ఈ జగతిని దాటి పరలోకానికి చేరిన వారు, వారి ఆత్మలు పుణ్యశీలులవారై ఉంటారు. వీరిని ‘తారకా’ అంటారు, ఎందుకంటే వీరు ఇతరులను కూడా ఆ లోకానికి దారితీస్తారు. వారి నిర్మలత్వానికి గుర్తుగా ‘శుక్లికా’ అనే పేరుతో కూడా పిలుస్తారు. దేవతలు, భూమిలోని జీవులు, వంశస్థులు—ఇవన్నిటిలోనూ సూర్యుడు తన తేజస్సుతో, మండుతున్న వేడిమితో ఏకమై ఉన్నందునే ‘సూర్యుడు’ అనే పేరు పొందాడు. ‘స్రవతి’ అనే ధాతు ప్రవాహం, కదలికను సూచిస్తుంది. అందుకే సూర్యుని ప్రకాశం, ప్రవాహం కారణంగా ‘సవితా’ అని కూడా గుర్తిస్తారు. ‘చండ’ అనే ధాతువుకు అనేక అర్థాలు ఉన్నాయి. ఇది ముఖ్యంగా తెలుపు, అమరత్వం, చల్లదనం, ఆనందాన్ని సూచిస్తుంది. ఆకాశంలో ప్రకాశవంతమైన సూర్యుడు, చంద్రుడు—ఇవన్నీ నీరు మరియు వెలుగు కలిసినవి, తెల్లగా, అందంగా, గుండ్రంగా ఉండే పాత్రల ఆకారంలో ప్రకాశిస్తుంటాయి. ఈ ప్రకాశవంతమైన స్థానాల్లో, ప్రతి మాన్వంతరంలో దేవతలు, ఋషులు, సూర్యుడు, గ్రహాలు మరియు ఇతరులు నివసిస్తారు. ఇవన్నీ దేవతల నివాసస్థానాలుగా ప్రసిద్ధి చెందాయి. సూర్యుడు తన సౌర్య స్థానంలో ప్రవేశించాడు; చంద్రుడు కూడా తన చంద్రమండలంలో స్థిరపడ్డాడు. శుక్రుడు తన పదహారు spokes ఉన్న ప్రకాశవంతమైన శుక్రస్థానంలో ప్రవేశించాడు; గురుడు విశాలమైన స్థానంలో, కుజుడు ఎరుపు రంగు స్థానంలో నివసించాడు. శని తన నీలిమా, వృద్ధాప్య, ఇనుప లక్షణాలతో కూడిన స్థానంలో ప్రవేశించాడు; బుదుడు తన బుదస్థానంలో స్థిరపడ్డాడు. భాను, స్వర్భాను కూడా తమ తమ స్థానాల్లో స్థిరపడ్డారు. అన్ని నక్షత్రాలు, నక్షత్రేతరాలు తమ తమ స్థానాల్లో ప్రవేశించాయి. వీరు అందరూ పుణ్యశీలులైన ప్రకాశవంతులు, వీరి నివాసాలు దేవతల గృహాలుగా పరిగణించబడతాయి. ఈ స్థానాలు సృష్టి లయం వరకు నిలిచిపోతాయి. ప్రతి మాన్వంతరంలో ఇవే దైవిక స్థానాలుగా ఉంటాయి. దేవతలు తమ స్వరూపంలో మళ్లీ మళ్లీ ఈ స్థానాల్లో నివసిస్తారు. గతించిన వారు గతించిన వారితో, రానున్న వారు రానున్న వారితో ఉంటారు. ప్రస్తుతం నివసిస్తున్న దేవతలతో పాటు ఈ స్థానాల్లో వారు కొనసాగుతారు. సూర్యదేవుడు వివస్వాన్, అతను అదితి యొక్క ఎనిమిదవ కుమారుడు. చంద్రుడు ప్రకాశవంతుడిగా, ధర్మాత్ముడిగా వాసువుగా ప్రసిద్ధి. శుక్రుడు ఒక దైత్యుడు, భావర్గవుడు, అసురుల గురువు. గురుడు గొప్ప తేజస్సుతో దేవతల గురువుగా, అంగిరసుని కుమారుడిగా ప్రసిద్ధి. బుదుడు చంద్రుని కుమారుడిగా, ఆకర్షణీయుడిగా గుర్తించబడతాడు. శని, వికారమైన రూపంతో, సంజ్ఞా మరియు వివస్వాన్ కుమారుడు. అగ్ని వికేశి నుండి జన్మించాడు, అతను కుజుని యువరాజు. దక్ష కుమార్తెలు నక్షత్రముల పేర్లతో తమ తమ క్షేత్రాల్లో గుర్తించబడతారు. స్వర్భాను, సింహిక కుమారుడు, జీవులను కలిపే అసురుడు. చంద్రుడు, సూర్యుడు, గ్రహాలు, నక్షత్రాల్లోని ప్రతీదానికీ అధిపతిదేవతలు ఉన్నారు. ఈ స్థానాలు, వాటిలో నివసించే దేవతలను ఇలా వివరించారు. వివస్వాన్ యొక్క సహస్రకిరణాల స్థానము తెల్లగా, అగ్నివంటిదిగా, అపరిమితమైన వెలుగుతో కూడినదిగా ఉంది. దిశల నివాసస్థానం సూర్యకిరణాల గృహంలో ఆనందదాయకంగా వెలుగుతుంది. పదహారు కిరణాలతో కూడిన శుక్రుడు జలమయ స్వరూపుడిగా ఉన్నాడు; అతని రక్తవర్ణ, తొమ్మిది కిరణాల జలస్థానం ఉంది. బ్రహ్మదేవుని పన్నెండు కిరణాల స్థానము పసుపు వర్ణంతో ప్రకాశిస్తుంది. శనిగ్రహస్థానం ఎనిమిది కిరణాలతో నలుపు, వృద్ధాప్య, ఇనుప వంటిది. స్వర్భాను స్థానం ఇనుపతో కూడి, జీవులకు బాధాకరమైన లోకంగా ఉంది. నక్షత్రాలు పుణ్యశీలులకు ఆశ్రయస్థానాలు, వాటి కిరణాలు బంగారు వర్ణంతో మెరిసిపోతుంటాయి. అవి ఆకాశాన్ని దాటి వెళ్ళడం, తెలుపు రంగు కారణంగా ‘నక్షత్రాలు’ అని పిలుస్తారు. సూర్యుని వ్యాసార్థం తొమ్మిది వేల యోజనాలు; అతని మండలం దానికంటే మూడు రెట్లు విస్తృతంగా ఉంటుంది. చంద్రుని విస్తృతి సూర్యుని కంటే రెండింతలు, చంద్ర మండలం దానికంటే మూడు రెట్లు విశాలంగా ఉంటుంది. ఇవన్నీ నిండుగా ఉంటాయి. అందరి పైన నక్షత్రాల వలయాలు ఉంటాయి, ఒక్కొక్కటి అర యోజన పరిమాణంలో; వాటి పైన మరిన్ని గుంపులు ఉంటాయి. సమానంగా మారి, స్వర్భాను వాటి కింద కదులుతూ భూమ్యాంశపు నీడను వృత్తాకారంగా పైకి ఎత్తుతాడు. మూడవ, చీకటి నిండిన స్థలాన్ని బ్రహ్మ సృష్టించాడు. సూర్యుని నుండి బయలుదేరి చంద్రుని సంధిస్థలంలో చేరుతాడు. చంద్రుని నుండి మళ్లీ సూర్యుని వద్దకు సౌర్య సంధులలో వెళ్తాడు. తన స్వంత కాంతితో దెబ్బతీస్తున్నందున అతడిని స్వర్భాను అంటారు. చంద్రుని నుండి పదహారు వంతు భాగం భావర్గవునికి కేటాయించబడింది; వ్యాసార్థం, మండలాన్ని యోజనలలో లెక్కిస్తారు. భావర్గవుని నుండి పావు తక్కువగా ఉన్నది బృహస్పతి; బృహస్పతి నుండి కేతు, వక్రుడు కూడా పావు తక్కువగా ఉంటారు. వ్యాసార్థం, మండలాన్ని బట్టి బుదుడు వారికంటే పావు తక్కువగా ఉంటుంది. ఇక్కడ నక్షత్రాలు, నక్షత్ర సమూహాలన్నీ స్వరూపంతో ఉంటాయి. ఆ స్వరూపాలు బుదునివంటి ఉంటాయి, కానీ వ్యాసార్థం, మండలాన్ని బట్టి నక్షత్రాలు, నక్షత్ర సమూహాలు పరస్పరం తగ్గిపోతుంటాయి. ఐదు వందలు, నాలుగు వందలు, మూడు వందలు, రెండు వందలు, ఒక వంద—ఇవి అన్నీ నక్షత్రాల వలయాలు, అన్నిటి పైన స్థాపించబడ్డాయి. ఒక్కొక్కటి అర యోజన పరిమాణంలో ఉంటుంది; వాటికంటే చిన్నది ఏదీ లేదు. వాటి పైన ఉగ్రగ్రహాలు, సాత్వికగ్రహాలు ఉంటాయి. సౌర్య, అంగిరస, వక్రగ్రహాలు నెమ్మదిగా కదిలేవిగా ప్రసిద్ధి; వాటి కింద మరో నాలుగు గొప్ప గ్రహాలు ఉంటాయి. సోమ, సూర్యుడు, బుదుడు, భావర్గవుడు—all these move swiftly. ఎన్ని నక్షత్ర సమూహాలుంటే, అంతే నక్షత్రాలు, కోట్ల కొద్దీ లెక్కించబడతాయి. అన్ని గ్రహాల్లో సూర్యుడు క్రింద కదిలి, విస్తృత వలయాన్ని సృష్టిస్తాడు; అతని పైన చంద్రుడు కదులుతాడు. చంద్రుని పైన నక్షత్ర సమూహాల వలయాలు కదులుతాయి; వాటి పైన బుదుడు, బుదుని పైన భావర్గవుడు. భావర్గవుని పైన వక్రుడు, వక్రుని పైన బృహస్పతి, అతని పైన శనైశ్చరుడు, దేవతల గురువు పైన నిలుస్తాడు. ఇలా సూర్య చంద్ర గ్రహ నక్షత్రాదుల స్థానాలు, వాటి స్వరూపాలు, వాటి పరిమాణాలు, వాటి క్రమాన్ని మహర్షులు వివరించిరి.