తతస్తుష్టస్తు భగవాంస్ తస్మై నారాయణో హరిః వరం వృణీష్వ ప్రోవాచ పరమాత్మా జనార్దనః
అప్పుడు ఆనందించిన నారాయణుడు హరి, అతనితో ఇలా అన్నాడు: 'వెచ్చుకో కావలసిన వరాన్ని.' అని పరమాత్మ అయిన జనార్దనుడు పలికాడు.
తతో వవ్రే వరాన్సోమః శక్రలోకం జయామ్యహమ్ ప్రత్యక్షమేవ భోక్తారో భవన్తు మమ మన్దిరే
అప్పుడా సోముడు ఇలా వరాలు కోరుకున్నాడు: 'నేను ఇంద్ర లోకాన్ని జయించాలి; నా మందిరంలో ఉన్నవారు నా కళ్లముందే ఆనందించాలి.'
రాజసూయే సురగణా బ్రహ్మాద్యాః సన్తు మే ద్విజాః రక్షఃపాలః శివో ఽస్మాకమ్ ఆస్తాం శూలధరో హరః
'నా రాజసూయ యాగంలో దేవతలు, బ్రహ్మ మొదలైనవారు నా యాజ్ఞికులు కావాలి; త్రిశూలధారి శివుడు మాకు రక్షకుడిగా ఉండాలి.'
తథేత్యుక్తః స ఆజహ్రే రాజసూయం తు విష్ణునా హోతాత్రిర్ భృగురధ్వర్యుర్ ఉద్గాతాభూచ్చతుర్ముఖః
'అలాగేనని' అనగానే, విష్ణువుతో కలిసి రాజసూయ యాగం నిర్వహించాడు; అత్రి హోతా, భృగు అధ్వర్యువు, నాలుగు ముఖాలున్న బ్రహ్ముడు ఉద్గాతగా వ్యవహరించారు.
బ్రహ్మత్వమగమత్తస్య ఉపద్రష్టా హరిః స్వయమ్ సదస్యాః సనకాద్యాస్తు రాజసూయవిధౌ స్మృతాః
అతడు బ్రహ్మ పదవిని పొందాడు; హరిదేవుడు స్వయంగా పర్యవేక్షకుడిగా ఉన్నాడు; సనకుడు మొదలైన వారు రాజసూయ యాగంలో సభ్యులుగా గుర్తించబడ్డారు.
చమసాధ్వర్యవస్తత్ర విశ్వే దేవా దశైవ తు త్రైలోక్యం దక్షిణా తేన ఋత్విగ్భ్యః ప్రతిపాదితమ్
ఆ యాగంలో పది విశ్వదేవతలు చమస్, అధ్వర్యు పాత్రలు నిర్వహించారు; మూడు లోకాలను యాగంలో పాల్గొన్న యాజ్ఞికులకు దక్షిణగా ఇచ్చాడు.
తతః సమాప్తే ఽవభృథే తద్రూపాలోకనేచ్ఛవః కామబాణాభితప్తాఙ్గ్యో నవ దేవ్యః సిషేవిరే
అవభృథస్నానం ముగిసిన తర్వాత, అతని రూపాన్ని చూడాలని ఆశతో, కామబాణాల తాపంతో ఉన్న తొమ్మిది దేవతలు అతని సేవలో ప్రవేశించాయి.
లక్ష్మీర్నారాయణం త్యక్త్వా సినీవాలీ చ కర్దమమ్ ద్యుతిర్విభావసుం తద్వత్ తుష్టిర్ధాతారమవ్యయమ్
లక్ష్మీదేవి నారాయణుడిని విడిచిపెట్టింది; సీనీవాళి కర్దముని వదిలింది; ద్యుతి విభావసువును వదిలింది; తుష్టి కూడా ధాతాను అలాగే విడిచింది.
ప్రభా ప్రభాకరం త్యక్త్వా హవిష్మన్తం కుహూః స్వయమ్ కీర్తిర్జయన్తం భర్తారం వసుర్మారీచకశ్యపమ్
ప్రభా ప్రభాకరుని విడిచింది; కుహూ స్వయంగా హవిష్మంతుని వదిలింది; కీర్తి తన భర్త జయంతుని వదిలింది; వసు మరీచికశ్యపుని విడిచింది.
ధృతిస్ త్యక్త్వా పీతం నన్దిం సోమమేవాభజంస్తదా స్వకీయా ఇవ సోమో ఽపి కామయామాస తాస్తదా
ధృతి పీతుని, నందిని విడిచిపెట్టి, ఆ సమయంలో సోముని సేవించింది; అప్పుడా సోముడు కూడా వారిని తనవారిలా కోరుకున్నాడు.
ఏవం కృతాపచారస్య తాసాం భర్తృగణస్తదా న శశాకాపచారాయ శాపైః శస్త్రాదిభిః పునః
ఇలా తమ భార్యలను కోల్పోయిన భర్తలు అపచారం జరిగినా, వారు శాపాలతో గానీ, ఆయుధాలతో గానీ ప్రతీకారం చేయలేకపోయారు.
తథాప్యరాజత విధుర్ దశధా భావయన్దిశః సోమః ప్రాప్యాథ దుష్ప్రాప్యమ్ ఐశ్వర్యమృషిసంస్కృతమ్ సప్తలోకైకనాథత్వమ్ అవాప తపసా తదా
అయినా, సోముడు పదిహేను దిక్కులను అభివృద్ధి చేస్తూ పరిపాలించాడు; మహర్షుల ఆశీర్వాదంతో దుర్లభమైన ఐశ్వర్యాన్ని తపస్సుతో పొందాడు; ఏడు లోకాలకూ ఏకైక అధిపతిగా మారాడు.
కదాచిదుద్యానగతామపశ్యద్ అనేకపుష్పాభరణైశ్చ శోభితామ్ బృహన్నితమ్బస్తనభారఖేదాత్ పుష్పస్య భఙ్గే ఽప్యతిదుర్బలాఙ్గీమ్
ఒకసారి, ఉద్యానవనంలో విహరిస్తూ, అనేక పుష్పాలతో అలంకరించబడిన తారను చూశాడు; ఆమె విస్తృత నితంబాలు, వక్షోజాల భారంతో, పుష్పం విరిగినా అలసిపోయేంత సున్నితంగా కనిపించింది.
భార్యాం చ తాం దేవగురోర్ అనఙ్గ బాణాభిరామాయతచారునేత్రామ్ తారాం స తారాధిపతిః స్మరార్తః కేశేషు జగ్రాహ వివిక్తభూమౌ
ఆమె దేవతల గురువు భార్య, విశాలమైన అందమైన కళ్లతో, మన్మథబాణాల తాకిడితో మోహితురాలైంది; చంద్రుడు ప్రేమతో తారను ఒంటరిగా ఉన్న చోట కేశాలలో పట్టుకున్నాడు.
సాపి స్మరార్తా సహ తేన రేమే తద్రూపకాన్త్యా హృతమానసేన చిరం విహృత్యాథ జగామ తారాం విధుర్గృహీత్వా స్వగృహం తతో ఽపి
ఆమె కూడా ప్రేమవశంగా, అతనితో ఆనందించింది; అతని రూపకాంతికి మనసు మరిగి, చాలాకాలం అతనితో గడిపింది; ఆ తరువాత చంద్రుడు తారను తన ఇంటికి తీసుకెళ్లాడు.
న తృప్తిరాసీచ్చ గృహే ఽపి తస్య తారానురక్తస్య సుఖాగమేషు బృహస్పతిస్ తద్విరహాగ్నిదగ్ధస్ తద్ధ్యాననిష్ఠైకమనా బభూవ
తన ఇంట్లో ఉన్నా, తారపై ప్రేమతో అతడు తృప్తి పొందలేకపోయాడు; ఆమె వियोगాగ్నిలో బృహస్పతి కాలిపోయి, ఆమె ధ్యానంలోనే మనస్సు లీనమయ్యాడు.
శశాక శాపం న చ దాతుమ్ అస్మై న మన్త్రశస్త్రాగ్నివిషైరశేషైః తస్యాపకర్తుం వివిధైరుపాయైర్ నైవాభిచారైరపి వాగధీశః
వాక్పతికి శాపం చేయడం సాధ్యపడలేదు. మంత్రాలు, ఆయుధాలు, అగ్ని, విషం, ఇంకా ఎన్నో మార్గాలు ప్రయత్నించినా, వశీకరణ మంత్రాలు కూడా ప్రయోగించినా, ఆ శాపాన్ని తొలగించలేకపోయాడు.
స యాచయామాస తతస్తు దైన్యాత్ సోమం స్వభార్యార్థమనఙ్గతప్తః స యాచ్యమానో ఽపి దదౌ న తారాం బృహస్పతేస్తత్సుఖపాశబద్ధః
తన భార్య కోసం దుఃఖంతో, పరస్త్రీపై మోహంతో బలహీనుడై, సోముని వేడుకున్నాడు. ఎంత వేడుకున్నా, సోముడు తారను తిరిగి ఇవ్వలేదు. ఆమెతో ఉన్న ఆనందానికి బందీ అయిపోయాడు.
మహేశ్వరేణాథ చతుర్ముఖేణ సాధ్యైర్ మరుద్భిః సహ లోకపాలైః దదౌ యదా తాం న కథంచిద్ ఇన్దుస్ తదా శివః క్రోధపరో బభూవ
మహేశ్వరుడు, బ్రహ్మ, సాధ్యులు, మరుత్లు, లోకపాళకులు అందరూ కలిసి సోముని అడిగినా, అతడు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ తారను ఇవ్వలేదు. అప్పుడు శివుడు తీవ్రమైన కోపంతో నిండిపోయాడు.
యో వామదేవః ప్రథితః పృథివ్యామ్ అనేకరుద్రార్చితపాదపద్మః తతః సశిష్యో గిరిశః పినాకీ బృహస్పతిస్నేహవశానుబద్ధః
భూమిపై ప్రసిద్ధుడైన వామదేవుడు, అనేక రుద్రులు పూజించే పాదపద్మాలవాడు, శివుడు తన శిష్యులతో కలిసి, బృహస్పతి మీద ఉన్న అనురాగంతో ఆగిపోయాడు.
ధనుర్గృహీత్వాజగవం పురారిర్ జగామ భూతేశ్వరసిద్ధజుష్టః యుద్ధాయ సోమేన విశేషదీప్తతృతీయనేత్రానలభీమవక్త్రః
పురారిని, తన అజగవ ధనుస్సు చేత పట్టుకొని, భూతేశ్వరులు, సిద్ధులతో కలిసి, యుద్ధానికి సిద్ధమై, మూడవ కన్ను అగ్నిలా మండుతూ, భయంకరమైన ముఖంతో సోముని వైపు వెళ్లాడు.
సహైవ జగ్ముశ్చ గణేశకాద్యా వింశచ్చతుఃషష్టిగణాస్త్రయుక్తాః యక్షేశ్వరః కోటిశతైర్ అనేకైర్ యుతో ఽన్వగాత్ స్యన్దనసంస్థితానామ్
అతనితో పాటు గణేశుడు మొదలైన వారు, ఇరవై నాలుగు, అరవై ఆరు గణాలతో కలిసి వెళ్లారు. యక్షేశ్వరుడు అనేక కోట్ల యక్షులతో, రథాలపై కూర్చొని వెంట వెళ్లాడు.
వేతాలయక్షోరగకింనరాణాం పద్మేన చైకేన తథార్బుదేన లక్షైస్ త్రిభిర్ ద్వాదశభీ రథానాం సోమో ఽప్యగాత్తత్ర వివృద్ధమన్యుః
వేటాళులు, యక్షులు, పాములు, కిన్నరులు—ఒక పద్మ, ఒక అర్బుదం సంఖ్యలో, మూడు లక్షలు, పన్నెండు వేల రథాలతో, సోముడు కూడా అక్కడకు వచ్చాడు. అతని కోపం మరింత పెరిగింది.
నక్షత్రదైత్యాసురసైన్యయుక్తః శనైశ్చరాఙ్గారకవృద్ధతేజాః జగ్ముర్భయం సప్త తథైవ లోకాశ్ చచాల భూర్ ద్వీపసముద్రగర్భా
నక్షత్రాసురులు, దైత్యులు, అసురుల సైన్యాలతో, శనిగ్రహం, మంగళుడు కలిసిన బలంతో, ఏడు లోకాలు భయంతో వణికిపోయాయి. ద్వీపాలు, సముద్రాలతో కూడిన భూమి కంపించింది.
స సోమమేవాభ్యగమత్పినాకీ గృహీతదీప్తాస్త్రవిశాలవహ్నిః అథాభవద్ భీషణభీమసేనసైన్యద్వయస్యాపి మహాహవో ఽసౌ
పినాకిని, అగ్నిలా మండే ఆయుధాలు చేత పట్టుకొని, సోముని వైపు నేరుగా వెళ్లాడు. అప్పుడు రెండు భయంకరమైన సైన్యాల మధ్య ఘోరమైన యుద్ధం ప్రారంభమైంది.
అశేషసత్త్వక్షయకృత్ప్రవృద్ధస్ తీక్ష్ణాయుధాస్త్రజ్వలనైకరూపః శస్త్రైరథాన్యోన్యమశేషసైన్యం ద్వయోర్జగామ క్షయముగ్రతీక్ష్ణైః
తీవ్రమైన, పెరుగుతున్న ఆ యుద్ధంలో, పదునైన ఆయుధాలు, అస్త్రాలు అగ్నిలా మండుతూ, రెండు సైన్యాలూ పూర్తిగా నాశనం అయ్యాయి.
పతన్తి శస్త్రాణి తథోజ్జ్వలాని స్వర్భూమిపాతాలమథో దహన్తి రుద్రః కోపాద్బ్రహ్మశీర్షం ముమోచ సోమో ఽపి సోమాస్త్రమమోఘవీర్యమ్
మండే ఆయుధాలు పడి, ఆకాశం, భూమి, పాతాళాన్ని కాల్చాయి. రుద్రుడు కోపంతో బ్రహ్మశిరస్సు అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. సోముడు కూడా అపరాజితమైన సోమాస్త్రాన్ని వదిలాడు.
తయోర్నిపాతేన సముద్రభూమ్యోర్ అథాన్తరిక్షస్య చ భీతిరాసీత్ తదస్త్రయుగ్మం జగతాం క్షయాయ ప్రవృద్ధమాలోక్య పితామహో ఽపి
ఆ రెండు అస్త్రాలు పడటంతో, సముద్రంలో, భూమిపై, ఆకాశంలో భయాందోళన కలిగింది. ఆ రెండు అస్త్రాలు లోకాల నాశనానికి పెరుగుతుండటాన్ని చూసి, బ్రహ్మదేవుడికీ భయం వేసింది.
అన్తః ప్రవిశ్యాథ కథం కథంచిన్ నివారయామాస సురైః సహైవ అకారణం కిం క్షయకృజ్జనానాం సోమ త్వయాపీత్థమ్ అకారి కార్యమ్
అప్పుడు బ్రహ్మదేవుడు దేవతలతో కలిసి మధ్యలోకి వచ్చి, ఆ అస్త్రాలను ఎలా అయినా ఆపేశాడు. 'సోమా! నీవు ఎందుకు నిర్దోషులైన ప్రజలకు నాశనం తెచ్చే పని చేశావు?' అని ప్రశ్నించాడు.
యస్మాత్పరస్త్రీహరణాయ సోమ త్వయా కృతం యుద్ధమతీవ భీమమ్ పాపగ్రహస్త్వం భవితా జనేషు శాన్తో ఽప్యలం నూనమథో సితాన్తే భార్యామిమామర్పయ వాక్పతేస్త్వం న చావమానో ఽస్తి పరస్వహారే
పరస్త్రీని అపహరించడానికి నీవు ఈ భయంకరమైన యుద్ధం చేశావు కాబట్టి, సోమా! నీవు ప్రజల్లో పాపగ్రహంగా మారిపోతావు. నీవు నిశ్చలంగా ఉన్నా కూడా హాని కలిగిస్తావు. ఇప్పుడు యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత, వాక్పతికి అతని భార్యను తిరిగి ఇవ్వు. పరస్వాన్ని తిరిగి ఇవ్వడంలో అవమానం లేదు.