கம்பிதம் மாநஸம் சைவ ஹம்ஸகாரண்டவாகுலம் த்ரிஶ்ரு'ங்கபர்வதஶ்சைவ குமாரீ ச ஸரித்வரா
மனஸரோவரம் கூட அதிர்ந்தது, அங்கு அன்னங்கள், கூழாங்குருவிகள் நிறைந்துள்ளன; திரிசிரங்க மலையும், சிறந்த நதி குமாரியும் அங்கு உள்ளன.
துஷாரசயஸம்சந்நோ மந்தரஶ்சாபி பர்வதஃ உஶீரபிந்துஶ்ச கிரிஶ் சந்த்ரப்ரஸ்தஸ்ததாத்ரிராட்
மந்திர மலையில் பனிக்கட்டிகள் படர்ந்துள்ளன; உஷீரபிந்து மலையும், சந்திரபிரஸ்தம் எனும் மலைகளின் அரசும் அங்கு உள்ளன.
ப்ரஜாபதிகிரிஶ்சைவ ததா புஷ்கரபர்வதஃ தேவாப்ரபர்வதஶ்சைவ ததா வை ரேணுகோ கிரிஃ
பிரஜாபதி மலை, புஷ்கர மலையும், தேவாப்ரம் எனும் மலை, மேலும் ரேணுகா மலையும் அங்கு உள்ளன.
க்ரௌஞ்சஃ ஸப்தர்ஷிஶைலஶ்ச தூம்ரவர்ணஶ்ச பர்வதஃ ஏதே சாந்யே ச கிரயோ தேஶா ஜநபதாஸ்ததா
கிரௌஞ்ச மலையும், சப்தரிஷி மலை, தூம்வர்ணம் எனும் மலை, இவை மட்டுமல்லாமல் பல மலைகளும், நாடுகளும், மக்களும் அங்கு உள்ளனர்.
நத்யஃ ஸஸாகராஃ ஸர்வாஃ ஸோ ऽகம்பயத தாநவஃ கபிலஶ்ச மஹீபுத்ரோ வ்யாக்ரவாம்ஶ்சைவ கம்பிதஃ
அசுரன் எல்லா நதிகளையும், பெருங்கடல்களையும் அதிர வைத்தான்; மண்ணின் மகன் கபிலனும், வியாக்ரவான் என்பவரும் அதிர்ந்தனர்.
கேசராஶ்ச ஸதீபுத்ராஃ பாதாலதலவாஸிநஃ கணஸ்ததா பரோ ரௌத்ரோ மேகநாமாங்குஶாயுதஃ
வானில் வாழும் உயிர்கள், சதியின் மகன்கள், பாதாளத்தில் வாழும்வர்கள், மேலும் மேகன் எனும் கோபமுள்ள படையும், யானைக்கொம்பு ஆயுதமாகக் கொண்டிருந்தது.
ஊர்த்வகோ பீமவேகஶ்ச ஸர்வ ஏவாபிகம்பிதாஃ கதீ ஶூலீ கராலஶ்ச ஹிரண்யகஶிபுஸ்ததா
மேலே செல்லும், மிக வேகமுள்ள அனைவரும் அதிர்ந்தனர்; கேடாயம் ஏந்தியவன், வேல் பிடித்தவன், கராளன், ஹிரண்யகசிபு ஆகியோரும் அப்போது அதிர்ந்தனர்.
ஜீமூதகநஸம்காஶோ ஜீமூதகநநிஃஸ்வநஃ ஜீமூதகநநிர்கோஷோ ஜீமூத இவ வேகவாந்
அவன் அடர்ந்த மேகக் கூட்டம் போல் இருந்தான்; இடியோசை போல் முழங்கினான்; மேகத்தின் வேகத்துடன் ஒத்தவன்.
தேவாரிர்திதிஜோ வீரோ ந்ரு'ஸிம்ஹம் ஸமுபாத்ரவத் ஸமுத்பத்ய ததஸ்தீக்ஷ்ணைர் ம்ரு'கேந்த்ரேண மஹாநகைஃ ததோம்காரஸஹாயேந விதார்ய நிஹதோ யுதி
தேவர்களுக்கு எதிரியான, திதியின் மகனாகப் பிறந்த வீரன், நரசிம்மனை நோக்கி பாய்ந்தான்; அப்போது, சிங்கராஜாவின் கூரிய நகங்களால், ஓம் எனும் ஒலியின் துணையுடன், போரில் அவன் கிழிக்கப்பட்டு அழிக்கப்பட்டான்.
மஹீ ச காலஶ்ச ஶஶீ நபஶ்ச க்ரஹாஶ்ச ஸூர்யஶ்ச திஶஶ்ச ஸர்வாஃ நத்யஶ்ச ஶைலாஶ்ச மஹார்ணவாஶ்ச கதாஃ ப்ரஸாதம் திதிபுத்ரநாஶாத்
பூமி, காலம், சந்திரன், ஆகாயம், கிரகங்கள், சூரியன், எல்லாதிசைகளும், நதிகள், மலைகள், பெருங்கடல்கள் — இவை அனைத்தும் திதியின் மகன் அழிந்தபின் அமைதியை அடைந்தன.
ததஃ ப்ரமுதிதா தேவா ரு'ஷயஶ்ச தபோதநாஃ துஷ்டுவுர்நாமபிர்திவ்யைர் ஆதிதேவம் ஸநாதநம்
அப்போது மகிழ்ச்சியுடன் தேவர்கள், தவமுள்ள முனிவர்கள், அந்த ஆதியாயும் என்றும் நிலைத்திருக்கும் தேவனைத் தெய்வீகமான பெயர்களால் புகழ்ந்தார்கள்.
யத்த்வயா விஹிதம் தேவ நாரஸிம்ஹமிதம் வபுஃ ஏததேவார்சயிஷ்யந்தி பராவரவிதோ ஜநாஃ
இப்பொழுது நீ அருளிய இந்த நரசிங்க உருவை, உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் அறிந்தவர்கள் மட்டுமே வழிபடுவார்கள்.
பவாந்ப்ரஹ்மா ச ருத்ரஶ்ச மஹேந்த்ரோ தேவஸத்தமஃ பவாந்கர்தா விகர்தா ச லோகாநாம் ப்ரபவோ ऽவ்யயஃ
நீயும் பிரம்மாவும் ருத்ரனும் மகேந்திரனும், எல்லா தேவர்களிலும் சிறந்தவன்; நீயே உலகங்களை உருவாக்கும் ஒருவனும் அழிக்கும் ஒருவனும், அழியாத ஆதியாயும் ஆகும்.
பராம் ச ஸித்திம் ச பரம் ச தேவம் பரம் ச மந்த்ரம் பரமம் ஹவிஶ்ச பரம் ச தர்மம் பரமம் ச விஶ்வம் த்வாமாஹுரக்ர்யம் புருஷம் புராணம்
சிருஷ்டியின் உயர்ந்த Siddhi, உயர்ந்த தேவன், உயர்ந்த மந்திரம், உயர்ந்த ஹவிஸ், உயர்ந்த தர்மம், உயர்ந்த உலகம்—இவை அனைத்தும் நீயே என்று அவர்கள் புகழ்கிறார்கள்; நீ முதன்மை கொண்ட பழமையான புருஷன்.
பரம் ஶரீரம் பரமம் ச ப்ரஹ்ம பரம் ச யோகம் பரமாம் ச வாணீம் பரம் ரஹஸ்யம் பரமாம் கதிம் ச த்வாமாஹுரக்ர்யம் புருஷம் புராணம்
உயர்ந்த உடல், உயர்ந்த பரமம், உயர்ந்த யோகம், உயர்ந்த வாக்கு, உயர்ந்த ரகசியம், உயர்ந்த இலக்கு—இவை அனைத்தும் நீயே என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்; நீ முதன்மை கொண்ட பழமையான புருஷன்.
ஏவம் பரஸ்யாபி பரம் பதம் யத் பரம் பரஸ்யாபி பரம் ச தேவம் பரம் பரஸ்யாபி பரம் ச பூதம் த்வாமாஹுரக்ர்யம் புருஷம் புராணம்
உயர்ந்த நிலை, உயர்ந்த தேவன், உயர்ந்த பொருள்—இவை எல்லாம் எல்லாவற்றையும் கடந்தது; நீ முதன்மை கொண்ட பழமையான புருஷன் என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
பரம் பரஸ்யாபி பரம் ரஹஸ்யம் பரம் பரஸ்யாபி பரம் மஹத்த்வம் பரம் பரஸ்யாபி பரம் மஹத்யத் த்வாமாஹுரக்ர்யம் புருஷம் புராணம்
உயர்ந்த ரகசியம், உயர்ந்த பெருமை, உயர்ந்த விசாலம்—இவை எல்லாம் எல்லாவற்றையும் கடந்தது; நீ முதன்மை கொண்ட பழமையான புருஷன் என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
பரம் பரஸ்யாபி பரம் நிதாநம் பரம் பரஸ்யாபி பரம் பவித்ரம் பரம் பரஸ்யாபி பரம் ச தாந்தம் த்வாமாஹுரக்ர்யம் புருஷம் புராணம்
உயர்ந்த பொக்கிஷம், உயர்ந்த தூய்மை, உயர்ந்த தணிப்பு—இவை எல்லாம் எல்லாவற்றையும் கடந்தது; நீ முதன்மை கொண்ட பழமையான புருஷன் என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
ஏவமுக்த்வா து பகவாந் ஸர்வலோகபிதாமஹஃ ஸ்துத்வா நாராயணம் தேவம் ப்ரஹ்மலோகம் கதஃ ப்ரபுஃ
இவ்வாறு கூறி, எல்லா உலகங்களுக்கும் மூதாதையாகிய பகவான், நாராயணனைப் புகழ்ந்து, பிரம்மாவின் உலகத்திற்குச் சென்றார்.
ததோ நதத்ஸு தூர்யேஷு ந்ரு'த்யந்தீஷ்வப்ஸரஃஸு ச க்ஷீரோதஸ்யோத்தரம் கூலம் ஜகாம ஹரிரீஶ்வரஃ
அப்போது யாழ், மிருதங்கம் போன்ற வாசனங்கள் முழங்க, அப்சராசிகள் நடனமாட, ஹரி என்ற ஈச்வரன் பாற்கடலின் வடக்கு கரையை அடைந்தார்.
நாரஸிம்ஹம் வபுர்தேவஃ ஸ்தாபயித்வா ஸுதீப்திமத் பௌராணம் ரூபமாஸ்தாய ப்ரயயௌ கருடத்வஜஃ
அருமைமிக்க நரசிங்க உருவத்தை நிறுவி, பழமையான அந்த ரூபத்தை ஏற்று, கருடன் கொடியுடன் கூடிய ஆண்டவன் அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.
அஷ்டசக்ரேண யாநேந பூதயுதேந பாஸ்வதா அவ்யக்தப்ரக்ரு'திர்தேவஃ ஸ்வஸ்தாநம் கதவாந்ப்ரபுஃ
எட்டு சக்கரங்கள் கொண்ட பிரகாசமான வாகனத்தில், பல உயிர்களுடன், வெளிப்படாத இயல்புடைய தேவன், தன் இருப்பிடத்திற்குத் திரும்பினார்.
கதிதம் நரஸிம்ஹஸ்ய மாஹாத்ம்யம் விஸ்தரேண ச புநஸ்தஸ்யைவ மாஹாத்ம்யம் அந்யத்விஸ்தரதோ வத
நரசிங்கனின் மகிமை விரிவாகச் சொல்லப்பட்டது; இப்போது, அவனுடைய மற்றொரு மகிமையையும் விரிவாகச் சொல்.
பத்மரூபமபூதேதத் கதம் ஹேமமயம் ஜகத் கதம் ச வைஷ்ணவீ ஸ்ரு'ஷ்டிஃ பத்மமத்யே ऽபவத்புரா
இந்த தாமரை வடிவம் எப்படி தோன்றியது? உலகம் எப்படி பொன்னாக மாறியது? தாமரையின் நடுவில் வைஷ்ணவ சிருஷ்டி எப்போது தோன்றியது?
ஶ்ருத்வா ச நரஸிம்ஹஸ்ய மாஹாத்ம்யம் ரவிநந்தநஃ விஸ்மயோத்புல்லநயநஃ புநஃ பப்ரச்ச கேஶவம்
நரசிங்கனின் மகிமையை கேட்ட பிறகு, ராவியின் புதல்வன், ஆச்சரியத்தில் கண்கள் விரிந்தவனாக, மீண்டும் கேசவனை வினவினான்.
கதம் பாத்மே மஹாகல்பே தவ பத்மமயம் ஜகத் ஜலார்ணவகதஸ்யேஹ நாபௌ ஜாதம் ஜநார்தந
மகாகற்ப காலத்தில், நீ கடலில் படுத்திருந்தபோது, உன் நாபியில் இருந்து தாமரை வடிவ உலகம் எப்படி தோன்றியது, ஜனார்த்தனா?
ப்ரபாவாத்பத்மநாபஸ்ய ஸ்வபதஃ ஸாகராம்பஸி புஷ்கரே ச கதம் பூதா தேவாஃ ஸர்ஷிகணாஃ புரா
பத்மநாபனின் சக்தியால், அவர் கடலில் உறங்கியபோது, அந்த தாமரையில் தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் எப்படி தோன்றினார்கள்?
ஏததாக்யாஹி நிகிலம் யோகம் யோகவிதாம் பதே ஶ்ரு'ண்வதஸ்தஸ்ய மே கீர்திம் ந த்ரு'ப்திருபஜாயதே
யோகிகளை ஆண்டவனே, இதை முழுவதும் எனக்கு விளக்கி சொல்; உன் புகழை நான் கேட்கும் போது என் மனம் நிறைவடைவதில்லை.
கியதா சைவ காலேந ஶேதே வை புருஷோத்தமஃ கியந்தம் வா ஸ்வபிதி ச கோ ऽஸ்ய காலஸ்ய ஸம்பவஃ
பரமபுருஷன் எவ்வளவு காலம் உறங்குகிறான்? எவ்வளவு நேரம் கனவு காண்கிறான்? இந்தக் காலத்தின் ஆரம்பம் எங்கே?
கியதா வாத காலேந ஹ்ய் உத்திஷ்டதி மஹாயஶாஃ கதம் சோத்தாய பகவாந் ஸ்ரு'ஜதே நிகிலம் ஜகத்
பெரும் புகழுடையவர் எவ்வளவு காலத்துக்குப் பிறகு எழுந்து நிற்கிறார்? எழுந்தவுடன் அந்த இறைவன் எவ்வாறு இந்த முழு உலகையும் உருவாக்குகிறார்?