యుద్ధరంగంలో ధనాధిపతి అయిన కుబేరుడు, శత్రువు చేత బలంగా దెబ్బతిని కొంతసేపు అయోమయంలో పడిపోయాడు. అయితే, క్షణంలోనే ధైర్యాన్ని సంపాదించుకుని, భయంకరమైన తన విల్లు బలంగా పట్టుకున్నాడు. వెంటనే, ఆయన వేలాది పదునైన బాణాలను విడిచాడు. ఆ బాణాలు అన్ని దిశలను, ఆకాశాన్ని, మధ్యలోని ప్రాంతాలను, భూమిని, రాక్షససేనను నింపేశాయి. అతని బాణాలకు వేగం పెడుతూ, సూర్యుడి వలయాన్ని కూడా కప్పివేశాడు. కానీ జంభుడు కూడా యుద్ధంలో చురుకుగా ఉండి, వాటిని ఎన్నో బాణాలతో తునాతునకలు చేశాడు. కుబేరుని మహాశక్తిని ఎదుర్కొంటూ, అతను బాణాలను కోసి పడేశాడు. అయితే, రాక్షసాధిపతి చేసిన కార్యాల వల్ల కోపంతో కుబేరుడు, తన సేనలను వివిధరకాల బాణవర్షాలతో విరిచిపారేశాడు. కుబేరుని ఈ క్రూరమైన కార్యాన్ని చూసిన రాక్షసుడు, బంగారు అలంకరణలతో ఉన్న భయంకరమైన ఇరన్ ముళ్లగదను ఎత్తుకొని, కుబేరుని యక్షులను వేలాదిగా నుజ్జునుజ్జు చేశాడు. రాక్షసుని దెబ్బలకు యక్షులు చుట్టూరా కుబేరుని రథాన్ని చుట్టుముట్టి, భయంకరంగా అరవసాగారు. వారి బాధను గమనించిన కుబేరుడు, ఒక భయంకరమైన కేతకిని పట్టుకొని, వేగంగా వేలాది రాక్షసులను సంహరించాడు. రాక్షసులు తగ్గిపోతున్న దృశ్యాన్ని చూసిన జంభుడు, రోషంతో మునిగిపోయి, రాక్షసద్వేషులను నాశనం చేసే పదునైన పరశువును ఎత్తాడు. ఆ పరశువుతో, కుబేరుని గొప్ప రథాన్ని ఎలుక మెత్తని బట్టను తుంచినట్టు, వందల ముక్కలుగా నరికేశాడు. కుబేరుడు, తన రథం ధ్వంసమై, కాలినడకన నిలబడి, గొప్ప యుద్ధాలలో అహంకారులను నాశనం చేసే భయంకరమైన ముళ్లగదను పట్టుకున్నాడు. ఆ ముళ్లగదను ఎన్నో సంవత్సరాలుగా అన్ని జీవులచేత జయించలేనిది, పరమపవిత్రమైనది, వివిధ గంధాలతో పూసినది, దైవిక పుష్పాలతో అలంకరించబడింది. ఆ ముళ్లగదను, బంగారు అలంకరణలతో, ఇనుపతో తయారుచేసినదిగా, బరువుగా, అపరాజితంగా, చూసిన కుబేరుడు కోపంతో జంభుని తలపై విసిరేశాడు. అది మెరుపుల గుంపువలె ప్రకాశిస్తూ రాబోతున్నదని చూసిన జంభుడు, ఆయుధవర్షాన్ని ఆ ముళ్లగదను ఎదుర్కొనడానికి విడిచాడు—చక్రాలు, ఖడ్గాలు, కేతకులు, భుశుండీలు, పట్టిశాలు, బంగారు కంకణాలతో అలంకరించిన భుజాలతో, భయంకరమైన ధైర్యంతో. కానీ ఆ ఆయుధాలను అన్నిటిని నిష్ప్రభం చేస్తూ, ఆ ఘోరమైన ముళ్లగద జంభుని ఛాతిపై పడి, పర్వతగుహలో పడిన అగ్నిపిండంలా మెరుపులు చిందించింది. దానికి బలంగా తగిలిన జంభుడు, రథపు చక్రానికి పడి, రక్తస్రావం జరుగుతూ, స్పృహ కోల్పోయాడు. జంభుడు మరణించాడని భావించిన కుజంభుడు, కుబేరుని మాటలకు కోపంతో, భయంకరమైన అరుపుతో గర్జించాడు. అతను అన్ని దిశల్లో బాణాల వలయాన్ని సృష్టించి, యక్షాధిపతిని చుట్టుముట్టాడు. కానీ ఆ బాణవలయాన్ని పదునైన ఆర్ధచంద్రాకార బాణాలు కోసి పడేశాయి. అంతట, శక్తిమంతుడైన యక్షాధిపతి తన బాణవర్షాన్ని కుజంభుపై వదిలాడు. కాని రాక్షసుడు కూడా ఆ బాణాలను పదునైన బాణాలతో నరికివేశాడు. అప్పుడు తన బాణవర్షాన్ని విఫలమవుతున్నదని చూసిన కుబేరుడు, బంగారు గంటలతో అలంకరించిన అపరాజితమైన శక్తిని తీసుకుని, తన చేతి కాంతితో మెరుపులా కుజంభునిపై వేగంగా విసిరాడు. ఆ శక్తి కుజంభుని హృదయాన్ని పిడుగులా చీల్చింది. అది అదృష్టహీనుడైన ధనలోలుడిని విధి ఎలా హింసిస్తుందో అలా అతని హృదయాన్ని ఛేదించింది. హృదయాన్ని ఛేదించి భూమిని తాకిన తర్వాత, క్షణంలోనే ఆ భయంకరరూపుడైన రాక్షసుడు తికమకపోయాడు. అప్పుడతను, పదునైన రాయితో చేసిన దీర్ఘమైన శూలాన్ని పట్టుకుని, యుద్ధంలో ధనదుడి ఛాతిపై బలంగా దెబ్బ కొట్టాడు. ఆ దెబ్బతో పాటు, ఆయుధంలా గుచ్చే మాటలతో, ఆ దుష్టుడు, మహాత్ముడైన కుబేరుని హృదయాన్ని గాయపరిచాడు. దుర్మార్గుడు, ధన్యుణ్ణి హింసించే విధంగా ఆయనను గాయపరిచాడు. ఆ శూలదెబ్బతో కుబేరుడు స్పృహ కోల్పోయి, ధ్వంసమైన పతాకంలా రథమధ్య పడిపోయాడు. ధనేశుడైన కుబేరుని ఆ స్థితిలో చూసిన నరాధిపుడు, ఖడ్గాన్ని పట్టుకున్న నైరుతి దేవుడు, రాత్రివేళ సంచరించే దైవసేనతో కలిసి ముందుకు వచ్చాడు. అతడు భయంకరవీరుడైన కుజంభునిపై వేగంగా దూసుకెళ్లాడు. రాక్షసాధిపతి అయిన కుజంభుని చూసి, తన సేనలకు యుద్ధానికి సిద్ధమవ్వమని ఆజ్ఞాపించాడు. అలా ఆయుధాలతో, బాణాలతో అలంకరించబడిన ఆ సేనను చూసిన కుజంభుడు, తన రథం నుంచి వేగంగా దూకి, ఆభరణాల కాంతితో మెరిసిపోతూ, ఆకాశంలో వికసించని కమలంలా ప్రకాశించే ఖడ్గాన్ని పట్టుకున్నాడు. ఆ గొప్ప ఖడ్గంతో, తన దీర్ఘబాహువులతో, చుట్టూ ఉన్న శత్రువుల ముఖాలను అన్ని దిశల్లో—వైపు, వెనుక, క్రింద, పైన—నరికాడు. కోపంతో పెదవులు బిగించి, కనురెప్పలు ముడుచుకొని, కన్నులు రక్తవర్ణంతో ఉప్పొంగుతూ, యుద్ధంలో రాక్షసులను నరికివేశాడు. తన సొంత సేన దాదాపు నాశనమవుతున్నదని చూసిన కుజంభుడు, కుబేరుని వదిలి రాక్షసాధిపతిని ఎదుర్కొనడానికి దూసుకెళ్లాడు.