ஊசுர்ப்ரஹ்மர்ஷயஸ்தம் து வசநம் தர்மஸம்ஹிதம் ரு'ஷிவம்ஶேஷு பகவம்ஶ் சிந்நமூலமிதம் பதம்
அப்போது அந்த பிரம்மரிஷிகள் தர்மத்துடன் கூடிய வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்: "பெரியவரே, முனிவர் குலங்களில் இப்பெரிய வம்சம் முற்றிலும் வேரறுக்கப்பட்டுவிட்டது."
ஏகஸ்த்வமநபத்யஶ்ச கோத்ரஜோ ऽந்யோ ந வர்ததே கௌமாரம் வ்ரதமாஸ்தாய க்லேஶமேவாநுவர்தஸே
நீ மட்டும் தான் இப்போது இருக்கிறாய்; உனக்கு பிள்ளைகள் இல்லை, உன் குலத்தில் வேறு யாரும் இல்லை; சிறு வயதிலிருந்தே துறவறம் கடைபிடித்து, துன்பம் மட்டுமே அனுபவித்து வருகிறாய்.
பஹூநி விப்ர கோத்ராணி முநீநாம் பாவிதாத்மநாம் ஏகதேஹாநி திஷ்டந்தி விவிக்தாநி விநா ப்ரஜாஃ
பிராமணரே, மனம் தூய முனிவர்களின் பல குலங்கள் இருந்தாலும், அவர்கள் உடல்கள் தனித்தனியே, பிள்ளைகள் இல்லாமல் இருக்கின்றன.
ஏவமுச்சிந்நமூலைஶ்ச புத்ரைர்நோ நாஸ்தி காரணம் பவாம்ஸ்து தபஸா ஶ்ரேஷ்டோ ப்ரஜாபாதஸமத்யுதிஃ
இப்படி, பிள்ளைகள் இல்லாமல் வம்சம் முற்றிலும் அழிந்துவிட்டது; ஆனாலும் தவத்தில் சிறந்தவரும், பிரஜாபதியைப் போல ஒளிரும் நீ மட்டும் இருக்கிறாய்.
தத்ர வர்தஸ்வ வம்ஶாய வர்தயாத்மாநம் ஆத்மநா த்வயா தர்மோ ऽர்ஜிதஸ்தேந த்விதீயாம் குரு வை தநும்
அதனால், உன் வம்சம் தொடர வேண்டும் என்பதற்காக நீ செயல் புரி; உன் தன்னிறைவை நீயே பெருக்கிக் கொள்; நீ சம்பாதித்துள்ள தர்மத்தின் மூலம், இன்னொரு உடலை உருவாக்கு.
ஸ ஏவமுக்தோ முநிபிர் முநிர் மர்மஸு தாடிதஃ ஜகர்ஹே தாந்ரு'ஷிகணாந் வசநம் சேதமப்ரவீத்
முனிவர்கள் இப்படிச் சொன்னபோது, அந்த முனிவர் உள்ளுக்குள் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டார்; அவர் அந்த முனிவர் குழுவை குற்றம் கூறி, இவ்வாறு பேசினார்:
யதாயம் விஹிதோ தரோ முநீநாம் ஶாஶ்வதஃ புரா ஆர்ஷம் வை ஸேவதஃ கர்ம வந்யமூலபலாஶிநஃ
பண்டைய முனிவர்கள் காட்டில் வேர்க்கிழங்கு, பழம் ஆகியவற்றை உண்டு, முனிவர் வழியைப் பின்பற்றி வாழ்ந்தது என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் பழக்கம்.
ப்ரஹ்மயோநௌ ப்ரஸூதஸ்ய ப்ராஹ்மணஸ்யாத்மதர்ஶிநஃ ப்ரஹ்மசர்யம் ஸுசரிதம் ப்ரஹ்மாணமபி சாலயேத்
பிரம்மாவால் பிறந்த, தன்னை உணர்ந்த பிராமணருக்கு, நன்கு கடைபிடிக்கப்பட்ட துறவறம், பிரம்மாவின் மனத்தையும் குலைக்க வல்லது.
ஜநாநாம் வ்ரு'த்தயஸ்திஸ்ரோ யே க்ரு'ஹாஶ்ரமவாஸிநஃ அஸ்மாகம் து வரம் வ்ரு'த்திர் வநாஶ்ரமநிவாஸிநாம்
வீட்டில் வாழும் மக்களுக்கு மூன்று விதமான வாழ்க்கை முறைகள் உள்ளன; ஆனால் காட்டில் தவம் செய்யும் நமக்கு, துறவற வாழ்க்கையே சிறந்தது.
அப்பக்ஷா வாயுபக்ஷாஶ்ச தந்தோலூகலிநஸ்ததா அஶ்மகுட்டா ஹ்யஶநகாஃ பஞ்சாதபஸஹாஶ்ச யே
தண்ணீரை மட்டும் உண்ணும்ோர், காற்றை மட்டும் உண்ணும்ோர், பற்களால் அரைக்கும்ோர், கல்லால் அரைத்து உண்ணும்ோர், ஐந்து விதமான வெப்பத்தை சகிப்போர்—
ஏதே தபஸி திஷ்டந்தி வ்ரதைரபி ஸுதுஷ்கரைஃ ப்ரஹ்மசர்யம் புரஸ்க்ரு'த்ய ப்ரார்தயந்தி பராம் கதிம்
இவர்கள் எல்லோரும் கடினமான விரதங்களை மேற்கொண்டு தவத்தில் நிலைத்திருக்கிறார்கள்; துறவறத்தை முதன்மைப்படுத்தி, உயர்ந்த நிலையை நாடுகிறார்கள்.
ப்ரஹ்யசர்யாத்ப்ராஹ்மணஸ்ய ப்ராஹ்மணத்வம் விதீயதே ஏவமாஹுஃ பரே லோகே ப்ரஹ்மசர்யவிதோ ஜநாஃ
துறவறம் மூலமாகவே பிராமணருக்கு அந்த உயர்ந்த நிலை கிடைக்கிறது; துறவறம் அறிந்தவர்கள் மற்றுலகில் இப்படியே கூறுகிறார்கள்.
ப்ரஹ்மசர்யே ஸ்திதம் ஸத்யம் ப்ரஹ்மசர்யே ஸ்திதம் தபஃ யே ஸ்திதா ப்ரஹ்மசர்யே து ப்ராஹ்மணா திவி ஸம்ஸ்திதாஃ
உண்மை துறவறத்தில் நிலைக்கிறது; தவமும் துறவறத்தில் நிலைக்கிறது; துறவறத்தில் நிலைத்திருக்கும் பிராமணர்கள் விண்ணகத்தில் வாழ்கிறார்கள்.
நாஸ்தி யோகம் விநா ஸித்திர் ந வா ஸித்திம் விநா யஶஃ நாஸ்தி லோகே யஶோமூலம் ப்ரஹ்மசர்யாத்பரம் தபஃ
யோகமில்லாமல் சித்தி இல்லை; சித்தியில்லாமல் புகழும் இல்லை; இந்த உலகில் புகழுக்குக் காரணம் துறவறத்தைவிட உயர்ந்தது இல்லை; தவத்திலும் அதைவிட சிறந்தது இல்லை.
யோ நிக்ரு'ஹ்யேந்த்ரியக்ராமம் பூதக்ராமம் ச பஞ்சகம் ப்ரஹ்மசர்யம் ஸமாதத்தே கிமதஃ பரமம் தபஃ
யார் புலன்களைவும், ஐந்து வகை உடல் கூறுகளையும் அடக்கி, துறவறத்தில் நிலைத்திருப்பாரோ, அதைவிட உயர்ந்த தவம் வேறு என்ன இருக்க முடியும்?
அயோகே கேஶதரணம் அஸம்கல்பவ்ரதக்ரியாம் அப்ரஹ்மசர்யே சர்யா ச த்ரயம் ஸ்யாத் தம்பஸம்ஜ்ஞகம்
யோகமில்லாமல் ஜடையை வைத்திருப்பது, மன உறுதி இல்லாமல் விரதம் மேற்கொள்வது, துறவறம் இல்லாமல் நடத்தை—இந்த மூன்றும் பொய்யாகும்.
க்வ தாராஃ க்வ ச ஸம்யோகஃ க்வ ச பாவவிபர்யயஃ நந்வியம் ப்ரஹ்மணா ஸ்ரு'ஷ்டா மநஸா மாநஸீ ப்ரஜா
மனைவிகள் எங்கே? சேர்க்கை எங்கே? மன மாற்றங்கள் எங்கே? இந்த மனப் பிள்ளைகளை பிரம்மா தன் மனத்தால் உருவாக்கவில்லை என்றால், வேறு யார் உருவாக்கினார்?
யத்யஸ்தி தபஸோ வீர்யம் யுஷ்மாகம் விதிதாத்மநாம் ஸ்ரு'ஜத்வம் மாநஸாந்புத்ராந் ப்ராஜாபத்யேந கர்மணா
உங்களுக்குத் தவத்தின் வலிமை உண்டு, நீங்களே உங்களை அறிந்தவர்கள் என்றால், பிரஜாபதியின் செயலைப் போல, மனத்தால் பிள்ளைகளை உருவாக்குங்கள்.
மநஸா நிர்மிதா யோநிர் ஆதாதவ்யா தபஸ்விபிஃ ந தாரயோகோ பீஜம் வா வ்ரதமுக்தம் தபஸ்விநாம்
மனதில் உருவான கருவை தவமுள்ளோர் நிறுவ வேண்டும்; விரதம் முடித்த தவசிகளுக்கு, உடலுறவும், விதையும் இல்லை.
யதிதம் லுப்ததர்மார்தம் யுஷ்மாபிரிஹ நிர்பயைஃ வ்யாஹ்ரு'தம் ஸத்பிரத்யர்தம் அஸத்பிரிவ மே மதம்
நீங்கள் இங்கு அச்சமின்றி, தர்மத்தையும் அர்த்தத்தையும் விட்டு கூறியது, நல்லவர்கள் சொன்னாலும், தீயவர்கள் சொன்னதுபோல் எனக்குத் தோன்றுகிறது.
வபுர்தீப்தாந்தராத்மாநம் ஏதத்க்ரு'த்வா மநோமயம் தாரயோகம் விநா ஸ்ரக்ஷ்யே புத்ரம் ஆத்மதநூருஹம்
உடலை மனதினால் உருவாக்கி, உள்ளே தீபமாக ஜ்வலிக்கும் ஆத்மாவுடன், உடலுறவு இல்லாமல் என் உடலிலிருந்து ஒரு மகனை உருவாக்குவேன்.
ஏவமாத்மாநமாத்மா மே த்விதீயம் ஜநயிஷ்யதி வந்யேநாநேந விதிநா திதக்ஷந்தமிவ ப்ரஜாஃ
இவ்வாறு என் சொந்த ஆத்மா, இந்த வன்யமான முறையில், மற்றொரு ஆத்மாவை உருவாக்கும்; அது உயிர்களை எரிக்க விரும்புவது போல இருக்கும்.
ஊர்வஸ்து தபஸாவிஷ்டோ நிவேஶ்யோரும் ஹுதாஶநே மமந்தைகேந தர்பேண ஸுதஸ்ய ப்ரபவாரணிம்
தவத்தின் ஆற்றல் கொண்டு, தொடையை வேள்விக்கொளியில் வைத்து, ஒரு தர்ப்பை கம்பியால் அதை உரசி, மகன் பிறக்கத் தேவையான தீயை எழுப்பினார்.
தஸ்யோரும் ஸஹஸா பித்த்வா ஜ்வாலாமாலீ ஹ்யநிந்தநஃ ஜகதோ தஹநாகாங்க்ஷீ புத்ரோ ऽக்நிஃ ஸமபத்யத
திடீரென தொடையைத் துளைத்து, எரியும் ஜ்வாலையுடன், எரிபொருள் இல்லாமல், உலகத்தை எரிக்க விரும்பும் மகன், அக்கினி பிறந்தான்.
ஊர்வஸ்யோரும் விநிர்பித்ய ஔர்வோ நாமாந்தகோ ऽநலஃ திதக்ஷந்நிவ லோகாம்ஸ்த்ரீஞ் ஜஜ்ஞே பரமகோபநஃ
ஊர்வசியின் தொடையைப் பிளந்து, உலகங்களை எரிக்க விரும்பும், பேரக்ரோஷத்துடன், 'ஔர்வன்' என அழைக்கப்படும் தீயானவன் பிறந்தான்.
உத்பந்நமாத்ரஶ்சோவாச பிதரம் க்ஷீணயா கிரா க்ஷுதா மே பாததே தாத ஜகத்பக்ஷ்யே த்யஜஸ்வ மாம்
பிறந்தவுடன், பசிக்காக குரல் தளர்ந்து, தந்தையிடம்: 'அப்பா, பசி என்னை வாட்டுகிறது; உலகத்தை உண்ண விடு' என்று கூறினான்.
த்ரிதிவாரோஹிபிர்ஜ்வாலைர் ஜ்ரு'ம்பமாணோ திஶோ தஶ நிர்தஹந்ஸர்வபூதாநி வவ்ரு'தே ஸோ ऽந்தகோ ऽநலஃ
அவன் ஜ்வாலைகள் விண்ணைத் தொட, பத்து திசைகளிலும் பரவி, எல்லா உயிர்களையும் எரிக்க, அந்த பேரழிவுத் தீ வளர்ந்தது.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே ப்ரஹ்மா முநிமூர்வம் ஸபாஜயந் உவாச வார்யதாம் புத்ரோ ஜகதஶ்ச தயாம் குரு
அந்த நேரத்தில் பிரம்மா, ஔர்வ முனிவரை மதித்து, 'உன் மகனை அடக்கி, உலகிற்கு தயை காட்டு' என்று கூறினார்.
அஸ்யாபத்யஸ்ய தே விப்ர கரிஷ்யே ஸ்தாநமுத்தமம் தத்யமேதத்வசஃ புத்ர ஶ்ரு'ணு த்வம் வததாம் வர
'உன் இந்தக் குழந்தைக்கு நான் சிறந்த இடம் ஏற்பாடு செய்கிறேன். இது உண்மை, மகனே, நல்லவனே, என் வார்த்தையை கேள்.'
தந்யோ ऽஸ்ம்யநுக்ரு'ஹீதோ ऽஸ்மி யந்மே ऽத்ய பகவாஞ்சிஶோஃ மதிமேதாம் ததாதீஹ பரமாநுக்ரஹாய வை
'இன்று பகவான் என் பிள்ளைக்காக இந்த அறிவை அளிப்பதால், நான் பாக்கியசாலி, அருள்பெற்றவன்.'