శివునికి నమస్కారం, ఆయన నిర్దోషుడైనవాడు; మనస్సు రూపముగలవాడు; దేవతలచే ఎల్లప్పుడూ పూజించబడే వాడు; భక్తులపై అత్యంత దయ చూపే వాడు. భవునికి నమస్కారం, సృష్టికి మూలమైనవాడు; మన్మథుని నాశనమైనవాడు; గొప్ప వ్రతాన్ని రహస్యంగా పాటించే వాడు; మాయా అడవిలో నివసించే వాడు. శర్వునికి, శివునికి నమస్కారం; సిద్ధుడైన, పురాతనుడైనవాడు; కాలానికి, కళలకు నమస్కారం; పరమ జ్ఞానం ప్రసాదించేవాడు. కాలాన్ని, దాని విభాగాలను దాటి ఉన్నవాడు; సహజ స్వచ్ఛతతో అలంకరించబడినవాడు; అపరిమితమైన అందకుని సంహరించినవాడు; ఆశ్రయమైన, నిర్గుణుడైనవాడు. భయంకర గణాలకు నాయకుడైనవాడు; అనేక లోకాలను సృష్టించేవాడు; వివిధ విశ్వాలను ఏర్పరచేవాడు; అనేక ఫలాలను ప్రసాదించేవాడు. సమస్తాంతంలో, అక్షయ దృష్టి గలవాడు; అద్భుత యజ్ఞాలను ఆస్వాదించేవాడు; భక్తుల కోరికలను నెరవేర్చేవాడు; ఎల్లప్పుడూ బంధనాన్ని తొలగించేవాడు. అనంత రూపాలవాడు, ఎల్లప్పుడూ నమస్కారం; భయంకర కోపం కలవాడు, నమస్కారం; చంద్రుని గుర్తుగా ధరించినవాడు, ఎల్లప్పుడూ నమస్కారం; అపరిమిత పరిమాణం కలవాడు, ప్రశంసించబడే వాడు, నమస్కారం. నందిని ఎక్కి, నగరాలను నాశనమైనవాడు, ప్రసిద్ధుడైన, మహా ఔషధమైనవాడు; భక్తుల కోరికలను నెరవేర్చేవాడు; అన్ని బాధలను తొలగించేవాడు. ప్రపంచంలో చలించే, అచలమైన జీవుల మార్గాలను వివేకంగా తెలుసుకునే పరమ గురువు నీవే; సృష్టిని గ్రహించేవాడు; శరణాగతిని కోరుతూ, చంద్రకిరీటుడైన, అపరిమితమైన, మహానుభావుల ప్రియుడైన నిన్ను నేను చేరుతున్నాను. ప్రభూ! ప్రేమను, కీర్తిని మళ్లీ ప్రసాదించు; కాముడు మళ్లీ జీవించాలి; జీవన ప్రియుడైన నీవు లేకపోతే, లోకాల్లో ఇంకెవరు ఉన్నారు? ప్రభూ! ప్రియుల మూలం నీవే; వారి జననానికి కారణమైనవాడు; అన్ని చక్రాలనూ, అర్థాలనూ ఏర్పరచేవాడు; ప్రపంచానికి అధిపతిగా, దయగలవాడిగా, భక్తుల భయాన్ని తొలగించేవాడు నీవే. ఈ విధంగా మన్మథుని ప్రియురాలు శంకరుని, బుల్లుతో కూడిన వాడినీ, చంద్రకిరీటుడినీ, ప్రశంసించబడిన ప్రభుని స్తుతించింది. శివుడు తృప్తిగా, మధురంగా ఆమెను చూచి ఇలా అన్నాడు: "ఈ కాముడు సమయానుసారం మళ్లీ జన్మిస్తాడు; త్వరలోనే మళ్లీ అందంగా మారతాడు; లోకాల్లో అనంగా—దేహరహితుడు—అని ప్రసిద్ధి పొందుతాడు." అలా శివుడు చెప్పిన తరువాత, కాముని ప్రియురాలు శివునికి నమస్కరించి, ఆనందదాయకమైన వనంలోకి వెళ్లింది; ఆమె హిమవత్పతికి భార్య—రతి. ఆ అందమైన ప్రదేశంలో, ఆమె అనేకసార్లు దుఃఖంతో ఏడిచింది; అయినా, హరిదేవుని ఆజ్ఞ వల్ల, ఆమె మరణించాలనే సంకల్పాన్ని విడిచిపోయింది. తర్వాత, నారదుని మాటలకు ప్రేరణతో, హిమవత్పతి తన కుమార్తెను అలంకరించి, ఉత్సవ కార్యక్రమాలు, మంగళకార్యాలు నిర్వహించాడు. ఆకాశీయ పుష్పమాలను ఆమె తలపై పెట్టి, ప్రకాశవంతమైన చైనీయ వస్త్రాలను ధరింపజేసి, బాణాలతో పాటు, తన కుమార్తెను తీసుకుని వెళ్లాడు. మంగళ సంకల్పంతో, హృదయం నిండుగా, అడవులు, వనాలను దాటి బయలుదేరాడు. అప్పుడు, అడవి అందమైన శిఖరాలపై, లోకంలో ఎవరికీ లేని శక్తి, అందం కలిగిన ఒక మహిళను ఏడుస్తూ చూశాడు. ఆసక్తితో, హిమవత్పతి ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి, ఆమె ఏడుస్తున్నదాన్ని గమనించి, సమీపించి అడిగాడు: "నీవెవరు? ఎవరి కుమార్తె? ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? ఈ కారణం చిన్నదిగా అనిపించదు, లోకసౌందర్యమయినవాడా!" ఆయన మాటలు విని, ఆమె కన్నీళ్లతో, దుఃఖాన్ని ఊపిరి పీల్చుతూ, మరింత బాధతో ఇలా చెప్పింది: "ప్రభూ! నన్ను రతి అని తెలుసుకో, కాముని ప్రియురాలిని; హిమవత్పతి తపస్సు చేస్తున్నాడు. ఆయన కోపంతో, కన్నులు మండిపోతూ, నా ప్రియుడు, మత్స్యధ్వజుడు, కాలిపోయాడు; అతడు నాకు అత్యంత ప్రియమైనవాడు." భయంతో, నేను ఆ దేవుని శరణు ఆశ్రయించాను; ఆయనను స్తుతించాను; నా ప్రార్థన తరువాత, హిమవత్పతి ఇలా అన్నాడు: "నన్ను తృప్తిపర్చావు, కాముని ప్రియురాలా; కాముడు మళ్లీ నీకు చేరుతాడు. నిన్ను స్తుతిస్తూ, నన్ను శరణు కోరే భక్తుడు, తన కోరికను పొందుతాడు; మరణాన్ని, దాని కారణాలను దూరం చేస్తాడు." ఆ మాటలను ఆశగా, ఆకాంక్షతో, నేను కొంతకాలం నా శరీరాన్ని కాపాడుకుంటాను, ప్రభూ. అలా రతి చెప్పిన తరువాత, హిమవత్పతి, ఆందోళనతో, భయంతో, తన కుమార్తెను చేతిపట్టి, తన నగరానికి తిరిగి వెళ్లాలనుకున్నాడు. కార్యసిద్ధి నిశ్చయంతో, భవిష్యత్తు, గతాన్ని తెలిసిన, లజ్జాశీలురాలైన కుమార్తె, తన స్నేహితుల ద్వారా తండ్రిని ఇలా అడిగింది: "ఈ దురదృష్టమైన శరీరంతో నాకు ఏమి అవసరం? నా భర్త నాకు లభించడమంటే, నాకు ఎంత అదృష్టం!" "తపస్సుతో కావాల్సింది సాధించవచ్చు; తపస్సు చేయనివాడికి ఏదీ అసాధ్యం కాదు. సాధన మార్గాలు ఉన్నప్పుడు, లోకం వృథా దుఃఖాన్ని భరిస్తుంది." "తపస్సు లేనివాడికి జీవితం కన్నా మరణమే మేలు; నేను నిస్సందేహంగా, తపస్సు ద్వారా నా శరీరాన్ని త్యాగం చేస్తాను." "తపస్సు ద్వారా నా సందేహాలు తొలగిపోతాయి; సంపదను పొందాలనే కోరికతో తపస్సు చేస్తాను; సాధన కష్టమైనదాన్ని పొందేందుకు తపస్సు చేస్తాను." అలా కుమార్తె చెప్పిన తరువాత, పర్వతరాజు, తన కుమార్తెపై ఆప్యాయతతో, భావోద్వేగంతో, మాటలు తడబడుతూ ఇలా అన్నాడు: "ఓ చంచల కుమార్తె, ఉమా! నీ మృదువైన రూపం తపస్సు కష్టాలను భరించలేదు, సౌందర్యవతీ." "భవిష్యత్తు ఫలితాలను ఎల్లప్పుడూ పరిగణించాలి; విధి వచ్చినదాన్ని, కోరినా, కోరకపోయినా, బలవంతంగా జరుగుతుంది." "అందుకే, పాపా, నీకు తపస్సు అవసరం లేదు; మనం ఇంటికి తిరిగి వెళ్లుదాం; అక్కడ నేను ఈ విషయాన్ని ఆలోచిస్తాను." ఆమె, ఇలా చెప్పబడినా, గుహ నుంచి బయటకు రాకపోయింది; పర్వతకన్య, తండ్రి ఆలోచనలో నిమగ్నమై, తన కుమార్తెను స్తుతించాడు. అప్పుడు, భూమిపై ఆకాశంలో దైవిక స్వరం వినిపించింది: "ఉమా, ఓ చంచల కుమార్తె, నీవు నీ తండ్రి ద్వారా ఇలా పిలవబడ్డావు." ఈ పేరుతో, ఉమా అని ఆమె లోకాలలో ప్రసిద్ధి చెందుతుంది; ఆమె తన శరీరంలో కావలసిన ఫలితాన్ని సాధిస్తుంది.