விஷண்ணமநஸோ தேவாஃ ஸமஹேந்த்ராஸ்ததாபவந் வராங்கீ ஸ்வஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹர்ஷேணாபூரிதா ததா
அப்போது தேவர்கள், இந்திரனுடன் சேர்ந்து, மனம் தளர்ந்தனர். வராங்கி, தன் மகனைப் பார்த்து பேரின்பம் அடைந்தாள்.
பஹு மேநே ந தேவேந்த்ரவிஜயம் து ததேவ ஸா ஜாதமாத்ரஸ்து தைத்யேந்த்ரஸ் தாரகஶ்சண்டவிக்ரமஃ
அவள் இந்திரனின் வெற்றியை பெரிதாக கருதவில்லை. பிறந்த உடனே, அந்த அசுரராஜன் தாரகன் மிகுந்த வீரத்துடன் இருந்தான்.
அபிஷிக்தோ ऽஸுரைஃ ஸர்வைஃ குஜம்பமஹிஷாதிபிஃ ஸர்வாஸுரமஹாராஜ்யே ப்ரு'திவீதுலநக்ஷமைஃ
அனைத்து அசுரர்களும்—குஜம்பன், மகிஷன் மற்றும் பிறர்—அவரை பூமியை அதிரச் செய்யும் சக்தியுடன், எல்லா அசுரர்களின் பேரரசராக அபிஷேகம் செய்தார்கள்.
ஸ து ப்ராப்ய மஹாராஜ்யம் தாரகோ முநிஸத்தமாஃ உவாச தாநவஶ்ரேஷ்டாந் யுக்தியுக்தமிதம் வசஃ
பெரும் அரசை அடைந்த தாரகன், முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, அசுரர்களில் தலைசிறந்தவர்களை நோக்கி புத்திசாலித்தனமான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
ஶ்ரு'ணுத்வமஸுராஃ ஸர்வே வாக்யம் மம மஹாபலாஃ ஶ்ரேயஸே க்ரியதாம் புத்திஃ ஸர்வைஃ க்ரு'த்யஸ்ய ஸம்விதௌ
எல்லா பெரும் அசுரர்களும், என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள். நம் நன்மைக்காகவும், எங்கள் காரியங்களைச் சரியாக நடத்தவும், அனைவரும் சேர்ந்து ஆலோசிக்க வேண்டும்.
வம்ஶக்ஷயகரா தேவாஃ ஸர்வேஷாமேவ தாநவாஃ அஸ்மாகம் ஜாதிதர்மோ வை விரூடம் வைரமக்ஷயம்
தேவர்கள் நம் வம்சத்தை அழிப்பவர்கள்; எல்லா அசுரர்களுக்கும், அவர்களுடன் முடிவில்லாத பகைமை வைத்திருப்பது நம் இயல்பாகும்.
வயமத்ய கமிஷ்யாமஃ ஸுராணாம் நிக்ரஹாய து ஸ்வபாஹுபலமாஶ்ரித்ய ஸர்வ ஏவ ந ஸம்ஶயஃ
இன்று நாம் எல்லோரும் ஒன்றாக சேர்ந்து, தெய்வங்களை வெல்லப் போகிறோம்; நம்முடைய சொந்த வலிமையில் நம்பிக்கை வைத்து செய்கிறோம். இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
கிம்து நாதபஸா யுக்தோ மந்யே ऽஹம் ஸுரஸம்கமம் அஹமாதௌ கரிஷ்யாமி ததோ கோரம் திதேஃ ஸுதாஃ
ஆனால் தவமின்றி தெய்வங்களை எதிர்க்குவது சரியில்லை என்று நினைக்கிறேன். முதலில் நான் தவம் செய்வேன்; பிறகு, திதியின் பிள்ளைகள் கடும் போரில் இறங்குவார்கள்.
ததஃ ஸுராந்விஜேஷ்யாமோ போக்ஷ்யாமோ ऽத ஜகத்த்ரயம் ஸ்திரோபாயோ ஹி புருஷஃ ஸ்திரஶ்ரீரபி ஜாயதே
அதற்குப் பிறகு, நாம் தெய்வங்களை வென்று, மூன்று உலகங்களையும் அனுபவிப்போம். மனதில் உறுதியும் நிலைத்த முயற்சியும் உள்ளவருக்கு நிலையான செல்வம் கிடைக்கும்.
ரக்ஷிதும் நைவ ஶக்நோதி சபலஶ்சபலாஃ ஶ்ரியஃ தச்ச்ருத்வா தாநவாஃ ஸர்வே வாக்யம் தஸ்யாஸுரஸ்ய து
நிலையில்லாதவன் எதையும் காக்க முடியாது; ஏனெனில் செல்வமும் நிலைபாதையற்றது. இதைக் கேட்ட அனைத்து தானவர்கள் அந்த அசுரனின் வார்த்தைகளை கவனமாக கேட்டார்கள்.
ஸாது ஸாத்வித்யவோசம்ஸ்தே தத்ர தைத்யாஃ ஸவிஸ்மயாஃ ஸோ ऽகச்சத்பாரியாத்ரஸ்ய கிரேஃ கந்தரமுத்தமம்
அங்கு அந்த தைத்யர்கள் ஆச்சரியத்துடன், 'நன்றாக சொன்னாய்! நன்றாக சொன்னாய்!' என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவன் பாரியாத்திர மலையின் சிறந்த குகைக்குச் சென்றான்.
ஸர்வர்துகுஸுமாகீர்ணம் நாநௌஷதிவிதீபிதம் நாநாதாதுரஸஸ்ராவசித்ரம் நாநாகுஹாக்ரு'ஹம்
அந்தக் குகை எல்லா பருவ மலர்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டது; பலவகை மூலிகைகள் ஒளிர்ந்தன; பல்வேறு தாதுக்கள் கலந்த நீர்நதிகள் ஓடின; பலவகை குகைகளும் வீடுகளும் இருந்தன.
கஹநைஃ ஸர்வதோ கூடம் சித்ரகல்பத்ருமாஶ்ரயம் அநேகாகாரபஹுலம் ப்ரு'தக்பக்ஷிகுலாகுலம்
அது எல்லா பக்கமும் அடர்ந்த காடுகளால் மறைக்கப்பட்டிருந்தது; அருமையான கற்பக மரங்கள் நிழலளித்தன; எண்ணற்ற வடிவங்களும், பலவகை பறவைகளும் கூட்டமாக இருந்தன.
நாநாப்ரஸ்ரவணோபேதம் நாநாவிதஜலாஶயம் ப்ராப்ய தத்கந்தரம் தைத்யஶ் சசார விபுலம் தபஃ
பல ஊற்றுகளும், பலவகை நீர்நிலைகளும் கொண்ட அந்தக் குகையை அடைந்து, அந்த தைத்யன் பெரும் தவம் செய்தான்.
நிராஹாரஃ பஞ்சதபாஃ பத்த்ரபுக்வாரிபோஜநஃ ஶதம் ஶதம் ஸமாநாம் து தபாம்ஸ்யேதாநி ஸோ ऽகரோத்
அவன் உணவு இன்றி, ஐந்து வகை கடும் தவம் செய்து, இலைகளும் நீரும் மட்டும் உண்டு, நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகள் அந்த தவங்களை செய்தான்.
ததஃ ஸ்வதேஹாதுத்க்ரு'த்ய கர்ஷம் கர்ஷம் திநே திநே மாம்ஸஸ்யாக்நௌ ஜுஹாவாஸௌ ததோ நிர்மாம்ஸதாம் கதஃ
பின்னர், அவன் தன் உடலில் இருந்து தினமும் சிறிது சிறிதாக மாம்சம் வெட்டி எடுத்து, அதை அக்கினியில் அர்ப்பணித்தான்; இவ்வாறு அவன் உடலில் மாம்சம் இல்லாதவனாக ஆனான்.
தஸ்மிந்நிர்மாம்ஸதாம் யாதே தபோராஶித்வமாகதே ஜஜ்வலுஃ ஸர்வபூதாநி தேஜஸா தஸ்ய ஸர்வதஃ
அவன் உடலில் மாம்சம் இல்லாமல், பெரும் தவ பலம் சேர்ந்தபோது, அவனுடைய தேஜஸால் எல்லா உயிரினங்களும் ஒளிர்ந்தன.
உத்விக்நாஶ்ச ஸுராஃ ஸர்வே தபஸா தஸ்ய பீஷிதாஃ ஏதஸ்மிந்நந்தரே ப்ரஹ்மா பரமம் தோஷமாகதஃ
அவனுடைய தவத்தால் எல்லா தேவர்கள் பயந்து கலங்கினர்; அந்த நேரத்தில் பிரம்மா மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
தாரகஸ்ய வரம் தாதும் ஜகாம த்ரிதஶாலயாத் ப்ராப்ய தம் ஶைலராஜாநம் ஸ கிரேஃ கந்தரஸ்திதம் உவாச தாரகம் தேவோ கிரா மதுரயா யுதஃ
தாரகனுக்கு வரம் அளிக்க, பிரம்மா தேவர்களின் இல்லத்திலிருந்து வந்து, அந்த மலையரசனின் குகையில் இருந்த தாரகனை அடைந்து, இனிய சொற்களுடன் அவனை நோக்கி பேசினார்.
புத்ராலம் தபஸா தே ऽஸ்து நாஸ்த்யஸாத்யம் தவாதுநா வரம் வ்ரு'ணீஷ்வ ருசிரம் யத்தே மநஸி வர்ததே
குழந்தா, உன் தவம் போதும்; இப்போது உனக்கு எதுவும் கடினம் இல்லை. உன் மனதில் விரும்பும் அழகான வரத்தை தேர்ந்தெடு.
இத்யுக்தஸ்தாரகோ தைத்யஃ ப்ரணம்யாத்மபுவம் விபும் உவாச ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா ப்ரணதஃ ப்ரு'துவிக்ரமஃ
இவ்வாறு கேட்டபோது, தாரகன் என்ற தைத்யன், தன்னைப் பிறப்பித்த இறைவனை வணங்கி, கைகூப்பி, பணிவுடன், பெரும் வீரம் கொண்டவனாகப் பேசினான்.
தேவபூதமநோவாஸ வேத்ஸி ஜந்துவிசேஷ்டிதம் க்ரு'தப்ரதிக்ரு'தாகாங்க்ஷீ ஜிகீஷுஃ ப்ராயஶோ ஜநஃ
நீங்கள் தெய்வங்களின் மனதையும், எல்லா உயிர்களின் செயல்களையும் அறிவீர்; பலர் பலன் அல்லது பழிவாங்க விரும்பி, பெரும்பாலும் வெற்றிக்காக முயற்சிக்கிறார்கள்.
வயம் ச ஜாதிதர்மேண க்ரு'தவைராஃ ஸஹாமரைஃ தைஶ்ச நிஃஶேஷிதா தைத்யாஃ க்ரூரைஃ ஸம்த்யஜ்ய தர்மிதாம் தேஷாமஹம் ஸமுத்தர்தா பவேயமிதி மே மதிஃ
நாங்கள் பிறப்பாலும் கடமையாலும் தேவர்களுக்கு பகைவர்கள்; அந்தக் கொடூரர்களால் தானவர்கள் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டார்கள், தர்மத்தையும் விட்டுவிட்டார்கள். அவர்களை மீட்பது என் தீர்மானம்.
அவத்யஃ ஸர்வபூதாநாம் அஸ்த்ராணாம் ச மஹௌஜஸாம் ஸ்யாமஹம் பரமோ ஹ்யேஷ வரோ மம ஹ்ரு'தி ஸ்திதஃ
எல்லா உயிர்களாலும், பெரும் ஆயுதங்களாலும் எனக்கு எந்த ஆபத்தும் இல்லாதவனாக இருக்க வேண்டும்; இந்த உயர்ந்த வரம் என் மனதில் உறுதியாக உள்ளது.
ஏதந்மே தேஹி தேவேஶ நாந்யோ மே ரோசதே வரஃ தமுவாச ததோ தைத்யம் விரிஞ்சிஃ ஸுரநாயகஃ
"இந்த வரத்தை எனக்கு அருளுங்கள், தேவர்களின் தலைவரே; வேறு எந்த வரமும் எனக்கு விருப்பமில்லை," என்று அந்த அசுரன் வேண்டினான். பிறகு பிரம்மா, தேவர்களின் தலைவன், அவனை நோக்கி பேசினார்.
ந யுஜ்யந்தே விநா ம்ரு'த்யும் தேஹிநோ தைத்யஸத்தம யதஸ்ததோ ऽபி வரய ம்ரு'த்யும் யஸ்மாந்ந ஶங்கஸே
உடல் கொண்ட உயிர்கள் மரணமின்றி இருக்க முடியாது, சிறந்த அசுரனே; எனவே மரணத்தைத் தவிர வேறு ஒரு வரத்தைத் தேர்ந்தெடு, ஏனெனில் நீ அதற்குப் பயப்படவில்லை.
ததஃ ஸம்சிந்த்ய தைத்யேந்த்ரஃ ஶிஶோர்வை ஸப்தவாஸராத் வவ்ரே மஹாஸுரோ ம்ரு'த்யும் அவலேபேந மோஹிதஃ
அப்போது அந்த அசுரர்களின் தலைவன், பெருமையில் மயங்கி, சிறுவனாக பிறந்த பின்பு ஏழு நாட்கள் கழித்து தான் மரணமடைய வேண்டும் என்று விரும்பி கேட்டான்.
ப்ரஹ்மா சாஸ்மை வரம் தத்த்வா யத்கிம்சிந்மநஸேப்ஸிதம் ஜகாம த்ரிதிவம் தேவோ தைத்யோ ऽபி ஸ்வகமாலயம்
பிரம்மா அவன் மனதில் ஆசைப்படும் எல்லாவற்றையும் வழங்கி, தன் சொர்க்கத்திற்கு சென்றார்; அந்த அசுரனும் தன் இல்லத்திற்கு திரும்பினான்.
உத்தீர்ணம் தபஸஸ்தம் து தைத்யம் தைத்யேஶ்வராஸ்ததா பரிவவ்ருஃ ஸஹஸ்ராக்ஷம் திவி தேவகணா யதா
அந்த அசுரன் தவம் முடித்ததும், அசுரர்களின் தலைவர்கள் அவனைச் சுற்றி வந்தார்கள்; அது போலவே, தேவர்கள் சொர்க்கத்தில் இந்திரனைச் சுற்றி நிற்பது போல் இருந்தது.
தஸ்மிந்மஹதி ராஜ்யஸ்தே தாரகே தைத்யநந்தநே ரு'தவோ மூர்திமந்தஶ்ச ஸ்வகாலகுணப்ரு'ம்ஹிதாஃ
அசுரர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கும் தாரகன் பெரிய அரசை ஆண்டபோது, காலங்கள் தங்களது இயல்புகளோடு உருவம் கொண்டு வந்தன.