పదార్థం: అతడు గర్జనతో, తనకు నచ్చిన విధంగా ముందుకు సాగి, ఆ సేనను గాలి గడ్డి తడిపినట్టు చెల్లాచెదురుగా చేసాడు. వెంటనే, ఆ దైత్యాధిపతులు ఆకాశంలో సంచరించి, కొండలు, శిలలు, కొండచరియలతో కూడిన రాళ్ళ వర్షాన్ని విరుచుకుపోయారు. ఆ రాళ్ళ వర్షం సింహముతో పోలిన దేవుని శిరస్సుపై పడింది, అది పదిదిశల్లో చిరుగుల్లా చెల్లిపోయింది. దైత్యసేనలు రాళ్ళ ప్రవాహాలతో ఆ సింహాన్ని, శత్రువుల శత్రువును, మేఘాలు పర్వతాన్ని ప్రవాహాలతో కప్పినట్టు కప్పివేశాయి. అయినప్పటికీ, ఆ దైత్యసేనలు భయంకరమైన బలమున్న ఆ దేవుని చలించలేకపోయాయి; సముద్రం పెద్ద పర్వతాన్ని కదిలించలేనట్టు. అప్పుడు, రాళ్ళ వర్షం విఫలమైన తరువాత, మేఘాలు దిక్కులన్నీ నీటి ప్రవాహాలతో కప్పాయి. ఆకాశం నుంచి వేగంగా పడిన నీటి ప్రవాహాలు, దిక్కులన్నీ, ఉపదిక్కులన్నీ కప్పేశాయి. ఆ ప్రవాహాలు భూమి మీద, ఆకాశంలో, అన్ని చోట్ల పడినా, ఆ దేవునిని తాకలేదు; అవి నిరంతరంగా నేలపై పడుతున్నాయి. వర్షం బయట పడింది, కానీ యుద్ధంలో నిలిచిన సింహంతో పోలిన వానిపై పడలేదు; అది మాయ వల్ల జరిగినది. రాళ్ళ భయంకరమైన వర్షం నాశనం అయింది, నీటి వర్షం ఎండిపోయింది; అప్పుడు ఆ దైత్యుడు అగ్ని, వాయువులతో కూడిన మాయను విడుదల చేశాడు. అప్పుడు, సహస్రనేత్రుడు, ప్రకాశవంతుడు అయిన ఇంద్రుడు, మేఘదాతలతో కలిసి ఆ అగ్ని మాయను భారీ నీటి వర్షంతో ఆపాడు. ఆ మాయ యుద్ధంలో ఎదుర్కొనబడినప్పుడు, ఆ దైత్యుడు అన్ని దిక్కులలో భయంకరమైన, గాఢమైన చీకటిని విరజిమ్మాడు. ప్రపంచం చీకటిలో కప్పబడింది; దైత్యులు యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు. కానీ అతడు తన ప్రకాశంతో చుట్టబడి, సూర్యుడిలా వెలుగులో మెరిసాడు. యుద్ధంలో, దైత్యులు అతని నుదిటిపై మూడు అగ్ని జ్వాలలు, శూలంతో గుర్తించబడిన వంకర నుదురు, మూడు ప్రవాహాలతో కూడిన గంగా వంటి గుర్తులను చూశారు. అప్పుడు, వారి మాయలు నాశనం కావడంతో, దితి కుమారులు, ముఖాలు తెల్లబడి, హిరణ్యకశిపుని వద్ద ఆశ్రయాన్ని కోరారు. ఆ సమయంలో, హిరణ్యకశిపుడు కోపంతో మండిపడి, తన ప్రకాశంతో రగిలిపోతూ, ప్రపంచాన్ని చీకటిలో కప్పాడు. ఆవాహ, ప్రవాహ, వివాహ, ఉదావాహ, పరావాహ, సంవాహ—ఈ బలమైన, శక్తివంతమైన వాయువులు ఉదయించాయి. అలాగే, పరివాహ, మహత్త్వంతో, విపత్తును సూచిస్తూ, ఏడు మరుతులు ఆకాశంలో కలకలం రేపారు. ప్రపంచం నాశనం సమయంలో కనిపించే అన్ని గ్రహాలు ఆకాశంలో స్వేచ్ఛగా సంచరించాయి. రాత్రి సంచరించే చంద్రుడు, గ్రహాలు, నక్షత్రాలతో కలిసి, తన సాధారణ మార్గంలో కాకుండా, రాత్రి తన మార్గంలో సాగాడు. ఆకాశంలో సూర్యుడు రంగు కోల్పోయాడు; అలాగే, ఒక పెద్ద, చీకటి, తల లేని దేహం కనిపించింది. అగ్ని దేవుడు భూమిని చుట్టి, అగ్నిజ్వాలలను విడుదల చేశాడు; ఆ దేవుడు పునఃపునః ఆకాశంలో కనిపించాడు. ఏడు భయంకరమైన, పొగతో పోలిన సూర్యులు ఆకాశంలో ఉదయించాయి; గ్రహాలు, కొమ్మలపై నిలబడి, చంద్రుని వద్ద ఉన్నాయ్. ఎడమ, కుడి వైపున శుక్రుడు, గురువు; శని, మంగళుడు అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ అక్కడ ఉన్నారు. ఆకాశంలో సంచరించే అన్ని గ్రహాలు, యుగాంత సూచించే భయంకరమైనవి, కొమ్మలపై నెమ్మదిగా చేరాయి. చంద్రుడు, నక్షత్రాలు, గ్రహాలతో, చీకటిని తొలగించేవాడు, రోహిణిని అనుకూలించలేదు; చలన, అచలన సృష్టి నాశనానికి. చంద్రుడు రాహువు చేత పట్టబడి, మండుతున్న ఉల్కలతో దెబ్బతింది; ఉల్కలు చంద్రునిపై స్వేచ్ఛగా సంచరించాయి. దేవతల దేవుడు కూడ రక్తాన్ని వర్షించాడు; ఉల్కలు, మెరుపుల రూపంలో, భారీ శబ్దంతో, ఆకాశం నుంచి పడ్డాయి. అనవసర కాలంలో, అన్ని వృక్షాలు పుష్పించాయి, ఫలించాయి; అన్ని లతలు ఫలాలతో నిండాయి—ఇవి దైత్యుల నాశనానికి సూచనలు. ఫలాల నుంచి మరిన్ని ఫలాలు, పుష్పాల నుంచి మరిన్ని పుష్పాలు; అవి వికసించాయి, మూసుకున్నాయి, నవ్వాయి, ఏడ్చాయి. గంభీరమైన శబ్దాలు చేసే ప్రతిమలు, పొగలు, అగ్ని వెలుగులు విడుదల చేశాయి; దేవతల ప్రతిమలు భయాన్ని చూపించాయి. అడవి, గృహ జంతువులు, పక్షులు కలిపి, భయంకరమైన శబ్దాలు చేశాయి; మహాయుద్ధానికి సమయం సమీపించింది. నదులు తప్పు దిశలో ప్రవహించాయి, దుర్వాసన నీటిని తీసుకెళ్ళాయి; దిక్కులు కనిపించలేదు, ఎర్రటి ధూళితో నిండిపోయాయి. అడవి వృక్షాలు, పూజకు అర్హమైనవి, ఎటువంటి పూజలు పొందలేదు; అవి గాలి ప్రభావంతో తగిలి, విరిగిపోయి, వంకరగా మారాయి. అన్ని జీవుల నీడలు మారలేదు, సూర్యుడు మధ్యాహ్నానికి చేరినా, యుగాంతంలో. తర్వాత, హిరణ్యకశిపుని మహాలయంలో, నిల్వగదిలో, ఆయుధశాలలో తేనె కనిపించింది. అసురుల నాశనానికి, దేవతల విజయానికి, వివిధ భయంకరమైన, భయానకమైన అశుభ సూచనలు కనిపించాయి. ఇవి, ఇంకా ఎన్నో భయంకరమైన సూచనలు, కాలచేత సృష్టించబడి, దైత్య రాజు నాశనానికి కనిపించాయి. భూమి కంపించగా, మహాత్ముడు అయిన దైత్య రాజు, బలమైన పర్వతాలు, భారీ శక్తి ఉన్న నాగ గుంపులను పడగొట్టాడు. నాగలు—నాలుగు, ఐదు, ఏడు తలలు కలిగి, వారి నోరులు విషం, అగ్నితో మండుతూ, అగ్నిజ్వాలలు విడుదల చేశాయి.