பிதுரேவாஸ்தி தத்ஸர்வம் ஸுரேப்யோ யந்ந வித்யதே அதஸ்தத்ப்ராப்தயே க்லேஶஃ ஸ வாப்யத்ராபலஸ்தவ
தேவர்களிடம் இல்லாத எல்லா வளமும் உன் தந்தையிடம் மட்டுமே இருக்கிறது; அதனால் அதை அடைவதற்கு முயற்சிப்பது கடினம், அதுவும் பலனளிக்காமல் போகலாம்.
ப்ராயேண ப்ரார்திதோ பத்ரே ஸுஸ்வல்போ ஹ்யதிதுர்லபஃ அஸ்ய தே விதியோகஸ்ய தாதா கர்தாத்ர சைவ ஹி
அன்புள்ளவளே, எவ்வளவு விரும்பினாலும், இது மிக அரிதும் கடினமும்; உனக்கு இந்தத் தொடர்பை ஏற்படுத்தும் ஒரே சக்தி படைத்தவனே.
இத்யுக்தா ஸா து குபிதா முநிவர்யேஷு ஶைலஜா உவாச கோபரக்தாக்ஷீ ஸ்புரத்பிர்தஶநச்சதைஃ
இவ்வாறு முனிவர்கள் கூறியதும், மலைமகள் கோபமடைந்து, கண்கள் சிவந்து, பற்கள் கடித்து, முனிவர்களை நோக்கி பேசினாள்.
அஸத்க்ரஹஸ்ய கா ப்ரீதிர் வ்யஸநஸ்ய க்வ யந்த்ரணா விபரீதார்தபோத்தாரஃ ஸத்பதே கேந யோஜிதாஃ
பொய்யான பற்றில் என்ன ஆனந்தம்? துயரத்தில் என்ன கட்டுப்பாடு? உண்மையை புரியாதவர்களை யார் நல்ல வழியில் நடத்தியிருக்க முடியும்?
ஏவம் மாம் வேத்த துஷ்ப்ரஜ்ஞாம் ஹ்ய் அஸ்தாநாஸத்க்ரஹப்ரியாம் ந மாம் ப்ரதிவிசாரோ ऽஸ்தி யத்ரேஹாஸத்க்ரஹாவிதௌ
நீங்கள் என்னை அறிவில்லாதவளாகவும், பொருத்தமில்லாத பொய்யான பற்றில் விருப்பமுள்ளவளாகவும் நினைக்கிறீர்கள். இப்படிப்பட்ட பொய்ப் பற்றில் நான் ஈடுபட்டிருப்பதால், எனக்கென கவலை இல்லை.
ப்ரஜாபதிஸமாஃ ஸர்வே பவந்தஃ ஸர்வதர்ஶிநஃ நூநம் ந வேத்த தம் தேவம் ஶாஶ்வதம் ஜகதஃ ப்ரபும்
நீங்கள் எல்லோரும் பிரஜாபதிகளைப் போல, எல்லாம் பார்ப்பவர்கள்; ஆனாலும், இந்த உலகின் நிலையான இறைவனை, அந்த தேவனை நீங்கள் கண்டிப்பாக அறியவில்லை.
அஜமீஶாநமவ்யக்தம் அமேயமஹிமோதயம்
பிறவியில்லாதவன், எல்லாவற்றிற்கும் ஆண்டவன், வெளிப்படாதவன், அவனுடைய பெருமையும் தோற்றமும் அளவிட முடியாதவை.
ஆஸ்தாம் தத்தர்மஸத்பாவஸம்போதஸ்தாவதத்புதஃ விதுர்யம் ந ஹரிப்ரஹ்மப்ரமுகா ஹி ஸுரேஶ்வராஃ
அந்த அதிசயமான தர்மத்தின் உண்மை நிலை புரிதல் நிலைத்திருக்கட்டும்; ஏனெனில் ஹரி, பிரம்மா முதலான தேவர்களும் அதை அறியமுடியாது.
யத்தஸ்ய விபவாத்ஸ்வோத்தம் புவநேஷு விஜ்ரு'ம்பிதம் ப்ரகடம் ஸர்வபூதாநாம் ததப்யத்ர ந வேத்த கிம்
அவனுடைய சக்தியால் உலகங்களில் தோன்றியவை, எல்லா உயிர்களிலும் வெளிப்பட்டவை — அவற்றை நீ இங்கேயும் அறியவில்லை என்கிறாயா?
கஸ்யைதத்ககநம் பூரிதஃ கஸ்யாக்நிஃ கஸ்ய மாருதஃ கஸ்ய பூஃ கஸ்ய வருணஃ கஶ்சந்த்ரார்கவிலோசநஃ
இந்த பரந்த ஆகாயம் யாருடையது? நெருப்பு யாருடையது? காற்று யாருடையது? பூமி யாருடையது? வருணன் யாருடையவன்? சந்திரனும் சூரியனும் கண்களாக இருப்பவர் யார்?
கஸ்யார்சயந்தி லோகேஷு லிங்கம் பக்த்யா ஸுராஸுராஃ யம் ப்ருவந்தீஶ்வரம் தேவா விதீந்த்ராத்யா மஹர்ஷயஃ
உலகங்களில் தேவரும் அசுரரும் பக்தியுடன் வழிபடுகிற அந்தச் சின்னம் யாருடையது? பிரம்மா, இந்திரன் முதலான தேவரும் மகா முனிவர்களும் ஆண்டவன் என்று அழைக்கிறவர் யார்?
ப்ரபாவம் ப்ரபவம் சைஷ தேஷாமபி ந வேத்த கிம் அதிதிஃ கஸ்ய மாதேயம் கஸ்மாஜ்ஜாதோ ஜநார்தநஃ
அவர்களின் சக்தியும் தோற்றமும் கூட நீ அறியவில்லை என்கிறாயா? அதிதி யாருடைய தாய்? ஜனார்த்தனன் யாரிலிருந்து பிறந்தான்?
அதிதேஃ கஶ்யபாஜ்ஜாதா தேவா நாராயணாதயஃ மரீசேஃ கஶ்யபஃ புத்ரோ ஹ்ய் அதிதிர்தக்ஷபுத்ரிகா
அதிதியும் கஶ்யபனும் சேர்ந்து நாராயணன் முதலான தேவர்களைப் பெற்றார்கள். கஶ்யபன் மரீசியின் மகன்; அதிதி தக்ஷனுடைய மகள்.
மரீசிஶ்சாபி தக்ஷஶ்ச புத்ரௌ தௌ ப்ரஹ்மணஃ கில ப்ரஹ்மா ஹிரண்மயாத்த்வண்டாத் திவ்யஸித்திவிபூதிகம்
மரீசி, தக்ஷன் இருவரும் பிரம்மாவின் மக்களாகக் கூறப்படுகிறார்கள். பிரம்மா பொன்னான முட்டையிலிருந்து பிறந்து, தெய்வீகமான சிறப்பும் சக்திகளும் பெற்றார்.
கஸ்ய ப்ராதுரபூத்த்யாநாத் ப்ரக்ஷுப்தாஃ ப்ராக்ரு'தாம்ஶகாஃ ப்ரக்ரு'தௌ து த்ரு'தீயாயாம் மதுத்விட்ஜநநக்ரியா
யாருடைய தியானத்திலிருந்து முதன்மைத் தன்மைகள் கலக்கமடைந்தன? இயற்கையின் மூன்றாம் நிலையில் மதுவை அழித்தவனை உருவாக்கும் செயல் நடந்தது.
ஜாதா ஸஸர்ஜ ஷட்வர்காந் புத்திபூர்வாந் ஸ்வகர்மஜாந் அஜாதகோ ऽபவத்வேதா ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ
அவன் பிறந்து, அறிவுடன் தன் செயல்பாடுகளின்படி ஆறு வகை உயிரினங்களையும் படைத்தான். பிறவியில்லாதவன், வெளிப்படாத பிரம்மாவிலிருந்து பிறந்த படைப்பாளியாக ஆனான்.
யஃ ஸ்வயோகேந ஸம்க்ஷோப்ய ப்ரக்ரு'திம் க்ரு'தவாநிதம் ப்ரஹ்மணஃ ஸித்தஸர்வார்தம் ஐஶ்வர்யம் லோககர்த்ரு'தாம்
தன் தானாகிய யோகத்தால் இயற்கையை உலைக்க வைத்து இந்த உலகை உருவாக்கினான்; பிரம்மா எல்லா சிறப்பும், ஐஸ்வர்யமும், உலகங்களை உருவாக்கும் அதிகாரமும் பெற்றான்.
விதுர்விஷ்ண்வாதயோ யச்ச ஸ்வமஹிம்நா ஸதைவ ஹி க்ரு'த்வாந்யம் தேஹம் அந்யா த்ரு'க் தாத்ரு'க் க்ரு'த்வா புநர்ஹரிஃ
விஷ்ணு முதலானவர்கள் எப்போதும் தங்கள் பெருமையால் அறிந்தது இதுவே: வேறு உடலும், வேறு பார்வையும் எடுத்தவுடன், ஹரி மீண்டும் உருவெடுக்கிறான்.
குருதே ஜகதஃ க்ரு'த்யம் உத்தமாதமமத்யமம் ஏவமேவ ஹி ஸம்ஸாரோ யோ ஜந்மமரணாத்மகஃ
அவன் உலகில் உயர்ந்ததும், தாழ்ந்ததும், நடுத்தரமான செயல்களையும் செய்கிறான்; பிறப்பு, மரணம் ஆகியவை இயல்பாக உள்ள இந்தச் சுழற்சியே சஞ்சாரம்.
கர்மணஶ்ச பலம் ஹ்யேதந் நாநாரூபஸமுத்பவம் அத நாராயணோ தேவஃ ஸ்வகாம் சாயாம் ஸமாஶ்ரயத்
செயலின் பலன் பலவகை உருவில் தோன்றுகிறது. பின்னர் நாராயணன் தன் நிழலை அடைந்தான்.
தத்ப்ரேரிதஃ ப்ரகுருதே ஜந்ம நாநாப்ரகாரகம் ஸாபி கர்மண ஏவோக்தா ப்ரேரணா விவஶாத்மநாம்
அந்த உந்துதலால் அவன் பலவகை பிறப்புகளை உருவாக்குகிறான்; அந்த உந்துதல் செயல் காரணமாக, தன்னால் எதையும் செய்ய முடியாதவர்களுக்கு ஏற்படுகிறது என்று கூறப்படுகிறது.
யதோந்மாதாதிஜுஷ்டஸ்ய மதிரேவ ஹி ஸா பவேத் இஷ்டாந்யேவ யதார்தாநி விபரீதாநி மந்யதே
பைத்தியம் போன்றவை பிடித்தவரின் மனம் எப்படியோ அப்படியே ஆகிறது; அவ்வாறே, விரும்பத்தக்கதும் உண்மையுமாக இல்லாதவற்றையும் விரும்புகிறான்.
லோகஸ்ய வ்யவஹாரேஷு ஸ்ரு'ஷ்டேஷு ஸஹதே ஸதா தர்மாதர்மபலாவாப்தௌ விஷ்ணுரேவ நிபோதிதஃ
உலகத்தின் நடப்புகளிலும் படைக்கப்பட்ட அனைத்திலும், தர்மத்தாலும் அதர்மத்தாலும் கிடைக்கும் பலனைத் தாங்குவது விஷ்ணுவே என்று அறியப்படுகிறது.
அதாநாதித்வமஸ்யாஸ்தி ஸாமாந்யாத்து ததாத்மநா ந ஹ்யஸ்ய ஜீவிதம் தீர்கம் த்ரு'ஷ்டம் தேஹே து குத்ரசித்
இதற்கு ஆதியில்லை, ஏனெனில் அது எல்லாவற்றிலும் பொதுவாக உள்ளது; உடலில் எங்கும் இதன் ஆயுள் நீண்டதாகக் காணப்படவில்லை.
பவத்பிர்யஸ்ய நோ த்ரு'ஷ்டம் அந்தரக்ரமதாபி வா தேஹிநாம் தர்ம ஏவைஷ க்வசிஜ்ஜாயேத்கசிந்ம்ரியேத்
உடல் கொண்ட உயிர்களுக்கு இது இயற்கை விதி: சிலருக்குப் பிறப்பும் மரணமும் உங்கள் கண்களுக்கு தெரியும்; மற்றவர்களுக்கு அது தெரியாது.
க்வசித்கர்பகதோ நஶ்யேத் க்வசிஜ் ஜீவேஜ்ஜராமயஃ க்வசித்ஸமாஃ ஶதம் ஜீவேத் க்வசித்பால்யே விபத்யதே
சிலர் கருவிலேயே அழிந்து விடுகிறார்கள்; சிலர் முதுமை மற்றும் நோயால் வாடி வாழ்கிறார்கள்; சிலர் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்கிறார்கள்; சிலர் பிள்ளைத்தனத்திலேயே உயிர் இழக்கிறார்கள்.
ஶதாயுஃ புருஷோ யஸ்து ஸோ ऽநந்தஃ ஸ்வல்பஜந்மநஃ ஜீவிதோ ந ம்ரியத்யக்ரே தஸ்மாத்ஸோ ऽமர உச்யதே
யார் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்கிறாரோ அவர் முடிவில்லாதவர் எனப்படுகிறார்; குறுகிய ஆயுளுடையவர் ஆரம்பத்திலேயே இறக்கவில்லை என்பதால் அவர் அமரர் எனப்படுகிறார்.
அத்ரு'ஷ்டஜந்மநிதநா ஹ்ய் ஏவம் விஷ்ண்வாதயோ மதாஃ ஏதத்ஸம்ஶுத்தமைஶ்வர்யம் ஸம்ஸாரே கோ லபேதிஹ
விஷ்ணு போன்றவர்களுக்கு பிறப்பும் இறப்பும் எவராலும் காண முடியாது; இவ்வுலகில் யார் அந்த தூய்மையான அதிகாரத்தை அடைகிறார்கள்?
தத்ர க்ஷயாதியோகாத்து நாநாஶ்சர்யஸ்வரூபிணி தஸ்மாத்திவஶ்சராந்ஸர்வாந் மலிநாந்ஸ்வல்பபூதிகாந்
அங்கு அழிவு முதலான காரணங்களால் பல்வேறு அதிசயங்கள் தோன்றுகின்றன; அதனால் எல்லா தேவதைகளும் தூய்மையற்றவர்களும் சிறிய புகழுடையவர்களும் ஆவர்.
நாஹம் பத்ராஃ கிலேச்சாமி ரு'தே ஶர்வாத்பிநாகிநஃ ஸ்திதம் ச தாரதம்யேந ப்ராணிநாம் பரமம் த்விதம்
அன்புள்ளவர்களே, பினாகம் ஏந்திய சிவனைத் தவிர எனக்கு வேறு எதிலும் ஆசை இல்லை; உயிரினங்களில் உயர்ந்தது படிப்படியாக நிலைபெற்றுள்ளது.