மாதரஃ ப்ரேரயந் காமவதூம் வைதவ்யசிஹ்நிதாம் காலோ ऽயமிதி சாலக்ஷ்ய ப்ரகாரேங்கிதஸம்ஜ்ஞயா
மாதர்கள், விதவை அடையாளமுடைய காம தேவியின் மனைவியை அனுப்பி, 'இப்போது நேரம் வந்தது' என்று சைகையால் அறிவித்தனர்.
ததஸ்தாஶ்சோதிதா தேவம் ஊசுஃ ப்ரஹஸிதாநநாஃ ரதிஃ புரஸ்தவ ப்ராப்தா நாபாதி மதநோஜ்சிதா
அப்போது, மகிழ்ச்சியுடன் முகம் மலர்ந்த தேவியர், 'மதனனை இழந்தாலும், ரதி உன் முன் வந்துள்ளார்' என்று இறைவனை நோக்கி சொன்னார்கள்.
ததஸ்தாம் ஸம்நிர்வாயாஹ வாமஹஸ்தாக்ரஸம்ஜ்ஞயா ப்ரயாணம் கிரிஜாவக்த்ரதர்ஶநோத்ஸுகமாநஸஃ
பின்பு, இடது கையால் சைகை செய்து, அவளை அனுப்பினார்; அவன் மனம், கிரிஜாவின் முகத்தைப் பார்க்க ஆவலுடன் இருந்தது.
ததோ ஹரோ ஹிமகிரிகந்தராக்ரு'திம் ஸிதம் கஶாம்ரு'துஹதிபிஃ ப்ரசோதயத் மஹாவ்ரு'ஷம் கணதுமுலாஹிதேக்ஷணம் ஸ பூதராநஶநிரிவ ப்ரகம்பயந்
பின்பு ஹரன், இமயமலையின் குகையைப் போல் வெண்மையாகத் திகழும் பெரும் நந்தியை, மென்மையானக் கயிற்றால் ஊக்குவித்தான்; அதன் பயங்கரமான பார்வை கணங்களை விரட்ட, அது மலைகளை இடியெனக் குலுக்கியது.
ததோ ஹரிர்த்ருதபதபத்ததிஃ புரஃ புரஃஸராந்த்ருமநிகரேஷு ஸம்ஶ்ரிதாந் தராரஜஃஶபலிதபூஷணோ ऽப்ரவீத் ப்ரயாத மா குருத பதோ ऽஸ்ய ஸம்கடம்
அப்போது, மண்ணின் தூசியில் அலங்கரிக்கப்பட்டு, விரைவாக நடந்த ஹரி, முன்னணி மரங்களில் அடைக்கலம் கொண்டிருந்தவர்களுக்கு முன்பாகச் சென்று, "நீங்கள் செல்லுங்கள்; இந்த வழியில் தடையாக இராதீர்கள்" என்று சொன்னார்.
ப்ரபோஃ புநஃ ப்ரதமநியோகமூர்ஜயந் ஸுதோ ऽப்ரவீத் ப்ருகுடிமுகோ ऽபி வீரகஃ வியச்சரா வியதி கிமஸ்தி காந்தகம் ப்ரயாத நோ தரணிதராவிதூரதஃ
அப்பொழுது, ஆண்டவரின் முதல் கட்டளையால் தைரியம் பெற்ற மகன், கோபமாக முகம் சுருக்கி, "வானில் பறக்கும் எங்களுக்கு என்ன தடையாக இருக்க முடியும்? நீங்கள் செல்லுங்கள்; மலைக்கு அருகில் இருந்து விலகாதீர்கள்" என்று கூறினான்.
மஹார்ணவாஃ குருத ஶிலோபமம் பயஃ ஸுரத்விஷாகமநமஹாதிகர்தமம் கணேஶ்வராஶ் சபலதயா ந கம்யதாம் ஸுரேஶ்வரைஃ ஸ்திரமதிபிர் நிரீக்ஷ்யதே
பெரிய கடல், தேவர்களுக்கு விரோதிகளாக வருவோருக்காக நீரை கல்லைப் போல ஆக்கட்டும்; அது பெரிய சதுப்பாகும். தலைவர்களே, மனம் குலைந்துபோகாமல் நிலைத்த மனதுடன் இருங்கள்; தேவர்களின் தலைவர்கள் கவனமாக பார்த்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
ந ப்ரு'ங்கிணா ஸ்வதநுமவேக்ஷ்ய நீயதே பிநாகிநஃ ப்ரு'துமுகமண்டம் அக்ரதஃ வ்ரு'தா யமஃ ப்ரகடிததந்தகோடரம் த்வமாயுதம் வஹஸி விஹாய ஸம்ப்ரமம்
தன் உருவத்தை தேனீ முன்னிலைப்படுத்துவதில்லை; அகன்ற முகமுள்ள பிணாகபாணியும் முன்னால் செல்லுவதில்லை. வீணாக, யமன் தன் ஆயுதத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டி, அவசரத்தை விட்டு விட்டு எடுத்துச் செல்கிறான்.
பதம் ந யத்ரததுரகைஃ புரத்விஷஃ ப்ரமுச்யதே பஹுதரமாத்ரு'ஸம்குலம் அமீ ஸுராஃ ப்ரு'தகநுயாயிபிர்வ்ரு'தாஃ பதாதயோ த்விகுணபதாந் ஹரப்ரியாஃ
புரங்களை அழிப்பவனின் ரதத்துக்கழுதைகள் தாய்மார்கள் கூட்டத்திலிருந்து விடுபடவில்லை. இவர்கள், தனித்தனியாகச் செல்லும் தங்கள் கூட்டத்துடன் சூழப்பட்டுள்ள தேவர்கள், காலாட்படைகள்; ஹரபிரியாவின் தோழர்கள் இரட்டைப் பாதையில் செல்கிறார்கள்.
ஸ்வவாஹநைஃ பவநவிதூதசாமரைஶ் சலத்வஜைர்வ்ரஜத விஹாரஶாலிபிஃ ஸுராஃ ஸ்வகம் கிமிதி ஸராகமூர்ஜிதம் விசார்யதே நியதலயத்ரயாநுகம்
தங்கள் வாகனங்களிலும், காற்றால் அசையும் சாமரைகளும், அசையும் கொடிகளும், விளையாட்டில் மகிழ்ந்து செல்லும் தேவர்கள், ஏன் தங்கள் ஆசை நிறைந்த, மூன்று நிலைகளையும் பின்பற்றும் வாழ்க்கையை எண்ணுகிறார்கள்?
ந கிம்நரைர் அபிபவிதும் ஹி ஶக்யதே விபூஷணசயஸமுத்பவோ த்வநிஃ அஜாதிஜாஃ கிமிதி ந ஷட்ஜமத்யம் அப்ரு'துஸ்வரம் பஹுதரமத்ர வக்ஷ்யதே
ஆபரணங்களின் ஒலியை கின்னரர்கள் அடக்க முடியாது. குலத்தில் பிறக்காதவர்கள் ஏன் ஷட்ஜம் அல்லது மத்யமம் போன்ற இசைசுரங்களை பாடுவதில்லை? இங்கு, பலர் தெளிவில்லாத சுரங்களில் பேசுவார்கள்.
நதாநதாநதநததாநதாம் கதாஃ ப்ரு'தக்தயா ஸமயக்ரு'தா விபிந்நதாம் விஶங்கிதா பவததிபேதஶீலிநஃ ப்ரயாந்த்யமீ த்ருதபதமேவ கௌடகாஃ
பல்வேறு, அளவான, தனித்துவமான இசைநடைகள் செய்து, உங்களின் மிகுதியான பிரிவை அஞ்சும் இக் கவுடகர்கள் விரைவாகச் செல்கிறார்கள்.
விஸம்ஹதாஃ கிமிதி ந ஷாட்கவாதயஃ ஸ்வகீதகைர் லலிதபதப்ரயோகஜைஃ ப்ரபோஃ புரோ பவதி ஹி யஸ்ய சாக்ஷதம் ஸமுத்கதார்தகமிதி தத்ப்ரதீயதே
ஏன் ஷாட்க இசைக்கருவிகள் தங்களது பாடல்களும் அழகான நடையுடனும் சேர்ந்து வாசிக்கப்படுவதில்லை? ஆண்டவரின் முன், அர்த்தம் முற்றிலும் வெளிப்படுவது போல, இது இவ்வாறு புரியப்படுகிறது.
அமீ ப்ரு'தக்விரசிதரம்யராஸகம் விலாஸிநோ பஹுகமகஸ்வபாவகம் ப்ரயுஞ்ஜதே கிரிஶயஶோவிஸாரிணம் ப்ரகீர்ணகம் பஹுதரநாகஜாதயஃ
இவர்கள், தனித்தனியாக அழகான நடனங்களை, பல்வேறு இசைமாற்றங்களுடன், மலை ஆண்டவரின் புகழை பரப்பி, பல யானை கூட்டங்களில் கலந்துவிட்டு மகிழ்கிறார்கள்.
அமீ கதம் ககுபி கதாஃ ப்ரதிக்ஷணம் த்வநந்தி தே விவிதவதூவிமிஶ்ரிதாஃ ந ஜாதயோ த்வநிமுரஜாஸமீரிதா ந மூர்சிதாஃ கிமிதி ச மூர்சநாத்மகாஃ
இவை எப்படி எல்லா திசைகளிலும், பல வகை மணவாளிகளுடன் கலந்து, கதைகள் ஒலிக்கின்றன? இக்குலங்கள் மிருதங்க ஒலியைக் கிளப்புவதில்லை; இசைமாற்றமும் இல்லை; ஏன் இசைமாற்றம் இல்லாதவையாக இருக்கின்றன?
இதீரதே கிரிமவதாநஶாலிநஃ ஸுராஸுராஃ ஸபதி து வீரகாஜ்ஞயா நியாமிதாஃ ப்ரயயுரதீவ ஹர்ஷிதாஶ் சராசரம் ஜகதகிலம் ஹ்யபூரயந்
இவ்வாறு, மலை மீது கவனமாக இருந்த தேவரும் அசுரரும், வீரரின் கட்டளையைக் கேட்டவுடன், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், நகர்ந்து நிலைநிலையற்ற உலகை முழுவதும் நிரப்பிச் சென்றார்கள்.
இதி ஸ்தநத்ககுபி ரஸந்மஹார்ணவே ஸ்தநத்கநே விதலிதஶைலகம்தரே ஜகத்யபூத்துமுல இவாகுலீக்ரு'தஃ பிநாகிநா த்வரிதகதேந பூதரஃ
அந்த பெரும் கடலில், ஒலிக்கும் திசைகளிலும், பிளந்த குகைகளிலும், உலகம் பெரும் குழப்பமாக, விரைவாகச் செல்லும் பிணாகபாணியால் கலக்கமடைந்தது போல இருந்தது.
பரிஜ்வலத்கநகஸஹஸ்ரதோரணம் க்வசிந்மிலந்மரகதவேஶ்மவேதிகம் க்வசித் க்வசித் விமலவிதூரவேதிகம் க்வசித் கலஜ்ஜலதரரம்யநிர்சரம்
ஒருசில இடங்களில் ஆயிரக்கணக்கான பொன் வாசல்கள் தீபம் போல் ஜொலிக்க, வேறு இடங்களில் பச்சை மரகத மாளிகை மேடைகள் மூடப்பட்டிருந்தன; சில இடங்களில் தூய, தொலைவிலுள்ள மேடைகள், மற்ற இடங்களில் மேகங்கள் வழிந்தழியும் அழகான அருவிகள் இருந்தன.
சலத்த்வஜப்ரவரஸஹஸ்ரமண்டிதம் ஸுரத்ருமஸ்தபகவிகீர்ணசத்வரம் ஸிதாஸிதாருணருசிதாதுவர்ணிகம் ஶ்ரியோஜ்ஜ்வலம் ப்ரவிததமார்ககோபுரம்
ஆயிரக்கணக்கான அசையும் கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தெய்வ மரக்கிளைகள் சிதறிய வெளிகள், வெள்ளை, கருப்பு, சிவப்பு நிறங்களில் பூசப்பட்டு, செல்வம் பொலிவுடன் விரிந்த பாதைமீது கோபுரங்கள் இருந்தன.
தம் ப்ரவிஶந்தமகாத்ப்ரவிலோக்ய வ்யாகுலதாம் நகரம் கிரிபர்துஃ வ்யக்ரபுரந்த்ரிஜநம் ஜயயுக்தம் தாவிதமார்கஜநாகுலரத்யம்
அவர் உள்ளே நுழைவதைப் பார்த்ததும், மலை ஆண்டவரின் நகரம் கலக்கமடைந்தது; புலி போல் வீரமான பெண்கள், வெற்றியில் மகிழ்ந்து, வீதிகளில் கூட்டமாக ஓடி, பாதைகளை நிரப்பினார்கள்.
ஹர்ம்யகவாக்ஷகதாமரநாரீலோசநநீலஸரோருஹமாலம் ஸுப்ரகடா ஸமத்ரு'ஶ்யத காசித் ஸ்வாபரணாம்ஶுவிதாநவிகூடா
அரண்மனை ஜன்னலில் நின்ற ஒரு தேவி, நீல தாமரை போன்ற கண்களுடன், தன் ஆபரணங்களின் ஒளி மறைக்கப்படாமல் தெளிவாகக் காணப்பட்டாள்.
காப்யகிலீக்ரு'தமண்டநபூஷா த்யக்தஸகீப்ரணயா ஹரம் ஐக்ஷத் காசிதுவாச கலம் கதமாநா காதரதாம் ஸகி மா குரு மூடே
யாரோ ஒருவர், எல்லா ஆபரணங்களும் அணிந்து, தோழிகளின் பாசத்தை விட்டு, ஹரனை நோக்கி இருந்தாள்; மற்றொருத்தி, மெதுவாகப் பேசிக் கொண்டு, கவலையுடன், "தோழி, முட்டாளாக இருக்காதே" என்று சொல்லிக் கொண்டு சென்றாள்.
தக்தமநோபவ ஏவ பிநாகீ காமயதே ஸ்வயமேவ விஹர்தும் காசிதபி ஸ்வயமேவ பதந்தீ ப்ராஹ பராம் விரஹஸ்கலிதாங்கீம்
காமத்தில் எரிகின்ற மனதுடன் பினாகி தானே தனக்காக மகிழ விரும்பினார்; ஒரு பெண் தானாகவே விழுந்து, பிரிவால் உடல் சோர்ந்த இன்னொரு பெண்ணிடம் சொன்னாள்.
மா சபலே மதநவ்யதிஷங்கம் ஶம்கரஜம் ஸ்கலநேந வத த்வம் காபி க்ரு'தவ்யவதாநமத்ரு'ஷ்ட்வா யுக்திவஶாத்கிரிஶோ ஹ்யயமூசே
ஓ அசையும் மனமே, காமனுடன் சங்கமம் சங்கரனால் ஏற்பட்டது என்று எண்ணாதே; ஏதேனும் தவறு நடந்திருந்தால், உரிய கட்டுப்பாட்டை பார்க்காமல் சொல்; ஏனெனில் கிரீஷன் அறிவால் இப்படிச் சொன்னார்.
ஏஷ ஸ யத்ர ஸஹஸ்ரமகாத்யா நாகஸதாமதிபாஃ ஸ்வயமுக்தைஃ நாமபிர் இந்துஜடம் நிஜஸேவாப்ராப்தபலாய நதாஸ்து கடந்தே
இவரே, இவர்முன் இந்திரன் முதலிய விண்ணவர்களும் தங்கள் பெயர்களோடு சந்திரனை மௌடியில் சூடியவரை வணங்கி, தங்கள் சேவையின் பலனை நாடுகின்றனர்.
ஏஷ ந சைஷ ஸ ஏஷ யதக்ரே சர்மபரீததநுஃ ஶஶிமௌலீ தாவதி வஜ்ரதரோ ऽமரராஜோ மார்கமமும் விவ்ரு'தீகரணாய
இவர் அந்த ஒருவர் அல்லர்; இவரே, தோலில் உடலை மூடியவர், சந்திரனை மௌடியில் சூடியவர்; அமரர்களின் அரசன் வஜ்ரதாரி இவருக்கு வழி திறக்க ஓடுகிறார்.
ஏஷ ஸ பத்மபவோ ऽயமுபேத்ய ப்ராம்ஶுஜடாம்ரு'கசர்மநிகூடஃ ஸப்ரணயம் கரகட்டிதவக்த்ரஃ கிம்சிதுவாச மிதம் ஶ்ருதிமூலே
இவரே, தாமரைப்பிறந்தவர், உயர்ந்த ஜடையில் மிருகச்சாமரத்தில் மறைந்தபடி வந்து, அன்புடன் கையை முகத்தில் வைத்துக் கொண்டு, வேதத்தின் அடியில் சிறிது அளவாகப் பேசினார்.
ஏவமபூத்ஸுரநாரிகுலாநாம் சித்தவிஸம்ஷ்டுலதா குருராகாத் ஶம்கரஸம்ஶ்ரயணாத் கிரிஜாயாஜந்மபலம் பரமம் த்விதி சோசுஃ
இவ்வாறு தேவியர் மத்தியில் மனம் குழப்பம் ஏற்பட்டது; சங்கரனை அடைந்ததால், அவர்கள் 'கிரிஜாவின் பிறவியின் உயர்ந்த பலன் இதுவே' என்று கூறினர்.
ததோ ஹிமகிரேர்வேஶ்ம விஶ்வகர்மநிவேதிதம் மஹாநீலமயஸ்தம்பம் ஜ்வலத்காஞ்சநகுட்டிமம்
பின்னர், பனிமலையிலுள்ள இல்லத்தில், விஸ்வகர்மா அமைத்த, பெரிய நீலக்கல் தூணும், ஜொலிக்கும் பொன்னறையும் இருந்தன.
முக்தாஜாலபரிஷ்காரம் ஜ்வலிதௌஷதிதீபிதம் க்ரீடோத்யாநஸஹஸ்ராட்யம் காஞ்சநாம்புஜதீர்கிகம்
முத்து வலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, ஒளிரும் மூலிகைகளால் பிரகாசமடைந்து, ஆயிரம் விளையாட்டு தோட்டங்களும், பொன்னால் ஆன தாமரை நீர்த் தடாகமும் இருந்தன.