விவர்ததா பலவதா வேகாத்விக்ஷோபிதோ ऽர்ணவஃ தஸ்யார்ணவஸ்ய க்ஷுப்தஸ்ய தஸ்மிந்நம்பஸி மந்திதே க்ரு'ஷ்ணவர்த்மா ஸமபவத் ப்ரபுர்வைஶ்வாநரோ மஹாந்
அந்த வலிமை மிகுந்த காற்று பெருக, அதன் வேகத்தால் கடல் கலங்கியது; அந்தக் கலங்கிய நீரில், கடலைக் கிளறும்போது, இருண்ட பாதையுடைய வைஶ்வானரன் எனும் பெரும் நெருப்பு தோன்றியது.
ததஃ ஸம்ஶோஷயாமாஸ பாவகஃ ஸலிலம் பஹு க்ஷயாஜ்ஜலநிதேஶ்சித்ரம் அபவத்விஸ்த்ரு'தம் நபஃ
பின்னர் அந்த நெருப்பு பெரும் நீரை உலர்த்தத் தொடங்கியது; கடல் குறைந்தபோது, பெரிய ஓர் இடைவெளி உருவாகி, ஆகாயம் விரிந்தது.
ஆத்மதேஜோத்பவாஃ புண்யா ஆபோ ऽம்ரு'தரஸோபமாஃ ஆகாஶம் சித்ரஸம்பூதம் வாயுராகாஶஸம்பவஃ
ஆன்மாவின் ஒளியிலிருந்து பிறந்த தூய நீர்கள், அமரத்துவத்தின் சாரம் போல் இனிமைமிக்கவை. விண்வெளி, இடைவெளிகளால் தோன்றுகிறது; அந்த விண்வெளியில் இருந்து காற்று உருவாகிறது.
ஆப்யாம் ஸம்கர்ஷணோத்பூதம் பாவகம் வாயுஸம்பவம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரீதோ மஹாதேவோ மஹாபூதவிபாவநஃ
இந்த இரண்டின் மோதலில், காற்றிலிருந்து தீ பிறக்கிறது. இதைக் கண்ட மகாதேவன், பெரிய பொருள்களின் உருவாக்கத்தை அறிந்தவர், மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
த்ரு'ஷ்ட்வா பூதாநி பகவாம்ல் லோகஸ்ரு'ஷ்ட்யர்தமுத்தமம் ப்ரஹ்மணோ ஜந்மஸஹிதம் பஹுரூபோ வ்யசிந்தயத்
அந்தப் பொருள்களைப் பார்த்த பாக்யவான், உலகங்களை உருவாக்கும் உயர்ந்த நோக்கில், பன்முகம் கொண்ட பிரம்மாவின் பிறப்பை மனதில் எண்ணினார்.
சதுர்யுகாபிஸம்க்யாதே ஸஹஸ்ரயுகபர்யயே பஹுஜந்மா ஹி விஶ்வாத்மா ப்ரஹ்மணோ ஹவிருச்யதே
நாலு யுகங்கள் ஆயிரம் முறை முடிந்தபின், பல பிறப்புகள் கொண்ட உலகின் ஆத்மா, பிரம்மாவின் ஹவிராக அழைக்கப்படுகிறான்.
யத்ப்ரு'திவ்யாம் த்விஜேந்த்ராணாம் தபஸா பாவிதாத்மநாம் ஜ்ஞாநம் வ்ரு'ஷ்டம் து விஶ்வார்தே யோகிநாம் யாதி முக்யதாம்
பூமியில், தவம் செய்து மனம் தூய்மையடைந்த த்விஜர்களிடமிருந்து, உலக நலனுக்காக பொழியும் ஞானம், யோகிகளுக்குள் உயர்ந்ததாகிறது.
தம் யோகவந்தம் விஜ்ஞாய ஸம்பூர்ணைஶ்வர்யமுத்தமம் பதே ப்ரஹ்மணி விஶ்வேஶம் ந்யயோஜயத யோகவித்
யோகத்தால் நிறைந்தவன், முழுமையான ஐஸ்வர்யம் கொண்டவன் என்று அறிந்து, யோகத்தை அறிவோன், உலகத்தின் ஆண்டவனை பிரம்மாவின் உயர்ந்த நிலையில் அமர்த்தினான்.
ததஸ்தஸ்மிந்மஹாதோயே மஹீஶோ ஹரிரச்யுதஃ ஜலே க்ரீடம்ஶ்ச விதிவந் மோததே ஸர்வலோகக்ரு'த்
பின்னர் அந்தப் பெரும் நீரில், அசையாத ஹரி, எல்லா உலகங்களையும் உருவாக்கும் ஆண்டவன், நீரில் விதிப்படி விளையாடி மகிழ்கிறான்.
பத்மம் நாப்யுத்பவம் சைகம் ஸமுத்பாதிதவாம்ஸ்ததா ஸஹஸ்ரபர்ணம் விரஜம் பாஸ்கராபம் ஹிரண்மயம்
அப்போது, அவன் தன் நாபியில் இருந்து ஒரு தங்கம் போன்ற, ஆயிரம் இதழ்கள் கொண்ட, களங்கமற்ற, சூரியனைப் போல் பிரகாசிக்கும் ஒரு தாமரையை உருவாக்கினான்.
ஹுதாஶநஜ்வலிதஶிகோஜ்ஜ்வலத்ப்ரபம் உபஸ்திதம் ஶரதமலார்கதேஜஸம் விராஜதே கமலமுதாரவர்சஸம் மஹாத்மநஸ்தநுருஹசாருதர்ஶநம்
அந்த தாமரையின் ஜ்வலிக்கும் தீப்பொறிகள், யாகத்தில் எரியும் அக்னியைப் போல் ஒளிர்ந்தன. அது சரத்கால சூரியனின் தூய ஒளியுடன், மகாத்மாவின் மார்பில் அழகாக பிரகாசித்தது.
அத யோகவதாம் ஶ்ரேஷ்டம் அஸ்ரு'ஜத்பூரிதேஜஸம் ஸ்ரஷ்டாரம் ஸர்வலோகாநாம் ப்ரஹ்மாணம் ஸர்வதோமுகம்
பின்னர், யோகத்தில் சிறந்தவராக, பெரும் ஒளியுடன், எல்லா உலகங்களையும் உருவாக்கும் பிரம்மாவை, எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்டவனாக அவன் உருவாக்கினான்.
யஸ்மிந்ஹிரண்மயே பத்மே பஹுயோஜநவிஸ்த்ரு'தம் ஸர்வதேஜோகுணமயம் பார்திவைர்லக்ஷணைர்வ்ரு'தம்
அந்த பொன்னிற தாமரையில், பல யோஜனங்கள் பரப்பில் விரிந்தது, எல்லா ஒளி பண்புகளும் நிறைந்தது, பூமியின் அடையாளங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
தச்ச பத்மம் புராணஜ்ஞாஃ ப்ரு'திவீரூபமுத்தமம் நாராயணஸமுத்பூதம் ப்ரவதந்தி மஹர்ஷயஃ
அந்த தாமரையை, பழமையான ஞானத்தை அறிந்த முனிவர்கள், உலகின் உயர்ந்த வடிவம் என்றும், நாராயணனிடமிருந்து தோன்றியது என்றும் கூறுகிறார்கள்.
யா பத்மா ஸா ரஸா தேவீ ப்ரு'திவீ பரிசக்ஷ்யதே யே பத்மஸாரகுரவஸ் தாந்திவ்யாந் பர்வதாந்விதுஃ
அந்தப் பத்மா தான் ரஸா தேவி, பூமி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்; தாமரையின் சாரத்தை அறிந்த குருக்கள், அந்த தெய்வீக மலைகளை அறிவார்கள்.
ஹிமவந்தம் ச மேரும் ச நீலம் நிஷதமேவ ச கைலாஸம் முஞ்ஜவந்தம் ச ததாந்யம் கந்தமாதநம்
அவை, ஹிமவான், மேரு, நீல, நிஷத, கைலாசம், முன்ஜவான், மற்றும் கந்தமாதனம் ஆகிய மலைகள்.
புண்யம் த்ரிஶிகரம் சைவ காந்தம் மந்தரமேவ ச உதயம் பிஞ்ஜரம் சைவ விந்த்யவந்தம் ச பர்வதம்
புனிதமான திரிசிகரம், அழகான மந்தரம், உதயம், பிஞ்சரம், மற்றும் விந்தியமலையும் இதில் அடங்கும்.
ஏதே தேவகணாநாம் ச ஸித்தாநாம் ச மஹாத்மநாம் ஆஶ்ரயாஃ புண்யஶீலாநாம் ஸர்வகாமபலப்ரதாஃ
இந்த மலைகள், தேவர்கள், மகாத்மா சித்தர்கள், மற்றும் நல்லொழுக்கம் கொண்டவர்களின் வாசஸ்தலமாக, எல்லா ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்யும் இடமாக இருக்கின்றன.
ஏதேஷாமந்தரே தேஶோ ஜம்பூத்வீப இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ஜம்பூத்வீபஸ்ய ஸம்ஸ்தாநம் யஜ்ஞியா யத்ர வை க்ரியாஃ
இவற்றுக்கிடையே, ஜம்பூத்வீபம் என அழைக்கப்படும் பிரதேசம் உள்ளது; அங்கு ஜம்பூத்வீபத்தின் வடிவம் போலவே, யாகங்கள் நடைபெறுகின்றன.
ஏப்யோ யத்ஸ்ரவதே தோயம் திவ்யாம்ரு'தரஸோபமம் திவ்யாஸ்தீர்தஶதாதாராஃ ஸுரம்யாஃ ஸரிதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ
இந்த மலைகளிலிருந்து, அமிர்தம் போன்ற தெய்வீக நீர் பாய்கிறது; நூற்றுக்கணக்கான தெய்வீக தீர்த்தங்கள், அழகான நதிகள் அங்கு உள்ளன என்று கூறப்படுகிறது.
ஸ்ம்ரு'தாநி யாநி பத்மஸ்ய கேஸராணி ஸமந்ததஃ அஸம்க்யேயாஃ ப்ரு'திவ்யாஸ்தே விஶ்வே வை தாதுபர்வதாஃ
பத்மத்தின் எண்ணமுடியாத கெசரங்கள், பூமியில் உள்ள எல்லா கனிம மலைகளாகவே நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன.
யாநி பத்மஸ்ய பர்ணாநி பூரீணி து நராதிப தே துர்கமாஃ ஶைலசிதா ம்லேச்சதேஶா விகல்பிதாஃ
அரசே, அந்தப் பத்மத்தின் பல இலைகள், மலையால் சூழப்பட்டு கடந்து செல்ல முடியாத இடங்களாக, அந்நியர் வாழும் நாடுகளாக அமைந்துள்ளன.
யாந்யதோபாகபர்ணாநி தே நிவாஸாஸ்து பாகஶஃ தைத்யாநாமுரகாணாம் ச பதங்காநாம் ச பார்திவ
அந்தப் பத்மத்தின் கீழுள்ள இலைகளில், பகுதி பகுதியாக அசுரர்கள், பாம்புகள் மற்றும் பூச்சிகள் வாழும் இடங்களாக அமைந்துள்ளன.
தேஷாம் மஹார்ணவோ யத்ர தத்ரஸேத்யபிஸம்ஜ்ஞிதம் மஹாபாதககர்மாணோ மஜ்ஜந்தே யத்ர மாநவாஃ
அங்கே, அந்த இடங்களில், 'அந்த சாறு' என்று அழைக்கப்படும் பெரிய சமுத்திரம் உள்ளது; அங்கு பெரிய பாவம் செய்த மனிதர்கள் மூழ்குகிறார்கள்.
பத்மஸ்யாந்தரதோ யத்தத் ஏகார்ணவகதா மஹீ ப்ரோக்தாத திக்ஷு ஸர்வாஸு சத்வாரஃ ஸலிலாகராஃ
பத்மத்தின் உள்ளே, ஒரே சமுத்திரத்தில் புகுந்த பூமி கூறப்படுகிறது; எல்லா திசைகளிலும் நான்கு பெரிய நீர்த்தொட்டிகள் உள்ளன.
ஏவம் நாராயணஸ்யார்தே மஹீ புஷ்கரஸம்பவா ப்ராதுர்பாவோ ऽப்யயம் தஸ்மாந் நாம்நா புஷ்கரஸம்ஜ்ஞிதஃ
இவ்வாறு நாராயணனுக்காக, பத்மத்தில் தோன்றிய பூமி வெளிப்பட்டது; அதனால் அது 'புஷ்கர'ம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஏதஸ்மாத்காரணாத்தஜ்ஜ்ஞைஃ புராணைஃ பரமர்ஷிபிஃ யாஜ்ஞிகைர்வேதத்ரு'ஷ்டாந்தைர் யஜ்ஞே பத்மவிதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
இந்தக் காரணத்தால், பழமையான ஞானிகள், முனிவர்கள், வேதங்களை அறிந்த யாகிகள், யாகங்களில் பத்ம முறையை நினைவில் வைத்துள்ளனர்.
ஏவம் பகவதா தேந விஶ்வேஷாம் தாரணாவிதிஃ பர்வதாநாம் நதீநாம் ச ஹ்ரதாநாம் சைவ நிர்மிதஃ
இவ்வாறு பகவான் எல்லாவற்றையும் தாங்கும் முறையை ஏற்படுத்தினார்; மலைகள், நதிகள், ஏரிகள் ஆகியவையும் அதில் அடங்கும்.
விபுஸ்ததைவாப்ரதிமப்ரபாவஃ ப்ரபாகராபோ வருணஃ ஸிதத்யுதிஃ ஶநைஃ ஸ்வயம்பூஃ ஶயநம் ஸ்ரு'ஜத்ததா ஜகந்மயம் பத்மவிதிம் மஹார்ணவே
அப்போது, ஒப்பற்ற மகிமையுடன், சூரியனைப் போல ஒளிரும், வெண்மை பிரகாசம் உடைய வருணன், மெதுவாக, தானாக உருவானவன், உலகத்தை உள்ளடக்கிய பத்ம முறையிலான தன் படுக்கையை பெரிய சமுத்திரத்தில் உருவாக்கினார்.
விக்நஸ்தபஸி ஸம்பூதோ மதுர்நாம மஹாஸுரஃ தேநைவ ச ஸஹோத்பூதோ ஹ்ய் அஸுரோ நாம கைடபஃ
தவத்தில் இடையூறு ஏற்பட்டது; அதில் மது என்ற பெரிய அசுரன் பிறந்தான், அவனுடன் அவன் சகோதரனாக கைடபன் என்ற அசுரனும் தோன்றினான்.