమానించాడు, అలాగే తుర్వసు, ద్రుహ్యు, అనువులు కూడా నన్ను చాలా అవమానించారు.
పూరుణా మే కృతం వాక్యం మానితం చ విశేషతః కనీయాన్మమ దాయాదో జరా యేన ధృతా మమ
పూరూ నా మాటను పాటించాడు, నాకు ప్రత్యేకంగా గౌరవం ఇచ్చాడు. అతడు చిన్నవాడైనా నా వారసుడు, ఎందుకంటే నా వృద్ధాప్యాన్ని భరించాడు.
మమ కామః స చ కృతః పూరుణా పుత్రరూపిణా శుక్రేణ చ వరో దత్తః కావ్యేనోశనసా స్వయమ్
నా కోరికను కుమారుడైన పూరూ నెరవేర్చాడు. అలాగే కవ్యుడు ఉశనుడు అయిన శుక్రుడు నాకు వరం ఇచ్చాడు.
పుత్రో యస్త్వానువర్తేత స రాజా పృథివీపతిః భవన్తః ప్రతిజానన్తు పూరూ రాజ్యే ఽభిషిచ్యతామ్
తండ్రి మాటను వినే కుమారుడే భూమికి రాజు కావాలి. మీరు అందరూ అంగీకరించండి — పూరువును రాజుగా పట్టాభిషేకం చేయాలి.