ரௌத்ரம் ததோக்ரம் ஶூலம் ச கங்காலம் முஸலம் ததா மோஹநம் ஶோஷணம் சைவ ஸம்தாபநவிலாபநம்
பயங்கரமான ரௌத்திர ஆயுதம், கொடிய சூலம், எலும்புக்கூடு, கோல், மயக்கும், உலர்க்கும், எரிக்கும், அழுகையூட்டும் ஆயுதங்களையும் பயன்படுத்தினார்.
வாயவ்யம் மதநம் சைவ காபாலமத கைங்கரம் ததாப்ரதிஹதாம் ஶக்திம் க்ரௌஞ்சமஸ்த்ரம் ததைவ ச
காற்று ஆயுதம், கடைப்பிடிக்கும் ஆயுதம், கபால ஆயுதம், சேவகர் ஆயுதம், எதிர்க்க முடியாத சக்தி, க்ரௌஞ்சம் என்ற ஆயுதம் ஆகியவற்றையும் பயன்படுத்தினார்.
அஸ்த்ரம் ப்ரஹ்மஶிரஶ்சைவ ஸோமாஸ்த்ரம் ஶிஶிரம் ததா கம்பநம் ஶாதநம் சைவ த்வாஷ்ட்ரம் சைவ ஸுபைரவம்
பிரம்மசிரஸ் அஸ்திரம், சோம அஸ்திரம், சிசிரம் எனும் அஸ்திரம், கம்பனம், சாடனம், தவஷ்ட்ரன் அஸ்திரம், சுபைரவம் ஆகிய அஸ்திரங்களை அங்கு பயன்படுத்தினான்.
காலமுத்கரமக்ஷோப்யம் தபநம் ச மஹாபலம் ஸம்வர்தநம் மோஹநம் ச ததா மாயாதரம் பரம்
காலமுத்கரம், அசையாத அக்ஷோப்யம், மிகுந்த வலியுடைய தபனம், சம்வர்த்தனம், மோஹனம், அதேபோல் மாயாதரன் எனும் உயர்ந்த அஸ்திரங்களும் பயன்படுத்தப்பட்டன.
காந்தர்வமஸ்த்ரம் தயிதம் அஸிரத்நம் ச நந்தகம் ப்ரஸ்வாபநம் ப்ரமதநம் வாருணம் சாஸ்த்ரமுத்தமம் அஸ்த்ரம் பாஶுபதம் சைவ யஸ்யாப்ரதிஹதா கதிஃ
காந்தர்வ அஸ்திரம், பிரியமான அசிரத்னம், நந்தகம், ப்ரஸ்வாபனம், ப்ரமதனம், சிறந்த வாருண அஸ்திரம், யாராலும் தடுக்க முடியாத பாதையுடைய பாசுபத அஸ்திரமும் பயன்படுத்தப்பட்டன.
அஸ்த்ரம் ஹயஶிரஶ்சைவ ப்ராஹ்மமஸ்த்ரம் ததைவ ச நாராயணாஸ்த்ரமைந்த்ரம் ச ஸார்பமஸ்த்ரம் ததாத்புதம்
ஹயசிரஸ் அஸ்திரம், பிரம்ம அஸ்திரம், நாராயண அஸ்திரம், இந்திர அஸ்திரம், அதிசயமான பாம்பு அஸ்திரம் ஆகியவை அங்கு இருந்தன.
பைஶாசமஸ்த்ரமஜிதம் ஶோஷதம் ஶாமநம் ததா மஹாபலம் பாவநம் ச ப்ரஸ்தாபநவிகம்பநே
அஜெய்யமான பைசாச அஸ்திரம், உலர்க்கும் அஸ்திரம், சமனப்படுத்தும் அஸ்திரம், மிகுந்த வலியுடைய பாவனம், பிரஸ்தாபனம், விகம்பனம் ஆகிய அஸ்திரங்களும் பயன்படுத்தப்பட்டன.
ஏதாந்யஸ்த்ராணி திவ்யாநி ஹிரண்யகஶிபுஸ்ததா அஸ்ரு'ஜந்நரஸிம்ஹஸ்ய தீப்தஸ்யாக்நேரிவாஹுதிம்
இந்த எல்லா தெய்வீக அஸ்திரங்களையும் அப்போது ஹிரண்யகசிபு நரசிம்மரிடம், ஜொலிக்கும் நெருப்பில் ஹோமம் போடுவது போல் வீசினான்.
அஸ்த்ரைஃ ப்ரஜ்வலிதைஃ ஸிம்ஹம் ஆவ்ரு'ணோதஸுரோத்தமஃ விவஸ்வாந் கர்மஸமயே ஹிமவந்தமிவாம்ஶுபிஃ
இந்த தீப்பற்றி எரியும் அஸ்திரங்களால் அசுரர்களில் சிறந்தவன் அந்த சிங்கத்தை சூழ்ந்தான்; வெயில்காலத்தில் சூரியன் தனது கதிர்களால் ஹிமவந்தத்தை மூடுவது போல.
ஸ ஹ்யமர்ஷாநிலோத்பூதோ தைத்யாநாம் ஸைந்யஸாகரஃ க்ஷணேந ப்லாவயாமாஸ மைநாகமிவ ஸாகரஃ
அப்போது, அசுரர்களின் படை எனும் பெருங்கடல் கோபமெனும் காற்றால் எழுந்து, ஒரு கணத்தில், மேனாக மலைக்கு கடல் பெருக்கெடுப்பது போல பாய்ந்தது.
ப்ராஸைஃ பாஶைஶ்ச கட்கைஶ்ச கதாபிர்முஸலைஸ்ததா வஜ்ரைரஶநிபிஶ்சைவ ஸாக்நிபிஶ்ச மஹாத்ருமைஃ
வில்லும், பாசமும், வாளும், கதை, உலக்கை, வஜ்ரம், கயிறு, தீப்பற்றி எரியும் மரக்கட்டைகள், பெரிய மரங்கள் ஆகியவற்றால் போரிட்டார்கள்.
முத்கரைர்பிந்திபாலைஶ்ச ஶிலோலூகலபர்வதைஃ ஶதக்நீபிஶ்ச தீப்தாபிர் தண்டைரபி ஸுதாருணைஃ
முத்துக்கட்டைகள், கல்லெறியும் கருவிகள், பாறைகள், உலக்கைகள், மலைச்சிகரங்கள், தீப்பற்றி எரியும் சதக்னிகள், பயங்கரமான தண்டுகள் ஆகியவற்றையும் பயன்படுத்தினார்கள்.
தே தாநவாஃ பாஶக்ரு'ஹீதஹஸ்தா மஹேந்த்ரதுல்யாஶநிவஜ்ரவேகாஃ ஸமந்ததோ ऽப்யுத்யதபாஹுகாயாஃ ஸ்திதாஸ்த்ரிஶீர்ஷா இவ நாகபாஶாஃ
அந்த தானவர்கள், கைகளில் பாசம் பிடித்து, இந்திரனின் வஜ்ர வேகத்துடன், எல்லா பக்கமும் கைகளை உயர்த்தி, மூன்று தலை கொண்ட நாகபாசம் போல நின்றார்கள்.
ஸுவர்ணமாலாகுலபூஷிதாங்காஃ பீதாம்ஶுகாபோகவிபாவிதாங்காஃ முக்தாவலீதாமஸநாதகக்ஷா ஹம்ஸா இவாபாந்தி விஶாலபக்ஷாஃ
பொன்னாலான மாலைகள் அணிந்த உடல்கள், மஞ்சள் உடைகள் அணிந்து ஒளிரும் உருவங்கள், முத்துமாலைகள் இடுப்பில் கட்டியவர்கள், பரந்த இறக்கையுடன் அலகு விரித்த அன்னங்கள் போல ஜொலித்தார்கள்.
தேஷாம் து வாயுப்ரதிமௌஜஸாம் வை கேயூரமௌலீவலயோத்கடாநாம் தாந்யுத்தமாங்காந்யபிதோ விபாந்தி ப்ரபாதஸூர்யாம்ஶுஸமப்ரபாணி
அவர்களில், வாயுவைப் போன்ற சக்தியுடையவர்கள், அழகிய கைமணி, கிரீடம், வளையல்கள் அணிந்தவர்கள், அவர்களின் தலைகள் எல்லா பக்கமும் காலை சூரியனின் கதிர்கள் போல் பிரகாசித்தன.
கராஃ கரமுகாஶ்சைவ மகராஶீவிஷாநநாஃ ஈஹாம்ரு'கமுகாஶ்சாந்யே வராஹமுகஸம்ஸ்திதாஃ
சிலர் கழுதையின் முகம் கொண்டவர்கள், சிலர் மகரம், விஷப்பாம்பு போன்ற முகமுடையவர்கள்; மற்றவர்கள் மான் முகம் கொண்டவர்கள், சிலர் வராக முகத்துடன் இருந்தார்கள்.
பாலஸூர்யமுகாஶ்சாந்யே தூமகேதுமுகாஸ்ததா அர்தசந்த்ரார்தவக்த்ராஶ்ச அக்நிதீப்தமுகாஸ்ததா
சிலர் எழுந்து வரும் சூரியனைப் போல முகமுடையவர்கள், சிலர் துடிப்பான துமாகேது போல; சிலர் அரைச்சந்திரன் போல் பாதி உருவமுடையவர்கள், மற்றவர்கள் தீப்போல் ஜொலிக்கும் முகமுடையவர்கள்.
ஹம்ஸகுக்குடவக்த்ராஶ்ச வ்யாதிதாஸ்யா பயாவஹாஃ ஸிம்ஹாஸ்யா லேலிஹாநாஶ்ச காகக்ரு'த்ரமுகாஸ்ததா
சிலர் அன்னம், சேவல் போன்ற முகமுடையவர்கள், வாயை பெரிதாகத் திறந்து பயங்கரமாக இருந்தார்கள்; சிலர் சிங்க முகம் கொண்டு நாக்கை அசைத்தவர்கள், மற்றவர்கள் காகம், கழுகு போன்ற முகமுடையவர்கள்.
த்விஜிஹ்வகா வக்ரஶீர்ஷாஸ் ததோல்காமுகஸம்ஸ்திதாஃ மஹாக்ராஹமுகாஶ்சாந்யே தாநவா பலதர்பிதாஃ
சிலர் இரு நாக்கு உடையவர்கள், வளைந்த தலையுடன், உல்கை போல முகம் கொண்டவர்கள்; மற்ற பல தானவர்கள் பெரிய சுறா முகத்துடன், தங்கள் வலிமையில் பெருமை கொண்டிருந்தார்கள்.
ஶைலஸம்வர்ஷ்மணஸ் தஸ்ய ஶரீரே ஶரவ்ரு'ஷ்டிபிஃ அவத்யஸ்ய ம்ரு'கேந்த்ரஸ்ய ந வ்யதாம் சக்ருராஹவே
அவர்களின் உடல்கள் மலைபோல் பெரியதாக இருந்தும், அவர்கள் அம்புகளை மழைபோல் பொழிந்தும், அந்த வெல்ல முடியாத சிங்கராசாவுக்கு போரில் எந்தப் பயமும் உண்டாகவில்லை.
ஏவம் பூயோ ऽபராந்கோராந் அஸ்ரு'ஜந்தாநவேஶ்வராஃ ம்ரு'கேந்த்ரஸ்யோபரி க்ருத்தா நிஃஶ்வஸந்த இவோரகாஃ
அவ்வாறு, அசுரர்களின் தலைவர்கள் மீண்டும் கோபத்துடன், பாம்புகள் சுவாசிப்பது போல் சிங்கத்தின் மீது கொடிய ஆயுதங்களை ஏவி விட்டார்கள்.
தே தாநவஶரா கோரா தாநவேந்த்ரஸமீரிதாஃ விலயம் ஜக்முராகாஶே கத்யோதா இவ பர்வதே
அந்த பயங்கரமான அசுர அம்புகள், அசுரராஜா விட்டபோது, மலையில் ஜொலிக்கும் நிழல் பூச்சிகள் போல் ஆகாயத்தில் மறைந்தன.
ததஶ்சக்ராணி திவ்யாநி தைத்யாஃ க்ரோதஸமந்விதாஃ ம்ரு'கேந்த்ராயாஸ்ரு'ஜந்நாஶு ஜ்வலிதாநி ஸமந்ததஃ
பின்னர், கோபம் நிறைந்த தைத்யர்கள் ஒவ்வொரு திசையிலும் சிங்கத்தின் மீது தீப்பொறிகள் பறக்கும் தெய்வீகச் சக்கரங்களை விரைவாக எறிந்தார்கள்.
தைராஸீத்ககநம் சக்ரைஃ ஸம்பதத்பிரிதஸ்ததஃ யுகாந்தே ஸம்ப்ரகாஶத்பிஶ் சந்த்ராதித்யக்ரஹைரிவ
அந்த சக்கரங்கள் எல்லா திசைகளிலும் பறந்ததால், அந்த ஆகாயம் யுக முடிவில் சந்திரன், சூரியன் போன்ற கிரகங்கள் ஒளிர்வது போல் பிரகாசித்தது.
தாநி ஸர்வாணி சக்ராணி ம்ரு'கேந்த்ரேண மஹாத்மநா க்ரஸ்தாந்யுதீர்ணாநி ததா பாவகார்சிஃஸமாநி வை
அந்த எல்லா சக்கரங்களையும், தீயின் நாக்கு போல் ஜொலித்தவற்றை, அந்த மகான் ஆன சிங்கம் உடனே விழுங்கிவிட்டது.
தாநி சக்ராணி வதநே விஶமாநாநி பாந்தி வை மேகோதரதரீஷ்வேவ சந்த்ரஸூர்யக்ரஹா இவ
அந்த சக்கரங்கள் சிங்கத்தின் வாயில் புகுந்தபோது, மேகங்களின் குகைகளில் சந்திரன், சூரியன் மறையும் போல் ஜொலித்தன.
ஹிரண்யகஶிபுர்தைத்யோ பூயஃ ப்ராஸ்ரு'ஜதூர்ஜிதாம் ஶக்திம் ப்ரஜ்வலிதாம் கோராம் தௌதஶஸ்த்ரதடித்ப்ரபாம்
இரண்யகசிபு என்ற அசுரன், மீண்டும் ஒரு பயங்கரமான, தீப்பொறிகள் பறக்கும், மின்னலைப் போல ஒளிரும் கூரிய ஈட்டியை வீசினான்.
தாமாபதந்தீம் ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய ம்ரு'கேந்த்ரஃ ஶக்திமுஜ்ஜ்வலாம் ஹும்காரேணைவ ரௌத்ரேண பபஞ்ஜ பகவாம்ஸ்ததா
அந்த தீப்பொறி பறக்கும் ஈட்டி தன்னை நோக்கி வருவதை பார்த்த சிங்கம், ஒரு கொடிய கர்ஜனை எழுப்பி அதை உடனே நொறுக்கியது.
ரராஜ பக்நா ஸா ஶக்திர் ம்ரு'கேந்த்ரேண மஹீதலே ஸவிஸ்புலிங்கா ஜ்வலிதா மஹோல்கேவ திவஶ்ச்யுதா
அந்த உடைந்த ஈட்டி, சிங்கத்தால் பூமியில் விழுந்தபோது, தீப்பொறிகள் பறக்க ஜொலித்து, வானிலிருந்து விழும் பெரிய நட்சத்திரம் போல் தெரிந்தது.
நாராசபங்க்திஃ ஸிம்ஹஸ்ய ப்ராப்தா ரேஜே ऽவிதூரதஃ நீலோத்பலபலாஶாநாம் மாலேவோஜ்ஜ்வலதர்ஶநா
அப்போது, ஒரு அம்புகளின் வரிசை சிங்கத்தை அடைந்து, அருகில் நீலத்தாமரை மற்றும் பலாச இலைகளால் ஆன ஒளிரும் மாலையைப் போல் பிரகாசித்தது.