விக்ரு'ஷ்டபீவராந்த்ரகாஃ ப்ரயாந்தி ஜம்புகாஃ க்வசித் க்வசித்ஸ்திதோ ऽதிபீஷணஃ ஶ்வசஞ்சுசர்விதோ பகஃ ம்ரு'தஸ்ய மாம்ஸமாஹரஞ்ச்வஜாதயஶ்ச ஸம்ஸ்திதாஃ க்வசித்வ்ரு'கோ கஜாஸ்ரு'ஜம் பபௌ நிலீயதாந்த்ரதஃ
சில நரிகள் கொழுத்த குடலை இழுத்துச் சென்றன; வேறு இடத்தில், பயங்கரமான கொக்கு, நாய் கடித்த சடலத்தை கடித்தது; நாய்கள் ஒன்று சேர்ந்து இறைச்சி உண்டன; எங்கோ ஓநாய், யானையின் இரத்தத்தை மறைந்து குடித்தது.
க்வசித் துரம்கமண்டலீ விக்ரு'ஷ்யதே ஶ்வஜாதிபிஃ க்வசித்பிஶாசஜாதகைஃ ப்ரபீதஶோணிதாஸவைஃ ஸ்வகாமிநீயுதைர்த்ருதம் ப்ரமோதமத்தஸம்ப்ரமைர் மமைததாநயாநநம் குரோ ऽயமஸ்து மே ப்ரியஃ
ஒரு இடத்தில், குதிரைகள் கூட்டமாக நாய்கள் இழுத்துச் சென்றன; வேறு இடத்தில், பேய்கள் தங்கள் துணையுடன், மகிழ்ச்சியில் இரத்தம் குடித்து, 'இந்த குதிரையின் கால் எனக்கு வேண்டும், என் காதலி!' என்று ஆரவாரித்தனர்.
கரோ ऽயமப்ஜஸம்நிபோ மமாஸ்து கர்ணபூரகஃ ஸரோஷமீக்ஷதே ऽபரா வபாம் விநா ப்ரியம் ததா பரா ப்ரியா ஹ்யவாப யத்ப்ரு'தோஷ்ணஶோணிதாஸவம் விக்ரு'ஷ்ய ஶவசர்ம தத்ப்ரபத்தஸாந்த்ரபல்லவம்
'இந்த தாமரை போன்ற கை என் காதில் அலங்காரம் ஆகட்டும்!' என்று ஒருவர் கூறினாள்; இன்னொருத்தி, கோபத்துடன், காதலியில்லாத உடலை பார்த்தாள்; மற்றொருத்தி, காதலியைப் பெற்றவள், சூடான இரத்தம் குடித்து, சடலத்தின் தோலை தடித்த இலைகளால் கட்டினாள்.
சகார யக்ஷகாமிநீ தரும் குடாரபாடிதம் கஜஸ்ய தந்தமாத்மஜம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய கும்பஸம்புடம் விபாட்ய மௌக்திகம் பரம் ப்ரியப்ரஸாதமிச்சதே ஸமாம்ஸஶோணிதாஸவம் பபுஶ்ச யக்ஷராக்ஷஸாஃ
ஒரு யக்ஷி, வெட்டப்பட்ட மரக்கட்டை கொண்டு மரம் செய்தாள்; யானையின் பல்லை தன் பிள்ளைபோல் பிடித்தாள்; பானையை உடைத்து, முத்து எடுத்து, காதலியின் மனம் கவர முயன்றாள்; யக்ஷரும் ராட்சசரும் இறைச்சி, இரத்தம் சேர்ந்து குடித்தனர்.
ம்ரு'தாஶ்வகேஶவாஸிதம் ரஸம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய பாணிநா ப்ரியாவிமுக்தஜீவிதம் ஸமாநயாஸ்ரு'காஸவம் ந பத்யதாம் ப்ரயாதி மே கதம் ஶ்மஶாநகோசரம் நரஸ்ய தஜ்ஜஹாத்யஸௌ ப்ரஶஸ்ய கிம்நராநநம்
இறந்த குதிரையின் மயிரிலிருந்து சாறு கைப்பிடித்து, உயிரிழந்த காதலியின் இரத்தத்தை எடுத்தாள்; 'இது வீணாகாதே, எனக்கு வரட்டும்; சுடுகாட்டுக்குச் சென்ற இந்த மனிதனின் முகம் புகழ்வாக உள்ளது' என்று சொன்னாள்.
ஸ நாக ஏஷ நோ பயம் ததாதி முக்தஜீவிதோ ந தாநவஸ்ய ஶக்யதே மயா ததேகயாநநம் இதி ப்ரியாய வல்லபா வதந்தி யக்ஷயோஷிதஃ பரே கபாலபாணயஃ பிஶாசயக்ஷராக்ஷஸாஃ
'இந்த பாம்பு எங்களுக்கு பயம் தரவில்லை, அது உயிரிழந்துவிட்டது; அந்த அசுரனின் ஒரே முகத்தை நான் தனியாக வெல்ல முடியாது,' என்று யக்ஷ பெண்கள் தங்கள் காதலரிடம் கூறினார்கள்; மற்றவர்கள், கையில் மண்டையுடன், பேய்கள், யக்ஷர்கள், ராட்சசர்கள் இருந்தனர்.
வதந்தி தேஹி தேஹி மே மமாதிபக்ஷ்யசாரிணஃ பரே ऽவதீர்ய ஶோணிதாபகாஸு தௌதமூர்தயா பித்ரூ'ந் ப்ரதர்ப்ய தேவதாஃ ஸமர்சயந்தி சாமிஷைர் கஜோடுபே ஸுஸம்ஸ்திதாஸ்தரந்தி ஶோணிதம் ஹ்ரதம்
'எனக்கு கொடு, எனக்கு கொடு, நான் மிகவும் பசிக்கிறேன்!' என்று சிலர் கூச்சலிட்டனர்; மற்றவர்கள், இரத்த ஆறுகளில் இறங்கி, தங்களை கழுவி, முன்னோர்களை திருப்திப்படுத்தி, தேவர்களை இறைச்சியால் வழிபட்டனர்; நல்ல நிலையில் இருந்த யானைகள் இரத்தக் குளத்தை கடந்தன.
இதி ப்ரகாடஸம்கடே ஸுராஸுரே ஸுஸம்கரே பயம் ஸமுச்ய துர்ஜயா படாஃ ஸ்புடந்தி மாநிநஃ
இவ்வாறு, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் இடையே நடந்த ஆழமான, அபாயகரமான போரில், பெருமை கொண்ட வீரர்கள், வெல்ல முடியாத அச்சத்தால் உடைந்து போனார்கள்.
தத ஶக்ரோ தநேஶஶ்ச வருணஃ பவநோ ऽநலஃ யமோ ऽபி நிர்ரு'திஶ்சாபி திவ்யாஸ்த்ராணி மஹாபலாஃ
அப்போது இந்திரன், குபேரன், வருணன், வாயு, அக்கினி, யமன், நிருத்தி ஆகிய சக்திவாய்ந்தோர் தங்கள் தெய்வீக ஆயுதங்களை ஏவினார்கள்.
ஆகாஶே முமுசுஃ ஸர்வே தாநவாநபிஸம்த்ய தே அஸ்த்ராணி வ்யர்ததாம் ஜக்முர் தேவாநாம் தாநவாந்ப்ரதி
அவர்கள் அனைவரும் வானத்திலிருந்து அசுரர்களை நோக்கி ஆயுதங்களை வீசினார்கள்; ஆனால் அந்த ஆயுதங்கள், தேவர்கள் அசுரர்களை எதிர்க்கும் போது பயனற்றதாகி விட்டன.
ஸம்ரம்பேணாப்யயுத்யந்த ஸம்ஹதாஸ்துமுலேந ச கதிம் ந விவிதுஶ்சாபி ஶ்ராந்தா தைத்யஸ்ய தேவதாஃ
பெரும் கோபத்துடன், அவர்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து கொடூரமான போரில் சண்டையிட்டனர்; ஆனாலும், அசுரனால் சோர்ந்த தேவர்கள், வழியைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
தைத்யாஸ்த்ரபிந்நஸர்வாங்கா ஹ்ய் அகிம்சித்கரதாம் கதாஃ பரஸ்பரம் வ்யலீயந்த காவஃ ஶீதார்திதா இவ
அசுரனின் ஆயுதங்களால் உடல் முழுவதும் உடைந்த தேவர்கள், சக்தியற்றவர்களாகி, ஒன்றோடொன்று கலந்தனர்; அது குளிரால் பாதிக்கப்பட்ட பசுக்களைப் போல் இருந்தது.
ததவஸ்தாந்ஹரிர்த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாஞ்சக்ரமுவாச ஹ ப்ரஹ்மாஸ்த்ரம் ஸ்மர தேவேந்த்ர யஸ்யாவத்யோ ந வித்யதே விஷ்ணுநா சோதிதஃ ஶக்ரஃ ஸஸ்மாராஸ்த்ரம் மஹௌஜஸம்
அந்த நிலையை பார்த்து ஹரி, தேவர்களை நோக்கி சொன்னார்: 'இந்திரா, பிரம்மாஸ்திரத்தை நினைவில் கொண்டு வா; அதற்கு எதிர்த்து நிற்க யாரும் இல்லை.' விஷ்ணுவின் உத்தரவால் இந்திரன் அந்த வல்லமை மிகுந்த ஆயுதத்தை மனதில் கொண்டு நினைத்தான்.
ஸம்பூஜிதம் நித்யமராதிநாஶநம் ஸமாஹிதம் பாணமமித்ரகாதநே தநுஷ்யஜய்யே விநியோஜ்ய புத்திமாந் அபூத்ததோ மந்த்ரஸமாதிமாநஸஃ
எப்போதும் மதிப்பிற்குரிய, பகைவரை அழிக்கும் அந்த ஆயுதத்தை, பகைவரை வீழ்த்தும் அம்பில் கவனம் செலுத்தி, அறிவுள்ளவன் தன் வில்லில் அதை வைத்தான்; அவன் மனம் முழுவதும் மந்திரத்தில் ஒருமித்திருந்தது.
ஸ மந்த்ரமுச்சார்ய யதாந்தராஶயோ வதாய தைத்யஸ்ய தியாபிஸம்த்ய து விக்ரு'ஷ்ய கர்ணாந்தம் அகுண்டதீதிதிம் முமோச வீக்ஷ்யாம்பரமார்கமுந்முகஃ
மந்திரத்தை உச்சரித்து, மனதை கட்டுப்படுத்தி, அசுரனை அழிக்க எண்ணி, அம்பை காதருகில் வரை இழுத்து, அதன் ஒளி குறையாமல், வானில் செல்லும் பாதையை நோக்கி அதை விடுவித்தான்.
அதாஸுரஃ ப்ரேக்ஷ்ய மஹாஸ்த்ரமாஹிதம் விஹாய மாயாமவநௌ வ்யதிஷ்டத ப்ரவேபமாநேந முகேந ஶுஷ்யதா பலேந காத்ரேண ச ஸம்ப்ரமாகுலஃ
பெரும் ஆயுதம் வருவதை பார்த்த அசுரன், தன் மாயைகளை விட்டுவிட்டு காடில் நின்றான்; அவன் முகம் நடுங்கி, பலம் குன்றி, உடல் அதிர்ச்சியில் கலங்கியது.
ததஸ்து தஸ்யாஸ்த்ரவராபிமந்த்ரிதஃ ஶரோ ऽர்தசந்த்ரப்ரதிமோ மஹாரணே புரம்தரஸ்யாஸநபந்துதாம் கதோ நவார்கபிம்பம் வபுஷா விடம்பயந்
பெரும் மந்திரத்தின் சக்தியால், இந்திரனின் அரைமதிவடிவ அம்பு போர்க்களத்தில் நுழைந்து, புதிதாக உதித்த சூரியனைப் போல ஜொலித்தது.
கிரீடகோடிஸ்புடகாந்திஸம்கடம் ஸுகந்திநாநாகுஸுமாதிவாஸிதம் ப்ரகீர்ணதூமஜ்வலநாபமூர்தஜம் பபாத ஜம்பஸ்ய ஶிரஃ ஸகுண்டலம்
கிரீடத்தின் உச்சியில் பிரகாசம் வீச, பலவகை மலர்களால் மணம் வீச, புகையும் தீப்பொறிகளும் கூடிய கூந்தலுடன், அந்த அம்பு ஜம்பனின் தலையை, கிரீடம் மற்றும் குண்டலத்துடன் விழச் செய்தது.
தஸ்மிந்விநிஹதே ஜம்பே தாநவேந்த்ராஃ பராங்முகாஃ ததஸ்தே பக்நஸம்கல்பாஃ ப்ரயயுர்யத்ர தாரகஃ
ஜம்பன் வீழ்ந்ததும், அசுர தலைவர்கள் திரும்பி ஓடினர்; அவர்கள் மன உறுதி உடைந்து, தாரகன் இருக்கும் இடத்துக்கு சென்றனர்.
தாம்ஸ்து த்ரஸ்தாந்ஸமாலோக்ய ஶ்ருத்வாரோஷமகாத்பரம் ஸ ஜம்பதாநவேந்த்ரம் து ஸுரை ரணமுகே ஹதம்
அவர்கள் பயந்து ஓடுவதை பார்த்து, கேட்டதும், ஜம்பன் என்ற அசுரராஜா தேவர்களால் போரில் கொல்லப்பட்டதை அறிந்து, அவன் மிகுந்த கோபம் கொண்டான்.
ஸாவலேபம் ஸஸம்ரம்பம் ஸகர்வம் ஸபராக்ரமம் ஸாவிஷ்காரமநாகாரம் தாரகோ பாவமாவிஶத்
தாரகன் அகந்தை, கோபம், பெருமை, வீரம் ஆகியவற்றால் நிரம்பி, அவன் உணர்வுகள் வெளிப்படையாக, முகம் கடுமையாக மாறியது.
ஸ ஜைத்ரம் ரதமாஸ்தாய ஸஹஸ்ரேண கருத்மதாம் ஸம்ரம்பாத்தாநவேந்த்ரஸ்து ஸுரை ரணமுகே கதஃ
வெற்றி தரும் ரதத்தில் ஏறி, ஆயிரம் கருடக்கொடி வீரர்களுடன், கோபத்தில் கொந்தளித்து, அசுரராஜா தேவர்களை எதிர்த்து போர்க்களத்தில் நுழைந்தான்.
ஸர்வாயுதபரிஷ்காரஃ ஸர்வாஸ்த்ரபரிரக்ஷிதஃ த்ரைலோக்யரு'த்திஸம்பந்நஃ ஸுவிஸ்த்ரு'தமஹாநநஃ
அனைத்து ஆயுதங்களும் அணிந்து, எல்லா அஸ்திரங்களாலும் பாதுகாக்கப்பட்டு, மூன்று உலகங்களின் செல்வம் கொண்டவன், அவன் பெரும் வாயை விரித்தான்.
ரணாயாப்யபதத்தூர்ணம் ஸைந்யேந மஹதா வ்ரு'தஃ ஜம்பாஸ்த்ரக்ஷதஸர்வாங்கம் த்யக்த்வைராவததந்திநம்
பெரும் படையுடன் சூழப்பட்டு, ஜம்பனின் ஆயுதத்தால் உடல் காயமடைந்து, ஐராவதம் யானையை விட்டு விட்டு, அவன் போருக்கு விரைவாக புறப்பட்டான்.
ஸஜ்ஜம் மாதலிநா குப்தம் ரதமிந்த்ரஸ்ய தேஜஸா தப்தஹேமபரிஷ்காரம் மஹாரத்நஸமந்விதம்
மாதலி காப்பாற்றும் இந்திரனின் ரதம் தயார் நிலையில், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பெரிய மாணிக்கங்கள் பதிக்கப்பட்டிருந்தது.
சதுர்யோஜநவிஸ்தீர்ணம் ஸித்தஸம்கபரிஷ்க்ரு'தம் கந்தர்வகிம்நரோத்கீதம் அப்ஸரோந்ரு'த்யஸம்குலம்
நான்கு யோஜனை அகலமானது, சித்தர்கள் அலங்கரித்து, கந்தர்வர் கின்னரர் பாட, அப்சராஸ் மற்றும் மனிதர்கள் நடனமாடும் கூட்டத்துடன் இருந்தது.
ஸர்வாயுதம் அஸம்பாதம் விசித்ரரசநோஜ்ஜ்வலம் தம் ரதம் தேவராஜஸ்ய பரிவார்ய ஸமந்ததஃ
அனைத்து ஆயுதங்களும் கொண்ட, விசாலமாகவும் அழகாகவும் செய்யப்பட்ட இந்திரனின் அந்த ரதம், எல்லா பக்கமும் சூழப்பட்டிருந்தது.
தம்ஶிதா லோகபாலாஸ்து தஸ்துஃ ஸகருடத்வஜாஃ ததஶ்சசால வஸுதா ததோ ரூக்ஷோ மருத்வவௌ
உலகங்களை காக்கும் தேவதைகள் கருடக்கொடி ஏந்தி நின்றனர்; அப்போது பூமி நடுங்கியது, கடும் காற்று வீசியது.
ததோ ऽம்புதய உத்பூதாஸ் ததோ நஷ்டா ரவிப்ரபா ததஸ்தமஃ ஸமுத்பூதம் நாதோ ऽத்ரு'ஶ்யந்த தாரகாஃ
அப்போது கடல்கள் எழுந்தன, சூரியனின் ஒளி மறைந்தது, இருள் பரவியது, நட்சத்திரங்கள் காணாமல் போயின.
ததோ ஜஜ்வலுரஸ்த்ராணி ததோ ऽகம்பத வாஹிநீ ஏகதஸ்தாரகோ தைத்யஃ ஸுரஸம்கஸ்து சைகதஃ
அப்போது ஆயுதங்கள் ஜொலித்தன, படைகள் நடுங்கின; ஒரு பக்கம் தாரகன் அசுரன், மறுபக்கம் தேவக்கள் கூட்டம் இருந்தது.