கிம்சித்கம்பிதமூர்தா து வாக்யம் நோவாச கிம்சந ததஃ புநருவாசேதம் வாக்யம் மாதா ஸுதாம் ததா
அவள் தலையை சற்று நடுங்கச் செய்தாள்; ஆனால் ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை; அப்போது மீண்டும் அவள் தாயார் மகளிடம் இவ்வாறு சொன்னாள்.
வத்ஸே வந்தய தேவர்ஷிம் ததோ தாஸ்யாமி தே ஶுபம் ரத்நக்ரீடநகம் ரம்யம் ஸ்தாபிதம் யச்சிரம் மயா
'மகளே, அந்த தேவமுனிவரை வணங்கு; பிறகு நீண்ட நாட்களாக நான் வைத்திருக்கும் அழகான ரத்தின விளையாட்டு பொம்மையை உனக்கு தருவேன்.'
இத்யுக்தா து ததோ வேகாத் உத்த்ரு'த்ய சரணௌ ததா வவந்தே மூர்த்நி ஸம்தாய கரபங்கஜகுட்மலம்
இவ்வாறு தாயார் தூண்டியவுடன், அவள் விரைவாக எழுந்து, தாமரை மொட்டைப் போல் கூப்பிய கரங்களை முனிவரின் பாதத்தில் வைத்து, தன் தலையால் வணங்கினாள்.
க்ரு'தே து வந்தநே தஸ்யா மாதா ஸகீமுகேந து சோதயாமாஸ ஶநகைஸ் தஸ்யாஃ ஸௌபாக்யஶம்ஸிநாம்
அவள் வணங்கி முடித்ததும், அவள் தாயார், அவளது தோழிகளின் வாயிலாக மெதுவாக, அவளது பாக்கியத்தைப் புகழ்ந்தவர்களை ஊக்குவித்தாள்.
ஶரீரலக்ஷணாநாம் து விஜ்ஞாநாய து கௌதுகாத் ஸ்த்ரீஸ்வபாவாத்யத்துஹிதுஶ் சிந்தாம் ஹ்ரு'தி ஸமுத்வஹந்
மகளின் உடல் குறிகளை அறிய வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தாலும், பெண் இயல்பினாலும், தாயார் மனத்தில் மகளைப் பற்றிய சிந்தனையை வைத்திருந்தாள்.
ஜ்ஞாத்வா ததிங்கிதம் ஶைலோ மஹிஷ்யா ஹ்ரு'தயேந து அநுத்கீர்ணோ ऽக்ஷதிர்மேநே ரம்யமேததுபஸ்திதம்
தன் மனைவியின் எண்ணத்தை உள்ளத்தில் உணர்ந்த மலைமன்னன், அவள் எதையும் வெளிப்படையாகச் சொல்லவில்லை என்றாலும், இது இனிமையான நிகழ்வாக அமைந்தது என்று எண்ணினார்.
சோதிதஃ ஶைலமஹிஷீஸக்யா முநிவரஸ்ததா ஸ்மிதாநநோ மஹாபாகோ வாக்யம் ப்ரோவாச நாரதஃ
மலைமன்னியின் தோழி தூண்டியபோது, மகத்தான முனிவர் நாரதர் சிரித்த முகத்துடன் மலைமன்னனிடம் இவ்வாறு சொன்னார்:
ந ஜாதோ ऽஸ்யாஃ பதிர்பத்ரே லக்ஷணைஶ்ச விவர்ஜிதா உத்தாநஹஸ்தா ஸததம் சரணைர்வ்யபிசாரிபிஃ ஸ்வசாயயா பவிஷ்யேயம் கிமந்யத்பஹு பாஷ்யதே
'அன்பானவரே, இவளுக்காக எந்த கணவரும் பிறக்கவில்லை; நல்ல குறிகளும் இல்லை. அவளது கரங்கள் எப்போதும் திறந்திருக்கின்றன, கால்கள் நிலைநிற்றல்ல; தன் நிழலில் தான் வாழ்வாள். இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்?'
ஶ்ருத்வைதத்ஸம்ப்ரமாவிஷ்டோ த்வஸ்ததைர்யோ மஹாபலஃ நாரதம் ப்ரத்யுவாசாத ஸாஶ்ருகண்டோ மஹாகிரிஃ
இதைக் கேட்டதும், மிகுந்த கலக்கம் கொண்டு தைரியம் சிதைந்து, பெரும் பலம் கொண்ட அந்த மலை, கண்ணீருடன் நாரதரிடம் பேசினான்.
ஸம்ஸாரஸ்யாதிதோஷஸ்ய துர்விஜ்ஞேயா கதிர்யதஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்யாம் சாவஶ்யபாவிந்யாம் கேநாப்யதிஶயாத்மநா
இந்த உலக வாழ்க்கை மிகுந்த குறைபாடுகளும், புரிந்து கொள்ள முடியாத பாதையும் கொண்டது. படைப்பு என்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்று; அது யாரோ ஒரு அதிசய சக்தியால் நிகழ்கிறது.
கர்த்ரா ப்ரணீதா மர்யாதா ஸ்திதா ஸம்ஸாரிணாமியம் யோ ஜாயதே ஹி யத்பீஜோ ஜநிதுஃ ஸ ஹ்யஸார்தகஃ
உலகில் பிறந்த உயிர்களுக்கு ஒரு எல்லை படைத்தவன் அமைத்துள்ளான்; விதை மூலம் பிறப்பது எதுவாக இருந்தாலும், அதற்குப் பிறப்பித்தவன் இல்லையெனில் அந்தப் பிறப்பு அர்த்தமற்றது.
ஜநிதா சாபி ஜாதஸ்ய ந கஶ்சிதிதி யத்ஸ்புடம் ஸ்வகர்மணைவ ஜாயந்தே விவிதா பூதஜாதயஃ
பிறந்தவற்றுக்கு உண்மையில் யாரும் படைப்பாளர் இல்லை என்பது தெளிவாகும்; பலவகை உயிரினங்கள் தங்கள் சொந்த செயலால் தான் உருவாகின்றன.
அண்டஜோ ஹ்யண்டஜாஜ்ஜாதஃ புநர்ஜாயேத மாநவஃ மாநுஷாச்ச ஸரீஸ்ரு'ப்யாம் மநுஷ்யத்வேந ஜாயதே
முட்டையிலிருந்து பிறந்த உயிர் மற்றொரு முட்டையிலிருந்தே பிறக்கிறது; மனிதன் மீண்டும் பிறக்கலாம், மனிதனிலிருந்து பாம்புகள் போன்றவற்றிலும் மனித இயல்புடன் பிறப்பு ஏற்படலாம்.
தத்ராபி ஜாதௌ ஶ்ரேஷ்டாயாம் தர்மஸ்யோத்கர்ஷணேந து அபுத்ரஜந்மிநஃ ஶேஷாஃ ப்ராணிநஃ ஸமவஸ்திதாஃ
இந்த பிறப்புகளில் சிறந்தது, தர்மத்தில் சிறந்து விளங்குவதால் கிடைக்கிறது; பிற உயிர்கள் பிள்ளை இல்லாதவர்களாகவே தங்குகின்றனர்.
மநுஜாஸ்தத்ர ஜாயந்தே யதோ ந க்ரு'ஹதர்மிணஃ க்ரமேணாஶ்ரமஸம்ப்ராப்திர் ப்ரஹ்மசாரிவ்ரதாதநு
அவர்களில், இல்லற வாழ்க்கையை கடைப்பிடிக்காத மனிதர்கள் பிறக்கிறார்கள்; அவர்கள் முறையே, பிரம்மச்சரிய வாழ்கையின் விரதத்துடன் அஷ்ரம நிலைகளை அடைகிறார்கள்.
தஸ்ய கர்துர்நியோகேந ஸம்ஸாரோ யேந வர்திதஃ ஸம்ஸாரஸ்ய குதோ வ்ரு'த்திஃ ஸர்வே ஸ்யுர்யததிக்ரஹாஃ
உலக வாழ்க்கையை வளர்க்கும் அந்த செயற்கர்த்தாவின் கட்டளையால் இது நடக்கிறது; எல்லோரும் மிகுந்த கட்டுப்பாட்டில் இருந்தால் உலகம் எப்படி வளரும்?
அதஃ கர்த்ரா து ஶாஸ்த்ரேஷு ஸுதலாபஃ ப்ரஶம்ஸிதஃ ப்ராணிநாம் மோஹநார்தாய நரகத்ராணஸம்ஶ்ரயாத்
அதனால், வேதங்களில் பிள்ளை பெறுதல் பெருமைப்படுத்தப்படுகிறது; உயிர்கள் மயக்கம் அடையவும், நரக வேதனையிலிருந்து தப்பவும் இது புகலிடம் எனக் கூறப்படுகிறது.
ஸ்த்ரியா விரஹிதா ஸ்ரு'ஷ்டிர் ஜந்தூநாம் நோபபத்யதே ஸ்த்ரீஜாதிஸ்து ப்ரக்ரு'த்யைவ க்ரு'பணா தைந்யபாஷிணீ ஶாஸ்த்ராலோசநஸாமர்த்யம் உஜ்சிதம் தாஸு வேதஸா
பெண்கள் இல்லாமல் உயிரினங்கள் உருவாக முடியாது; பெண் இயற்கையிலேயே துயரமுள்ளவள், தன் துயரை பேசுபவள், வேதங்களைப் புரிந்து கொள்ளும் திறமை அவர்களுக்கு படைப்பாளி வழங்கவில்லை.
ஶாஸ்த்ரேஷூக்தமஸம்திக்தம் பஹுவாரம் மஹாபலம் தஶபுத்ரஸமா கந்யா யா ந ஸ்யாச்சீலவர்ஜிதா
வேதங்களில் தெளிவாகவும், பலமுறைவும், பெரும் பலனுடன் கூறப்பட்டுள்ளது: நல்லொழுக்கம் கொண்ட மகள் பத்து மகன்களுக்கு சமம்.
வாக்யமேதத்பலப்ரஷ்டம் பும்ஸி க்லாநிகரம் பரம் கந்யா ஹி க்ரு'பணா ஶோச்யா பிதுர்துஃகவிவர்திநீ
ஆனால் இந்த வார்த்தை பயனற்றது, ஆண்களுக்கு துயரத்தை மட்டும் தருகிறது; மகள் துயரமுள்ளவள், பிதாவின் துக்கத்தை அதிகரிப்பவள்.
யாபி ஸ்யாத்பூர்ணஸர்வாட்யா பதிபுத்ரதநாதிபிஃ கிம் புநர்துர்பகா ஹீநா பதிபுத்ரதநாதிபிஃ
அவள் கணவன், பிள்ளைகள், செல்வம் ஆகிய அனைத்தும் பெற்றிருந்தாலும், இவற்றில் ஒன்றும் இல்லாத துயரமுள்ளவளின் நிலை எப்படியிருக்கும்?
த்வம் சோக்தவாந்ஸுதாயா மே ஶரீரே தோஷஸம்க்ரஹம் அஹோ முஹ்யாமி ஶுஷ்யாமி க்லாமி ஸீதாமி நாரத
நீ என் மகளின் உடலில் குறைகள் நிறைந்துள்ளன என்று கூறினாய்; ஐயோ, நான் குழம்புகிறேன், உலறுகிறேன், சோர்கிறேன், தளர்கிறேன் நாரதா.
அயுக்தமத வக்தவ்யம் அப்ராப்யமபி ஸாம்ப்ரதம் அநுக்ரஹேண மே சிந்த்தி துஃகம் கந்யாஶ்ரயம் முநே
இப்போது பொருந்தாததும், முடியாததுமானதை பேசுவது சரியல்ல; உன் அருளால், முனிவரே, என் மகளால் வந்த துக்கத்தை நீக்கிவிடு.
பரிச்சிந்நே ऽப்யஸம்திக்தே மநஃ பரிபவாஶ்ரயம் த்ரு'ஷ்ணா முஷ்ணாதி நிஷ்ணாதா பலலோபாஶ்ரயாஶுபா
மனம் தெளிவாக இருந்தாலும், அது இகழ்ச்சி அடையும் இடமாகிறது; பலன் ஆசையால் தோன்றும் தாகம் அதை பிடித்து அழிக்கிறது.
ஸ்த்ரீணாம் ஹி பரமம் ஜந்ம குலாநாமுபயாத்மநாம் இஹாமுத்ர ஸுகாயோக்தம் ஸத்பதிப்ராப்திஸம்ஜ்ஞிதம்
பெண்களுக்கு, உயர்ந்த குடும்பம் அல்லது சாதாரண குடும்பம் என்றாலும், இம்மையும் மறுமையும் நலமாக வாழ்வதற்காக நல்ல கணவனைப் பெறுவது மிகச் சிறந்த பிறப்பாகக் கூறப்படுகிறது.
துர்லபஃ ஸத்பதிஃ ஸ்த்ரீணாம் விகுணோ ऽபி பதிஃ கில ந ப்ராப்யதே விநா புண்யைஃ பதிர்நார்யா கதாசந
பெண்களுக்கு நல்ல கணவன் கிடைப்பது அரிது; குறைபாடுள்ள கணவனும் பெற கடினம் எனப்படுகிறது. புண்ணியம் இல்லாமல், பெண்ணுக்கு ஒருபோதும் கணவன் கிடைக்காது.
யதோ நிஃஸாதநோ தர்மஃ பரிமாணோஜ்சிதா ரதிஃ தநம் ஜீவிதபர்யாப்தம் பத்யௌ நார்யாஃ ப்ரதிஷ்டிதம்
எங்கு தர்மம் பொருளில்லாமல் உள்ளது, இன்பம் எல்லை இல்லாமல் உள்ளது, செல்வம் வாழ்வுக்கு போதுமான அளவில்தான் உள்ளது, அங்கே ஒரு பெண்ணின் வாழ்வின் ஆதாரம் அவளது கணவரில்தான் நிலைத்திருக்கும்.
நிர்தநோ துர்பகோ மூர்கஃ ஸர்வலக்ஷணவர்ஜிதஃ தைவதம் பரமம் நார்யாஃ பதிருக்தஃ ஸதைவ ஹி
ஏழை, துரதிர்ஷ்டசாலி, அறிவில்லாத, எல்லா நல்ல குறியீடுகளும் இல்லாத கணவரே, ஒரு பெண்ணுக்கு தெய்வங்களால் எப்போதும் மிக உயர்ந்தவராகக் கூறப்படுகிறார்.
த்வயா சோக்தம் ஹி தேவர்ஷே ந ஜாதோ ऽஸ்யாஃ பதிஃ கில ஏதத்தௌர்பாக்யமதுலம் அஸம்க்யம் குரு துஃஸஹம்
தெய்வீக முனிவரே, இவளுக்குக் கணவர் பிறக்கவில்லை என்று நீயே கூறினாய்; இந்த அளவில்லாத, கடுமையான துயரத்தை எதுவும் சமமாக்க முடியாது.
சராசரே பூதஸர்கே யதத்யாபி ச நோ முநே ந ஸ ஜாத இதி ப்ரூஷே தேந மே வ்யாகுலம் மநஃ
நடமாடும் மற்றும் நிலையான உயிர்கள் படைக்கப்பட்டபோது கூட, முனிவரே, அவளுக்குக் கணவர் இன்னும் பிறக்கவில்லை என்று நீ சொல்வதால் என் மனம் கலங்கியுள்ளது.