పూర్ణే వర్షసహస్రే తు తే ప్రదాస్యామి యౌవనమ్ స్వం చాదాస్యామి భూయో ఽహం పాప్మానం జరయా సహ
వెయ్యేళ్లు పూర్తయిన తర్వాత నీ యవ్వనాన్ని తిరిగి ఇస్తాను. మళ్లీ పాపంతో కూడిన ముసలితనాన్ని నేను స్వీకరిస్తాను.
న రాజ్యం న రథం నాశ్వం జీర్ణో భుఙ్క్తే న చ స్త్రియమ్ న రాగశ్చాస్య భవతి తజ్జరాం తే న కామయే
ముసలివాడు neither రాజ్యం, neither రథం, neither గుర్రం, neither స్త్రీని ఆస్వాదించలేడు; అతనికి కోరిక కూడా ఉండదు—అటువంటి ముసలితనాన్ని నేను కోరను.
యస్త్వం మే హృదయాజ్జాతో వయః స్వం న ప్రయచ్ఛసి తద్ద్రుహ్యో వై ప్రియః కామో న తే సమ్పత్స్యతే క్వచిత్
నువ్వు నా హృదయంలో పుట్టినవాడవైనా నీ యవ్వనాన్ని నాకు ఇవ్వకపోతే, ద్రుహ్యూ, నువ్వు ఎప్పటికీ నీకు ఇష్టమైనదాన్ని, కోరినదాన్ని పొందలేవు.
నౌర్ ఉపప్లవసంచారో యత్ర నిత్యం భవిష్యతి అరాజ్యభోజశబ్దం త్వం తత్ర ప్రాప్స్యసి సాన్వయః
ఎక్కడ ఎప్పుడూ పడవల మీద ప్రయాణం జరుగుతుందో, అక్కడ నువ్వూ నీ వంశమంతా రాజ్యాన్ని అనుభవించని వారు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతారు.
అనో త్వం ప్రతిపద్యస్వ పాప్మానం జరయా సహ ఏకం వర్షసహస్రం తు చరేయం యౌవనేన తే
అను, నీవు వృద్ధాప్యాన్ని దాని బాధలతో పాటు స్వీకరించు. నీ యవ్వనంతో నేను వెయ్యేళ్లు సుఖంగా జీవించాలి.
జీర్ణః శిశురివాదత్తే కాలే ఽన్నమశుచిర్యథా న జుహోతి చ కాలే ఽగ్నిం తాం జరాం నాభికామయే
వృద్ధుడు చిన్నపిల్లవాడిలా, సమయానికి తినకుండా అపవిత్రంగా ఆహారం తీసుకుంటాడు; సమయానికి అగ్నికి హోమం చేయడంలేదు. అలాంటి వృద్ధాప్యం నాకు ఇష్టం లేదు.
యస్త్వం మే హృదయాజ్జాతో వయః స్వం న ప్రయచ్ఛసి జరాదోషస్త్వయోక్తో యస్ తస్మాత్త్వం ప్రతిపద్యసే
నీవు నా హృదయం నుండి పుట్టినవాడవు, అయినా నీ యవ్వనాన్ని నాకు ఇవ్వడం లేదు. వృద్ధాప్య దోషాన్ని నీవే చెప్పావు కాబట్టి, అది నీవే స్వీకరించాలి.
ప్రజాశ్చ యౌవనం ప్రాప్తా వినశ్యన్తి హ్య్ అనో తవ అగ్నిప్రస్కన్దనగతస్ త్వం చాప్యేవం భవిష్యసి
అను, నీ సంతానం యవ్వనాన్ని పొందిన తర్వాత నశించిపోతుంది. అగ్ని మసకబారినప్పుడు నీవూ అలాగే అవుతావు.
పూరో త్వం ప్రతిపద్యస్వ పాప్మానం జరయా సహ త్వం మే ప్రియతరః పుత్రస్ త్వం వరీయాన్ భవిష్యసి
పురు, నీవు వృద్ధాప్యాన్ని దాని బాధలతో పాటు స్వీకరించు. నీవు నాకు కుమారుడికంటే ఎక్కువ ప్రియమైనవాడవు; నీవు మహానుభావుడవుతావు.
జరా వలీ చ మాం తాత పలితాని చ పర్యగుః కావ్యస్యోశనసః శాపాన్ న చ తృప్తో ఽస్మి యౌవనే
తండ్రి! వృద్ధాప్యం, ముడతలు, తెల్ల జుట్టు ఇవన్నీ కావ్య ఉశనసుని శాపం వల్ల నాకు వచ్చాయి. అయినా యవ్వనంలో నేను తృప్తిపడలేదు.
కించిత్కాలం చరేయం వై విషయాన్వయసా తవ పూర్ణే వర్షసహస్రే తు ప్రతిదాస్యామి యౌవనమ్ స్వం చైవ ప్రతిపత్స్యే ఽహం పాప్మానం జరయా సహ
నీ బలంతో కొంతకాలం సుఖాలు అనుభవించాలి. వెయ్యేళ్లు పూర్తయిన తర్వాత నీ యవ్వనాన్ని తిరిగి ఇస్తాను; వృద్ధాప్యాన్ని దాని బాధలతో నేను తిరిగి స్వీకరిస్తాను.
ఏవముక్తః ప్రత్యువాచ పూరుః పితరమఞ్జసా యథాత్థ త్వం మహారాజ తత్కరిష్యామి తే వచః
ఇలా చెప్పగానే, పురు తన తండ్రిని నేరుగా ఉద్దేశించి — 'మీరు చెప్పినట్లే, మహారాజా, నేను మీ మాట నెరవేర్చుతాను' అన్నాడు.
ప్రతిపత్స్యామి తే రాజన్ పాప్మానం జరయా సహ గృహాణ యౌవనం మత్తశ్ చర కామాన్ యథేప్సితాన్
'రాజా! నేను వృద్ధాప్యాన్ని దాని బాధలతో పాటు స్వీకరిస్తాను. నా యవ్వనాన్ని మీరు తీసుకుని, మీకు ఇష్టమైన సుఖాలు అనుభవించండి.'
జరయాహం ప్రతిచ్ఛన్నో వయోరూపధరస్తవ యౌవనం భవతే దత్త్వా చరిష్యామి యథేచ్ఛయా
'వృద్ధాప్యంతో కప్పబడి, మీ వయస్సు, రూపాన్ని నేను ధరిస్తాను. నా యవ్వనాన్ని మీకు ఇచ్చి, మీకు ఇష్టమైనట్టు జీవిస్తాను.'
పూరో ప్రీతో ఽస్మి తే వత్స వరం చేమం దదామి తే సర్వకామసమృద్ధార్థా భవిష్యతి తవ ప్రజా
'పురు! నీవు నాకు ఎంతో ఆనందం కలిగించావు. ఈ వరాన్ని నీకు ఇస్తాను — నీ సంతానం అన్ని కోరికల్లోను, ధనంలోను సంపన్నంగా ఉంటుంది.'
ఏవముక్తః స రాజర్షిః కావ్యం స్మృత్వా మహావ్రతమ్ సంక్రామయామాస జరాం తదా పుత్రే మహాత్మని
ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ రాజర్షి కావ్యుని గొప్ప వ్రతాన్ని గుర్తు చేసుకుని, వృద్ధాప్యాన్ని తన మహాత్ముడైన కుమారునికి అప్పగించాడు.
పౌరవేణాథ వయసా యయాతిర్నహుషాత్మజః ప్రీతియుక్తో నరశ్రేష్ఠశ్ చచార విషయాన్ప్రియాన్
పురువు యవ్వనంతో నహుషుని కుమారుడు యయాతి, ఆనందంతో, మానవులలో శ్రేష్ఠుడు, ప్రియమైన సుఖాలను అనుభవించాడు.
యథాకామం యథోత్సాహం యథాకాలం యథాసుఖమ్ ధర్మావిరుద్ధాన్రాజేన్ద్రో యథార్హతి స ఏవ హి
తనకు ఇష్టమైనట్టు, ఉత్సాహంగా, సమయానికి, సంతోషంగా, ధర్మానికి విరుద్ధం కాని సుఖాలను రాజు అనుభవించాడు; అది ఆయనకు యోగ్యం.
దేవాన్ అతర్పయద్ యజ్ఞైః శ్రాద్ధైరపి పితామహాన్ దీనాననుగ్రహైరిష్టైః కామైశ్చ ద్విజసత్తమాన్
యజ్ఞాలతో దేవతలను, శ్రాద్ధాలతో పితృదేవతలను, దయతో దుర్బలులను, కావలసిన దానాలతో బ్రాహ్మణులను సంతృప్తిపరిచాడు.
అతిథీనన్నపానైశ్చ విశశ్చ ప్రతిపాలనైః ఆనృశంస్యేన శూద్రాంశ్చ దస్యూన్నిగ్రహణేన చ
అతిథులకు అన్నపానీయాలతో, ప్రజలను రక్షించడం ద్వారా, దయతో శూద్రులను, దుష్టులను శాసించడం ద్వారా ఆయన గౌరవించాడు.
ధర్మేణ చ ప్రజాః సర్వా యథావద్ అనురఞ్జయన్ యయాతిః పాలయామాస సాక్షాదిన్ద్ర ఇవాపరః
ధర్మంతో ప్రజలను సంతోషపరిచాడు యయాతి; ఆయన ప్రత్యక్షంగా ఇంద్రుడిలా పాలించాడు.
స రాజా సింహవిక్రాన్తో యువా విషయగోచరః అవిరోధేన ధర్మస్య చచార సుఖముత్తమమ్
ఆ రాజు సింహపాదాలతో, యవ్వనంతో, సుఖాలలో నిమగ్నంగా, ధర్మానికి విరుద్ధం కాకుండా పరమానందంగా జీవించాడు.
స సమ్ప్రాప్య శుభాన్కామాంస్ తృప్తః ఖిన్నశ్చ పార్థివః కాలం వర్షసహస్రాన్తం సస్మార మనుజాధిపః
తనకు కావలసిన శుభమైన కోరికలు నెరవేరిన తరువాత, ఆ రాజు సంతృప్తిగా ఉన్నాడు కానీ అలసిపోయాడు కూడా. అప్పుడు ఆ మనుష్యాధిపతి, వెయ్యేళ్ళ కాలం పూర్తయ్యే సమయం గుర్తు చేసుకున్నాడు.
పరిచిన్త్య స కాలజ్ఞః కలాకాష్ఠాశ్చ వీర్యవాన్ పూర్ణమ్ మత్వా తతః కాలం పూరుం పుత్రమువాచ హ
ఆ బలవంతుడు, కాలాన్ని బాగా తెలిసినవాడు, సమయం పూర్తయిందని ఆలోచించి, తన కుమారుడు పూరువుని పిలిచి ఇలా అన్నాడు.
న జాతు కామః కామానామ్ ఉపభోగేన శామ్యతి హవిషా కృష్ణవర్త్మేవ భూయ ఏవాభివర్ధతే
కామాలు అనుభవించడంవల్ల ఎప్పుడూ తగ్గవు; నెయ్యి పోసిన అగ్ని ఎలా ఇంకా ఎక్కువగా మండుతుందో, అలాగే కోరికలు మరింత పెరుగుతాయి.
యత్పృథివ్యాం వ్రీహియవం హిరణ్యం పశవః స్త్రియః నాలమేకస్య తత్సర్వమ్ ఇతి మత్వా శమం వ్రజేత్
ఈ భూమిపై ఎంత వరి, యవలు, బంగారం, పశువులు, స్త్రీలు ఉన్నా, ఇవన్నీ ఒక్కరికి సరిపోవు. ఇది తెలుసుకొని, మనిషి సంతృప్తిని పొందాలి.
యథాసుఖం యథోత్సాహం యథాకామమరిందమ సేవితా విషయాః పుత్ర యౌవనేన మయా తవ
శత్రువులను జయించినవాడా! నేను నా యవ్వనంలో, నీతో కలిసి, ఆనందంగా, ఉత్సాహంగా, నా ఇష్టానుసారం అన్ని విషయాలను అనుభవించాను.
పూరో ప్రీతో ఽస్మి భద్రం తే గృహాణేదం స్వయౌవనమ్ రాజ్యం చైవ గృహాణేదం త్వం హి మే ప్రియకృత్సుతః
పూరూ! నేను సంతోషించాను. నీకు శుభం కలగాలి. ఈ యవ్వనాన్ని, ఈ రాజ్యాన్ని స్వీకరించు. నువ్వు నాకు ఎంతో ఇష్టమైన కుమారుడివి.
ప్రతిపేదే జరాం రాజా యయాతిర్నాహుషస్తదా యౌవనం ప్రతిపేదే స పూరుః స్వం పునరాత్మనః
అప్పుడు నాహుషుని కుమారుడు యయాతి తనకు వృద్ధాప్యాన్ని స్వీకరించాడు. పూరూ తన యవ్వనాన్ని తిరిగి పొందాడు.
అభిషేక్తుకామం చ నృపం పూరుం పుత్రం కనీయసమ్ బ్రాహ్మణప్రముఖా వర్ణా ఇదం వచనమబ్రువన్
రాజు తన చిన్న కుమారుడు పూరువును పట్టాభిషేకం చేయాలనుకున్నప్పుడు, బ్రాహ్మణులు ముందుండి అన్ని వర్ణాలవారు ఇలా అన్నారు.