யாபி ஸ்யாத்பூர்ணஸர்வாட்யா பதிபுத்ரதநாதிபிஃ கிம் புநர்துர்பகா ஹீநா பதிபுத்ரதநாதிபிஃ
அவள் கணவன், பிள்ளைகள், செல்வம் ஆகிய அனைத்தும் பெற்றிருந்தாலும், இவற்றில் ஒன்றும் இல்லாத துயரமுள்ளவளின் நிலை எப்படியிருக்கும்?
த்வம் சோக்தவாந்ஸுதாயா மே ஶரீரே தோஷஸம்க்ரஹம் அஹோ முஹ்யாமி ஶுஷ்யாமி க்லாமி ஸீதாமி நாரத
நீ என் மகளின் உடலில் குறைகள் நிறைந்துள்ளன என்று கூறினாய்; ஐயோ, நான் குழம்புகிறேன், உலறுகிறேன், சோர்கிறேன், தளர்கிறேன் நாரதா.
அயுக்தமத வக்தவ்யம் அப்ராப்யமபி ஸாம்ப்ரதம் அநுக்ரஹேண மே சிந்த்தி துஃகம் கந்யாஶ்ரயம் முநே
இப்போது பொருந்தாததும், முடியாததுமானதை பேசுவது சரியல்ல; உன் அருளால், முனிவரே, என் மகளால் வந்த துக்கத்தை நீக்கிவிடு.
பரிச்சிந்நே ऽப்யஸம்திக்தே மநஃ பரிபவாஶ்ரயம் த்ரு'ஷ்ணா முஷ்ணாதி நிஷ்ணாதா பலலோபாஶ்ரயாஶுபா
மனம் தெளிவாக இருந்தாலும், அது இகழ்ச்சி அடையும் இடமாகிறது; பலன் ஆசையால் தோன்றும் தாகம் அதை பிடித்து அழிக்கிறது.
ஸ்த்ரீணாம் ஹி பரமம் ஜந்ம குலாநாமுபயாத்மநாம் இஹாமுத்ர ஸுகாயோக்தம் ஸத்பதிப்ராப்திஸம்ஜ்ஞிதம்
பெண்களுக்கு, உயர்ந்த குடும்பம் அல்லது சாதாரண குடும்பம் என்றாலும், இம்மையும் மறுமையும் நலமாக வாழ்வதற்காக நல்ல கணவனைப் பெறுவது மிகச் சிறந்த பிறப்பாகக் கூறப்படுகிறது.
துர்லபஃ ஸத்பதிஃ ஸ்த்ரீணாம் விகுணோ ऽபி பதிஃ கில ந ப்ராப்யதே விநா புண்யைஃ பதிர்நார்யா கதாசந
பெண்களுக்கு நல்ல கணவன் கிடைப்பது அரிது; குறைபாடுள்ள கணவனும் பெற கடினம் எனப்படுகிறது. புண்ணியம் இல்லாமல், பெண்ணுக்கு ஒருபோதும் கணவன் கிடைக்காது.
யதோ நிஃஸாதநோ தர்மஃ பரிமாணோஜ்சிதா ரதிஃ தநம் ஜீவிதபர்யாப்தம் பத்யௌ நார்யாஃ ப்ரதிஷ்டிதம்
எங்கு தர்மம் பொருளில்லாமல் உள்ளது, இன்பம் எல்லை இல்லாமல் உள்ளது, செல்வம் வாழ்வுக்கு போதுமான அளவில்தான் உள்ளது, அங்கே ஒரு பெண்ணின் வாழ்வின் ஆதாரம் அவளது கணவரில்தான் நிலைத்திருக்கும்.
நிர்தநோ துர்பகோ மூர்கஃ ஸர்வலக்ஷணவர்ஜிதஃ தைவதம் பரமம் நார்யாஃ பதிருக்தஃ ஸதைவ ஹி
ஏழை, துரதிர்ஷ்டசாலி, அறிவில்லாத, எல்லா நல்ல குறியீடுகளும் இல்லாத கணவரே, ஒரு பெண்ணுக்கு தெய்வங்களால் எப்போதும் மிக உயர்ந்தவராகக் கூறப்படுகிறார்.
த்வயா சோக்தம் ஹி தேவர்ஷே ந ஜாதோ ऽஸ்யாஃ பதிஃ கில ஏதத்தௌர்பாக்யமதுலம் அஸம்க்யம் குரு துஃஸஹம்
தெய்வீக முனிவரே, இவளுக்குக் கணவர் பிறக்கவில்லை என்று நீயே கூறினாய்; இந்த அளவில்லாத, கடுமையான துயரத்தை எதுவும் சமமாக்க முடியாது.
சராசரே பூதஸர்கே யதத்யாபி ச நோ முநே ந ஸ ஜாத இதி ப்ரூஷே தேந மே வ்யாகுலம் மநஃ
நடமாடும் மற்றும் நிலையான உயிர்கள் படைக்கப்பட்டபோது கூட, முனிவரே, அவளுக்குக் கணவர் இன்னும் பிறக்கவில்லை என்று நீ சொல்வதால் என் மனம் கலங்கியுள்ளது.
மநுஷ்யதேவஜாதீநாம் ஶுபாஶுபநிவேதகம் லக்ஷணம் ஹஸ்தபாதாதௌ விஹிதைர்லக்ஷணைஃ கில
மனிதர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும், நல்லதும் கெட்டதுமான பலனை தெரிவிப்பது, கைகளிலும் கால்களிலும் உள்ள குறியீடுகளால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
ஸேயம் உத்தாநஹஸ்தேதி த்வயோக்தா முநிபும்கவ உத்தாநஹஸ்ததா ப்ரோக்தா யாசதாமேவ நித்யதா
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நீ சொன்னபடி, இவள் 'மேலே திரும்பிய கைகள்' உடையவள் என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; எப்போதும் யாசிப்பவர்களுக்கு இப்படிப்பட்ட கைகள் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.
ஶுபோதயாநாம் தந்யாநாம் ந கதாசித்ப்ரயச்சதாம் ஸ்வசாயயாஸ்யாஶ்சரணௌ த்வயோக்தௌ வ்யபிசாரிணௌ
நல்ல பிறப்பும் அதிர்ஷ்டமும் உடையவர்கள் ஒருபோதும் பிறருக்கு தருவதில்லை; நீ சொன்னபடி, அவளது கால்கள் தானாகவே நிழலைக் காட்டினால், அது தவறான நடத்தை எனக் கருதப்படுகிறது.
தத்ராபி ஶ்ரேயஸாம் ஹ்யாஶா முநே ந ப்ரதிபாதி நஃ ஶரீரலக்ஷணாஶ்சாந்யே ப்ரு'தக்பலநிவேதிநஃ
அங்கேயும், முனிவரே, நமக்கு நல்லது நடக்கும் என்ற நம்பிக்கை தோன்றவில்லை; உடலில் உள்ள மற்ற குறியீடுகள் தனித்தனியாக வேறு பலன்களைத் தெரிவிக்கின்றன.
ஸௌபாக்யதநபுத்ராயுஃ பதிலாபாநுஶம்ஸநம் தைஶ்ச ஸர்வைர்விஹீநேயம் த்வமாத்த முநிபும்கவ
அதிர்ஷ்டம், செல்வம், மகன், ஆயுள், கணவரைப் பெறுதல் ஆகியவற்றின் குறியீடுகள் அனைத்தும் இவளிடம் இல்லை என்று, முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நீ கூறினாய்.
த்வம் மே ஸர்வம் விஜாநாஸி ஸத்யவாகஸி சாப்யதஃ முஹ்யாமி முநிஶார்தூல ஹ்ரு'தயம் தீர்யதீவ மே
நீ எனக்குரிய எல்லாவற்றையும் அறிவாய், என்றும் உண்மையே பேசுகிறாய்; முனிவர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு குழப்பமாக உள்ளது, என் இதயம் உடைந்து போகும் போல இருக்கிறது.
இத்யுக்த்வா விரதஃ ஶைலோ மஹாதுஃகவிசாரணாத் ஶ்ருத்வைததகிலம் தஸ்மாச் சைலராஜமுகாம்புஜாத் ஸ்மிதபூர்வமுவாசேதம் நாரதோ தேவசோதிதஃ
இவ்வாறு கூறி, மலைமன்னன் மிகுந்த துக்கத்தில் இருந்து சிந்திப்பதை நிறுத்தினார்; அந்த மலைராஜாவின் முகமலரில் இருந்து இதையெல்லாம் கேட்ட நாரதர், தேவர்களால் தூண்டப்பட்டு, சிரிப்புடன் பேசினார்.
ஹர்ஷஸ்தாநே ऽபி மஹதி த்வயா துஃகம் நிரூப்யதே அபரிச்சிந்நவாக்யார்தே மோஹம் யாஸி மஹாகிரே
மிகுந்த மகிழ்ச்சியுள்ள இடத்திலும் நீ துக்கத்தை விவரிக்கிறாய்; உன் சொற்களின் அர்த்தம் தெளிவாக இல்லாமல், நீ குழப்பத்தில் விழுகிறாய், பெரிய மலைவே.
இமாம் ஶ்ரு'ணு கிரம் மத்தோ ரஹஸ்யபரிநிஷ்டிதாம் ஸமாஹிதோ மஹாஶைல மயோக்தஸ்ய விசாரணே
பெரிய மலைவே, நான் கூறும் இந்த ரகசியமான வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேள்; நான் சொன்ன விஷயத்தை நீ ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்.
ந ஜாதோ ऽஸ்யாஃ பதிர்தேவ்யா யந்மயோக்தம் ஹிமாசல ந ஸ ஜாதோ மஹாதேவோ பூதபவ்யபவோத்பவஃ ஶரண்யஃ ஶாஶ்வதஃ ஶாஸ்தா ஶம்கரஃ பரமேஶ்வரஃ
இவளுக்குக் கணவர் பிறக்கவில்லை என்று நான் சொன்னது, ஹிமாசலா, அதாவது கடந்த, நிகழ்கால, எதிர்காலம் ஆகிய அனைத்திற்கும் ஆதியாகிய, எப்போதும் இருப்பவரும், புகலிடமாகவும், கற்றுக் கொடுப்பவரும், சங்கரனும், பரமேசுவரனும் ஆகிய மகாதேவன் பிறக்கவில்லை என்பதையே பொருள்படும்.
ப்ரஹ்மவிஷ்ண்விந்த்ரமுநயோ ஜந்மம்ரு'த்யுஜரார்திதாஃ தஸ்யைதே பரமேஶஸ்ய ஸர்வே க்ரீடநகா கிரே
பிரம்மா, விஷ்ணு, இந்திரன், முனிவர்கள் ஆகியோர் பிறப்பு, மரணம், முதுமை ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள்; அவர்கள் எல்லோரும் அந்த பரமேசுவரனின் விளையாட்டுக்கருவிகள் மட்டுமே, மலைவே.
ஆஸ்தே ப்ரஹ்மா ததிச்சாதஃ ஸம்பூதோ புவநப்ரபுஃ விஷ்ணுர்யுகே யுகே ஜாதோ நாநாஜாதிர்மஹாதநுஃ
பிரம்மா, அவன் விருப்பத்தால் தோன்றி, உலகங்களின் ஆண்டவனாக இருக்கிறார்; விஷ்ணு, ஒவ்வொரு யுகத்திலும் பலவிதமான உருவங்களில் பிறக்கிறார்.
மந்யஸே மாயயா ஜாதம் விஷ்ணும் சாபி யுகே யுகே ஆத்மநோ ந விநாஶோ ऽஸ்தி ஸ்தாவராந்தே ऽபி பூதர
ஒவ்வொரு யுகத்திலும் விஷ்ணு மாயையால் பிறக்கிறார் என்று நீ நினைக்கிறாய்; ஆனால் நிலையானவை எல்லாம் அழிந்தபோதும், ஆத்மாவுக்கு அழிவு இல்லை, மலைவே.
ஸம்ஸாரே ஜாயமாநஸ்ய ப்ரியமாணஸ்ய தேஹிநஃ நஶ்யதே தேஹ ஏவாத்ர நாத்மநோ நாஶ உச்யதே
இந்த உலகில் பிறப்பும், மரணமும் அனுபவிக்கும் உயிர்களுக்கு, உடலே அழிகிறது; ஆத்மாவுக்கு அழிவு என்று சொல்லப்படுவதில்லை.
ப்ரஹ்மாதிஸ்தாவராந்தோ ऽயம் ஸம்ஸாரோ யஃ ப்ரகீர்திதஃ ஸ ஜந்மம்ரு'த்யுதுஃகார்தோ ஹ்ய் அவஶஃ பரிவர்ததே
பிரம்மா முதல் நிலைக்கல்கள்வரை பரவியுள்ள இந்த பிறப்பு, மரணம், துயரால் நிரம்பிய வாழ்க்கைச் சுழற்சி, எவரும் தடுக்க முடியாமல் இடையறாது சுழல்கிறது.
மஹாதேவோ ऽசலஃ ஸ்தாணுர் ந ஜாதோ ஜநகோ ऽஜரஃ பவிஷ்யதி பதிஃ ஸோ ऽஸ்யா ஜகந்நாதோ நிராமயஃ
மகாதேவன் பிறக்காதவன், நிலைத்தவன், எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியாயவன், வயது எய்யாதவன்; அவன் இந்த உலகத்தின் ஆண்டவனும், எந்த நோயும் இல்லாதவரும் ஆவான்.
யதுக்தம் ச மயா தேவீ லக்ஷணைர்வர்ஜிதா தவ ஶ்ரு'ணு தஸ்யாபி வாக்யஸ்ய ஸம்யக்த்வேந விசாரணம்
தேவி, உன்னிடம் அந்த அடையாளங்கள் இல்லையென்று நான் கூறியதை நீ கேட்டாயே, அதன் உண்மையான பொருளை இப்போது கவனமாகக் கேள்.
லக்ஷணம் தைவிகோ ஹ்யங்கஃ ஶரீராவயவாஶ்ரயஃ ஸர்வாயுர்தநஸௌபாக்யபரிமாணப்ரகாஶகஃ
தெய்வீகமான அடையாளம் என்பது உடல் உறுப்புகளில் தோன்றும் குறி; அது ஒருவரது ஆயுள், செல்வம், அதிர்ஷ்டம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும்.
அநந்தஸ்யாப்ரமேயஸ்ய ஸௌபாக்யஸ்யாஸ்ய பூதர நைவாங்கோ லக்ஷணாகாரஃ ஶரீரே ஸம்விதீயதே
இந்த அளவில்லாத, முடிவில்லாத அதிர்ஷ்டத்திற்கு, மலைவாசா, எந்தக் குறியோ அடையாளமோ உடலில் அமைக்கப்படவில்லை.
அதோ ऽஸ்யா லக்ஷணம் காத்ரே ஶைல நாஸ்தி மஹாமதே யதாஹமுக்தவாநஸ்யா ஹ்ய் உத்தாநகரதாம் ஸதா
அதனால், அறிவுள்ளவனே, அவளது உடலில் எந்த அடையாளமும் இல்லை என்று நான் கூறியது போல், ஆனாலும் அவள் எப்போதும் விரித்த கையால் அருள் வழங்குகிறாள்.