దేవతలు, అసురులు పరస్పరంగా యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు. అశ్వినుల ధ్వజం రత్నాలతో అలంకరించబడిన ఒక మణిపాత్ర, బంగారు ఏనుగుతో తయారు చేసి, వివిధ విలువైన రత్నాలు జతచేయబడింది. శతక్రతు ఇంద్రుని ధ్వజం తెల్ల యాక్ పుచ్చలు, నాగలు, యక్షులు, గంధర్వులు, సర్పాలు, రాత్రి జీవులు చుట్టూ సేవిస్తూ, అందంగా అలంకరించబడింది. ఇంద్రుని సేన మూడు లోకాల్లో అపరాజితంగా నిలిచింది; దాని విభాగాలు ముప్పై మూడు కోట్ల దేవతా దళాలతో నిండిపోయాయి. తెల్ల యాక్ పుచ్చలు హిమాలయ శిఖరాల్లా మెరుస్తూ, బంగారు పద్మమాలలు, ప్రకాశవంతమైన కుంకుమ చిహ్నాలతో, ముదుసలి జడలతో చెeksలు అలంకరించబడ్డాయి. ఇంద్రుడు, ఐరావత అనే బలమైన ఏనుగు మీద నిలబడి, అద్భుత ఆభరణాలు, వస్త్రాలు ధరించి, విశాలమైన వస్త్రాలు, భుజబంధాలు ధరించి, వేల మంది గాయకుల ప్రాశంసలతో, పరమ తేజస్సుతో స్వర్గంలో ప్రకాశించాడు. ఆ సేన గుఱ్ఱాలు, ఏనుగులతో నిండిపోయి, తెల్ల గొడుగులు, ధ్వజాలు వరుసగా ఉంటూ, అపరాజితంగా, వివిధ ఆయుధాల సముదాయంతో, యుద్ధంలో ఓడించలేనిదిగా మెరిపించింది. దేవతలు, అసురులు మధ్య అత్యంత భీకరమైన యుద్ధం మొదలైంది. రెండు సేనల మధ్య ఘనమైన, ఉగ్రమైన సమరం ఉత్పన్నమైంది. దేవతలు, అసురుల గర్జనలు, శంఖాలు, డ్రములు, వాద్యాల మోగింపు, ఏనుగుల గర్జన – ఈ శబ్దాలతో రంగం మారుమోగింది. గుఱ్ఱాల అరుపు, రథాల చక్రాల గర్జన, విల్లుల తంతులు, వీరుల ఉల్లాసంతో, భయంకరమైన శబ్దం వ్యాపించింది. రెండు సేనలు పరస్పర విజయం కోసం, కోపంతో, ప్రాణాలు త్యాగానికి సిద్ధంగా, యుద్ధానికి ఎదురయ్యారు. వారు విభిన్నంగా పోరాడారు – గుఱ్ఱం రథాన్ని దాడి చేసింది, రథం కాలనడక వీరుడిని కొట్టింది. ఏనుగు కాలనడక వీరులతో కలిసింది, రథసారథి మరొక రథసారథితో పోరాడాడు, మరో చోట ఏనుగు అనేక గుఱ్ఱాలను ఎదుర్కొంది. ఒక్క కాలనడక వీరుడికి అనేక మత్తు ఏనుగులు ఎదురయ్యాయి; వారు బరడ్లు, గదలు, మోకాళ్లు, పరశులు, కత్తులు, లాంసాలు, సూర్యులు, కుంభాలు, చక్రాలు, కత్తులు, తెల్ల గోడ్లు వంటి ఆయుధాలతో పోరాడారు. విల్లు బాణాలు – చెవి ఆకారాలు, రీడ్లు, నరాచాలు, మేక పిల్లల పళ్ళు, అర్ధచంద్రాకారాలు, విశాలమైన బ్లేడ్లు, వంద పత్రాల బాణాలు, పచ్చ పిట్ట పచ్చ ఆకారపు బాణాలు – వీటితో ఆకాశంలో అద్భుతమైన వర్షం కురిసింది; దిశలు చీకటిగా మారిపోయాయి. ఆ చీకటి కల్లోలంలో, వారు ఒకరిని ఒకరు గుర్తించలేకపోయారు; కనిపించకుండా, వారు ఉగ్రంగా ఆయుధాలను వదిలారు. రెండు సేనల మధ్య పడిపోయిన వాటిని చూసి, ధ్వజాలు, చేతులు, గొడుగులు, చెవిపూదులు ధరించిన తలలు, ఏనుగులు, గుఱ్ఱాలు, కాలనడక వీరులు, పడిపోయినవారు – భూమి ఆకాశం నుంచి పడిన పద్మాలతో నిండిన సరస్సులా మారిపోయింది. ఏనుగులు – విరిగిన దంతాలు, పడిపోయిన శిరస్సులు, తెగిన పొడవు తుంకులు – శిలలుగా కనిపిస్తూ, రక్తం ప్రవహిస్తూ భూమిపై పడిపోయాయి. రథాలు – విరిగిన యోకులు, అక్షాలు, చక్రాలు – ముక్కలుగా విడిపోయాయి; వేలాది గుఱ్ఱాలు కూడా పడిపోయి, ముక్కలు అయ్యాయి. భూమి రక్త ప్రవాహాలతో దాటలేనిదిగా మారింది; రక్తపు ప్రవాహాలు మాంసాహారులకు ఆనందాన్ని కలిగించాయి, యుద్ధరంగం పిశాచులకు ఆడదండగా మారింది. ఇప్పుడు, ఆ భయంకరమైన భక్షణాన్ని చూసి, యముడు కోపంతో, అగ్ని వంటి బాణాల వర్షాన్ని కురిపించాడు. అనేక బాణాల ద్వారా గాయపడిన బలమైన గ్రాసన, ప్రతీకారం కోసం, భయంకరమైన రూపంతో తన విల్లు పట్టాడు. ఐదు వందల ఉగ్ర బాణాలతో, అతడు యముని గాయపరిచాడు; యముడు, ఆ బాణాలు, గ్రాసన యొక్క అసామాన్య వీరత్వాన్ని గమనించి, తిరిగి ఉగ్రమైన బాణాల వర్షాన్ని గ్రాసనపై వదిలాడు, మరణ దేవత బాణాల వర్షం ఆకాశంలో దూసుకెళ్లింది. గ్రాసన, అసురులాధిపతి, తన బాణాలతో ఆ బాణాల వర్షాన్ని కోసేశాడు; అది ఫలించకుండా చూసి, యముడు ఆ బాణాల ప్రవాహాన్ని గమనించాడు. గ్రాసన రథంపై లక్ష్యంగా వేసిన బాణాల సముదాయాన్ని చూసి, అంతకుడు భయంకరమైన గదను శక్తితో విసిరాడు. ఆ గద ఆకాశంలో దూసుకెళ్తుండగా, అసురుల ఆనందం పెరిగింది; గ్రాసన తన ఎడమ చేతితో దాన్ని పట్టుకున్నాడు. ఆsame గదను పట్టుకుని, కోపంతో గ్రాసన యముని మహిషాన్ని వేగంగా కొట్టాడు, అది భూమిపై పడిపోయింది. యముడు, తన మహిషం పడిపోతుండగా దానిపై నుంచి దూకి, గ్రాసన ముఖాన్ని బలంగా కటారతో కొట్టాడు. కటార దెబ్బతో గ్రాసన స్పృహ కోల్పోయి భూమిపై పడిపోయాడు; గ్రాసన పడిపోతుండగా, భయంకరమైన శక్తి కలిగిన జంభుడు, యముని గదను హృదయంపై కొట్టాడు; ఆ దెబ్బతో యముని నోటి నుంచి రక్తం ప్రవహించింది. కృతాంతుడు నలిగిపోయినదాన్ని చూసి, ధనాధిపతి, తన గదను పట్టుకుని, లక్షలాది యక్షులతో చుట్టూ, కోపంతో జంభుడిపై ముందుకు వచ్చాడు. జంభుడు, దానవ సేనతో చుట్టూ, అతను కోపంతో వస్తున్నాడని చూసి, మృదువైన, జ్ఞానమయమైన మాటలు పలికాడు. ఇప్పుడు, గ్రాసన స్పృహ తిరిగి పొందాడు; అతడు రత్నాలు, బంగారం తో అలంకరించిన, బరువైన, శత్రువులను నాశనం చేసే గొప్ప గదను యమునిపై విసిరాడు. ఆ గదను చూసి, మహిషారోహి యముడు, దాన్ని ఎదుర్కొనడానికి, భయంకరమైన, లోకాలను భయపెట్టే తన గదను విసిరాడు. కోపంతో, అగ్ని మాలలతో మెరుస్తున్న తన దండను విసిరాడు; అది ఆకాశంలో గదను చేరి, వర్షభారిత మేఘంలా గర్జించింది. రెండు గదలు – శిఖరాల మధ్య పోరాటంలా – పరస్పరంగా ఢీకొన్నాయి; వాటి ఘనమైన ఢీకొన్న శబ్దంతో దిక్కులు వణికిపోయాయి. ప్రపంచం కలవరపడి, ప్రళయానికి భయపడింది; క్షణంలో ఆ గర్జన ఆగిపోయింది, ఆకాశం అగ్నిమయ ఉల్కలతో నిండిపోయింది.