ஏவம் பூயோ ऽபராந்கோராந் அஸ்ரு'ஜந்தாநவேஶ்வராஃ ம்ரு'கேந்த்ரஸ்யோபரி க்ருத்தா நிஃஶ்வஸந்த இவோரகாஃ
அவ்வாறு, அசுரர்களின் தலைவர்கள் மீண்டும் கோபத்துடன், பாம்புகள் சுவாசிப்பது போல் சிங்கத்தின் மீது கொடிய ஆயுதங்களை ஏவி விட்டார்கள்.
தே தாநவஶரா கோரா தாநவேந்த்ரஸமீரிதாஃ விலயம் ஜக்முராகாஶே கத்யோதா இவ பர்வதே
அந்த பயங்கரமான அசுர அம்புகள், அசுரராஜா விட்டபோது, மலையில் ஜொலிக்கும் நிழல் பூச்சிகள் போல் ஆகாயத்தில் மறைந்தன.
ததஶ்சக்ராணி திவ்யாநி தைத்யாஃ க்ரோதஸமந்விதாஃ ம்ரு'கேந்த்ராயாஸ்ரு'ஜந்நாஶு ஜ்வலிதாநி ஸமந்ததஃ
பின்னர், கோபம் நிறைந்த தைத்யர்கள் ஒவ்வொரு திசையிலும் சிங்கத்தின் மீது தீப்பொறிகள் பறக்கும் தெய்வீகச் சக்கரங்களை விரைவாக எறிந்தார்கள்.
தைராஸீத்ககநம் சக்ரைஃ ஸம்பதத்பிரிதஸ்ததஃ யுகாந்தே ஸம்ப்ரகாஶத்பிஶ் சந்த்ராதித்யக்ரஹைரிவ
அந்த சக்கரங்கள் எல்லா திசைகளிலும் பறந்ததால், அந்த ஆகாயம் யுக முடிவில் சந்திரன், சூரியன் போன்ற கிரகங்கள் ஒளிர்வது போல் பிரகாசித்தது.
தாநி ஸர்வாணி சக்ராணி ம்ரு'கேந்த்ரேண மஹாத்மநா க்ரஸ்தாந்யுதீர்ணாநி ததா பாவகார்சிஃஸமாநி வை
அந்த எல்லா சக்கரங்களையும், தீயின் நாக்கு போல் ஜொலித்தவற்றை, அந்த மகான் ஆன சிங்கம் உடனே விழுங்கிவிட்டது.
தாநி சக்ராணி வதநே விஶமாநாநி பாந்தி வை மேகோதரதரீஷ்வேவ சந்த்ரஸூர்யக்ரஹா இவ
அந்த சக்கரங்கள் சிங்கத்தின் வாயில் புகுந்தபோது, மேகங்களின் குகைகளில் சந்திரன், சூரியன் மறையும் போல் ஜொலித்தன.
ஹிரண்யகஶிபுர்தைத்யோ பூயஃ ப்ராஸ்ரு'ஜதூர்ஜிதாம் ஶக்திம் ப்ரஜ்வலிதாம் கோராம் தௌதஶஸ்த்ரதடித்ப்ரபாம்
இரண்யகசிபு என்ற அசுரன், மீண்டும் ஒரு பயங்கரமான, தீப்பொறிகள் பறக்கும், மின்னலைப் போல ஒளிரும் கூரிய ஈட்டியை வீசினான்.
தாமாபதந்தீம் ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய ம்ரு'கேந்த்ரஃ ஶக்திமுஜ்ஜ்வலாம் ஹும்காரேணைவ ரௌத்ரேண பபஞ்ஜ பகவாம்ஸ்ததா
அந்த தீப்பொறி பறக்கும் ஈட்டி தன்னை நோக்கி வருவதை பார்த்த சிங்கம், ஒரு கொடிய கர்ஜனை எழுப்பி அதை உடனே நொறுக்கியது.
ரராஜ பக்நா ஸா ஶக்திர் ம்ரு'கேந்த்ரேண மஹீதலே ஸவிஸ்புலிங்கா ஜ்வலிதா மஹோல்கேவ திவஶ்ச்யுதா
அந்த உடைந்த ஈட்டி, சிங்கத்தால் பூமியில் விழுந்தபோது, தீப்பொறிகள் பறக்க ஜொலித்து, வானிலிருந்து விழும் பெரிய நட்சத்திரம் போல் தெரிந்தது.
நாராசபங்க்திஃ ஸிம்ஹஸ்ய ப்ராப்தா ரேஜே ऽவிதூரதஃ நீலோத்பலபலாஶாநாம் மாலேவோஜ்ஜ்வலதர்ஶநா
அப்போது, ஒரு அம்புகளின் வரிசை சிங்கத்தை அடைந்து, அருகில் நீலத்தாமரை மற்றும் பலாச இலைகளால் ஆன ஒளிரும் மாலையைப் போல் பிரகாசித்தது.
ஸ கர்ஜித்வா யதாந்யாயம் விக்ரம்ய ச யதாஸுகம் தத்ஸைந்யம் உத்ஸாரிதவாம்ஸ் த்ரு'ணாக்ராணீவ மாருதஃ
அவன் தக்கபடி கர்ஜித்து, விருப்பப்படி முன்னேறி, அந்த இராணுவத்தை காற்று புல் துகள்களைப் பறக்கும் போல் சிதறடித்தான்.
ததோ ऽஶ்மவர்ஷம் தைத்யேந்த்ரா வ்யம்ரு'ஜந்த நபோகதாஃ நகமாத்ரைஃ ஶிலாகண்டைர் கிரிஶ்ரு'ங்கைர்மஹாப்ரபைஃ
பின்னர், ஆகாயத்தில் பறக்கும் அசுர தலைவர்கள், மலைப்பாறைகள், கற்கள் மற்றும் பெரிய மலைச்சிகரங்கள் கொண்டு கல்லழலை பொழிந்தார்கள்.
ததஶ்மவர்ஷம் ஸிம்ஹஸ்ய மஹந்மூர்தநி பாதிதம் திஶோ தஶ விகீர்ணா வை கத்யோதப்ரகரா இவ
அந்த கல்லழல், அந்த பெரிய சிங்கத்தின் தலையில் விழுந்து, பல்லாயிரம் நிழல் பூச்சிகள் பறப்பது போல் பத்து திசைகளிலும் சிதறியது.
ததாஶ்மௌகைர் தைத்யகணாஃ புநஃ ஸிம்ஹமரிம்தமம் சாதயாம்சக்ரிரே மேகா தாராபிரிவ பர்வதம்
அப்போது, அசுரக் கூட்டங்கள் கற்கள் பொழிந்து, பகைவரின் பகை எனும் சிங்கத்தை, மேகங்கள் மலைக்கு நீர் வார்க்கும் போல் மூடினார்கள்.
ந ச தம் சாலயாமாஸுர் தைத்யௌகா தேவஸத்தமம் பீமவேகோ ऽசலஶ்ரேஷ்டம் ஸமுத்ர இவ மந்தரம்
ஆனால், அந்த அசுரக் கூட்டங்கள், கடல் பெரிய மலைக்குப் போய் அசைக்க முடியாதது போல், அந்த வல்லமையான தேவரை அசைக்க முடியவில்லை.
ததோ ऽஶ்மவர்ஷே விஹதே ஜலவர்ஷமநந்தரம் தாராபிரக்ஷமாத்ராபிஃ ப்ராதுராஸீத்ஸமந்ததஃ
பின்னர், கல்லழலை அவர் தடுத்தபோது, உடனே மேகங்கள் எல்லா இடங்களிலும் நீர் பொழிந்து, பெரும் நீர்வாரங்கள் தோன்றின.
நபஸஃ ப்ரச்யுதா தாராஸ் திக்மவேகாஃ ஸமந்ததஃ ஆவ்ரு'த்ய ஸர்வதோ வ்யோம திஶஶ்சோபதிஶஸ்ததா
ஆகாயத்திலிருந்து வேகமாக விழும் நீர்வாரங்கள், எல்லா திசைகளையும், வானத்தையும், துணைதிசைகளையும் மூடின.
தாரா திவி ச ஸர்வத்ர வஸுதாயாம் ச ஸர்வஶஃ ந ஸ்ப்ரு'ஶந்தி ச தா தேவம் நிபதந்த்யோ ऽநிஶம் புவி
அந்த நீர்வாரங்கள் வானிலும், பூமியிலும் எங்கும் விழுந்தும், அந்த தேவனை ஒருபோதும் தொடவில்லை; அவை இடையறாது தரையில் விழுந்தன.
பாஹ்யதோ வவ்ரு'ஷுர்வர்ஷம் நோபரிஷ்டாச்ச வவ்ரு'ஷுஃ ம்ரு'கேந்த்ரப்ரதிரூபஸ்ய ஸ்திதஸ்ய யுதி மாயயா
போர்க்களத்தில் சிங்கத்தைப் போல மாயையால் நிற்கும் அவனை மேல் மழை பெய்யவில்லை; வெளியே மட்டும் மழை பொழிந்தது.
ஹதே ऽஶ்மவர்ஷே துமுலே ஜலவர்ஷே ச ஶோஷிதே ஸோ ऽஸ்ரு'ஜத்தாநவோ மாயாம் அக்நிவாயுஸமீரிதாம்
கடுமையான கல்லழை மழையும், நீர்மழையும் அடக்கப்பட்டதும், அந்த அசுரன் தீயும் காற்றும் கலந்த மாயையை வெளிப்படுத்தினான்.
மஹேந்த்ரஸ்தோயதைஃ ஸார்தம் ஸஹஸ்ராக்ஷோ மஹாத்யுதிஃ மஹதா தோயவர்ஷேண ஶமயாமாஸ பாவகம்
பெரும் ஒளியுடன் ஆயிரம் கண்கள் கொண்ட இந்திரன், மேகங்களை உடன் கொண்டு, பெரும் நீர்மழை பொழிந்து அந்தத் தீயை அணைத்தான்.
தஸ்யாம் ப்ரதிஹதாயாம் து மாயாயாம் யுதி தாநவஃ அஸ்ரு'ஜத்கோரஸம்காஶம் தமஸ்தீவ்ரம் ஸமந்ததஃ
அந்த மாயை போரில் அழிக்கப்பட்டதும், அசுரன் எல்லா திசைகளிலும் பயங்கரமான, கடும் இருளை விட்டுவிட்டான்.
தமஸா ஸம்வ்ரு'தே லோகே தைத்யேஷ்வாத்தாயுதேஷு ச ஸ்வதேஜஸா பரிவ்ரு'தோ திவாகர இவாபபௌ
உலகம் இருளால் மூடப்பட்டு, அசுரர்கள் ஆயுதம் ஏந்தி நிற்க, அவன் தன் ஒளியால் சூழப்பட்டு, சூரியனைப் போல பிரகாசித்தான்.
த்ரிஶிகாம் ப்ருகுடீம் சாஸ்ய தத்ரு'ஶுர்தாநவா ரணே லலாடஸ்தாம் த்ரிஶூலாங்காம் கங்காம் த்ரிபதகாமிவ
போர்க்களத்தில் அசுரர்கள் அவனது நெற்றியில் மூன்று ஜ்வாலைகள், கோபம் நிறைந்த புருவம், மற்றும் திரிசூலம் பதிக்கப்பட்டதை, மூன்று வழி பாயும் கங்கை போல, பார்த்தார்கள்.
ததஃ ஸர்வாஸு மாயாஸு ஹதாஸு திதிநந்தநாஃ ஹிரண்யகஶிபும் தைத்யம் விவர்ணாஃ ஶரணம் யயுஃ
அப்போது, தங்கள் எல்லா மாயைகளும் அழிந்தபோது, திதியின் மகன்கள் கலங்கிய முகத்துடன் ஹிரண்யகசிபு என்ற அசுரரிடம் அடைக்கலம் அடைந்தார்கள்.
ததஃ ப்ரஜ்வலிதஃ க்ரோதாத் ப்ரதஹந்நிவ தேஜஸா தஸ்மிந்க்ருத்தே து தைத்யேந்த்ரே தமோபூதமபூஜ்ஜகத்
அப்போது, அந்த அசுரர்களின் தலைவன் கோபத்தில் தீயைப் போல ஜ்வலித்து, தன் ஒளியால் எரிய, உலகம் முழுவதும் இருள் சூழ்ந்தது.
ஆவஹஃ ப்ரவஹஶ்சைவ விவஹோ ऽத ஹ்யுதாவஹஃ பராவஹஃ ஸம்வஹஶ்ச மஹாபலபராக்ரமாஃ
ஆவஹன், பிரவஹன், விவஹன், உதாவஹன், பராவஹன், சம்வஹன் என்ற இந்தப் பெரும் பலமும் வீரமும் கொண்டவர்கள் எழுந்தார்கள்.
ததா பரிவஹஃ ஶ்ரீமாந் உத்பாதபயஶம்ஸிநஃ இத்யேவம் க்ஷுபிதாஃ ஸப்த மருதோ ககநேசராஃ
அதேபோல், பரிவஹன் என்பவன், புகழுடன், பேரழிவை அறிவிப்பவன்; இவ்வாறு எழுச்சியுடன் ஏழு மருத்துகள் ஆகாயத்தில் அலைந்தனர்.
யே க்ரஹாஃ ஸர்வலோகஸ்ய க்ஷயே ப்ராதுர்பவந்தி வை தே ஸர்வே ககநே த்ரு'ஷ்டா வ்யசரந்த யதாஸுகம்
உலகங்கள் அழியும் போது தோன்றும் எல்லா கிரகங்களும் ஆகாயத்தில் விருப்பப்படி சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தன.
அயோகதஶ்சாப்யசரந் மார்கம் நிஶி நிஶாசரஃ ஸக்ரஹஃ ஸஹ நக்ஷத்ரைர் ஆகாபதிரரிம்தமஃ
அந்த இரவில், ஆகாயத்தின் இரவு சஞ்சாரி, கிரகங்களும் நட்சத்திரங்களும் உடன், வழக்கமான பாதையைத் தவிர்த்து அலைந்தான்.