ஸ்வர்கே ஶக்ராநுயாதேஷு தேவதூர்யநிநாதிஷு ஸுந்தர்யஃ பரிந்ரு'த்யந்தி ஶதஶோ ऽப்ஸரஸாம் கணாஃ
வானுலகத்தில், இந்திரன் தன் கூட்டத்துடன் செல்லும் போது, தெய்வீக மத்தளங்கள் முழங்க, நூற்றுக்கணக்கான அழகிய அப்சராஸ் குழுக்கள் நடனமாடுகின்றனர்.
கேதுநா நாகராஜேந ராஜமாநோ யதா ரவிஃ யுக்தோ ஹயஸஹஸ்ரேண மநோமாருதரம்ஹஸா
நாகராஜன் கொடியை அலங்கரித்து, சூரியன் போல ஒளிவீசும் அவன், ஆயிரம் குதிரைகளுடன், மனமும் காற்றும் போல் வேகமாக செல்கிறான்.
ஸ ஸ்யந்தநவரோ பாதி குப்தோ மாதலிநா ததா க்ரு'த்ஸ்நஃ பரிவ்ரு'தோ மேருர் பாஸ்கரஸ்யேவ தேஜஸா
மாதலி மறைத்து நிற்க, அந்த சிறந்த ரதம் முழுவதும் சூழப்பட்டு, சூரிய ஒளியில் மூடப்பட்டு நிற்கும் மேரு மலை போல் பிரகாசிக்கிறது.
யமஸ்து தண்டமுத்யம்ய காலயுக்தஶ்ச முத்கரம் தஸ்தௌ ஸுரகணாநீகே தைத்யாந்நாதேந பீஷயந்
யமன் தண்டத்தை உயர்த்தி, காலத்தின் சக்தியுள்ள கோலை பிடித்து, தேவர்களின் படையில் நின்று, தானவர்களை தனது கர்ஜனையால் பயமுறுத்தினான்.
சதுர்பிஃ ஸாகரைர்யுக்தோ லேலிஹாநைஶ்ச பந்நகைஃ ஶங்கமுக்தாங்கததரோ பிப்ரத்தோயமயம் வபுஃ
நான்கு பெருங்கடல்களும், நாக்கை நீட்டி விளையாடும் பாம்புகளும் உடன், சங்கு, முத்து வளையல்கள் அணிந்து, நீரினால் ஆன உடலை கொண்டிருக்கிறார்.
காலபாஶாந்ஸமாவித்யந் ஹயைஃ ஶஶிகரோபமைஃ வாய்வீரிதைர் ஜலாகாரைஃ குர்வம்ல்லீலாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ
காலப்பாசங்களை சுழற்றி, சந்திரனைப் போல் குதிரைகள், காற்று வேகமும் நீர் வடிவமும் கொண்டு, ஆயிரக்கணக்கான விளையாட்டைச் செய்கிறான்.
பாண்டுரோத்தூதவஸநஃ ப்ரவாலருசிராங்கதஃ மணிஶ்யாமோத்தமவபுர் ஹரிபாரார்பிதோ வரஃ
வெண்மையான புடவையில், பவள ஒளி கொண்ட வளையல்கள், மாணிக்கம் போல் கருஞ்சாயல் உடல், தேவர்களின் பாரத்தைத் தாங்கும் அந்த உத்தமன்.
வருணஃ பாஶத்ரு'ங் மத்யே தேவாநீகஸ்ய தஸ்திவாந் யுத்தவேலாமபிலஷந் பிந்நவேல இவார்ணவஃ
வருணன் பாசத்தை ஏந்தி, தேவர்களின் நடுவில் நின்று, போர் எல்லையை விரும்பி, கரையில் உடைந்த கடல் போல இருந்தான்.
யக்ஷராக்ஷஸஸைந்யேந குஹ்யகாநாம் கணைரபி யுக்தஶ்ச ஶங்கபத்மாப்யாம் நிதீநாமதிபஃ ப்ரபுஃ
யக்ஷர், ராக்ஷஸர் படைகள், குஹ்யகர்கள் கூட்டங்களுடன் கூட, நிதிகளின் அதிபதி, சங்கும் தாமரையும் கொண்டு, பெருமையுடன் விளங்கினார்.
ராஜராஜேஶ்வரஃ ஶ்ரீமாந் கதாபாணிரத்ரு'ஶ்யத விமாநயோதீ தநதோ விமாநே புஷ்பகே ஸ்திதஃ
அந்த மன்னர் மன்னன், கையில் கேடாயுடன், செல்வத்தின் ஆண்டவன், விமான வீரராக, புஷ்பக விமானத்தில் தோன்றினார்.
ஸ ராஜராஜஃ ஶுஶுபே யுத்தார்தீ நரவாஹநஃ உக்ஷாணமாஸ்திதஃ ஸம்க்யே ஸாக்ஷாதிவ ஶிவஃ ஸ்வயம்
அந்த மன்னர் மன்னன், போருக்கு ஆவலுடன், நரவாகனத்தில் ஏறி, போர்க்களத்தில் எருது மீது அமர்ந்த சிவபெருமான் போல பிரகாசித்தான்.
பூர்வபக்ஷஃ ஸஹஸ்ராக்ஷஃ பித்ரு'ராஜஸ்து தக்ஷிணஃ வருணஃ பஶ்சிமம் பக்ஷம் உத்தரம் நரவாஹநஃ
கிழக்கு பக்கத்தில் ஆயிரம் கண்கள் உடைய இந்திரன்; தெற்கில் பித்ருக்களின் அரசன்; மேற்கில் வருணன்; வடக்கில் நரவாகனன் இருந்தார்.
சதுர்ஷு யுக்தாஶ்சத்வாரோ லோகபாலா மஹாபலாஃ ஸ்வாஸு திக்ஷு ஸ்வரக்ஷந்த தஸ்ய தேவபலஸ்ய தே
நான்கு திசைகளிலும், அந்த தேவர்களின் படைக்கு, தங்கள் திசையைத் தாங்களே காப்பாற்றும் நான்கு உலகக் காவலர்கள் வலிமையுடன் நின்றனர்.
ஸூர்யஃ ஸப்தாஶ்வயுக்தேந ரதேநாமிதகாமிநா ஶ்ரியா ஜாஜ்வல்யமாநேந தீப்யமாநைஶ்ச ரஶ்மிபிஃ
சூரியன், ஏழு குதிரைகள் இழுக்கும், எல்லையில்லா ரதத்தில், பிரகாசமாய், ஒளிக்கீற்றுகளால் ஜொலித்து சென்றான்.
உதயாஸ்தகசக்ரேண மேருபர்வதகாமிநா த்ரிதிவத்வாரசக்ரேண தபதா லோகமவ்யயம்
உயிர்ச்சி, அஸ்தமனம் எனும் சக்கரத்துடன், மேரு மலையைச் சுற்றி, வானுலகின் வாயிலாக, அழியாத உலகை வெப்பமூட்டுகிறான்.
ஸஹஸ்ரரஶ்மியுக்தேந ப்ராஜமாநேந தேஜஸா சசார மத்யே லோகாநாம் த்வாதஶாத்மா திநேஶ்வரஃ
ஆயிரம் ஒளிக்கீற்றுகளும், பிரகாசமான சக்தியுடன், பன்னிரண்டு வடிவில், உலகங்களுக்கிடையே சூரியன், தினகரன், சஞ்சரிக்கிறான்.
ஸோமஃ ஶ்வேதஹயே பாதி ஸ்யந்தநே ஶீதரஶ்மிவாந் ஹிமவத்தோயபூர்ணாபிர் பாபிராஹ்லாதயஞ்ஜகத்
சோமன் வெண்குதிரையில் பிரகாசமாக ஒளிரும்; குளிர்ந்த கதிர்களை உடையவன், இமயமலையின் நீரால் நிரம்பிய ஒளியால் உலகத்துக்கு ஆனந்தம் தருகிறான்.
தம்ரு'க்ஷபூகாநுகதம் ஶிஶிராம்ஶும் த்விஜேஶ்வரம் ஶஶச்சாயாங்கிததநும் நைஶஸ்ய தமஸஃ க்ஷயம்
அந்த இருமுறை பிறந்தோரின் தலைவன், மெல்லிய ஒளியுடன், நட்சத்திரங்களை பின்தொடர்கிறான்; முயலின் நிழல் உடலில் காணப்படும் அவன், இரவின் இருளை அகற்றுகிறான்.
ஜ்யோதிஷாமீஶ்வரம் வ்யோம்நி ரஸாநாம் ரஸதம் ப்ரபும் ஓஷதீநாம் ஸஹஸ்ராணாம் நிதாநமம்ரு'தஸ்ய ச
வானில் ஒளிவளர்களின் ஆண்டவன், சாற்றை வழங்குபவன், எண்ணற்ற மூலிகைகளின் தலைவன், அமுதத்தின் களஞ்சியம் அவனே.
ஜகதஃ ப்ரதமம் பாகம் ஸௌம்யம் ஸத்யமயம் ரதம் தத்ரு'ஶுர்தாநவாஃ ஸோமம் ஹிமப்ரஹரணம் ஸ்திதம்
முதலில், மிருதுவும் உண்மையுமாகிய பகுதியிலே, பனியைக் கருவியாகக் கொண்ட சோமனை, தனது ரதத்தில் உறுதியாக இருந்ததை, தானவர்கள் பார்த்தார்கள்.
யஃ ப்ராணஃ ஸர்வபூதாநாம் பஞ்சதா பித்யதே ந்ரு'ஷு ஸப்ததாதுகதோ லோகாம்ஸ் த்ரீந்ததார சசார ச
அந்த உயிராற்றல் அனைத்து உயிர்களிலும், மனிதர்களில் ஐந்து வகையாகப் பிரிந்து, ஏழு உடல் கூறுகளுக்குள் நுழைந்து, மூன்று உலகங்களிலும் சஞ்சரித்தது.
யமாஹுரக்நிகர்தாரம் ஸர்வப்ரபவமீஶ்வரம் ஸப்தஸ்வரகதோ யஶ்ச நித்யம் கீர்பிருதீர்யதே
அவனைத் தீயை உருவாக்குபவன், எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியாய ஆண்டவன் என்று கூறுகிறார்கள்; ஏழு இசைச்சுருக்களில் உறைவானவன் என்றும், எப்போதும் வார்த்தைகளால் போற்றப்படுபவன் என்றும் சொல்கின்றனர்.
யம் வதந்த்யுத்தமம் பூதம் யம் வதந்த்யஶரீரிணம் யமாஹுராகாஶகமம் ஶீக்ரகம் ஶப்தயோகிநம்
அவனை உயர்ந்த உயிரெனவும், உடலற்றவனெனவும், ஆகாயத்தில் விரைவாகச் செல்லுபவனெனவும், ஒலியுடன் இணைந்தவனெனவும் கூறுகிறார்கள்.
ஸ வாயுஃ ஸர்வபூதாயுர் உத்பூதஃ ஸ்வேந தேஜஸா வவௌ ப்ரவ்யதயந்தைத்யாந் ப்ரதிலோமம் ஸதோயதஃ
அவனே வாயு, எல்லா உயிர்களுக்கும் உயிராகத் திகழ்கிறான்; தன் ஒளியால் எழுந்து, மேகங்களை எதிர்த்து, தானவர்களை அச்சுறுத்தும் விதமாக வீசினான்.
மருதோ திவ்யகந்தர்வைர் வித்யாதரகணைஃ ஸஹ சிக்ரீடுரஸிபிஃ ஶுப்ரைர் நிர்முக்தைரிவ பந்நகைஃ
மருத்துகள், தெய்வீக கந்தர்வர்களும், வித்யாதரர்களும் சேர்ந்து, ஒளிரும் வாள்களுடன், தோலைவிட்ட பாம்புகளைப் போல விளையாடினார்கள்.
ஸ்ரு'ஜந்தஃ ஸர்பபதயஸ் தீவ்ரதோயமயம் விஷம் ஶரபூதா திவீந்த்ராணாம் சேருர்வ்யாத்தாநநா திவி
பாம்புகளின் தலைவர்கள், தீவிரமான நீர்விஷத்தை உருவாக்கி, வானில் தெய்வங்களோடு, அகப்பட்ட வாய்களுடன் சஞ்சரித்தார்கள்.
பர்வதைஶ்ச ஶிலாஶ்ரு'ங்கைஃ ஶதஶஶ்சைவ பாதபைஃ உபதஸ்துஃ ஸுரகணாஃ ப்ரஹர்தும் தாநவம் பலம்
மலைகளும், பாறைச்சிகரங்களும், நூற்றுக்கணக்கான மரங்களும் கொண்டு, தேவர்களின் கூட்டம், தானவர்களின் படையை தாக்க அணுகினார்கள்.
யஃ ஸ தேவோ ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ பத்மநாபஸ்த்ரிவிக்ரமஃ யுகாந்தக்ரு'ஷ்ணவர்த்மாபோ விஶ்வஸ்ய ஜகதஃ ப்ரபுஃ
அவனே ஹிருஷீகேசன், பத்மநாபன், திரிவிக்ரமன், யுகத்தின் முடிவில் இருண்ட பாதையில் செல்லும், உலகத்தின் ஆண்டவன்.
ஸர்வயோநிஃ ஸ மதுஹா ஹவ்யபுக்க்ரதுஸம்ஸ்திதஃ பூம்யாபோவ்யோமபூதாத்மா ஶ்யாமஃ ஶாந்திகரோ ऽரிஹா
அவனே எல்லா உயிர்களின் ஆதாரம், மதுவை அழித்தவன், ஹவியைக் கொள்பவன், யாகத்தில் நிலைபெற்றவன்; பூமி, நீர், ஆகாயம், உயிர்கள் ஆகியவற்றின் சாரம் அவனே; கரும்புள்ள நிறம் உடையவன், அமைதியைத் தருபவன், பகைவரை அழிப்பவன்.
அரிக்நமமராதீநாம் சக்ரம் க்ரு'ஹ்ய கதாதரஃ அர்கம் நாகாதிவோத்யந்தம் உத்யம்யோத்தமதேஜஸா
அமரர்களில் பகைவரை அழிப்பவன், சக்கரம், கேடயம் ஏந்தியவன், நாகங்களுக்கிடையே உதயமான சூரியனை மிகுந்த ஒளியுடன் உயர்த்தினான்.